De “invoering” van de wolf. Is dit verantwoord?

Een reactie plaatsen

(door Viathou Peletier)

Beste Brongenoten, 

Feiten, daar kun je niet omheen! Je hoeft alleen maar de natuurwetten te kennen om te  voelen wat er gaat gebeuren… Vier jaar later, april 2023, een korte update over de invoering  van de wolf, is dit verantwoord?  

Hierbij een artikel, dat ik in 2019 schreef en verstuurde naar verschillende  “verantwoordelijke” organisaties. Geen reactie. Sindsdien is er veel gebeurd, waarvan je  maar een fractie in de officiële media terugvindt.. Ik stuur het toch op, na enig verzoek, daar  de actualiteit rondom dit onderwerp steeds nijpender wordt. De antwoorden op alle vragen  zijn tot op heden niet beantwoord. Terwijl er werkelijk veel goede onderzoeken op de plank  liggen, onder andere van een Russische onderzoeker Will Graves, waarover een kritische  noot: ”De wolf in Nederland, een speelbal voor de experts..” dat onlangs gepubliceerd werd  in het vaktijdschrift Jacht&Beheer van het NOJG. Ondertussen gaat de wrede “wild en vee slachting” op de Veluwe en andere wolvenlocaties gewoon door, (gestimuleerd door  politieke partijen en de pro-wolf propaganda en organisaties, gefinancierd door onder  andere de postcodeloterij) daar deze dieren toch ook moeten blijven eten en de aantallen  rap toenemen. Zie onder andere recent: Slachting in Renkum AD.  

https://www.ad.nl/politiek/nederland-laat-miljoenen-liggen-om-wolf-te-weren~a26a580f/

De destabilisatie en dreiging voor ons hele ecosysteem en de mens, is in mijn ogen, zoals  menig ingezette chaos veroorzakende methode in het LevensVeld, een puur middel om de  mens weg te houden uit de helende Natuur en Angst te creëren ten behoeve van het 20-30  hologram. De WEF heeft het European Rewilding Programm waarin de wolf als beschermd  dier, dus niet beheersbaar opgenomen, goedgekeurd. Laat het niet onbeheersbaar worden..!  

Het is puur oorlog op het ethische vlak. Politiek breed uitgevoerd  https://www.youtube.com/watch?v=vsz1KAKJPe4 , ten aanzien van Menselijkheid en  dierlijkheid, waarbij onze plicht en verantwoordelijkheid voor de instandhouding van een  harmonieus levensVeld enorm geweld aangedaan wordt. En niet alleen met de komst van de  wolf. De ethische discussie wordt als een emotioneel vraagstuk afgedaan. Een totaal  verloren ijkpunt! Ontmenselijking.  

De afgelopen maanden zijn alle in het wild lopende moeflons op de noord- en zuid Veluwe het slachtoffer geworden. Dit waren  eenvoudige  borrelhappen. Nu deze  op zijn, begint de hoofdmaaltijd.. Dat  betekent, dat nu eerste  alle biggen en kalveren  van de wilde zwijnen,  edelherten, damherten  en reeën levend worden verscheurd en daarna zijzelf aan de beurt zijn, of eigenlijk gebeurt het nu al… zie deze op 16- 04 slachtoffer geworden edel hinde op de foto. En een ouder schoon opgevreten jong hert hieronder. En dat zijn allemaal grote dieren, even niet niks. In paar dagen tijd zijn de  skeletten en botten verspreid door, onder andere roofvogels, raven en kleine predatoren,  zoals de vos, de das en insecten… Een paradijs voor hen… maar voor hoe lang?  

Ondertussen zijn er in de 4 jaar meerdere en  grotere roedels wolven ontstaan, waarbij 1  van 11 stuks op de noord Veluwe, want  natuurlijk vermenigvuldigen de wolven zich  als honden.. en verspreiden zich.. En zo  worden onze huisdieren het slachtoffer als  het wild op is, want ze houden echt niet op  met eten.. Kinderen en volwassenen zijn  eigenlijk ook niet meer veilig en ontspannen  in de natuur, op campings, bij honden uitlaten, wandelen, joggen, zie de ervaring  van Rutger Castricum: https://www.youtube.com/watch?v=1uS-F3K9Kyc

BIJNA OPGEGETEN  DOOR TWEE WOLVEN: IK WAS ALLEEN, paardrijden, fietsen en andere “Natuurlijke”  activiteiten. Het worden bedreigingen in plaats van ontspanningen… Zelfs je eigen achtertuin  is niet meer veilig… https://nos.nl/artikel/2471800-bewoners-vinden-slapende-wolf-in achtertuin-doetinchem , met de reactie van mevrouw de Wolf..  

https://www.youtube.com/watch?v=nwdI8au48QE . En dan heb ik het nog niet eens over  de grote verspreider van de zeer besmettelijke ziekte Rabiës/hondsdolheid, dat vervolgens  ook door vossen en kadavers wordt verspreid en waartegen iedereen straks een verplicht  prikkie moet hebben. (Weg klikken dit programma..) Eerst de vogelgriep en dan het  volgende konijn uit de hoed! Hoe en waar eindigt dit? Schouwen _II_ Hier het  overzichtsartikel.  

De “invoering” van de wolf. Is dit verantwoord?

Tijdens de Algemene ledenvergadering van het Gelders Particulier Grondbezit (GPG),  kwam het agendapunt over de wolf ter sprake. Aangezien de wolf een  “grensoverschrijdend” gedrag vertoont, is invoering van de wolf een landelijke  aangelegenheid, echter in de bosrijke provincies waar zich veel natuur en wild bevindt, en  vooral in het Veluwse Gelderland, dienen extra maatregelen genomen te worden, daar de  emotionele en economische schade hier het grootst zal zijn. De vraag blijft, “ Is de  invoering van de wolf in Nederland verantwoord”? 

