4-dimensionale lichamen transformeren in 5-dimensionale wezens

Een reactie plaatsen

Het vinden van het portaal/de opening om transformatie tot stand te brengen

(door Bear Walker)

Ik was gezegend om op te groeien met de meester van oude wijsheid, mijn grootvader, een Anishanabe Elder. Zijn eenvoudige wijsheid en inzicht vormden een groot deel van mijn vroege training en hij werd nooit moe van mijn constante vragen. Ik leerde van de heilige leringen van de Medwiwins in de Anishanabe-stam. De dichtstbijzijnde naam of woord voor Medwiwin in de taal van vandaag zou Sjamaan zijn. Dus mijn geliefde grootvader leerde me de oude manieren van het medicijnwiel, die de basis vormen van al onze leringen. Het medicijnwiel was een geschenk van Grote Geest aan onze stam. Vanaf de vroegste tijd gebruikten we het wiel om de tijd te markeren en de vier richtingen en de vier elementen te eren; vuur, aarde, water en wind/lucht. Vanuit deze wegen vinden we ons evenwicht.

In het moment

Naast Engels had mijn grootvader moeite met het begrijpen van tijd. Hij droeg nooit een horloge en was nooit op tijd. Hij kon het concept van “tijd voor geld” niet begrijpen, tien dollar voor een uur werk. Maar ‘in het moment’ was een heilig concept.

Het had te maken met het je bevinden in het centrum van de tijd. Het had te maken met het vertragen van de snelheid van tijd en het ingaan in de ‘gap’. We eerden ook wat hij een gouden moment noemde. We ontmoetten elkaar vaak bij zonsopgang terwijl we in de stilte zaten te wachten op de eerste lichtvonk, en ik herinner me nog steeds het magische gevoel van het gouden moment. We zaten daar op een rots met uitzicht op het water. Terwijl de zon langzaam maar prachtig opkwam, bevonden we ons midden in het gouden moment. We konden de trilling voelen, de kleur zien, de frisse kracht ruiken, de volledige stilte horen en de zoetheid van de gouden dauw proeven.

Waar ik sindsdien ook ben gereisd, en ik heb veel over deze verbazingwekkende aarde gereisd, de schoonheid van het concept van het gouden moment is altijd een onderdeel geweest van alles wat ik doe. Je vraagt je nu waarschijnlijk af wat dit allemaal te maken heeft met de transformatie van de 4e naar de 5e dimensie. Nou, ik zal het je vertellen.

Laten we eerst duidelijk zijn over wat ik bedoel met 4e dimensionale lichamen. We weten allemaal wat de 3 dimensies zijn: hoogte, breedte en diepte. Je weet wel, 3D-mensen. De vierde dimensie is de beleving van tijd of misschien beter gezegd ‘de illusie van tijd’. Maar nogmaals, misschien zijn alle vier de dimensies illusies!

Na mijn eerste 18 jaar bij mijn grootvader en zijn eenvoudige maar diepgaande oude leringen te hebben doorgebracht, begon ik te trainen met enkele van de meest geavanceerde leraren ter wereld, gespecialiseerd in cellulaire biologie en kwantumfysica.

Mijn studie bracht me van Noord-Michigan naar Toronto en vervolgens naar Pittsburg, om uiteindelijk bij NASA te werken met computers die communiceren met ons lichaam, de elektrische impulsen te lezen die ons lichaam afgeeft (galvanische huidweerstand) en deze impulsen om te zetten in binaire codes die computers begrijpen.

Vanuit het kwantumperspectief

Lichamen zijn gemaakt van cellen. Cellen vallen uiteen in energie, golven en deeltjes. In simpele termen:

  • alles is gemaakt van atomen,
  • atomen zijn gemaakt van energie
  • energie komt uit bewustzijn.

Alle energie begint in het centrum. Of we het nu hebben over nulpunts-zwaartekracht, kwantumatomisch potentieel of in het moment zijn, de kracht zit in het midden van het wiel en je kunt naar het centrum komen door alles te vertragen. Je kunt van een 4-dimensionale ervaring naar een 5-dimensionale transformatie gaan door het te vertragen. Deepak Chopra gebruikt het woord “de gap”,’de kloof’. Dit is ook een oude leer van de Vedische meesters. Het is in de opening, in het midden van het wiel, dat we verbinden met onbeperkte mogelijkheden. Zoveel van jullie hebben die ervaring gehad. Voor mij was het het gouden moment dat ik eerder beschreef. Het kan gebeuren tijdens het tuinieren, tijdens yoga of zelfs autorijden. Je zou iets kunnen zeggen als, waar is de tijd gebleven of wauw hoe ben ik hier gekomen. Je ging uit de 4-dimensionele illusies naar de 5- dimensionale potentieel. Het is geweldig!

Gedurende mijn vele jaren van beoefening heb ik mensen gezien die werden geholpen door verschillende ongelooflijke remedies, kruidengeneeskunde, goede voeding, speciaal dieet, enzovoort. Ik ben nu en blijf een pleitbezorger voor al deze zaken. Ik ben er echter vast van overtuigd dat de toekomst van de geneeskunde zal liggen in het helpen van alle mensen om verbinding te maken met de 5e dimensie. Door dit te doen, zullen we ons DNA activeren en versnellen om ons te brengen waar we voor gemaakt zijn. Ik heb vergeleken waar we nu zijn met het hebben van een Lamborghini en het rondrijden in de eerste versnelling terwijl we de rem hanteren. De 5e dimensie transformatie zet de auto in de 5e versnelling met het gaspedaal ingetrapt, om zo te zeggen.

We zijn prachtige krachtige wezens! Laten we wakker worden voor de kracht die we zouden moeten hebben. Er is vaak gezegd dat we ons in het informatietijdperk bevinden. Laten we dat woord uit elkaar halen: ‘in vorm’, of ‘vorm vasthouden’ is de 4e dimensie. We gaan nu naar het tijdperk van inspiratie of ‘in spirit’, 5e dimensie. Wat een geweldige tijd zal dit zijn! Laten we allemaal onze kracht vanuit onze centra gebruiken om deze heilige tijden binnen te gaan!

Een speciale dank aan Makenzie Walker, mijn dochter, voor haar uitstekende typevaardigheid.

Mequwitch!

– Muckwa Mousa

Bear Walker

Bear Walker: Indiaanse genezer en spiritist

Ga voor meer informatie naar https://www.circleofhealth.com/bear-walker/

Bron: https://www.merliannews.com/transforming_4th_dimensional_bodies_into_5th_dimensional_beings_finding_the_portal_gap_to_bring_about_transformation_by_bear_walker/

Image: Sunrise by Susanne Nilsson on Flickr

Transforming 4th Dimensional Bodies into 5th Dimensional Beings:

Finding the Portal/Gap to Bring about Transformation

by Bear Walker

I was blessed to grow up with the master of ancient wisdom my grandfather, an Anishanabe Elder. His simple wisdom and insight were a huge part of my early training and he never tired of my constant questions.  I learned of the sacred teachings of the Medwiwins in the Anishanabe tribe. The closest name or word for Medwiwin in today’s language would be Shaman. So my beloved Grandfather taught me the ancient ways of the medicine wheel which are the basis of all our teachings.  The medicine wheel was a gift from Great Spirit to our tribe. From the earliest time we used the wheel to mark time and honor the four directions and the four elements; fire, earth, water, and wind/air. From these ways we find our balance.

In the moment

In addition to English, my grandfather had difficulty understanding time. He never wore a watch, and was never on time. He couldn’t get the concept of time for money, ten dollars for an hours work. But “in the moment” was a sacred concept.

It had to do with being inside of the center of time. It had to do with slowing the speed of time down, and going into the gap. We also honored what he called a golden moment. We would often meet at sunrise sitting in the silence waiting for the first spark of light, and I still remember the magic feeling of the golden moment. We would sit there on a rock overlooking the water. As the sun slowly but magnificently rose, we were in the center of the golden moment. We could feel the vibration, see the color, smell the crisp power, hear the complete silence and taste the sweetness of the golden dew.

No matter where I have traveled since, and I have traveled all over this amazing earth, the beauty of the concept of the golden moment has always been a part of everything I do. You are probably asking by now, what does all this have to do with transformation from the 4th to 5th dimension. Well, I will tell you.

First, let’s be clear on what I mean by 4th dimensional bodies. We all know what the 3 dimensions are right; height, width, and depth. You know, 3D people. The fourth dimension is the experience of time or maybe better said ‘the illusion of time’. But then again maybe all of the four dimensions are illusions!

After my first 18 years of being with my grandfather and his simple but profound ancient teachings, I started training with some of the most advanced teachers in the world, specializing in cellular biology and quantum physics.

My studying took me from northern Michigan to Toronto, then Pittsburg, ending up at NASA working with computers that interface with our body, reading the electrical impulses that our bodies put off (galvanic skin resistance) and transferring these impulses to binary codes that computers understand.

From The Quantum Perspective

Bodies are made of cells. Cells break down to energy, waves and particles. In simple terms:

  • everything is made of atoms,
  • atoms are made of energy
  • energy comes from consciousness.

All energy starts in the center. Whether we speak about zero point gravity, quantum atomic potential, or being in the moment, the power is in the center of the wheel and you can get to the center by slowing everything down. You can move from a 4th dimensional experience to a 5th dimensional transformation by slowing it down. Deepak Chopra uses the word “the gap.” This is also an ancient teaching of the Vedic masters. It’s in the gap, at the center of the wheel, that we connect with unlimited potentiality. So many of you have had that experience. For me, it was the golden moment I described earlier. It can happen gardening, during yoga, or even driving. You might say something like, where did the time go or wow how did I get here. You went out of 4th dimension illusions into 5th dimension potentiality. It is amazing!

