Is er een centrum in het Universum?

Niets staat los van elkaar, alles is met elkaar verbonden. Kleinste deeltjes worden georganiseerd in grotere groepen van deeltjes, zoals bijvoorbeeld atomen en moleculen. De samenwerkingsverbanden werden steeds groter en complexer, maar het onderliggende principe dat zo’n organisatie mogelijk maakt, blijkt universeel.

Zo hebben we onlangs de foto gezien waar kleine cellen van het brein bijna identiek leken op enorme superclusters van sterrenstelsels in het Heelal.

(Left: neurons and glial cells. Right: the Millennium Simulation of the Universe)

In deze video kunnen we een enorme reis maken van een menselijke schaal tot sterrenclusters en daarna weer terug naar een microcosmos van deeltjes.

Zoom uit naar superclusters en weer in – in de cosmos van een atom (3:49)

Superclusters – hoe weten de astronomen dat ze bestaan?

Superclusters van sterrenstelsels zijn enorme formaties van sterrenstelsels, donkere materie en intergalactisch gas die bij elkaar worden gehouden door zwaartekracht. Ze kunnen tienduizenden individuele sterrenstelsels bevatten, elk met miljarden sterren, en kunnen honderden miljoenen lichtjaren in doorsnee bestrijken.

Credit: Illustris

Hier kun je een computer-model zien van een “grootschalig structuur” (large scale structure), in het Universum. Wat we zien is een voorstelling van donkere materie en gassen, die spelen rol bij het vormen van sterrenstelsels en sterrenstelsel-clusters en hoe ze verbonden zijn door wat astronomen “filamenten’ noemen, “draden”, regio’s in de ruimte waar veel meer energie/materie gemeten is vergeleken met de regio’s ernaast.

Baryon Acoustic Oscillations (visie van astronomen)

Voordat het heelal ongeveer 380.000 jaar oud was, nam alle gewone materie de vorm aan van een heet, ondoorzichtig plasma. Geluidsgolven, die niets anders zijn dan patronen van compressie en decompressie in materie, stroomden in alle richtingen door dit plasma. Toen het heelal afkoelde en transparant werd, waardoor de kosmische microgolfachtergrond ontstond, bleven sporen van die geluidsgolven achter in de verdeling van gewone materiedeeltjes, die astronomen ‘baryonen’ noemen.

De oergeluidsgolven staan bekend als baryon-akoestische oscillaties, trillingen (BAO). In tegenstelling tot grootschalige structuren zijn ze te groot om te worden beheerst door donkere materie of zwaartekracht. Om die reden zijn de toppen en dalen van BAO zeer regelmatig, met een schaal van grofweg 500 miljoen lichtjaar – meer dan tien keer de grootte van een grote cluster van sterrenstelsels. Astronomen gebruiken BAO als een ‘standaardliniaal’ om afstanden op kosmische schaal te meten. BAO is ook een van de belangrijkste manieren waarop astronomen donkere energie, de versnelde uitdijing van het heelal, bestuderen.

Supergrote groepen en voids, of leegtes

BOSS Grote Muur

De BOSS is vernoemd naar de Baryon Oscillation Spectroscopic Survey, een internationale poging om sterrenstelsels en quasars in het vroege heelal in kaart te brengen. Deze muur bestaat uit 830 afzonderlijke sterrenstelsels die door de zwaartekracht in vier superclusters zijn samengebracht en lijkt op een ‘kosmisch web’. BOSS Grote Muur is één van de grootste tot nu toe bekende objecten in het Universum. Het zou het spanne hebben van 1 biljoen lichtjaren (1 × 109 = 1 000 000 000).

From: smithsonianmag.com

 (Meer over het Kosmische Web https://brongenoten.nl/2022/03/het-kosmische-web/  )

Voids en Supervoids

De donkere “lege” ruimtes worden “voids” genoemd, wat verondersteld, dat er daar “niets” te vinden zou zijn. Toch, kwamen de astronomen erachter, dat er zich wel sterrenstelses in de voids bevinden, maar veel minder dan “in de clusters en draden” van het kosmische web.

Video: The Most Terrifying Places In The Universe: Voids And Supervoids  (12:47)

(De meest “angstaanjagende” plekken in het Heelal: voids en supervoids)

Ten slotte: heeft het Universum een middelpunt?

(The universe is incredibly vast, but where exactly is the center? It turns out there is none. Image credit: Shutterstock)

Als je omhoog kijkt naar een heldere nachtelijke hemel, zie je sterren in alle richtingen. Het voelt bijna alsof je in het centrum van de kosmos bent. Maar ben jij dat? En zo niet, waar is dan het centrum van het heelal?

Het universum heeft feitelijk geen centrum. Sinds de oerknal, 13,7 miljard jaar geleden, dijt het heelal uit. Maar ondanks zijn naam was de oerknal geen explosie die vanuit een centraal ontploffingspunt naar buiten barstte. Het universum begon extreem compact en klein. Daarna breidde elk punt in het heelal zich evenveel uit, en dat gaat nog steeds door. En dus heeft het universum, zonder enig punt van oorsprong, geen centrum.

2D mier voorbeeld

Eén manier om hierover na te denken is door je een tweedimensionale mier voor te stellen die op het oppervlak van een perfect bolvormige ballon leeft. Vanuit het perspectief van de mier ziet het oppervlak er overal hetzelfde uit. Er is geen middelpunt op het oppervlak van de bol, noch is er een rand.