Gezien de landelijke discussies mag het duidelijk zijn, dat er pleiters zijn vóór de wolven in  Nederland. Harm van de Veen, een gepromoveerd bioloog en ecoloog heeft zich destijds, vanaf  omstreeks 1975 al ingezet voor de introductie van grote grazers als de wisent en van de predator: de  wolf. Dit stuitte toen al op veel weerstand. Hij noemde dit ook wel “De nieuwe natuur”. Een der  punten van kritiek was, dat op de Veluwe bepaalde landbouwbedrijven zouden moeten sluiten en  dat sommige bewoners, vooral van de centrale Veluwe zelfs hun woning zouden moeten verlaten. Er  zou voor dergelijke plannen ook zelfs een omhekt gebied van 50.000 ha. nodig zijn! 45 Jaar later  toont https://www.wolveninnederland.nl/ inmiddels een platform met mission statements ten  behoeve van de introductie van de wolf. Wolven in Nederland is een samenwerking van  Natuurmonumenten, ARK Natuurontwikkeling, FREE Nature, Koninklijke Jagersvereniging, IVN, IFAW,  Landschap Overijssel, Studio Wolverine, Rewilding Foundation, van Bommel Faunawerk, Wereld  Natuur Fonds en Zoogdiervereniging. 

Geboren en getogen op de Veluwe zie ik nu met lede ogen toe, hoe deze zogenaamde “natuurlijke”  ontwikkeling van de Europees beschermde wolf, wat een onnatuurlijke situatie in een overvol  Nederland is, tot hartverscheurende en economisch ongewenste situaties kan leiden. Wie neemt  hiervoor de verantwoordelijkheid? Ik vraag mij dan ook af of de gevolgen hiervan voor de  samenleving wel realistisch in beeld worden gebracht. Tenslotte zijn er ook andere geluiden en is het  helemaal niet bekend hoe de wolf zich gaat gedragen, als hem geen strobreed in de weg wordt  gelegd. Een “tegengeluid” is dus op zijn plaats.  

De inmiddels opgerichte organisatie Nowolves vraagt zich sterk af, of de beschermde wolf in Europa  zich ongebreideld en straffeloos mag uit blijven breiden in gebieden, die geen natuurlijke habitat  voor de wolvenpacks vormen. Zij beschrijven, dat zich binnen de uitbreidende populatie van de wolf  in Europa al vele slachtoffers onder de landbouwhuisdieren en mensen hebben gebracht. Ik citeer uit  het artikel: “Waarom geen wolven in Nederland”; “ In het promotieonderzoek van de Schepper wordt  als voorbeeld genoemd een reeks aanvallen in de regio Oudenaarde in België, waar binnen 3 jaar 192  slachtoffers vielen. De Oostenrijkse advocaat Benedikt Terzer heeft in de periode 1950-2000 in Europa  59 aanvallen op mensen gedocumenteerd. De kans dat een wolf een mens aanvalt, is niet groot, maar  neemt sterk toe, afhankelijk van de bevolkingsdichtheid en het aantal wolven, zoals honderden  slachtoffers onder kinderen in India aan het einde van de 20e eeuw bewezen hebben”. Problemen  door wolven in betreffende West Europese landen nemen hand over hand toe, waarbij in Frankrijk,  als voorbeeld, al meer dan 12000 slachtoffers zijn gevallen onder landbouwhuisdieren. De kosten zijn  opgelopen van € 65000.- tot € 75000,- per wolf. Volgens recente berekening in Duitsland zijn de  kosten per wolf zelfs ongeveer € 750.000. Hierin zijn de kosten voor de voorbereiding en  veranderingen in het buitengebied, verlies van huisdieren en teruggang van recreatie in de  buitengebieden meegenomen. Kunnen deze kosten gerechtvaardigd worden?  

Ondanks het feit dat de “binnenlopende” wolf 100% wolf is, dus zonder hondenbloed, wat het  gevaar alleen nog maar zou vergroten door de kans op het kwijtraken van hun natuurlijke schuwheid, vinden er momenteel in Zuid-Oost Frankrijk méér aanvallen overdag plaats op landbouwdieren dan  ‘s-nachts, ook in aanwezigheid van een herder.  

Vraag 1: Is het juist, dat het op een louter historisch, idealistisch perspectief wenselijk is de wolf weer  toe te laten in een Nederlandse samenleving, welke zich de afgelopen 100 jaar ontwikkeld heeft tot  een “Groot Nederlands Park”, waar 17 miljoen mensen in hun bestaansrecht moeten voorzien en  geen idee hebben dat een wolf geen onschuldig “knuffeldier” is?  

Bevolkingsdichtheid 1850 nChr. Bevolkingsdichtheid 2000 nChr. Nederland is vol!  Zie de rode vlekken: Stedelijk gebied.  

Terug naar meer dan 120 jaar geleden, toen de laatste wolf gezien was in 1897 in Heeze Noord in  Brabant, zag de gehele samenleving er heel anders uit met nog onontgonnen woeste gronden en  minimaal aantal bewoners. Tegenwoordig bestaat de huidige Nederlandse “Natuur”, wat meer als  recreatiegebied beschouwd mag worden, uit aaneengesloten gebieden en gebiedjes, doorregen met  overdrukke wegen, rivieren, meren, industrieterreinen, agrarische gronden, woon- en werkgebieden,  overvolle steden, parken etc, en … ecoducten om vervolgens “op de kaart” een groot aaneengesloten  Natuurgebied te suggereren. Kortom één grote mensen- en dierentuin. Daarbij is iedere vierkante  centimeter “natuurlijk” Nederland, op een enkele uitzondering na, al minstens drie keer, “her ingedeeld”, ofwel op de schop genomen, waarbij het “duurzame natuurmotief” ook nog eens ter  discussie gesteld wordt, als gevolg van de overheids-voorzienigheid: projectgeld, waarbij wij alleen  maar kunnen concluderen, dat er absoluut geen sprake is van een natuurlijk wolven habitat. Even  voor de duidelijkheid, de wolf heeft zeker een aaneengesloten leefgebied van 30.000 – 50.000 ha.  nodig om in normaal familieverband op een Natuurlijke manier te leven. En laat ik duidelijk zijn, een  levende wolvenpack in een natuurlijk habitat is ook prachtig. Het zijn bijzondere slimme en sensitieve  dieren, hoewel ik gruwel van de moordpartijen die zij kunnen aanrichten.