Over my many years of practice I have seen people helped by various incredible remedies, herbal medicine, proper nutrition, special diet, and so on. I am now and will continue to be an advocate for all of these. However, I firmly believe that the future of medicine will be in the aiding of all people to connect to the 5th dimension. By doing so, we will activate and accelerate our DNA to take us where we were created to go. I have compared where we are now to having a Lamborghini and driving it around in first gear while applying the break. The 5th dimension transformation is putting the car in 5th gear with the pedal to the metal, so to speak.

We are magnificent powerful beings! Let us awaken to the power we were meant to have. It has been said many times that we are in the age of information. Let’s take that word apart ‘in form’, or ‘holding form’ is 4th dimension. We now are moving into the age of inspiration or ‘in spirit’, 5th dimension. What an amazing time this will be! Let all of us use our power from our centers to move into these sacred times!

A special thanks to Makenzie Walker, my daughter, for her excellent typing skills.

Mequwitch!

-Muckwa Mousa

Bear Walker

Bear Walker: Native American Healer and Spiritualist

For more information, go to https://www.circleofhealth.com/bear-walker/

Source: https://www.merliannews.com/transforming_4th_dimensional_bodies_into_5th_dimensional_beings_finding_the_portal_gap_to_bring_about_transformation_by_bear_walker/

Image: Sunrise by Susanne Nilsson on Flickr

De spirituele crisis van een leraar

Een reactie plaatsen

(een blog over lesgeven door Jennifer Hurley)

De paradox van mijn leven als leraar is dat ik het gevoel heb dat dit werk me doodt, maar ik hou ook obsessief van dit werk, met een soort waanzin. Ik droom over lesgeven, en in mijn dromen ben ik soms een betere leraar dan in het echte leven.

De paradox is ook dat ik nog nooit zo goed ben geweest in lesgeven als nu, en toch brengt mijn toewijding aan het werk mijn toekomst erin in gevaar. Ik ben zo door en door uitgeput en diepbedroefd: door het systeem en zijn onzinpraat over normen en beoordeling, en door de samenleving die onze studenten verslaafd heeft gemaakt aan apparaten en ze vervolgens heeft verlaten.

Lesgeven begon voor mij niet als een spirituele oefening, maar het is er een geworden, en nu is dit de enige reden waarom ik lesgeef. Ik geef les om studenten te helpen hun ware zelf te ontdekken en om dat zelf vollediger in de wereld te brengen. We oefenen dit door te lezen, diepe contemplatie, discussie en de creatieve handeling van “het op schrift zetten” van ideeën. Dit werk vereist openheid en moed, en mijn studenten hebben beide. Ze willen hun geest dieper leren kennen. Ze zijn bereid om naar de mening van anderen te luisteren. Ze hunkeren wanhopig naar een educatieve ervaring die hen als hele mensen ziet.

En toch is het onderwijssysteem in de kern onmenselijk. Als docenten wordt ons gevraagd om grote aantallen studenten te beoordelen alsof ze vee zijn; het wordt als een zwakte gezien als we te veel betrokken raken of toestaan dat emoties onze ‘beoordelingen’ verstoren. Als studenten wordt ons gevraagd een overvloed aan losstaande taken uit te voeren, waarvan sommige alleen bestaan om een bureaucratisch idee van wat leren is te vervullen. Het systeem behandelt rubrieken eigenlijk alsof ze feedback vormen, en dat moet ook, want welke leraar heeft tijd om met elk van zijn leerlingen een echt gesprek aan te gaan?

Er zijn talloze bronnen over ‘formatieve beoordelingen’, talloze technologische hulpmiddelen, talloze webinars en hoog geprijsde workshops voor professionele ontwikkeling, maar niemand beantwoordt de essentiële vragen: waar doen we dit allemaal voor? Waarom is onderwijs belangrijk, in een wereld waar alles kan worden gegoogeld? Wat voor mensen zijn wij? En op wat voor wereld bereiden we onze studenten voor?

Een andere paradox vertroebelt de wateren: onderwijs zou ons capabeler moeten maken, maar kan een geschoold persoon echt omgaan met de wereld waarin we leven, een wereld van geweld, onwaarheid, lafheid en afleiding? Een deel van mij vraagt zich af of we onze studenten echt willen onderwijzen, of dat we er de voorkeur aan geven om gewoon door de bewegingen te gaan en nooit echt de sluier op te trekken. We sturen ‘inhoud’ naar onze studenten, testen ze erop en doen dan alsof het allemaal iets belangrijks betekent.

En toch verschijnt de aanwezigheid van goddelijke liefde elke dag in mijn klaslokaal, uitgenodigd door onze openingsmeditatie. Ik kan voelen hoe dingen in de kamer veranderen als we stil zijn. Ik heb soms het gevoel dat het enige goede dat ik als leraar doe, is om die korte momenten van stilte te bewaren, waarin we onze eigen waarheid kunnen horen die ons leidt, als we luisteren.

Bron: Teaching With Trust  https://professorhurley.com/

Image: foto met het gedicht “De Hemelse wind” (Muurhuizen, Amsersfoort)

De Hemelse wind

De hemelse wind
waait over de aardbol
en kust de aarde
wakker

alles wordt klank
de tak het dode blad
gras en water
ze spreken

A Teacher’s Spiritual Crisis

(from a blog about teaching by Jennifer Hurley)

The paradox of my life as a teacher is that I feel this work is killing me, yet I also love this work obsessively, with a kind of madness. I dream about teaching, and in my dreams I am sometimes a better teacher than I am in real life.

The paradox, too, is that I have never been better at teaching as I am now, yet my devotion to the work imperils my future in it. I am so thoroughly exhausted and heartbroken: at the system and its nonsense talk of standards and assessment, and at the society that has addicted our students to devices and then abandoned them.

Teaching did not start out for me as a spiritual practice, but it has become one, and now, this is the only reason I teach. I teach in order to help students discover their truest selves and to bring those selves more fully into the world. We practice this through reading, deep contemplation, discussion, and the creative act of putting ideas into writing. This work requires openness and courage, and my students have both. They want to know their minds more deeply. They are willing to listen to others’ perspectives. They desperately crave an educational experience that sees them as whole humans.

And yet the education system is at its core dehumanizing. As teachers we’re asked to evaluate large numbers of students as if they were cattle; it’s seen as a weakness if we get too involved or allow emotions to interfere with our “assessments.” As students we’re asked to complete a plethora of disconnected tasks, some of which exist only to fulfill a bureaucratic notion of what learning is. The system actually treats rubrics as if they constitute feedback, and it has to, because what teacher has time to engage with each of their students in true conversation?

There are countless resources on “formative assessments,” countless technological tools, countless webinars and highly priced professional development workshops, but no one is answering the essential questions: What are we doing all of this for? Why is education important, in a world where everything can be Googled? What kind of people do we be? And what kind of world are we preparing our students for?

Another paradox muddies the waters: Education is supposed to make us more capable, but can an educated person truly cope with the world we are living in, a world of violence, untruth, cowardice, and distraction? Part of me wonders if we really want to educate our students, or whether we prefer just to go through the motions, never really pulling back the veil. We transmit “content” to our students, test them on it, and then pretend that it all means something important.

And yet the presence of divine love shows up every day in my classroom, invited in by our opening meditation. I can feel how things shift in the room when we are quiet. I sometimes feel that the only good thing I do as a teacher is to preserve those brief moments of quiet, where we can hear our own truth guiding us, if we listen.

Source: Teaching With Trust https://professorhurley.com/

Een wereldwijde, planetaire gemeenschap worden: onze relatie met de Aarde herzien

Een reactie plaatsen

(door Ilchi Lee, uit het boek “Change: Realizing Your Greatest Potential”.)

Tot nu toe hebben wij mensen onszelf geplaatst – en gevierd! – als de laatste scheidsrechter van alle levende wezens op Aarde, en organiseerde onze wereld dienovereenkomstig. We hebben onze relatie met anderen, en met de Aarde, gebaseerd op de veronderstelling dat we afzonderlijke individuen zijn, in oorlog met elkaar en de wereld, overlevend door onophoudelijke concurrentie, onze waardestandaard afhankelijk van steeds veranderende trends, grillen, manipulaties, en zelfs persoonlijke emoties en stemmingen. Dit zijn de beperkingen van ons waardesysteem. Dat is het leven dat we vandaag leiden.

Als mensen te subjectief en te vol van zichzelf zijn om objectieve universele waarden te beoordelen, hoe zit het dan met de wetenschappen, waarvan lang werd gedacht dat ze objectief waren? Of religies? Of zelfs politiek?

Relatief gezien kan de wetenschap betrouwbare maatstaven bieden om de waarheid in fysieke, materiële zin te verifiëren, maar universele waarden zijn niet haar sterkste kant. Door de geschiedenis van de wetenschap te bestuderen weten we, dat wetenschap, net als andere kennissystemen, niet vrij is van vooringenomenheid. En de waarheden van de wetenschap zijn een steeds veranderende, steeds evoluerende hoeveelheid informatie en kennis. Wat de ene generatie voor waar houdt, wordt ontkracht en achterhaald door nieuwe ontdekkingen naarmate we van gedeeltelijke kennis overgaan op meer volledige kennis. Elke wetenschapper zal de eerste zijn om toe te geven dat ondanks de enorm grote vooruitgang die we hebben geboekt in het begrijpen van ons Universum, onze kennis verre van volledig is.

