PFAS en andere “situaties”

Een reactie plaatsen

“The scale of the mess we leave behind is proportionate to the level of respect we have for others.”
― Stewart Stafford

Misschien zou het iets met de lente te maken hebben, maar de laatste paar dagen kom ik veel berichten tegen rondom “schoon en duurzaam” en “verontreinigende stoffen”, de stoffen die enorm lange tijd nodig hebben om op te lossen… Canadese wetenschappen melden hoopgevend nieuws: er is manier ontdekt om één van zulke “eeuwige chemische stoffen” af te breken.

Wetenschappers vinden manier om ‘eeuwige’ chemische stoffen toch af te breken

(Bron) “Canadese wetenschappers hebben een nieuwe manier gevonden om vervuilende chemische stoffen af te breken. Met de nieuwe methode kunnen zelfs zogenoemde eeuwige chemische stoffen (ook wel bekend als PFAS) afgebroken worden.”

Wat is PFAS

Poly- en perfluoralkylstoffen (vaak afgekort als PFAS) is een verzamelnaam voor meer dan 6000 stoffen waarin onder andere een combinatie van fluorverbindingen en alkylgroepen voorkomen. <…> PFAS in polymere vorm bevinden zich in alledaagse producten zoals kleding, fastfood-verpakkingen, anti-aanbakpannen en in AFFF-blusschuim. Een bron van PFAS zijn afvalstoffen die ontstaan bij de toepassing van de GenX-techniek. (Deze bevinden zich in het afvalwater dat wordt geloosd. Een product van de GenX-techniek is teflon (polytetrafluoretheen), dat toegepast wordt als antiaanbaklaag in pannen.  (Wat is GenX-techiek)

Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Poly-_en_perfluoralkylstoffen

“Onderzoekers van de University of British Colombia ontwikkelden een nieuw soort materiaal, gebaseerd op siliciumdioxide (ook wel kiezelaarde genoemd). Het materiaal kan zelfs de kleinste schadelijke deeltjes opnemen bij een groot aantal PFAS.

Wanneer de wetenschappers de schadelijke stoffen eenmaal hebben gescheiden, kunnen ze die met licht en elektriciteit afbreken. Dat gebeurt vele malen sneller dan wanneer ze op een natuurlijke manier worden afgebroken.

PFAS zitten in onder meer (waterafstotende) kleding, de antiaanbaklaag van pannen en het schuim van brandblussers. De stoffen zijn schadelijk voor het milieu, doordat ze heel moeilijk af te breken zijn. Daarom worden ze ook wel eeuwige chemische stoffen genoemd.”

Wetenschappers spreken van zeer goed nieuws

“En dat is precies de reden dat de wetenschappers zo verheugd zijn. “Dit is zeer goed nieuws. Nu kunnen we die moeilijk afbreekbare stoffen aanpakken en ze voorgoed afbreken”, zegt onderzoeker Madjid Mohseni tegen The Guardian.

PFAS kunnen ook schadelijk zijn voor onze gezondheid. De stoffen kunnen onder meer een hogere cholesterol, ontregeling van hormonen, onvruchtbaarheid, hartproblemen en kanker veroorzaken. Ze komen via (vervuild) eten en drinkwater ons lichaam binnen. “<…> Bron: https://www.nu.nl/wetenschap/6256489/wetenschappers-vinden-manier-om-eeuwige-chemische-stoffen-toch-af-te-breken.html

Foto: Water cool, clean door Michael Brace on Flickr

Drinkwater… Het was al een aantal jaren duidelijk, dat dit stofje (PFAS) in het water terecht komt en niet bijdragend is voor zowel de natuur in het algemeen, als ook herstelfunctie van het menselijk lichaam. ( Nederlanders krijgen te veel schadelijke stoffen binnen via voedsel en water  https://www.nu.nl/gezondheid/6137609/nederlanders-krijgen-te-veel-schadelijke-stoffen-binnen-via-voedsel-en-water.html  04-06-2021).

Zweden en Duitsland zijn al langere tijd bezig de productie, verkoop en gebruik van PFAS te doen stoppen. Nu zijn er meerdere Europese landen ook zover, waaronder Nederland (Zie “Toekomstig verbod PFAS in Europa”).

Er zijn helaas – ook volgens de recente berichten – nog meer stoffen, die vervuilend en niet bijdragend zijn voor water, grond en levende wezens. En dus meer ons aandacht verdienen. Eén van de stoffen is bijvoorbeeld glyfosaat, of RoundUp, die soms, te vaak, “preventief” wordt gebruikt. De gele akkers die in schrille contrast staan met het frisgroene gras op andere plekken. Er zijn genoeg onderzoeken gedaan die aantonen dat dat soort middelen zwaar vervuilend en dus ook ziekmakend zijn. Er zijn vele momenten geweest om via wetten (of wel of geen vergunning geven) het gebruik ervan te doen stoppen. Wat is er nodig van ons allemaal om daarin een overeenstemming te bereiken?