Dan komt om de hoek kijken, wat de werkelijk achterliggende motivatie is om “de wolf” ongebreideld haar gang te laten gaan in de natuurgebieden in Nederland, ervan uitgaande dat zij zich louter tot de natuurgebieden beperken. Het kan alleen maar een visionaire blunder en gebrek aan realiteitszin genoemd worden te veronderstellen, dat hiermee een zelfregulerend ecosysteem, waarbij de “predator wolf” een onmisbare, ontbrekende schakel vormt, de cirkel van het leven sluit. 

Theoretisch klopt dit, binnen een normaal uitgebreid leefgebied van de wolf. Echter ik zie het als een volstrekt onrealistische en onwenselijk uitgangspunt in Nederland, wat hooguit, op korte termijn, een klein aantal dieren op  een wrede manier vermindert. Op langere termijn zal het alleen maar meer ellende en lijden veroorzaken onder de prooidieren en grote invloed hebben op het ecosysteem en biodiversiteit van de Nederlandse bossen en natuur. Dit is  volstrekt niet meer in verhouding met de “bijkomende gevolgen”, als de wolvenpacks zich gaan  ontwikkelen.  

Zijn bovengenoemde, samenwerkende partijen en anti jachtlobby vóór de wolf wel voldoende  voorbereid op de (her)introductie van de wolf? Hun website vermeldt, dat “mythes en sprookjes van  waarheid onderscheiden moeten worden”. Dit betekent in mijn ogen, zonder polderbetoog met  beide benen op de grond staan en realistisch de werkelijkheid aanzien! Omroep Gelderland  besteedde op 14 september 2018 uitvoerige aandacht aan deze problematiek, vooral aan de  bestaande situatie in Duitsland:

“Duitsland heeft sinds de eeuwwisseling wolven op zijn gebied. Het  begon met een paartje dat rond 2000 vanuit Polen het land binnentrok. Daarna verspreidde het dier  zich met succes over Duitsland. De schattingen, hoeveel er zijn, variëren. De officiële wolvenmonitor  van Duitsland van november 2017 schatte dat er toen ongeveer 650 wolven in Duitsland waren,  verdeeld over 60 roedels . Elk roedel telde tussen de 3 en de 11 dieren”.

Op dit moment leven er 1300  tot 1400 wolven alleen al in Duitsland. Een jaarlijks 30% aanwas staat straks voor de grens van  Nederland, België en Frankrijk. We mogen die 30% aanwas ook in Nederland niet onderschatten.  Voordat we het weten, is ons hele ecosysteem en leefmilieu ontwricht. De bronsttijd zal in stilte  plaatsvinden en ons prachtige wild zal tot opgejaagde biomassa en voer voor wolven dienen, zolang  men de wolf een beschermde status toekent en niet onder controle houdt. Wat de laatste eeuw  allemaal in het wildbeheer is opgebouwd (en heeft gekost) gaat verloren. 

Wat toch eens hardop gezegd mag worden is, dat een idealistisch beleid, dat een destabiliserende  invloed heeft op de leefbaarheid en veiligheid van de samenleving en zelfs wrede situaties in de hand werkt, kortzichtig, gevoelloos en zelfs sadistisch genoemd mag worden. ( Zie de OVP gevolgen). Een  behoorlijk wildbeheer in Nederland kan niet anders, dan dat dit gepaard gaat met een beleid, dat  middels verantwoord en wijdelijk afschot de natuur ondersteunt met het beheren van het overschot, zonder dat dit gepaard gaat met aanstootgevend geweld, schade aan hele leefmilieu en het  gehele ecosysteem.  

Een bijkomend feit is, dat de industriële speeltuin de mens een grote welvaart heeft gebracht, maar  niet zonder grote offers. Klimaatverandering, ziekten, verzuring en verschraling, ten gevolge van  vervuiling van de elementen teisteren momenteel ook het wankele Nederlands ecologisch evenwicht en dus ook de mens zelf. De aarde wordt uitgehold, zeeën en de lucht zijn vervuild- de adem van het  Leven verstikt. Bossen sterven, plantensoorten en insecten-populaties nemen schrikbarend af, of toe  in vlagen en plagen, de bodem gaat failliet en soorten trekken zich terug. Past daar nu de wolf in?  Is de mens het werkelijke contact met de natuur verloren? Zijn wij vergeten dat wij, als onderdeel  van de cirkel van het Leven en onlosmakelijk hiermee verbonden, volstrekt kansloos zijn, indien wij  onszelf “verheerlijkt” hierbuiten of -boven plaatsen? Hoe ideëel en artificieel ook gedacht! 

Vraag 2: Ligt er een visie ten grondslag aan het wolvenbesluit, dat gewetensvol met  verantwoordelijkheid, inzicht en wijsheid is opgesteld? Ongebreidelde invoering van de wolf in ons  ecosysteem zal net zoals het “onnatuurlijk opgezette Oostvaarderplassen (OVP) experiment”, in strijd  met de Natuurwetten, gedoemd zijn te mislukken. Geen enkel peperduur – op kosten van de  gemeenschap- onderzoek van tafel- Biologen, Ecologen, Sociologen en andere geletterde  wetenschappers, hebben deze mislukking kunnen voorspellen….! Is er nog wel voeling met de  realiteit? Dit zet mij wel aan het denken!  

Ook nu wordt het volgend idealistische project; “de Invoering van de wolf” boven de Natuurwetten verheven. Ofwel op basis van selffulfilling prophecy in de “roze, virtuele cloud” gezet, om naderhand  te constateren dat, op basis van deze onomkoopbare Natuurlijke procesmatige wetten, de  onbeteugelde invoering van de wolf vele slachtoffers, frustraties en angsten zal veroorzaken en  eigenlijk in het overbevolkte Nederland totaal niet past. Logisch! Wij leven nu eenmaal niet in een  wolvenbiotoop!  