Religies, aan de andere kant, beweren de eeuwige waarheid te onthullen. Maar, zoals we allemaal weten, lijkt elke religie, en de god of goden die ze eerbiedigt, valide en krachtdragend te zijn alleen voor een bepaalde natie of volk, niet voor iedereen, ondanks aanspraken op universaliteit en absolute autoriteit. We hebben nog geen enkele vertegenwoordigende god van de Aarde, of een religieus geschrift of gedragscode die door alle volkeren en culturen wordt geaccepteerd.

Hoe zit het met de concepten van rechtvaardigheid en vrijheid, waarvan het nastreven wordt geprezen als een universele menselijke eigenschap? Wat we in de wereld zien, is dat het ene gevoel van vrijheid tegen het andere vecht en het ene gevoel van rechtvaardigheid het andere treft. Dit komt omdat zelfs vrijheid en rechtvaardigheid onderhevig zijn aan de interpretatie van een bepaalde groep of volk. Wat in de ene cultuur de ‘vrijheid’ is is voor de andere de “teugelloosheid”, en de ‘rechtvaardigheid’ van de ene cultuur kan hard en wreed lijken wanneer ze vanuit een ander cultureel standpunt wordt bekeken.

Zo zien we een wereld vol verwarde en tegenstrijdige waarden, ideologieën en dogma’s die onenigheid, conflicten en zelfs geweld en oorlog veroorzaken, allemaal vanwege de verschillend gekleurde lenzen die door verschillende groepen worden gedragen. Kortom, alles, inclusief de zelfverklaarde universele waarheden van natuurwetenschappen, religies en politiek, zit gevangen in de kooi van een bevooroordeeld waardesysteem, geconditioneerd door onze lang gedragen gekleurde lenzen. We hebben een grotere visie nodig.

Hoeveel tijd kostte het mensen, afstammelingen van apen met een geavanceerd intellectueel potentieel, om vooruitgang te boeken vanaf hun eerste verschijning op Aarde en zich te verwonderen over de mysteries van de sterren, maan en zon, om te beseffen dat ze niet in het middelpunt stonden van de kosmos? In het begin was het waarschijnlijk vernederend en angstaanjagend om het idee los te laten dat het Universum om hen draaide. Nu wordt dit begrip gezien als bewijs voor de volwassenheid van het menselijk bewustzijn.

Het is tijd om opnieuw bewijs te leveren voor onze voortdurende groei. We hebben nog één copernicaanse revolutie nodig. Om zo’n revolutie te doormaken, moeten we onze relatie met de Aarde heroverwegen. Gewoonlijk noemen we alles waar we betrekking op hebben ‘van ons’ alsof we eigenaar zijn van het object. Planeet Aarde is geen uitzondering. Met onze mentaliteit lijkt het erop dat we geloven dat we het recht hebben om de planeet te gebruiken zoals we willen. Hebben we überhaupt de mogelijkheid om de planeet te beschermen, laat staan het recht om haar te gebruiken? Als in de relatie tussen een deel en het geheel een deel voortdurend probeert het geheel op disharmonische wijze te beheersen, zal het uit het geheel worden verwijderd voordat het het geheel vernietigt. Dit is herhaaldelijk gebeurd in de geschiedenis van deze planeet.

Als we de 13,7 miljard jaar durende geschiedenis van deze planeet terugschalen naar 14 jaar, duurt de menselijke beschaving slechts 3 minuten en de moderne tijd slechts 6 seconden. Sommige soorten, zoals dinosaurussen, waren onvergelijkbaar veel langer dominant dan mensen. De grootste erfenis van de dinosaurussen voor alle andere soorten, vooral voor zoogdieren, was hun dood, want door te sterven openden ze een nieuwe fase van evolutionaire drang naar biologische diversiteit die ze 160 miljoen jaar lang tegenhielden, wat meer dan 50 keer langer is dan de hele evolutionaire geschiedenis van de menselijke soort. Als we onze relatie tot deze planeet in een breed en lang perspectief zien, is één ding heel duidelijk: we horen bij deze planeet, niet andersom, en de enige manier waarop we onszelf kunnen beschermen en gedijen, is door te leren leven met het geheel in harmonie.

Als we onze relatie tot deze planeet in een breed en lang perspectief zien, is één ding heel duidelijk: we horen bij deze planeet, niet andersom, en de enige manier waarop we onszelf kunnen beschermen en gedijen, is door te leren leven met het geheel in harmonie.

We maken deel uit van de enorme cirkel van leven die deze planeet bewoont. In het centrum of de basis van deze levenscirkel staat de Aarde. De centrale waardestandaard voor alle levensvormen hier op Aarde zou de Aarde zelf moeten zijn, niet onze ego’s, behoeften, wensen en vooroordelen. We kunnen de Aarde gebruiken als de standaard om alle handelingen die op onze planeet plaatsvinden te beoordelen. Vanuit zo’n gezichtspunt zijn we allemaal aardbewoners voordat we deel uitmaken van een groep, natie of religie.

Als er geen Aarde was, dan zouden er geen altaren kunnen bestaan om je god te aanbidden. Sterker nog, jij zou niet bestaan, noch je religie. Zonder de Aarde zou er geen natie bestaan, noch politieke ideologieën om een natie te regeren. Om de zuiverste “zero mind’ en ‘kosmisch bewustzijn’, moeten we eerst een planetair bewustzijn bereiken.

We moeten onze waardesystemen herzien en herijken op basis van de voor de hand liggende primaire waarde, onze Aarde.

De Aarde is de bron van leven voor alle levensvormen. Dit geeft de Aarde, de gezondheid en het welzijn van haar op de lange termijn, het recht om de primaire waarde te zijn, waaraan alle andere waarden moet worden gemeten. Het is de gemeenschappelijke basis voor alle waarden die we nastreven in ons leven, persoonlijk en collectief. Ondanks het overduidelijke belang ervan, is deze gemeenschappelijke basis en primaire waarde niet gewaardeerd en misbruikt, en loopt nu ernstig gevaar. We moeten onze waardesystemen herzien en herijken op basis van de voor de hand liggende primaire waarde, onze Aarde.

Dit artikel is een uittreksel uit Ilchi Lee’s boek “Change: Realizing Your Greatest Potential.”

Bron: https://brainworldmagazine.com/becoming-a-global-community-rethinking-our-relationship-to-the-earth/

Becoming a Global Community: Rethinking Our Relationship to the Earth

(by Ilchi Lee, from the book “Change: Realizing Your Greatest Potential.”)

Until now, we humans have placed ourselves — and celebrated ourselves! — as the final arbiter of all living things on Earth, and organized our world accordingly. We have dealt with others, and with the Earth, under the premise that we are separate individuals, at war with one another and the world, surviving through ceaseless competition, our standards of value at the whim of ever-changing trends, caprices, manipulations, and even personal emotions and mood. Such was the limit of our value system. Such is the life that we lead today.

If human beings are too subjective and full of themselves to be objective judges of values, then what about the sciences, long thought to be objective? Or religions? Or even politics?

Relatively speaking, science can provide reliable standards to verify truth in a physical, material sense, but values are not its strength. Through study of the history of science, we know that science, like other system of knowledge, is not free from bias. And the truths of science are an ever-changing, ever-evolving body of information and knowledge. What one generation takes to be true is debunked and made obsolete by new discoveries as we proceed from partial knowledge to more complete knowledge. Any scientist will be the first to admit that despite all the great progress we have made in understanding our universe, our knowledge is far from complete.

Religions, on the other hand, purport to reveal the everlasting truth. Yet, as we all know, despite claims of universality and absolute authority, each religion, and the god or gods that it upholds, seems to have validity and power only for a certain nation or people, not for everyone. We don’t yet have a single representative god of Earth, or a religious scripture or behavioral code accepted by all peoples and cultures.

How about the concepts of justice and freedom, whose pursuit is lauded as a universal human trait? What we see in the world is that one sense of freedom fights against another and one sense of justice strikes another. This is because even freedom and justice are subject to the interpretation of a particular group or people. One culture’s “freedom” is another’s unbridled license, and one culture’s “justice” may appear as harsh and cruel when considered from a different cultural standpoint.

Thus, we see a world filled with confused and conflicting values, ideologies, and dogma that create dissension, conflict, and even violence and war, all because of the different-colored lenses worn by different groups. In a word, everything, including the self-proclaimed universal truths of natural sciences, religions, and politics, is trapped within the cage of a biased value system, conditioned by our long-worn colored lenses. We need a bigger view.

How much time did it take for human beings, descendants of monkeys with an advanced intellectual potential, to progress from their initial appearance on Earth and wondering at the mysteries of the stars, moon, and sun, to realize that they were not at the center of the cosmos? In the beginning, it was probably humiliating and terrifying to relinquish the notion that the universe revolved around them. Now this understanding is seen as evidence for the maturity of human awareness.


It’s time to once again present evidence for our continuing growth. We need another Copernican Revolution. To make such a revolution, we have to rethink our relationship to the Earth. We usually call everything that we relate to “ours” as if we have ownership over the object. Planet Earth is not an exception. With our mentality, it seems that we believe we have the right to use the planet any way we want. Do we even have the ability to protect the planet, let alone the right to use it? In the relationship between a part and the whole, if a part persistently tries to control the whole inharmoniously, it will be removed from the whole before it destroys the whole. This has happened repeatedly in the history of this planet.