Foto: Clear door 小佳 顏 op Flickr

En nog iets zwaars…

Stel, er is ergens oorlog gaande, ergens ogenschijnlijk ver weg. Uit “tactische overwegingen” wordt er geopperd om “zwaar spul” daar naartoe te sturen en te gebruiken. Uranium, zelfs als het als verarmd uranium (=depleted uranium, DU) bekend is, is best zwaar – de projectielen kunnen door pantservoertuigen heen – en licht ontvlambaar. En vervuilend. Alleen er waren nog niet genoeg studies geweest om er “heel zeker van te zijn”. Munitie en mijnen met verarmd uranium werden “maar” in Kosovo en Irak en tijdens de Golfoorlog gebruikt. En wat voor impact het maakt op de regio (grond, lucht, water, levende wezens), de reststraling die blijft, tja…. Niet genoeg gegevens om het gebruik ervan te stoppen. Tot nu toe, maar wij zijn er ook, toch?

Over de risico’s tijdens en na het militair gebruik van DU ( https://www.laka.org/info/publicaties/vu/2003-vu-vragen.pdf ) las ik dit:

“Vermoedelijk lopen burgers in het algemeen grotere risico’s dan militairen omdat ze veel langer worden blootgesteld in besmette (post)conflictgebieden. Uitslagen van zeer nauwkeurige urineanalyses onder 800 Britse veteranen uit Irak waren allemaal negatief, terwijl alle werknemers van een munitiefabriek, ruim 25 jaar na sluiting, positief werden getest op DU, evenals een deel van de omwonenden van de fabriek.”

“KISS THE EARTH” – BY THICH NHAT HANH

Walk and touch peace every moment.
Walk and touch happiness every moment.
Each step brings a fresh breeze.
Each step makes a flower bloom.
Kiss the Earth with your feet.
Bring the Earth your love and happiness.
The Earth will be safe
when we feel safe in ourselves.

Bron: https://www.thehouseofyoga.com/magazine/%E2%80%9Ckiss-earth%E2%80%9D-%E2%80%93-thich-nhat-hanh )

Toekomstig verbod PFAS in Europa

In 2019 verzocht de Europese Raad aan de Europese Commissie een actieplan op te stellen om alle niet-essentiële toepassingen van PFAS uit te bannen vanwege het toenemende bewijs voor schadelijke effecten veroorzaakt door blootstelling aan deze stoffen, het bewijs voor het wijdverbreid voorkomen van PFAS in water, grond, artikelen en afval en de bedreiging die dit kan vormen voor het drinkwater. Op initiatief van Duitsland en Nederland hebben deze landen samen met Denemarken, Noorwegen en Zweden een zogenoemd restrictievoorstel ingediend op basis van de REACH-verordening om te komen tot een Europees verbod op productie, gebruik, verkoop en import van PFAS.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Poly-_en_perfluoralkylstoffen

Foto cover: Clear, green water door Alan Grinberg on Flickr

Eilanden van plastic?

Een reactie plaatsen

Ik zag onlangs een videoblog, waar het om plastic probleem ging. Het blijkt dat in alle werelddelen os het ons als beschaving nog niet gelukt om de enorme hoeveelheid plastic zo te verwerken, dat het niet in het milieu terecht komt. En het gaat niet alleen om flessen, plastic zakken en wegwerp “medische spullen” van afgelopen twee jaar. De bulk wat er in het water terechtkomt bestaat uit gedumpte visnetten!

In de oceanen zijn er echte eilanden ontstaan (in het Engels ook “gyres” genoemd), daar waar de stromingen al dat plastic bij elkaar laat samenkomen. Sommige soorten van plastic worden week en worden “microplastics”. Helaas, blijven zowel harde stukjes als microplastics nog lang in het water drijven. Aan het einde van de episode praten ze ook over wat wel mogelijk is (zie onder).

Video: Plastic Pollution In The Great Pacific Garbage Patch Created Something Incredible

https://youtu.be/qEuL925ovZ8 (14:05)

Op de site, die ook in het Nederlands is, kun je lezen over “de eilanden” en over bijvoorbeeld “Schijnoplossingen”.  https://www.plasticsoupfoundation.org/plastic-probleem/plasticsoep/waar-is-de-plasticsoep/

================== =====================

Oplossing met het behoud van de “biotoop”

Open Ocean Exploration

@RebeccaRHelm ( https://twitter.com/RebeccaRHelm/status/1520109092345290752 )

 Oct 3, 2019

Earlier this year I warned that @TheOceanCleanup would catch and kill floating marine life. This week they announced they’re collecting plastic, and their picture shows HUNDREDS of floating animals trapped with plastic (red circles).

Oké, dus als er een grote net wordt gebruikt, dan vist die ook alle drijvende zeediertjes. Het wordt vergeleken met het “platwalsen van een weiland om plastic tasjes te bestrijden”. Is er een andere oplossing mogelijk, met het behoud van zeefauna?