Er zal zelfs voor gewaakt moeten worden dat de “wolven optredens”, in het theater van de  idealistische schijnwerkelijkheid, oncontroleerbaar uit de hand gaan lopen. En hoe gaat dit dan  beteugeld worden? Is daar een plan voor? Dit betreft namelijk in tegenstelling tot de OVP direct de  mens in zijn leefmilieu. Het lijkt mij een onwenselijke situatie, dat de toenemende hoeveelheid  wolvenpacks, in het overvolle Europa zich, beschermd en zonder vijanden, als een ware plaag zal  verspreiden tot aan de Nederlandse kust. Laten we niet vergeten dat de wolf, door zijn eigen groei,  “verdreven” wordt uit zijn overvolle, eigen leefgebied, (aangenomen dat ze niet zijn uitgezet) en dan noodgedwongen uitwijkt naar het westen en daar feitelijk ongewenst in een fuik loopt. Dit is een  abnormale situatie. De dieren voelen zich hier verdwaald, opgejaagd, bedreigd en doodongelukkig.  Hierbinnen hun “eigen territorium” creëren, betekent “grote” natuurgebieden in-rasteren, wat in  wolven perspectief op formaat Madurodam lijkt, waarbij het wild, dat tot voedsel moet dienen  opgesloten zit als ratten in de val, ofwel als kippen in een kippenhok, waarin vossen worden  losgelaten. Dit soort wreedheden dwingt de mens/beleidsmakers zijn eigen (ego)systeem eens flink  onder de loep te nemen!

Vraag 3: Zijn met de invoering van de wolf een duurzame veiligheid en Welzijn van de samenleving gediend?  

Vraag 4: Wordt de oprechte burger wel voldoende geïnformeerd over de gevolgen op hun leven, ten  aanzien van hun veiligheid en Welzijn en wil de burger dan nog wel de wolf in zijn habitat? Laat u uw  kinderen nog met elkaar in het bos spelen, kamperen, of paardrijden en fietsen naar school in een  wolven territorium?  

Vraag 5: Wat is het waan- en vooral –zinnige hoofdmotief, dat de verantwoording legitimeert, dat de  vrede en veiligheid van de samenleving op het spel wordt gezet? Is er één reden, wat al de offers en  het lijden dat straks door de wolf veroorzaakt gaat worden, rechtvaardigt? Dit antwoord wil ik graag  

voorhouden aan diegenen, die voor de gevolgen van de invoering van de wolf in de praktijk, opdraaien en het slachtoffer zijn.  

Vraag 6: Waar blijft de kennis, het overzicht, inzicht en de moreel en ethische basis op grond  waarvan de beleidsmakers hun beheer en rentmeesterschap gewetensvol bepalen en uitvoeren? 

Vraag 7: Wie is verantwoordelijk voor de gevolgen van de “invoering” ofwel het toelaten van de  wolf?  

Vraag 8: Is het juist, om dit net zoals de voorgaande experimenten uiteindelijk af te wentelen op de  burger? Wordt iedereen gedwongen peperdure hoge hekken te plaatsen? Zo nee: 

Vraag 9: Wie financiert de slachtoffers, en de preventieve maatregelen voor deze slachtoffers?  

Vraag 10: En is dat voor de volle 100 % ? En voor minstens 15-20 jaar, zolang de volledige impact (net zoals bij de OVP) op de gevolgen van de zich ontwikkelende wolvenpacks nog niet duidelijk is?  

Vraag 11: Is er een beheers programma om de wolf binnen de perken te houden?  

Vraag 12: Wordt alle schade doorberekend, en wat kost dan uiteindelijk de samenleving dit experiment op termijn? 

De wolf is geen onschuldige knuffel.

Op een rijtje: 

De Wolf: 

  • De wolf is een meedogenloze predator en pakt niet alleen huisdieren, maar ook honden en  mensen. 
  • Wolven kunnen gemakkelijk grote afstanden overbruggen en schromen ook niet, om grote  snelwegen over te steken en bevolkte gebieden binnen te gaan. 
  • De sluwe wilde wolf mag absoluut niet gevoerd worden. Dit zal haar schuwheid aantasten,  brutaliteit bevorderen en dan zonder angst steeds dichter de mens, die ook uit vlees en  bloed bestaat, benaderen.  
  • De wolf gedijt het beste onder wilde natuurlijke omstandigheden in een familie-pack, in  grote aaneengesloten natuurgebieden van gemiddeld minstens 40.000 ha.  
  • De wolf die hier sporadisch rondloopt is verdreven uit zijn pack, en kan een bedreiging  vormen voor de mens. Het is een kuddedier, dat zich in kuddeverband veilig voelt.  Opgejaagde wolven in een leefomgeving, die onnatuurlijk is, geeft stress, agressie en gevaar.  
  • In Oostenrijk, Italië en Duitsland loopt de wolvenpopulatie uit de hand, waardoor de  “verstotenen” over de grens hun nieuwe leefgebied zoeken. 

Schade: 

  • Wolven zijn killers, en dit is geen zachte dood, maar het zijn hartverscheurende taferelen.  
  • De wolf zal eerst makkelijke prooien pakken: schapen, paarden, koeien, kippen, geiten, alle huisdieren die “in de weides” lopen. Daarbij ook jonge herten, varkens, dassen, vossen, ganzen etc.  
  • Het bestaansrecht van dieren van ecologische boeren en gehouden hobby-dieren wordt bedreigd. 
  • Er zullen zich onnatuurlijke, “natuurlijke” situaties voordoen.  