If we scale down the 13.7-billion-year history of this planet to 14 years, human civilization is only 3 minutes, and the modern age is only 6 seconds. Some species such as dinosaurs had been dominant for incomparably longer periods of time than human beings. The greatest legacy of the dinosaurs for all other species, especially for mammals, was their dying, because by dying they opened up another stage of evolutionary drive for biological diversity that they were holding back for 160 million years, which is more than 50 times longer than the entire evolutionary history of the human species. If we see our relationship to this planet in a wide and long perspective, one thing is very clear: we belong to this planet, not the other way around, and the only way we can protect ourselves and thrive is by learning how to live with the whole in harmony.

We are part of the vast circle of life that inhabits this planet. At the center or basis of this circle of life is the Earth. The central standard of value for all lifeforms here on Earth should be Earth herself, not our egos, needs, wants, and prejudices. We can use Earth as the standard by which to judge all actions transacted on our planet. From such a point of view, we all are Earth citizens before we are a part of any group, nation, or religion.

If there were no Earth, then no altars could exist for you to worship your god. Even more, you wouldn’t exist, nor your religion. Without Earth, no nation would exist, nor political ideologies with which to rule a nation. To recover the purest “zero mind” and “cosmic consciousness,” we first have to attain an Earth consciousness.

The Earth is the source of life for all forms of life. This entitles Earth, the long-term health and well-being of the Earth, to be the primary value, the most important consideration that all other values should be referred to for measurement. It is the common ground for all the values we pursue in our lives, personally and collectively. Despite its obvious importance, this common ground and primary value has been unappreciated and abused, and now is at serious risk. We have to revise and recalibrate our value systems based on the obvious primary value, our Earth.

This article is excerpted from Ilchi Lee’s book “Change: Realizing Your Greatest Potential.”

Source: https://brainworldmagazine.com/becoming-a-global-community-rethinking-our-relationship-to-the-earth/

Matrixreport & Informationsfelder, Gespräch mit Jan, Eric & Kevin

Een reactie plaatsen

Een gesprek tussen onze Duitse broeders Jan, Eric en Kevin, voor als je een beetje Duits verstaat.

“We hebben een open gesprek over informatievelden, manipulatie en afleiding, controlemechanismen, leven in de matrix, verandering, menselijk potentieel en hebben een boodschap voor de wereld.

Wir führen hier ein offenes Gespräch über Informationsfelder, Manipulation und Ablenkung, Kontrollmechanismen, das Leben in der Matrix, Veränderung, das menschliche Potential und haben eine Nachricht für die Welt.

Wat biochemie van de levende cel ons vertelt over Natuurkunde van Bewustzijn

Een reactie plaatsen

(door Paul Mulliner)

De puzzel van coherentie

“Als een man die zijn hele leven heeft gewijd aan de meest nuchtere wetenschap, aan de studie van materie, kan ik je naar aanleiding van mijn onderzoek naar atomen zoveel zeggen: er is geen materie als zodanig. Alle materie ontstaat en kent bestaan alleen bij de gratie van een kracht die de deeltjes van een atoom in trilling brengt en dit allerkleinste zonnestelsel van het atoom bij elkaar houdt. We moeten aannemen dat achter deze kracht er een bewuste en intelligente geest bestaat. Deze geest is de matrix van alle materie.” Max Planck 1944. Winnaar van de Nobelprijs voor natuurkunde 1918.

Het wetenschappelijk denken is sterk verwijderd van de ideeën die in de observatie van Max Plancks uit 1944 tot uiting kwamen.

In de afgelopen jaren echter, toen onderzoek in de biochemie de verbazingwekkend nauwkeurige en coherente orkestratie van de interacties van eiwitten in levende cellen aan het licht heeft gebracht, rijzen er vragen die moeilijk te beantwoorden zijn binnen de gebruikelijke conceptuele kaders.

Met misschien wel een miljard reacties die per seconde plaatsvinden in een levende cel, moeten eiwit- en enzymmoleculen precies op het juiste moment door de cel bewegen om interactie aan te gaan met andere eiwitten en enzymen.

Deze in tijd gesynchroniseerde activiteit, het nauwkeurig georkestreerde samenkomen van grote aantallen door enzymen gekatalyseerde reacties op precies het juiste moment, wordt niet verklaard in de huidige beschrijvingen van biochemische processen.

Hedendaagse teksten over biochemie beschrijven de meervoudige, door enzymen versnelde reacties van moleculen in de cel als gevolg van willekeurige botsingen of als enzymen en eiwitten die hun eigen bewegingen rond de cel sturen om mee te doen met deze reacties.

Hoe weet een enzymmolecuul waar in een levende cel andere moleculen samenkomen, zodat het een reactie kan faciliteren die de gelijktijdige deelname van meerdere moleculen vereist?

Hoe weten deze meerdere grote moleculen wanneer ze door een levende cel moeten reizen om elkaar precies op bepaalde locaties te ontmoeten?

Hoe kunnen we de waargenomen in tijd gesynchroniseerde coherentie in een levende cel verklaren, die lijkt te functioneren als een georkestreerd geheel, in plaats van als een wirwar van afzonderlijke moleculen die willekeurige botsingen maken?

Misschien kunnen we een antwoord op deze vragen benaderen door wat natuurkunde aan te raken.

Al bijna een eeuw weten onderzoekers in de natuurkunde dat alle ‘materiële dingen’ eigenlijk bestaan uit grote clusters van golfpatronen op kwantumschaal in een kosmisch veld, bij natuurkundigen bekend als het nulpunt-veld of kwantumvacuüm.

Atomen zijn een cluster van driedimensionale dynamische resonantievormen binnen het vacuüm-energieveld, vergelijkbaar met de staande golven die worden gegenereerd binnen hoorbare geluidsfrequenties die we ervaren als muziek.

De moleculen waaruit de levende cellen van ons lichaam bestaan, zijn eigenlijk gelokaliseerde trillingsgolfpatronen binnen één uniform kosmisch veld in plaats van de afzonderlijke materiële objecten waarover we op school hebben geleerd.

Het zijn deze kosmische veldexcitaties (of activeringen) die prachtig gechoreografeerd en georkestreerd lijken te zijn in een coherent proces van precieze interactie met elkaar.

Wanneer we ons realiseren dat ons beeld van afzonderlijke materie-objectmoleculen die met elkaar interageren niet langer past bij wat nu bekend is over natuurkunde en scheikunde, kan er een interessante verschuiving in ons begrip plaatsvinden.

Zodra we moleculen beginnen te zien als gelokaliseerde patronen van golfvervormingen binnen een enkel continu veld, in plaats van als afzonderlijke objecten, wordt het voor ons gemakkelijker te begrijpen hoe coherentie in de biochemie van levende cellen tot stand komt.

We weten al uit de natuurkunde dat dit ene kosmische veld non-lokaliteit vertoont, de onmiddellijke samenhang van elk deel van het veld met elk ander deel.

We zouden kunnen afleiden dat dit vacuümenergie/nulpunt-veld ook een intrinsiek vermogen heeft voor in tijd gesynchroniseerde coherentie, of afstemming.

Deze aantoonbare intrinsieke samenhang kunnen we waarnemen in onderzoek naar het proces van fotosynthese.

Groene planten zijn in staat om de energie die uit zonlicht wordt geoogst veel efficiënter te verwerken dan we zouden verwachten vanwege een schijnbaar vermogen tot niet-lokale coherentie in het vacuüm-energieveld.

Deze niet-lokale coherentie maakt het mogelijk dat alle alternatieve energieoverdrachtsroutes in het fotosynthesesysteem tegelijkertijd bekend zijn en de meest efficiënte worden gebruikt.

Deze ontdekkingen helpen ons het begin te formuleren van een belangrijke verschuiving in ons begrip van de aard van het Heelal en roepen een reeks vragen op, niet alleen over biochemie maar ook over bewustzijn.

Misschien wijzen de non-lokaliteit en het vermogen tot dynamische coherentie die wordt getoond door de vacuümenergie/het nulpunt-veld erop dat het een rol speelt in het bewustzijn?

Het is mogelijk dat één uniform kosmisch veld zichzelf uitdrukt als alle materiële vorm en alle ervaring van die vorm.

Het transformeert zichzelf in de vorm van vibratie in de gelokaliseerde veld-activeringen die kenmerkend zijn voor de erdoor geweven orkestratie van de biochemie van levende cellen, terwijl het ook een niet-lokaal bewustzijn van zichzelf heeft.

Dit fundamentele veld, inherent aan het Heelal, heeft zowel een objectief aspect, bekend als het vacuümenergie/nulpuntveld, als een subjectief aspect, bekend als ons bewust-zijn.

Een eeuw geleden brachten de pioniers van de kwantumfysica, velen van hen winnaars van de Nobelprijs voor de natuurkunde, standpunten naar voren die wezen op de heelheid en eenheid van het kosmische veld dat aan alle leven en materie in het Universum ten grondslag ligt.

Hedendaagse wetenschappelijke artikelen lijkt dit diepere perspectief grotendeels te hebben verloren.

“Kwantumfysica onthult dus een fundamentele eenheid van het Universum” Erwin Schrödinger: Nobelprijs voor natuurkunde: 1933

Paul Mulliner 2020

Bron: https://medium.com/discourse/what-living-cell-biochemistry-reveals-about-the-physics-of-consciousness-b62ab1135eef

Photo by Philipp Deus on Unsplash

What Living-Cell Biochemistry reveals about the Physics of Consciousness

The puzzle of coherence

“As a man who has devoted his whole life to the most clear headed science, to the study of matter, I can tell you as a result of my research about atoms this much: There is no matter as such. All matter originates and exists only by virtue of a force which brings the particles of an atom to vibration and holds this most minute solar system of the atom together. We must assume behind this force the existence of a conscious and intelligent spirit. This spirit is the matrix of all matter.” Max Planck 1944. Winner of the Nobel Prize in Physics 1918.

