(door Emma Krebs)
De dag begon frisjes, killetjes, blij toen de tram kwam en zoiets moois vertoonde zich ineens voor ons over de totale breedte van de hemel. Verrassende kleuren oranje, zo intens diep en over zo een grootte, breedte, zo heb ik het zelden gezien. Het bleef wel 20 minuten dezelfde intentie houden. “Wouw, wouw, wouw”, zeggen we tegenwoordig, een woord dat op verschillende manieren kracht uitdrukt.
Zo zat ik vroeg in de trein genietend van mijn Cappuccino op weg naar Zwaanshoek. Het was wat druilerig, maar de lucht brak wat open en de blauwgrijze kleur maakte zich kenbaar.
Het was rustig in de trein zo midden in de week……..ik kende het om die tijd altijd als overvol. Genietend van de rust en het naar buiten kijken, wat ik graag doe, werd ik plotseling een enorme groep grote vogels gewaar, heel groot, wat zwart-wit qua kleur maar zo groot als flamingo’s. Ik was stomverbaasd.
Een groep van wel honderden grote vogels, enorm, en een kleinere groep. Het 1ste wat in mij opkwam, hé, heeft dit met de natuurlijke klimaatverandering te doen… hé, wat raar. In plaats van naar Afrika te vliegen, komen/blijven ze nu hier of op doorreis.???????
Nee, er was iets anders, de energie in en bij het vliegen, het was op de hoogte van Lisse, daar boven de groene weilanden en zwarte aarde voorbereid om nu alweer de bollen in de grond te steken. Wat kwamen deze vogels hier doen?
Wat was er aan de hand met deze vogels, zijn ze wel echt, zie ik ze echt? Ja, dat was duidelijk, maar er was meer…iets wat ik niet waarnam bij andere groepen vogels. De trein reed verder en op een gegeven moment lieten we de vogels achter ons.
De waarneming bleef me bij… en ik bedankte ze dat ik ze had mogen zien op hun missie naar het kontakt met ons.
Intussen verder met de bus en daar trof ik Asha, we wandelden samen naar het gebouw en, kijk, weer zulke vogels in de lucht, zwart/wit, een veel kleinere groep, leken kleiner… en streken met een groep ganzen neer in het weiland.
We hebben ze een tijdje gadegeslagen en genoten van het heerlijke weer, weg uit de stad en ademen vrij…lucht ruimte.
Ja, er is echt iets aan de hand met die vogels……M. had het in de laatste lezing over vogels die we kunnen zien en geen vogels zijn, maar wezens. Inderdaad, er is iets bezig, het lijkt op scherp te staan. Vanmiddag las ik het prachtige verhaal van de ontmoeting van Anita bij haar huis, ook vogels kwamen er in voor…
Daarvoor op de nacht van volle maan zag ik sinds lang weer heel veel sterren aan een ongelooflijke heldere lucht. Wat ik vroeger heel veel zag, dat was gewoon, nu een uitzondering, de sterren zien, zo helder, het waren weer hele sterrenbeelden.
Er vliegen altijd vliegtuigen over mijn huis 5 min. van het strand Scheveningen, heeft met Schiphol te maken, hoe de lucht is, de aanvliegroute wordt daardoor bepaald, soms langs de kust of meer het land in, dan hoor je ze niet. Nu heel veel vliegtuigen, al dagen. Toen het even rustig werd, slapen ging niet, er was veel aan de hand in het luchtruim qua energie, qua vormen en zittend op het randje van mijn kozijn, raam wijd open, deken om me heen, kwamen er 2 kleine vliegtuigjes aan naast elkaar: een rood en een groen licht aan de zijkanten was zichtbaar en de witte koplamp. Mijn aandacht werd erheen getrokken, er was iets, ik bleef kijken, waarnemen, voelen. Ze waren klein en vaag zichtbaar. De lucht was zo helder dat ik ze goed had moeten zien.
Daar was niets van waar, de lichten waren wazig, ook de vliegtuigjes zelf alleen maar een soort mist, de vorm bij de rode en groene lichten bleef naar achteren toe breed, dat werd niet smaller. Het leek of ze gleden in plaats van vliegen, langzaam, of ze de boel aan het waarnemen waren. Ze vlogen heel laag en vlak over mijn huis. Met een hoofd vol vraagtekens probeerde ik te zien wat het werkelijk was, heel rustig, ze lieten dat niet duidelijk toe, dat is prima. Toch had ik gemengde gevoelens over deze wonderlijke vliegtuigjes. Ik beschreef ze als driehoekig, het was anders, meer de vorm van een boemerang of van die vliegtuigjes die wij vroeger als kind vouwden, brede en smalle, van krantenpapier.
Hier bleef het deze keer bij en ik stelde vast dat het steeds drukker is met deze objecten, ook als je ze niet ziet, zijn ze er altijd al, nu meer zichtbaar voor velen. Ze kijken naar ons, nemen waar, onderzoeken vele verschillen voelbaar.
Laatst op een eerdere lezing van M. stonden we allemaal heerlijk te praten en fijne sfeer en ineens zegt M. tegen mij, ”Wat straal jij, je straalt zoveel”, liep door, kwam terug en weer zei hij dat en keek mij aan.
O……… dat kan,ging er door mij heen ik ben zo ongelooflijk blij, heel diep van binnen voel ik dat een vuur levend is, het heeft zo een kracht, zo ongelooflijk veel, wat groter voelt dan mijn lichaam, alsof mijn lichaam van hier uit elkaar barst. Het geeft zo een machtige impuls, zo krachtig, ondanks alle ellende overal zowel boven als beneden. Er zit beweging in, eindelijk, het heeft zo lang in stilstand gestaan, maar de laatste tijd zoveel, het lijkt wel of de eigen vorm gezocht wordt waarin we elkaar kunnen ontmoeten vanuit dat, wat we waarlijk Zijn. Het breekt vrij en ziet echt, is door het nulpunt geschoten een fractie en alles verandert. Dit gebeurde wel 50 jaar geleden bij mij, je bent al steeds aanwezig in 2 werelden en, floep, dit wordt zo groots dan. Het Is. Je ziet. Iedereen kan dit overkomen, juist nu in deze tijd. Gewoon wanneer je met een klus bezig bent of onder je werk, juist dan. Kijk eens om je heen.
Het is als een stilte voor de storm, die al aanwezig is – een energetische frequentie-storm, die zijn weerga niet kent en zonder angst voor ons die aanwezig zijn in je grootsheid, steeds meer mensen doen mee, een nieuwe geboorte breekt open. Liefdevol, niet zachtzinnig, de openbrekende Kracht in velen, velen over de gehele aarde en de kosmos. Het betreft alles en iedereen.
De krijgers zijn groot in getal en we zitten midden in de omkering die wij maken van uit ons Ware Zijn, ons echte Zelf, daarom ben ik zo blij, diep, diep vanuit mij binnenste, mijn Oorspronkelijk Hart, waar mijn schat ligt. Het straalt door alles heen, alles omvattend zo groots, waar geen woorden voor zijn, de Alomvattende Christuskracht uit het Gouden Veld.
Goede reis wij allen, samen in Verbinding en Kracht, allen aanwezig op deze aarde…
Emma Krebs
Foto’s door Emma Krebs