Enkele verwijzingen: 

https://www.blhv.de/artikel/blhv-weidetiere-und-wolf-gehen-im-schwarzwald-nicht-zusammen  Hierbij wordt ernstig gewaarschuwd voor de schade en de gevolgen van een ongebreidelde  wolventoename. 

https://www.rainews.it/tgr/tagesschau/articoli/2019/06/tag-Bauern-Demonstration-gegen-den Wolf-Baer-Grossraubtier-Sterzing-18d5f5c3-ab51-4190-acb5-7038d3da2a43.html?fbclid=IwAR2F Q66g0i95AqvHpOLyi46UsPu465juAdTyoLNC57NgL7aLuRqybc93-8 Duizenden boeren demonstreren  tegen de wolf 

https://heide-kurier.de/frielingen-trotz-wolfszaun-laemmertotgebissen_SHg?fbclid=IwAR0UdenNXziYwWSbsDkHF-OLq_k2HCDQCEGSL77p2leazqbhDt-NB5uI6pk Doodgebeten lammeren. 

https://www.boerderij.nl/Home/Achtergrond/2018/5/Deze-schapenhouder-wil-met-Nowolves instroom-wolven-beperken-282852E/  

https://www.gelderlander.nl/home/meer-dode-schapen-in-nederland-maar-dit-is-pas-het begin~a1f1943f/ 

https://twitter.com/nowolvesb

https://www.ad.nl/binnenland/twentse-schaapherders-doden-wolf-moet-kunnen~a22236fe/

http://www.omroepede.nl/wolvenplan-is-gemiste-kans-zegt-platformnowolves/content/item?1118363 

De Natuur verstoord:  

– De Balans en rust in de natuurgebieden/recreatiegebieden worden volledig verstoord.

– Opgejaagd, gestrest wild loopt in hekken met alle gevolgen van dien.  

– Dieren zullen in grote getale veiligheid bij elkaar gaan zoeken. Dus minder verspreid gaan  foerageren. Hieromheen zullen net als leeuwen, de wolven zich gaan ophouden.  – Het normale eet-, graas- en rustpatroon zal dus verstoord worden met gevolgen voor het  biotoop. 

– Dit heeft gevolgen voor het gehele ecosysteem. 

– Angst en agressiviteit neemt toe. 

On-Veiligheid voor de mens, boerenbedrijven en invloed op de recreatiesector 

– De veiligheid van de vreedzame samenleving wordt bedreigd, door de wolf onder  onnatuurlijke omstandigheden, in een veel te dichte mensenpopulatie, vrij rond te laten  lopen.  

– Onze natuur, en recreatieparken worden in zijn toegankelijkheid bedreigd.

– De gezinnen, kinderen en honden zullen uit angst niet meer in rust kunnen verblijven in  bossen, recreatiegebieden, -parken, op campings, etc., en daaruit wegblijven.

– De associatie Natuur wordt gekoppeld aan Angst. Hetgeen de mens juist niet nodig heeft  voor zijn ontspanning, zijn natuurbeleving, zelfkennis en stress.  

– De mens in deze parken zullen opgejaagd wild zien, als zij zich al vertonen. 

– De mens leeft al in een stresswereld en zal hierdoor nog meer gestrest raken. – Dit heeft onlosmakelijk gevolgen voor het arbeidsethos, dus voor de economische  inzetbaarheid en veroorzaakt schade aan de volksgezondheid. 

– Meer auto- ongelukken door opgejaagd wild die hun heil zoeken buiten de natuurgebieden.

Doodgebeten lammeren 

– Boeren die hun kippen en vee buiten houden, worden bedreigd en direct geraakt in hun  (ecologische) bestaan. Het gevolg zal zijn, dat ook zij zich gedwongen zien hun dieren in  stallen te gaan houden. Denk hierbij ook aan de vele particuliere weides met pony’s, geiten,  veulens enzovoort. 

– Vee met wolven in de buurt raakt gestrest. 

– Zelfs in de “open” stallen is vee niet veilig.

Is de vestiging van wolven in Nederland deze offers waard? Gaan wij toezien en toestaan, dat er van  “hogerhand” chaos veroorzaakt wordt in een samenleving en dat de vrede, veiligheid en het Welzijn  op het spel worden zet? Het lijkt wel een algemeen politiekthema en -dilemma! 

Laten wij ons wederom leiden als schapen, recht in de klauwen van de wolf? Een nuchter en vooral  ook eerlijk, verantwoord en integere kijk op dit “dossier” zou al voldoende moeten zijn, dit drastisch  aan te pakken. Onze maatschappij heeft zich nu eenmaal niet ontwikkeld tot een 50.000 ha.  wolvenbiotoop..  

De “invoering” van de beschermde en niet beheerde Wolf, Is dit verantwoord? Neen! Het zou  mooi zijn als de GPG zijn stem laat horen namens de leden, want ik verzeker u, er zijn velen met  mij, die er net zo over denken!  

Viathou Peletier 12-06-2019

Photo cover by M. Zonderling on Unsplash

Erfenis van de vader

Een reactie plaatsen

(door David Price)

– Geef me er nog een paar – zei ik – als je je daardoor beter voelt.

— Waag het niet zo tegen me te praten! – antwoorde hij.

Ik keek naar hem en zag vleesplooien onder zijn kin en rond zijn nek. Ik zag trieste rimpels en groeven. Zijn gezicht had de kleur roze van de bepaalde karnemelk tint.

Hij was gekleed in zijn ondergoed en zijn buik puilde uit waardoor er rimpels op zijn overhemd ontstonden. Zijn ogen waren niet langer fel, maar leken leeg en ontweken de mijne. Er was iets gebeurd. De badhanddoeken wisten het. Het douchegordijn wist het, de spiegel wist het, de badkuip en het toilet wisten het. Mijn vader draaide zich om en liep de deur uit. Hij wist het. Het was mijn laatste pak slaag…

– Charles Bukowski

*

Maar als ik met mijn klanten praat, met mensen, die, ze lijken me een soort levenswijsheid te hebben waar ze echt baat van hebben gehad, en ik heb zoiets van ‘waar komt dat vandaan, waar heb je dat vandaan?’, en weet je, ik zeg het je, het is altijd – en ik zal het woord ‘inwijding’ gebruiken, ook al heb ik het gevoel dat het op dit moment een soort van “glazen-pot -woord” is, maar ze hadden een soort inwijding, en de inwijding kan zijn door pijn, of trauma, of een soort veranderde bewustzijnsstaat of een ongelooflijke reeks synchroniciteiten.