Scientific thought has moved sharply away from the ideas expressed in Max Plancks’ 1944 observation.

In the past few years, however, as research in biochemistry has revealed the astonishingly precise and coherent orchestration of the interactions of living-cell proteins, questions are being raised that are difficult to answer within the usual conceptual frameworks.

With perhaps a billion reactions occurring per second in a living cell, protein and enzyme molecules have to move across the cell at precisely the right moment to interact with other proteins and enzymes.

This time-synchronized activity, the precisely orchestrated coming together of large numbers of enzyme catalysed reactions at exactly the right time, isn’t explained in current descriptions of biochemical processes.

Contemporary biochemistry texts describe the multiple, enzyme accelerated reactions of molecules in the cell as a consequence of random collisions or as though enzymes and proteins direct their own movements around the cell to join in with these reactions.

How does an enzyme molecule know where in a living cell other molecules are going to congregate, so it can facilitate a reaction which requires the simultaneous co-participation of multiple molecules?

How do these multiple large molecules know when to travel across a living cell so as to meet up precisely together at particular locations?

How can we explain the observed time-synchronized coherence in a living cell, which seems to function as a orchestrated whole, rather than as a jumble of separate molecules making random collisions?

Perhaps we can approach an answer to these questions by touching on some physics.

For nearly a century, researchers in physics have known that all ‘material stuff’ actually consists of large clusters of quantum-scale wave patterns in a cosmic field, known to physicists as the zero-point field or quantum vacuum.

Atoms are a cluster of three dimensional dynamic resonance-forms within the vacuum-energy field, not unlike the standing waves generated within audible sound frequencies which we experience as music.

The molecules that make up the living cells of our body are actually localized vibrational wave-patterns within a single cosmic field rather than the separate material objects we learned about in school.

It’s these cosmic field-excitations that seem to be exquisitely choreographed and orchestrated into a coherent process of precise interaction with each other.

When we realize our image of separate material-object molecules interacting with each other no longer fits with what is now known about physics and chemistry, an interesting shift in our understanding can occur.

Once we start to see a molecules as localized patterns of wave deformations within a single continuous field, rather than as separate objects, our understanding of the existence of coherence in the biochemistry of living cells becomes easier.

We already know from physics that this single cosmic field exhibits nonlocality, the instantaneous correlation of every part of the field with every other part.

We could speculate that this vacuum energy/zero point field also has an intrinsic capacity for time-synchronized coherence.

We can observe this apparent intrinsic coherence, in research into the process of photosynthesis.

Green plants are able to process the energy harvested from sunlight very much more efficiently than we might expect because of an apparent capacity for nonlocal coherence in the vacuum-energy field.

This nonlocal coherence enables all the alternative energy transfer pathways in the photosynthetic system to be simultaneously known and the most efficient ones used.

These discoveries help us to formulate the beginnings of an important shift in our understanding of the nature of the Universe and raise a series of questions, not just about biochemistry but also about consciousness.

Perhaps the nonlocality and capacity for dynamic coherence shown by the vacuum energy/zero point field point to it having a role in consciousness?

It’s possible that a single cosmic field is expressing itself as all material form and all experience of that form.

It’s vibrationally transforming itself into the localized field excitations characteristic of the interwoven orchestration of living-cell biochemistry while also having a nonlocal awareness of itself.

This fundamental field, intrinsic to the Universe, has both an objective aspect, known as the vacuum energy /zero-point field and a subjective aspect, known as our conscious awareness.

A century ago, the pioneers of quantum physics, many of them winners of the Nobel prize in physics, expressed views that pointed to the wholeness and oneness of the cosmic field underlying all life and matter in the Universe.

Contemporary writing in science seems largely to have lost this deeper perspective.

“ Quantum physics thus reveals a basic oneness of the Universe” Erwin Schrödinger: Nobel prize in Physics : 1933

Paul Mulliner 2020

Source: https://medium.com/discourse/what-living-cell-biochemistry-reveals-about-the-physics-of-consciousness-b62ab1135eef

Photo by Philipp Deus on Unsplash

31 december 22 – DÉ VERANDERING LIGT BIJ en IN ONS

Een reactie plaatsen

(door Heleen van den Berg) Alles speelt zich IN ons af, op ons binnen-projectie-scherm in onze mind, daar geprogrammeerd door anderen dan wij ..

Zo speelt elke oorlog zich IN ons af, elke ruzie speelt zich IN ons af, geprammeerd in onze mind door anderen dan wij ..

Elk rotje, elke vuurpijl, duizendklapper of andere vuurwerk-bom, energie prijsplafond, opwarming van het klimaat, Co2 levels, mensheid-onderdrukkers etc. alles speelt zich IN ons af, geprogrammeerd in onze mind door anderen dan wij ..

Wie zijn die anderen??? ..

In ieder geval niet Wij, maar zij GEBRUIKEN wél ons mind-projectie-scherm (wat heet mind-control) om van ALLES op te projecteren ..

Wetenschappelijk staat vast dat ons hart, behalve uit spiercellen óók uit neuronen, dus dezelfde hersencellen als onder onze schedelpan, bestaat ..

Wanneer Wij in stilte voelen, in de warmte en stilte van ons eigen hart zijn, wat een wereld is van kwantum fysische frequenties, kunnen we onze hoofd-hersencellen laten meetrillen met de frequenties van onze hart-hersencellen én .. stopt de programmering door Die Anderen omdat Wijzélf de frequentie hebben veranderd, waarin ZIJ niet kunnen bestaan, dus niet meer kunnen programmeren.

Zo Simpel Is Het Eigenlijk.

Heb een rustige overgang naar het volgende jaar en naar alle dagen verder .. 🧡 (6057 ? 😁)

(foto: hartbrein-coherentie)

Inceptiepunten en tijdlijnen

Een reactie plaatsen

(door Thérèse Jeunhomme)

‘Het enige dat ik van je vraag, is dat je gewoonlijke gedachten en vormen één moment los laat en je geest openstelt voor een vorm die voor jou misschien nieuw is, maar voor iedereen bestaat.’

Over grenzen van tijd en ruimte heen, of beter gezegd, vrij van grenzen van tijd en ruimte, bevinden zich inceptiepunten. Er zijn meerdere toelichtingen voor ‘inceptiepunt’, en wellicht is er ook wel helemaal geen uitleg. Maar voor mij voelt het dat ik dit nu moet gaan benoemen en erover schrijven. Het komt oorspronkelijk van het Latijns ‘inceptiōnem’, een afleiding van incipere: beginnen. En dat werkwoord is weer een vorming van in- ‘in’ en capere’, nemen, ontvangen’. Een uitleg is dat het een coördinatiepunt is, het allereerste moment in de lineaire of interdimensionale tijd. Een andere betekenis is ‘eerste begin, eerste fase’. Ik zou in dit artikel dus kunnen stellen dat inception het begin van een onderneming of proces is, of de aanvang van een nieuwe fase van bestaan.* 

*voor deze toelichting heb ik meerdere bronnen op het web geraadpleegd

Het uitgangspunt voor dit artikel is mijn innerlijke gevoel dat verleden, heden, toekomst samenvallen in het NU, en dat verleden, heden en toekomst als zodanig niet bestaan. Hierover moet ik iets schrijven, en dat doe ik dus nu terwijl ik niesend, hoestend en koortsig voor mijn beeldscherm zit. Maar ik moet het NU doen, want het NU moment waarin alles samenvalt is er NU. En ook de virussen die het op mijn slijmvliezen hebben voorzien veroorzaken in het lichaam van deze realiteit een opschoning en die opschoning wordt door de koorts en de transpiratie uitgewerkt. ‘Als je het eenmaal door hebt, begrijp je het’ (JC). Dit innerlijke gevoel van het naderende eerste begin, die eerste fase, is nu ruim èèn jaar aan het samenkomen in mij. Ik kan veel schrijven over die interceptiepunten in mijzelf die nu samenkomen en in tijd dus niet bestaan, maar er wel NU zijn, maar dan zou ik moeten beginnen voor mijn geboorte hier, de hartsverbinding tussen mijn man en mij, de kosmische taal tussen mijn oorspronkelijke beschaving en mij, en synchroniciteit. En dat is een heel groot verhaal binnen een hele grote tijdlijn.

Ik stel dat wij als mensheid nu zijn aangekomen op een interceptiepunt, een coördinatiepunt van de aanvang van een nieuwe fase van bestaan. NU. Het herscheppen van deze realiteit vanuit de bron van onze oorspronkelijke wereld. Want het gaat om herscheppen, om herschrijven. Letterlijk. Dit is de creatiekracht die ieder mens in zichzelf en vanuit zichzelf kan aanboren en invoelen en vanuit het gevoelde contact met jouw oorspronkelijke wereld hier en nu inbrengen. Ieder mens is die schepper van onze wereld. NU.