Enkele jaren wordt er gewerkt aan de manieren om plastics af te breken door middel van bacteriën en enzymen. Eronder is een abstract uit een recente publicatie in Nature daarover.

Wat zal natuurlijk ook enorm helpen, is bewuster zijn hoe plastics worden geproduceerd, gebruikt en gerecycled.

================ ============================

Wetenschappers hebben een nieuwe enzymvariant ontwikkeld die afvalplastic in minder dan 24 uur volledig kan afbreken, waardoor de hoop wordt gewekt dat biologische processen een manier kunnen zijn om misschien een deel van de groeiende plasticcrisis in de wereld aan te pakken.

Onderzoekers van de Universiteit van Texas in Austin maakten donderdag bekend dat ze kunstmatige intelligentie hadden gebruikt om met succes een type enzym te ontwikkelen, hydrolase genaamd, dat PET-plastic kan afbreken tot zijn samenstellende moleculen. Deze materialen kunnen vervolgens worden hervormd tot nieuwe producten. <…>

From:  https://www.forbes.com/sites/davidrvetter/2022/04/28/scientists-use-ai-to-make-an-enzyme-that-eats-plastic-trash-in-hours-video/

=================== ========================

Door machine learning ondersteunde engineering van hydrolasen voor PET-depolymerisatie

Abstract

Kunststofafval vormt een ecologische uitdaging (1,2,3) en enzymatische afbraak biedt één, potentieel groene en schaalbare, route voor het recyclen van polyesterafval(4).

Poly(ethyleentereftalaat) (PET) is goed voor 12% van het wereldwijde vaste afval(5), en een circulaire koolstofeconomie voor PET is theoretisch haalbaar door snelle enzymatische depolymerisatie gevolgd door herpolymerisatie of conversie/valorisatie in andere producten (6,7,8,9,10).

De toepassing van PET-hydrolasen werd echter belemmerd door hun gebrek aan robuustheid voor pH- en temperatuurbereiken, trage reactiesnelheden en het onvermogen om onbehandelde postconsumer-plastics direct te gebruiken. Hier gebruiken we een op structuur gebaseerd, machine learning-algoritme om een ​​robuust en actief PET-hydrolase te ontwikkelen. Onze combinatie van mutant en scaffold (FAST-PETase: functionele, actieve, stabiele en tolerante PETase) bevat vijf mutaties in vergelijking met wild-type PETase (N233K/R224Q/S121E van voorspelling en D186H/R280A van scaffold) en vertoont superieure PET-hydrolytische activiteit ten opzichte van zowel wildtype als gemanipuleerde alternatieven (12) tussen 30 en 50 °C en een reeks pH-waarden. We tonen aan dat onbehandelde, post-consumer-PET van 51 verschillende gethermovormde producten allemaal bijna volledig kunnen worden afgebroken door FAST-PETase in 1 week. FAST-PETase kan ook onbehandelde, amorfe delen van een commerciële waterfles en een volledige thermisch voorbehandelde waterfles bij 50 ºC depolymeriseren. Ten slotte demonstreren we een closed-loop PET-recyclingproces door FAST-PETase te gebruiken en PET te hersynthetiseren uit de teruggewonnen monomeren. Gezamenlijk demonstreren onze resultaten een haalbare route voor enzymatische kunststofrecycling op industriële schaal.

Source: Nature https://www.nature.com/articles/s41586-022-04599-z

Packaging…

Een reactie plaatsen

Ik kijk, ik voel…

Ik kijk naar de Aarde.

Deze prachtige leef-ruimte in de ruimte…

De klank en echo

van talloze ervaring van je wezen,

Deze dierbare, levende,

Koesterende wonderland…

Sommigen noemen ze de blauwe parel,

The Blue Pearl.

Ik vraag

me hardop: Wat heb je nodig?

Niet nog meer berekeningen

over graden en halfgraden van warmer of kouder.

Is het iets met de dijken, met de waterpompen,

met dit, met dat,

met modellen en cijfers

(meningen, discussies, labyrint van De oplossing)

Maar waar ik ook kijk,

zie ik (zie jij dat ook?)

rond-zwerf-afval, plastic, verpakking, “packaging”…

Die zie ik in de steden, in groene perkjes,

Soms zichtbaar op de stortplaatsen,

Soms ongezien, ergens gedumpt…

Wateren van de Aarde

komen in aanraking met afval, plastic, andere stoffen.

Meer bewustzijn, meer aandacht

daarop, op wat weg moet,

op wat onze keuzes zijn over het verpakken…

Niet akkoord,

niet gewoon,

niet te accepteren.

Dit bewust-zijn,

in ons-zelf.

Aarde, water heeft het nodig.

Ik neem dit mee in de bekrachtigingen de komende tijd. Voel je vrij om daarin ook waar te nemen.