—Adam Elenbaas

*

Ik had een erfenis van mijn vader,

Het was de maan en de zon.

En hoewel ik over de hele wereld zwerf,

Deze raakt nooit op.

– Ernest Hemingway

*

Je moet de waterweg volgen, de weg die altijd bergafwaarts gaat, als je de schat, de kostbare erfenis van de Vader, weer aan het licht wilt brengen.

— C.G.Jung

*

Mijn vader had een scherpe tong en hij zei vaak dingen waar hij later spijt van had. Hij deed mensen die dicht bij hem waren pijn met die zure tong, maar hij was ook beschermend voor zijn kinderen. Het was een gemengd beeld en ik heb veel sympathie voor hem nu ik niet ben opgegroeid. Hij stond onder grote druk van de gewone wreedheden van onze sociale realiteit, en omdat hij moed had, won hij de meeste van zijn gevechten – dat wil zeggen, met de wereld, maar niet met zichzelf.

Mannen in onze cultuur zijn ernstig gehandicapt door een afgeknotte opvatting van mannelijkheid en vinden het pijnlijk om herinnerd te worden aan hun eigen verlangen naar een zinvol leven. Ergens onderweg raakt hun gevoeligheid gekwetst door hard te moeten zijn. Ze worden gedwongen een identiteit te bedenken die hun behoefte aan verbondenheid uitsluit, en worden vervolgens verslagen door de culturele directief om zowel te conformeren als te winnen volgens de normen van de samenleving. Hun gevoel voor schoonheid verschrompelt en als ze eenmaal volwassen zijn, zijn ze niet meer in staat om de wortels te traceren van wat er ontbreekt, ze weten gewoon dat er iets is.

Franz Stuck

De permutaties van deze mentaliteit zijn oneindig, maar ze slagen er allemaal in om kinderen op ongeveer dezelfde manier te verwonden, door ze van zichzelf te isoleren. Een vader hebben die wordt gemarteld door gescheiden te zijn van zijn eigen diepten, is niet alleen een tragedie voor de vader, maar ook voor de kinderen. Wreedheid is in dat systeem ingebouwd en doorgegeven aan de volgende generatie, en de volgende. De effecten zijn niet beperkt tot de mensheid; de hele levende matrix lijdt ook. Elk levend wezen is betrokken bij zo’n enorme culturele golf die over de hele wereld raast.

We erven iets van onze vaders dat meestal een mix is van goed en slecht. Het kan naar die of de andere uiteinde van dat spectrum worden gewogen, maar het is zeldzaam te leren om onze eigen menselijke breedte en diepte als mannen te bevestigen. De vervolgeffecten daarvan zijn zichtbaar, maar we kunnen ze niet zien omdat we de stelling accepteren van wat mannen en vrouwen moeten zijn. Dat zal moeten veranderen.

De destructieve vader is een man die is er niet in geslaagd om zijn eigen menselijkheid te koesteren en zijn rol in het koesteren van de wereld. De reis naar dat pad is een proces van zelfherstel.

Andrea Kowch

Bron: https://medium.com/@davidprice-26453/inheritance-from-the-father-3227617dcbf1

cover artwork: Musawwir Doyle Wegner

Inheritance From The Father

(by David Price)

— Give me a couple more — I said — if that makes you feel better.

— Don’t you dare talk to me like that! — he replied.

I looked at him and saw folds of flesh under his chin and around his neck. I saw sad wrinkles and grooves. His face was the color of pink from the gifted buttermilk.

He was dressed in his underwear and his belly was bulging creating wrinkles on his shirt. His eyes no longer possessed fierceness, but seemed empty and avoided mine. Something had happened. The bath towels knew it. The shower curtain knew, the mirror knew, the bathtub and toilet knew. My dad turned and walked out the door. He knew it. It was my last beating…

— Charles Bukowski

*

But when I talk to my clients, and people who, they strike me as having some kind of life wisdom that’s really benefited them, and I’m like, ‘well where did that come from, where did you get that?’, and I’ll tell you, it’s always -and I’ll use the word ‘initiation’, even though I feel it’s sort of like a quarter jar word like, at this point, but they had an initiation of some kind, and the initiation could have been through pain, or trauma, or some kind of altered state of consciousness or an incredible series of synchronicities.

— Adam Elenbaas

*

I had an inheritance from my father,

It was the moon and the sun.

And though I roam all over the world,

The spending of it is never done.

― Ernest Hemingway

*

You have to follow the water way, the way that always goes downhill, if you want to bring back to light the treasure, the precious inheritance of the Father.

— C.G.Jung

*

My father had a sharp tongue and he often said things he regretted later. He hurt people close to him with that acid tongue, but he was also protective of his children. It was a mixed picture and I have a lot of sympathy for him now that I didn’t growing up. He was under a lot of pressure from the common cruelties of our social realities, and because he had courage he won most of his battles — with the world that is, but not with himself.

Men in our culture are severely handicapped by a truncated concept of masculinity, and they find it painful to be reminded of their own longing for a meaningful life. Somewhere along the way their sensitivity gets wounded by having to be tough. They are pushed to conceive an identity that excludes their need for connection, and then are defeated by the cultural injunction to both conform and win according to society’s standards. Their sense of beauty atrophies and once they reach maturity they’ve become unable to trace the roots of what’s missing, they just know something is.

Franz Stuck

The permutations of this mindset are infinite, but they all manage to injure children pretty much the same way, by isolating them from themselves. Having a father who is tortured by being severed from his own depths is a tragedy not just for the father but for the children as well. Cruelty is built into that system and passed on to the next generation, and the next. The effects are not confined to humanity; the whole living matrix suffers too. Every living being is implicated in such a massive cultural wave sweeping across the globe.