20221226 Thérèse Jeunhomme

Art: Thérèse Jeunhomme mixed media op MDF 40 x 50 cm

https://vloeibareliefde.com/2022/12/26/inceptiepunten-en-tijdlijnen/

Intunen in het Bewuste Universum

Een reactie plaatsen

Het vinden van onze eigen verbinding met universele intelligentie

(door Paul Mulliner)

“Voel je je niet eenzaam, het hele universum is in jou” Rumi

“De centrale orde maakt deel uit van zowel het subjectieve als het objectieve rijk” Werner Heisenberg: Nobelprijs voor natuurkunde: 1932

“We moeten onze ogen sluiten en een nieuwe manier van kijken oproepen, een staat van wakker zijn die het geboorterecht is van ons allemaal” Plotinus

Ieder van ons is volledig verweven in het hele bewuste Universum en alles wat leeft.

Dit is niet hoe we de wereld over het algemeen zien.

Een meer gebruikelijke kijk op onze menselijke realiteit is dat we volledig gescheiden zijn van elkaar en de wereld om ons heen.

Dit gevoel van afgescheidenheid kan echter worden opgelost als we aandacht besteden aan de bewuste ruimte in ons.

Wanneer we onze aandacht even binnen in onszelf richten, kunnen we intuïtief beseffen dat er een ruim universeel bewustzijn, de onbeschrijfelijke bron van al het leven bestaat, overal en in ons allemaal.

We kunnen onze intuïtieve verbinding met universeel bewustzijn ontdekken, het kosmische veld van intelligentie en energie dat al het leven in het hele Universum orkestreert en verbindt.

En we kunnen ook de intuïtieve begeleiding ontdekken die in ons leven plaatsvindt wanneer we afstemmen op de onderliggende synchronistische intelligentie van universeel bewustzijn.

Deze intuïtieve inzichten komen voor veel mensen tijdens hun leven vaak spontaan naar boven, maar zijn regelmatig voor ons beschikbaar enkel als we aandacht besteden aan het bewust-zijn in onszelf.

Opmerkelijk genoeg wordt deze mindfulness, het eenvoudige proces van bewust aanwezig zijn en regelmatig onze aandacht richten op de bewuste ruimte in onszelf, niet algemeen toegepast.

Het besef van een intuïtieve verbinding met het bewustzijn in het Universum blijft grotendeels onbekend, zelfs terwijl we op onze planeet met meerdere grote problemen worden geconfronteerd.

Velen van ons leven nog steeds met een mentaliteit die we geërfd hebben uit het verleden, een gemeenschappelijk wereldbeeld voor veel mensen vandaag, dat het leven ziet door het prisma van afscheiding, stelt dat materie de enige realiteit in de wereld is, en niet erkennen wat geen directe tactiele of visuele ervaring is.

Dit historische wereldbeeld gaat ervan uit dat bewustzijn wordt gegenereerd door ons afzonderlijke menselijke brein in plaats van te bestaan als een universeel kosmisch veld waarop ons brein afstemt en waar we allemaal aan deelnemen.

Deze overtuigende culturele normen en wijze van kijken zijn zo diep in ons verankerd dat ze onze manier van leven in de wereld blijven vervormen.

We blijven aandringen op het primaat van de materie en de scheiding van alle dingen van elkaar, ondanks het feit dat natuurkundigen al bijna een eeuw weten dat alle ‘materiële dingen’ eigenlijk bestaan uit clusters van kleine golfpatronen in een gebied van kosmische energie.

Het loslaten van het denken in afgescheidendheid gebeurt wanneer we ons bewust worden van de bewuste ruimte in ons die vóór alle gedachten bestaat.

Regelmatig mindfulness beoefenen is een goede manier om onze eigen verbinding te vinden met het evoluerende kosmische bewustzijn dat ons allemaal samenbrengt.

Door hier en nu bewust aanwezig te zijn, kunnen we het denken oplossen dat soms in ons opkomt om ons van de wereld en van elkaar te scheiden.

Als we alleen aandacht besteden aan onze gedachten, en nooit aandacht schenken aan de ene bewuste ruimte in ons allemaal waar onze gedachten uit voortkomen, kunnen we het contact met iets cruciaals voor ons welzijn verliezen.

We zijn de levende menselijke uitdrukkingen van een onbeperkt bewustzijn dat door het hele Universum bestaat, een onuitsprekelijke bewuste ruimte die zichzelf transformeert in de nauwkeurig georkestreerde biochemie van ons lichaam, waardoor we als mens kunnen leven.

We zijn hier op deze planeet, niet als gevolg van een willekeurig kosmisch ongeluk, maar omdat een veld van universeel bewustzijn en energie zichzelf voortdurend transformeert in al het leven in het hele Universum.

Dit ruimtelijke kosmische intelligentie-organisme is het primaire materiaal van het Universum en alles wat leeft is er een continu gegenereerde uitdrukking van, een trillingsverandering van zichzelf waardoor het zichtbaar en tastbaar wordt als bomen, bloemen, mensen en al het leven overal.

Een enkel kosmisch veld van bewustzijn drukt zichzelf uit als alle materiële vorm en alle ervaring van die vorm.

Net als een driedimensionale muziek die van moment tot moment zichtbaar wordt, komen de vloeiende stromen van kleine trillingsresonanties die we beschrijven als celbiochemie, voortdurend tevoorschijn uit een veld van kosmische energie en bewustzijn, en verschijnen als levende celbiochemie en levende wezens.

Triljoenen nauwkeurig georkestreerde biochemische reacties vinden elk moment in ons menselijk lichaam plaats, zodat we ons leven als mens kunnen ervaren.

We horen hier op planeet Aarde thuis, en ieder van ons heeft een inherente verbinding met het bewustzijn in het Universum.

Elk van ons is een intrinsiek en essentieel onderdeel van het levende kosmische netwerk van bewustzijn, intelligentie en energie dat alle levende wezens overal in het hele Universum samenbrengt in een enkel coherent organisme.

Het regelmatig beoefenen van mindfulness is een goede manier om onze eigen verbinding te vinden met dit zich ontwikkelende kosmische bewustzijn dat ons allemaal samenbrengt.

Door onze aandacht naar binnen te richten, kunnen we de verschuiving maken van afgescheidenheid naar heelheid, en onszelf intuïtief realiseren als unieke menselijke uitdrukkingen van één onbeperkt kosmisch bewustzijn, in plaats van onszelf als afgescheiden en alleen te zien.

Wanneer we aandacht besteden aan deze innerlijke bewuste ruimte, gaan wij in het op en het brengt inzicht en intuïties die eruit voortkomen in ons bewustzijn.

Sommige van deze inzichten en intuïties kunnen ons helpen onze eigen manier te vinden om bij te dragen aan het oplossen van enkele van de problemen die voortkomen uit de verschillende wereldwijde crises waarmee we nu worden geconfronteerd.

Zowel de pandemie van 2020 als de klimaatverandering herinneren ons eraan hoe klein de planeet werkelijk is en hoe we allemaal betrokken zijn bij het tot stand brengen van productieve verandering.

De realiteit van het leven in een afzonderlijk menselijk lichaam staat gewoonlijk zo centraal in onze mind dat het ons ervan overtuigt dat ons bewust-zijn ook gescheiden is.

Door onze aandacht enkele ogenblikken op de innerlijke kern van onszelf te richten, wordt deze illusie voorzichtig opgelost.

We kunnen intuïtief het diepste en meest universele bewustzijn realiseren dat in ons allemaal bestaat, het bewustzijn dat alle ogenschijnlijke scheiding tussen ons oplost.

In plaats van onszelf als afgescheiden en alleen te zien, kunnen we onszelf beginnen te zien als de levende uitdrukking van één zich ontwikkelend bewustzijnsveld in ons allemaal, en in alle ruimte overal.

Een enkel kosmisch veld van bewustzijn drukt zichzelf uit als alle materiële vorm en alle ervaring van die vorm.

We zijn de levende uitdrukkingen van een universele kosmische intelligentie die zichzelf transformeert in ons menselijk lichaam voor de duur van een mensenleven.

Paul Mulliner  2020

Tuning in to the Conscious Universe

Finding our own connection into the universal intelligence

“Do not feel lonely, the entire universe is inside of you” Rumi

“The central order is part of the subjective as well as the objective realm” Werner Heisenberg : Nobel prize in Physics : 1932

“We must close our eyes and invoke a new manner of seeing, a wakefulness that is the birthright of us all ” Plotinus

Each one of us is entirely woven into the whole conscious Universe and everything that lives.

This isn’t how we generally see the world.

A more usual take on our human reality is that we’re entirely separate from each other and the world around us.

This sense of separation can be dissolved however, when we pay attention to the conscious space inside us.

When we momentarily focus our attention inside ourselves, we can realize intuitively that a spacious universal awareness, the inexpressible source of all life, exists everywhere, and inside all of us.

We can discover our intuitive connection into universal consciousness, the cosmic field of intelligence and energy that orchestrates and joins all life throughout the Universe.

And we can also discover the intuitive guidance that happens in our life when we tune in to the underlying synchronistic intelligence of universal consciousness.

These intuitive insights often emerge spontaneously for many people during their life, but are only regularly available to us when we pay attention to the conscious awareness inside ourselves.

Remarkably though, this mindfulness, the simple process of being consciously present and regularly focusing our attention in the conscious space inside ourselves, isn’t widely practiced.

The realization of an intuitive connection into consciousness in the Universe remains largely unknown, even while we face multiple large issues on our planet.

Many of us are still living with a mindset we inherit from the past, a common worldview for many people today, that sees life through the prism of separation, holds that matter is the only reality in the world, and offers no recognition of anything that’s not an immediate tactile or visual experience.

This historical worldview assumes consciousness to be generated by our separate human brain rather than existing as a universal cosmic field our brain tunes into and we all participate in.