We inherit something from our fathers that is usually a mix of good and bad. It can be weighted toward either end of that spectrum, but it’s rare to learn to affirm our own human breadth and depth as males. The follow-on effects of that are there to see but we can’t see them because we accept the premise of what men and women must be. That will have to change.

The destructive father is a man who has failed to nurture his own humanity and his role in nurturing the world. The journey to that path is a process of self renovation.

Andrea Kowch

Source: https://medium.com/@davidprice-26453/inheritance-from-the-father-3227617dcbf1

cover artwork: Musawwir Doyle Wegner

To be or not to feel

Een reactie plaatsen

(door Erik Tanghe) Onlangs was ik op een feestje en stond ik te praten met iemand over m’n motorverleden.

Ik heb een hele tijd van m’n leven behoorlijk wat met de motor gereden en ik heb tijdens die periode me ook heel regelmatig flink pijn gedaan door valpartijen met de nodige kwetsuren als gevolg.

Zo zat ik ooit met twee benen tegelijk in het gips (dat loopt verrekt lastig), scheurde ik m’n hersenvlies (krijg je verdraaid hoofdpijn van), kneusde verschillende malen m’n ribben (waardoor ik zittend diende te slapen) en terwijl ik dat allemaal sta te vertellen op dat feestje, merk ik een zekere trots op en dat is eigenlijk behoorlijk vreemd.

Je lichaam kan je immers vergelijken met het huis waarin je woont.

Het is de basis, het aanknopingspunt van waaruit je deze realiteit verkent en beleeft.

Trots zijn op een kwetsuur is dus zoiets als trots zijn op het feit dat je dak lekt, de goot stuk is of dat er een gat in de vloer zit en dat is helemaal niks om fier op de zijn.

Als je gasten op bezoek krijgt in je woning, laat je hen ook niet met twinkelende oogjes zien dat het toilet overloopt.

Dat hou je liever verborgen en je bent er bovendien beschaamd over.

Maar als we terugkijken op ons leven zijn we vaak maar al te trots op de dingen die we hebben meegemaakt, de zaken die we hebben gedaan en wat ons lichaam daardoor heeft geleden.

‘Dat was heftig, joh, niet normaal!’

Zo vertel ik maar al te graag dat ik ooit tijdens de beklimming van een berg werd overvallen door de nacht op de top en er zittend op de koude rotsen bibberend heb moeten wachten op de dageraad…

Het was de koudste nacht uit m’n leven zonder voldoende warme kleding, zonder slaapzak of wat dan ook.

Wat heb ik toen koud gehad…

en als ik dat vertel, kijken de mensen me met bewondering aan… zo van

‘Goh, kerel.. wat heb jij veel meegemaakt!
Wat heb jij geleefd!’

wat dus eigenlijk wil zeggen,

‘Goh kerel! Wat heb jij het al flink verkloot in je leven…’

wat heb jij al niet geleefd volgens jouw bewustzijn…

Want zulke feiten hebben niks te maken met wie we zijn en ze gebeuren vooral als je niet leeft volgens wie je bent.

Ze hebben net te maken met wie we niet zijn waardoor ons oorspronkelijke bewustzijn niet meer juist of onvoldoende is aangekoppeld aan ons lichaam… en daar zijn we trots op en worden we dikwijls om bewonderd..
Dhu?

Ik ben best blij met het lichaam dat ik heb.

Ik ben in een bloedvorm, sta strak en ik laat menig snotneus van 25 achter me als het gaat over fysieke prestaties en ik realiseer dat ik daar toch wel een stuk van m’n persoonlijkheid uit opbouw.

Ik merk dat ik daardoor soms de neiging heb me beter te voelen dan een ander, dat ik me boven iemand verheven voel omdat ik bijvoorbeeld beter op een berg kan klimmen.

Ik vereenzelvig me dus op zo’n moment met wat m’n lichaam kan en alhoewel dat voor de hand liggend is, klopt het niet helemaal.

We komen immers als bewustzijn naar deze holografische werkelijkheid, koppelen ons aan een blauwdruk van een lichaam dat niet het onze is en je probeert zo goed en zo kwaad als mogelijk door dat beperkt lichaam uiting te geven aan jouw bewustzijn, een bewustzijn dat veel krachtiger is en veel meer mogelijkheden in zich draagt dan de 2 a 3 procent van ons DNA dat hier actief is.

Wie zich dus enkel met het lichaam bezig houdt, doet er meestal alles aan om die schamele pakweg 2 procent op een optimaal niveau te brengen en vergeet de rest.

En als er dan door die beperking wat mis gaat – en dat gebeurt nogal gauw als je wat emotioneel bent aangelegd – zijn we trots op de schade en schande van wat er is mis gelopen.

“Jaaa… ik heb behoorlijk veel afgezien, meneer..

Je houdt het niet voor mogelijk hoeveel pijn dat doet”, vertelde me onlangs nog iemand die een klaplong had meegemaakt terwijl hij me trots de littekens laat zien van de pin die ze dwars door z’n ribben hebben geduwd om de lucht er weer terug in te krijgen..

Kijk eens!! Hier is een barst in de muur! Knap he!

Dus aan de ene kant zijn we trots op wat ons beperkte lichaam allemaal kan en aan de andere kant slaan we ons op de borst met hoe ons lichaam heeft gefaald in zijn taak om te doen wat het moet doen..

Ik hang graag aan een berg.

Als ik een berg zie, ben ik niet te houden en zou ik het liefst als een dolle hond in een sprint naar boven hollen.

Zo kreeg ik onlangs nog een telefoon van een vriendin die voor een berg in de Dolomieten stond waar ik in het verleden heel wat heb geklommen en op het moment dat ze me vertelde dat ze om die berg heen ging lopen, voelde ik me niet alleen verbonden met haar maar wilde ik onmiddellijk daar zijn..
God, wat wilde ik erheen!