These persuasive cultural norms and ways of seeing are so deeply embedded in us that they continue to distort our way of living in the world.

We continue to insist on the primacy of matter and the separation of all things from each other, despite the fact that, for nearly a century, researchers in physics have known that all ‘material stuff’ actually consists of clusters of tiny wave patterns in a field of cosmic energy.

Letting go of separation thinking happens when we become aware of the conscious space inside us that exists prior to all thought.

Practicing mindfulness regularly is a good way to find our own connection into the evolving cosmic consciousness that joins all of us together.

Being consciously present here and now, helps us dissolve the thinking that sometimes emerges inside us to separate us from the world and each other.

If we only pay attention to our thoughts, and never pay attention to the one conscious space inside all of us that our thoughts emerge from, we can lose touch with something crucial to our well-being.

We’re the living human expressions of an unlimited consciousness existing throughout the Universe, an inexpressible conscious space transforming itself into the precisely orchestrated biochemistry of our bodies, allowing us to live life as a human being.

We’re here on this planet, not as a consequence of a random cosmic accident, but because a field of universal consciousness and energy is continuously transforming itself into all life throughout the Universe.

This spatial cosmic intelligence-organism is the primary stuff of the Universe and everything that lives is a continuously generated expression of it, a vibrational altering of itself that allows it to become visible and touchable as trees, flowers, human beings and all life everywhere.

A single cosmic field of consciousness is expressing itself as all material form and all experience of that form.

Like a three-dimensional music becoming visible moment by moment, the streaming flows of tiny vibrational resonances we describe as cell biochemistry, are emerging continuously out of a field of cosmic energy and consciousness, and coming into appearance as living-cell biochemistry and living beings.

Trillions of precisely orchestrated biochemical reactions are occurring throughout our human body every moment, just so we can experience our life as a human being.

We belong here on planet Earth, and each one of us has an inherent connection into consciousness in the Universe.

Each one of is an intrinsic and essential part of the living cosmic network of consciousness, intelligence and energy that joins all living beings everywhere into a single coherent organism throughout the Universe.

Practicing mindfulness regularly is a good way to find our own connection into this evolving cosmic consciousness that joins all of us together.

Focusing our attention inwardly helps us make the shift from separation to wholeness, and intuitively realize ourselves as unique human expressions of one unlimited cosmic consciousness, rather than seeing ourselves as separate and alone.

When we pay attention to this inner conscious space, it dissolves us into itself and brings insight and intuitions emerging from it into our awareness.

Some of these insights and intuitions may help us find our own way to contribute to solving some of the problems emerging from the several global crises we now face.

Both the 2020 pandemic and climate change remind us how small the planet really is and how we’re all involved together in bringing about productive change.

The reality of living in a separate human body is usually so at the center of our mind that it persuades us that our conscious awareness is also separate.

A few moments focusing our attention in the inner core of ourselves tends to gently dissolve this illusion.

We can intuitively realize the deepest and most universal consciousness that exists inside all of us, the conscious awareness that dissolves all apparent separation between us.

Rather than seeing ourselves as separate and alone, we can begin to see ourselves as the living expressions of one evolving field of consciousness inside all of us, and in all space everywhere.

A single cosmic field of consciousness is expressing itself as all material form and all experience of that form.

We’re the living expressions of a universal cosmic intelligence that’s transforming itself into our human body for the duration of a human life.

Paul Mulliner  2020

https://medium.com/mindfully-speaking/tuning-in-to-the-conscious-universe-84ca6c960657

Image: photo by David Clode on Unsplash

Paradijs op aarde

Een reactie plaatsen

(fragment uit boek Master Your Mindset) Zeezeiler Henk de Velde maakte een aantal jaren geleden zijn Never Ending Voyage. Een zeilreis die hem bracht naar het paradijs in de Grote Oceaan. Hij vertelde mij dit bijzondere verhaal:

“Ja, het bestaat en eigenlijk zou ik er niet over moeten praten of vertellen waar het ligt, want dat zou geldwolven op een idee kunnen brengen dit stukje aardse ongereptheid om zeep te helpen.

Het heet Puluwat en het is het mooiste plekje op aarde, maar er zijn meer mooiste plekjes. Puluwat ligt in Micronesië en is een eiland van de zelfstandige deelstaat Chuuk die weer onderdeel is van de Micronesian Federation.

Op Puluwat wonen ongeveer driehonderd mensen. Er is geen elektriciteit. Er is geen internet. Er is geen geld. Geld brandt slecht, je kan er geen vuur mee aansteken. Op Puluwat kan je er ook niets mee kopen. Er is niets te koop. Dan zal er wel ruilhandel zijn. Nee, dat is er niet. Er bestaat iets wat wij vergeten zijn; er is genoeg. Genoeg voor iedereen. “Wetenschappelijk” is uitgezocht dat de “genoegmaatschappij” alleen mogelijk is in kleine samenlevingen met maximaal driehonderd mensen.

Toen ik weer vertrok zei chief Teo tegen mij: “Why you go? Here you can live without money, where you go you die without money.”

Het hoofdeiland van Chuuk is Weno. Dat ligt 250 kilometer ten oosten van Puluwat. Op Weno is een vliegveld, daar zijn winkels, daar rijden taxi’s, daar is telefoon, internet en tv. Daar klagen mensen over het weer, over het slechte onderhoud van de wegen, dat ze niet genoeg krijgen, dat er niet genoeg is om te leven…

Op Puluwat kan je gelukkig niet zo makkelijk komen. Het kan alleen met een eigen boot. Op Weno kan je geen boot huren om je daarnaartoe te brengen. En dan moet je je nog afvragen of je er kan komen, want de Puluwatters hangen visnetten voor de ingang naar de binnenlagoon. Wat er niet is, is ook niet nodig.”

Henk de Velde, zeezeiler en filosoof

Uit het boek “Master Your Mindset. Leef je mooiste leven” door Michael Pilarczyk

Cover Image: Leaves by Eilzabeth Kate Switaj on Flickr

Synchroon leven met kosmische intelligentie

Een reactie plaatsen

(door Paul Mulliner)

Bewustzijn wordt niet op de een of andere manier gecreëerd door onze hersenen, maar bestaat als een al omvattend bewustzijnsveld dat ons allemaal verbindt en het hele Universum orkestreert.

Een cruciaal besef dat we allemaal gemakkelijk kunnen verwerven, wanneer we aandacht besteden aan het bewust-zijn in onszelf, is dat we niet echt afgescheiden zijn van andere mensen als we lijken te zijn.

Het menselijk leven is een continue reeks voorbijgaande momenten en als we aandacht besteden aan gedachten uit het verleden of de toekomst, aan de woorden en afbeeldingen op onze schermen, of aan de wereld om ons heen, drijft onze gerichte aandacht weg van het bewust aanwezig zijn, hier en nu.

Onze gedachten over onszelf en ons leven kunnen gemakkelijk zo’n focus van onze aandacht worden dat we af en toe vergeten aandacht te schenken aan het bewustzijn in ons, de ruimte in ons, die gewoon rustig alles ervaart.

Wanneer we aandacht besteden aan deze innerlijke ruimte, kunnen we snel beseffen dat het lijkt te bestaan door de grens van ons menselijk lichaam heen en overal om ons heen, in alle anderen.

Deze bewuste, kosmische ruimte in ons allemaal, een veld van kosmisch bewustzijn, stelt ons in staat om te beseffen en te kennen wat bewust-zijn is binnen de context van een menselijk lichaam.

Het stelt ons in staat een mensenleven te ervaren, terwijl onze lichaamszintuigen van zien, aanraken en horen een stroom gegevens leveren die door onze hersenen worden verwerkt.


. . .

Door onze aandacht naar binnen te richten, kunnen we afstemmen op dit ruimtelijke kosmische bewustzijn, in de pas lopen met zijn synchronistische intelligentie en toegang krijgen tot een stroom van nuttige intuïtieve inzichten.


. . .

Van kinds af aan heeft dit bewustzijn denkgrenzen gecreëerd rond een persoonlijk zelf, een gevoel van afgescheidenheid van de mensen om ons heen.

Dit persoonlijke ego kan nuttig zijn voor ons in de wereld, maar kan gemakkelijk disfunctioneel worden als we onszelf niet toestaan het regelmatig voorzichtig op te lossen, door aandacht te schenken aan de ruime aanwezigheid van bewust-zijn in ons.

Ego is onzeker omdat het een persoonlijke gedachteconstructie of idee is, een oppervlakkige conceptuele fictie die sinds onze kindertijd is gecreëerd en die geen basis heeft in het diepere, intuïtief bekende, universele bewustzijn in ons allemaal.

Ideeën over onszelf die de kern van het ego vormen, bieden een vervormende lens waardoor we de wereld zien en de realiteit waarin we leven wordt gekleurd door onze interpretaties ervan.

Hoewel we verenigd zijn in één bewuste ruimte met iedereen om ons heen en nooit echt gescheiden zijn van andere mensen, kunnen we van hen gescheiden lijken te zijn als we ons in het prisma van het ego bevinden en onze aandacht richten op een onophoudelijke stroom van gedachten die onze beleving van de wereld vervormen.

Door de aandacht naar binnen te richten, kunnen we deze gedachtegrenzen oplossen, een gedachtevrije innerlijke ruimte beseffen en onze intuïtieve verbinding herontdekken met het ene weten dat ons allemaal kent als zichzelf, de kosmische intelligentie die al het leven tot stand brengt in het hele Universum .

Een enkel kosmisch zelf bestaat in ons allemaal en wordt kenbaar als we toestaan dat ons onophoudelijke denken oplost.


. . .


Bewustzijn in ons allemaal is een onverdeelde ervaringsruimte.


. . .


Wanneer we zachtjes onze aandachtsfocus vasthouden in de stille innerlijke rust van bewust-zijn, merken we dat de gebruikelijke stroom van gedachten over onszelf of andere mensen begint op te lossen.

We hebben de innerlijke aanwezigheid van een bewustzijn gevonden dat bestaat als een bewustzijnsruimte om en tussen ons en overal in ons gezamenlijk.

We realiseren ons dat er geen echt verschil is tussen het bewustzijn in onszelf en het bewustzijn in andere mensen en dit besef kan onze ervaring van het leven in de wereld ingrijpend veranderen.

We zijn allemaal samen ondergedompeld in één bewuste ervaringsruimte, een veld van kosmisch bewustzijn dat ons verbindt op de zinvolle en synchronistische manieren, zo lijkt het.

Eigenlijk is het juister om te zeggen dat wij dit kosmische bewustzijn zijn, deze bewuste ervaringsruimte, die verschijnt als afzonderlijke levende wezens.

Het besef van de essentiële eenheid van bewust-zijn helpt ons om de stammenscheiding die we kunnen voelen over mensen die anders zijn dan wij, op te lossen en wekt een kosmisch gevoel van relatie en verbondenheid met onze planeet en al haar levende wezens.

Door onze aandacht naar binnen te richten, kunnen we afstemmen op dit ruimtelijke kosmische bewustzijn, in de pas lopen met zijn synchronistische intelligentie en toegang krijgen tot een stroom van nuttige intuïtieve inzichten.


. . .


Ieder van ons is een oneindige, onbeperkte kosmische intelligentie die zichzelf transformeert in de levende vorm van een mens voor de duur van een mensenleven.


. . .

Als de continu gegenereerde uitdrukkingen van een oneindige intelligentie die in alle ruimten van het Universum bestaat, hebben we toegang tot de transformerende kracht van dit ruimtelijke bewustzijn wanneer we maar willen en kunnen we intuïtief inzichten en inspiratie doorkrijgen vanuit deze kosmische veldintelligentie die al het leven overal orkestreert en verbindt.

Door onze aandacht naar binnen te bewegen, kunnen we de aanwezigheid leren kennen van de scheppende bron-intelligentie die voortdurend de hele wereld uit zichzelf creert, zichzelf vibrerend transformeert in de verweven aansturing van de biochemie van levende cellen.

Een ruimtelijk kosmisch intelligentie-organisme is het primaire materiaal van het Universum en alles wat leeft is er een continu gegenereerde uitdrukking ervan, een trillingsverandering van zichzelf waardoor het zichtbaar en tastbaar wordt als bomen, bloemen, mensen en al het leven overal.

We zijn allemaal intrinsiek verbonden met deze expressieve, altijd evoluerende, kosmische intelligentie en door ons meer bewust te worden van deze realiteit kunnen we keuzes maken in de wereld die synchroon lopen met het welzijn van ons allemaal en onze planeet.

Naarmate we onze eigen voortdurende wording van moment tot moment voelen en onszelf kennen als een stroomproces dat kosmische energie transformeert in materiële menselijke wezens, komen we dichter bij het begrijpen wat onze wereld wezenlijk is.

Ieder van ons is een oneindige, onbeperkte kosmische intelligentie die zichzelf transformeert in de levende vorm van een mens voor de duur van een mensenleven.

We zijn kosmische wezens, uitdrukkingen van een intelligentie die in alle ruimten van het Universum bestaat en we hebben toegang tot de transformerende kracht van deze intelligentie wanneer we maar willen.

We kunnen afstemmen op een oneindig bewustzijn met onbeperkte capaciteit voor verandering en evolutie, een ruimtelijke kosmische intelligentie die alles wat we kennen als realiteit overal orkestreert en samenbindt.

Wanneer we onszelf bewust ervaren als uitdrukkingen van kosmische intelligentie, kunnen we een groter besef krijgen van wat het betekent om mens te zijn.

3_12_19
Paul Mulliner is schrijver en digitaal kunstenaar.
Lees meer op https://paul-mulliner.medium.com/

Bron: https://paul-mulliner.medium.com/getting-in-sync-with-synchronicity-8a56ed257cb1

Art: image: paul mulliner 26_10_19

============================== ==============================================

Living in Sync with Cosmic Intelligence


Conscious awareness isn’t somehow created by our brain, but exists as an immersive consciousness field which connects all of us and orchestrates the whole Universe.

A crucial realization that we can all find easily, when we pay attention to the conscious awareness inside ourselves, is that we’re not as separate from other people as we seem to be.

Human life is a continuous series of transient moments and as we pay attention to thoughts of past or future, to the words and pictures on our screens, or to the world around us, our focussed attention drifts away from being consciously present, here and now.

Our thoughts about ourself and our life can easily become such a focus of our attention that we forget to occasionally pay attention to the consciousness inside us, the space inside us, which is just quietly experiencing everything.

When we pay attention to this inner space, we can quickly realize that it seems to exist through the boundary of our human body and all around us, inside everyone else.

This conscious, cosmic space inside all of us, a field of cosmic consciousness, is allowing us to realize and know conscious awareness within the context of a human body.

It’s allowing us to experience a human life, as our body senses of sight, touch and hearing provide a stream of data to be processed by our brain.

. . .

Focussing our attention inwardly, helps us tune into this spatial cosmic consciousness, get in sync with its synchronistic intelligence and access a stream of helpful intuitive insights.

. . .

Since childhood, this conscious awareness has been creating thought boundaries around a personal self, a sense of separation from the people around us.

This personal ego can be useful to us in the world, but can easily become dysfunctional if we don’t allow ourselves to gently dissolve it regularly, by paying attention to the spacious presence of conscious awareness inside us.

Ego is insecure because it’s a personal thought-construct or idea, a shallow conceptual fiction created since childhood, which has no grounding in the deeper, intuitively known, universal consciousness inside all of us.

Ideas about ourself which make up the core of ego provide a distorting lens through which we see the world and the reality we live in becomes coloured by our interpretations of it.

Although we’re joined into one conscious space with everyone around us and never actually separate from other people, we can seem to be separate from them when we’re inside the prism of ego and we’re focussing our attention on an incessant stream of thoughts which are warping our experience of the world.

Taking a focus of attention inward helps us dissolve these thought boundaries, realize a thought-free inner space and rediscover our intuitive connection into the one knowing which knows all of us as itself, the cosmic intelligence which is bringing all life into being throughout the Universe.

A single cosmic self exists inside all of us and becomes knowable as we allow our incessant thinking to dissolve away.

. . .

Consciousness in all of us is a single experiencing space.

. . .

As we gently hold a focus of attention in the quiet inner stillness of conscious awareness, we find that the usual stream of thoughts about ourself or other people begins to dissolve away.

We’ve found the inner presence of a consciousness that exists as an awareness-space around and between us and inside all of us everywhere.

We realize there’s no actual difference between the conscious awareness inside us and the conscious awareness inside other people and this realization can profoundly alter our experience of living in the world.

We’re all immersed together in one conscious experiencing-space, a field of cosmic consciousness that connects us in ways that can appear meaningful and synchronistic.

Actually, it’s more accurate to say that we are this cosmic consciousness, this conscious experiencing-space, appearing as separate living beings.

Realizing the essential oneness of conscious awareness helps us begin to dissolve the tribal separation we may be feeling about people who are different than us and awakens a cosmic sense of relationship and connectedness with our planet and all its living beings.

Focussing our attention inwardly, helps us tune into this spatial cosmic consciousness, get in sync with its synchronistic intelligence and access a stream of helpful intuitive insights.

. . .

Each one of us is an infinite, unlimited cosmic intelligence transforming itself into the living form of a human being for the duration of a human life.

. . .

As the continuously generated expressions of an infinite intelligence existing in all space in the Universe, we can access the transformative power of this spatial consciousness whenever we choose and we can intuitively channel insights and inspiration from this cosmic field-intelligence which orchestrates and connects all life everywhere.

Moving our attention inward allows us to know the presence of the generative source-intelligence that is continuously making the whole world out of itself, vibrationally transforming itself into the interwoven orchestration of living-cell biochemistry.

A spatial cosmic intelligence-organism is the primary stuff of the Universe and everything that lives is a continuously generated expression of it, a vibrational altering of itself that allows it to become visible and touchable as trees, flowers, human beings and all life everywhere.

We’re all intrinsically connected into this expressive, always evolving, cosmic intelligence and becoming more conscious of this reality helps us make choices in the world which are in sync with the well-being of all of us and our planet.

As we sense our own continuous becoming moment by moment and know ourselves as a flow-process transforming cosmic energy into material human beings, we get closer to understanding the actuality of our world.

Each one of us is an infinite, unlimited cosmic intelligence transforming itself into the living form of a human being for the duration of a human life.

We’re cosmic beings, expressions of an intelligence existing in all space in the Universe and we can access the transformative power of this intelligence whenever we choose.

We can tune in to an infinite consciousness with unlimited capacity for change and evolution, a spatial cosmic intelligence which is orchestrating and binding together all of what we know as reality everywhere.

As we consciously realize ourselves as expressions of cosmic intelligence, we can find a larger sense of what it means to be human.

3_12_19

Paul Mulliner is a writer and digital artist.

Source: https://paul-mulliner.medium.com/getting-in-sync-with-synchronicity-8a56ed257cb1

Art: image: paul mulliner 26_10_19