Maar laten we eens eerlijk naar onszelf zijn..

We hebben allemaal onze passies..

Verlangen we ernaar omdat ze ons naar een staat van puur zijn brengen of is zo’n verlangen een vlucht omdat we geen zin hebben om de dingen te doen van iedere dag?

Is dat verlangen niet een teken dat we onvoldoende aanwezig zijn in elk moment van de dag en ons heil zoeken in bezigheden die ons tijdelijk terugbrengen naar die staat van enkel zijn?

Dat is nogal belangrijk want het gebrek aan louter zijn, duwt ons in het doen, doen, doen…

Wanneer we onvoldoende aanwezig zijn in het nu gaan we allerlei handelingen doen die ons de indruk geven dat we wel degelijk hier aanwezig zijn en dat ons leven er toe ‘doet’

Maar laat het nu net het gebrek aan ZIJN de oorzaak zijn van kwetsuren.

Iemand kwetst zich immers omdat hij onvoldoende aanwezig is in z’n lichaam.. Je valt pas van de trap als je onvoldoende oplet en er niet helemaal bent.. want wie gefocused is, doet zich niet pijn als hij van de trap valt en valt trouwens niet eens van de trap.

Bij ziekte is dat niet anders.

Omdat jouw bewustzijn niet volledig gekoppeld is aan jouw lichaam (en je dus niet helemaal aanwezig bent in het hier en nu), gaat jouw energie zwakke plekken vertonen en door die slechte energiedoorstroming gaan bepaalde organen slecht doorstroomt raken en worden ze ziek.

Ook in sexualiteit is dat zo.. Onvoldoende verbonden ‘zijn’ met je partner, duwt je naar het doen en zet je ook aan het vrijen en zo kan overdreven seksualiteit ook een teken zijn dat je onvoldoende op hartsniveau verbonden bent.

Wil dit alles dan zeggen dat we dienen te stoppen met dingen doen en dat we niet mogen toegeven aan een passie die ons gelukkig maakt.. al is het maar voor even?

Wil dat dan zeggen dat je niet hoeft te vrijen en dat een potje sporten of creatief bezig zijn, te mijden zijn?
 

Nee, natuurlijk niet maar het is erg belangrijk te voelen vanuit welke emotie je handelt.

Doe je die dingen omdat je anders de zin van het leven niet kan vatten of jezelf en je leven als saai of nutteloos ervaart.

Mis je zingeving zonder te vluchten in je passie?

Is die passie de enige manier om je staande te houden in een leven/job die je tegen staat?

Want als dat zo is, is het belangrijk die pure staat van zijn te gaan vinden in de dingen van alle dag en dat is geen makkelijke taak maar wel het uiteindelijke doel.

Is onze lichamelijke staat dan ook niet belangrijk?

Is een gezond en sterk lichaam niet van belang?

Het is toch maar 2 procent van wie we in oorsprong zijn. (Ik laat nu bewust even de kenmerken die je van je ouders genetisch hebt meegekregen achterwege)

Wel, jouw lichaam is een barometer.. Het laat zien hoe goed jouw bewustzijn is aangekoppeld aan dit aardse omhulsel en gezien het feit dat dit omhulsel jouw voertuig is gedurende de aardse tijd die je hier doorbrengt, kan je het maar beter gezond houden en gebruiken om te kijken welke emoties de aankoppeling van jouw bewustzijn tegen houden.

De aankoppeling van jouw bewustzijn (de 2 procent die momenteel gekoppeld kan worden) aan jouw lichaam kan immers enkel worden tegengehouden en verstoord door een negatieve emotie en die emotie gaat jouw bewustzijn (energieveld) verstoren op een plaats die symbolisch verbonden is met die emotie.

Gebruik jouw ziekte of kwetsuur dus als een aandachtspunt om je te wijzen op een emotioneel probleem.

Wees ook niet trots op die tegenspoed en maak het ook niet groter dan het is.

Voor de mensen die last hebben van migraine is dit het symptoom bij uitstek dat je vertelt of wat je doet ook in overeenstemming is met wat je voelt.

Migraine is immers niks anders dan een kortsluiting in je hoofd omdat wat je doet niet overeen stemt met wat je voelt.
Ikzelf heb vroeger veel last gehad van migraine maar gedurende de 25 jaar dat ik gewerkt heb als fotograaf heb ik nooit migraine gehad tijdens het maken van een fotoreportage… net omdat fotograferen voor mij een diep gewortelde passie is die ik altijd met hart en ziel heb gedaan en dus overeen stemt met mijn gevoel.

Migraine komt meer voor bij vrouwen omdat vrouwen vlugger voorbij gaan aan hun gevoel omdat er voor de kinderen moet gezorgd worden, het huishouden moet gedaan worden terwijl hun gevoel, hun lichaam schreeuwt om iets anders… maar de plicht roept, het gezin vraagt en er ontstaat een tweespalt tussen hoofd en hart met hoofdpijn en misselijkheid als gevolg.

Bij een migraineaanval dien je dus niet af te vragen of je misschien teveel chocola hebt gegeten maar wel waarom je in de eerste plaats te veel chocola hebt gegeten.. Dat verlangen naar chocola ontstaat immers vanuit een gevoel, een negatieve emotie rond bv te weinig genieten van het leven.

Die onvrede zorgt voor slechte eetgewoontes en voor een kortsluiting in je hoofd..

Om dat op te lossen, kan je als een gek gaan sporten, taarten bakken, aan een berg gaan hangen of gaan vissen maar het is veel beter om die onvrede aan te pakken..

Zo maak je jezelf tenminste niks wijs en hoef je je ego niet op te hangen aan het zoveelste gebroken been of je derde maagzweer.

VOOR LATER GEPLANDE LEZINGEN KAN JE ALVAST EVEN EEN KIJKJE NEMEN OP DE AGENDA PAGINA VAN M’N  WHITELIGHT-HEALING SITE
http://www.whitelight-healing.com/nieuws.html