Als je de ballon opblaast, ziet de mier zijn tweedimensionale universum uitdijen. Teken stippen op het oppervlak en ze zullen van elkaar weg bewegen, net zoals de sterrenstelsels in ons echte universum dat doen.

Voor de mier in dit tweedimensionale universum heeft elke derde dimensie die zich loodrecht op het oppervlak van de ballon uitstrekt – zoals reizen naar het midden van de ballon – geen fysieke betekenis.

“Hij weet dat hij vooruit en achteruit kan gaan. Hij kan naar links en rechts gaan”, zegt Barbara Ryden, astrofysicus aan de Ohio State University. “Maar het heeft geen concept van op en neer.”

Ons universum is een 3D-versie van het 2D-ballonuniversum van de mier. Maar de ballonanalogie, met zijn beperkte oppervlakte, vertegenwoordigt een eindig universum – waarvan kosmologen nog steeds niet zeker weten of dit ook geldt voor het onze, zei Ryden. Beperkt door de afstand die het licht sinds de oerknal heeft afgelegd, bieden de waarnemingen van kosmologen slechts een eindige glimp van de kosmos, maar het hele universum zou oneindig kunnen zijn.

Als dat het geval is, kun je de ballon vervangen door een plat, uitzettend rubberen vel dat voor altijd kan worden uitgetrokken. Of als je aan een 3D-universum wilt denken, stel je dan een oneindig rozijnenbrood voor dat voortdurend uitbreidt. De rozijnen vertegenwoordigen in dit geval de sterrenstelsels die van elkaar wegvliegen. “Als het universum oneindig is”, vertelde Ryden aan WordsSideKick.com, “is er geen centrum.”

Of het heelal plat of gekromd is, hangt af van de totale hoeveelheid massa en energie in de kosmos. Als de massa en de energiedichtheid van het heelal precies goed zijn – op de zogenaamde kritische dichtheid – dan zou het heelal plat zijn als een laken, en uitdijen met een gestaag toenemende snelheid.

Maar als de dichtheid hoger is, zou de kosmos net als de ballon gekromd zijn. De extra zwaartekracht als gevolg van deze toegenomen dichtheid zou de kosmische expansie vertragen en uiteindelijk die groei tot stilstand brengen.

Ondertussen zou de kosmische expansie bij minder dan deze kritische dichtheid nog meer versnellen. In dit scenario zou het universum een negatieve kromming hebben, met een vorm die enigszins op een zadel lijkt. Het zou echter nog steeds oneindig zijn, en dus zonder centrum. …

(read further  – LiveScience article : https://www.livescience.com/62547-what-is-center-of-universe.html)

https://x.com/HajiEinstein/status/1702271712463655384?s=20

================== ===========================

Bronnen:

http://vicharaks.com/neural-network-of-human-brain-has-similarities-to-millennium-simulation-of-cosmic-web/

https://www.cfa.harvard.edu/research/topic/large-scale-structure

https://www.reddit.com/r/todayilearned/comments/d7n3e1/til_of_boss_great_wall_the_boss_is_named_after/

https://www.livescience.com/62547-what-is-center-of-universe.html


Planeet, sterrenstelsel – Q&A met lee

(door lee)

❓VRAAG:

De laatste jaren heb ik vaak de uitdrukking “starseeds” gehoord. Naar verluidt zijn ze tijdens deze periode massaal geïncarneerd om te helpen tijdens de transitie. Bestaat een dergelijk fenomeen? Wie zijn zij? Kennen wij hen als verlicht?

❗️ ANTWOORD van lee:

In zijn oorspronkelijke betekenis werd dit concept geïntroduceerd met een andere betekenis. Misschien ziet tegenwoordig “elk het door zijn eigen bril”, maar toch is de betekenis heel specifiek.

Het is zo, dat mensen op deze planeet een complexe geschiedenis hebben van de vorming van hun DNA. Dit verwijst naar de deelname hieraan van honderden beschavingen uit verschillende tijden en ruimtes van de Melkweg.

De Anunnaki worden het vaakst genoemd, maar deze ‘reizigers’ hebben zelf een complexe geschiedenis van hoe ze ontstaan zijn en zich via sterren verspreidden. Bovendien namen ook andere wezens uit de toekomst en uit parallelle tijd deel aan het bevolken van de Aarde. Het algemene idee is dat er een ‘universeel DNA’ op de planeet wordt gevormd, dat iedereen buiten tijd en ruimte verenigt. Zoiets als een beschaving die de Melkweg vertegenwoordigt op een algemeen ‘congres van sterrenstelsels’.

Dus degenen die deelnemen aan dit ‘project’ worden ‘sterrenzaden’ genoemd. Veel mensen zijn in deze tijden de belichaming van zulke ‘architecten’. Als jij een van hen bent, voel je je aangetrokken tot sterren en geïnteresseerd in dergelijke onderwerpen.

Als u niet ‘een van hen’ bent, ben je hier misschien om je eigen redenen, die niet minder gewichtig en niet minder belangrijk zijn voor de rest. Soms is het rechtstreekse hulp aan de planeet, soms is het hulp ‘van bovenaf’ voor dezelfde ‘zaadjes’, soms ben je zelfs een gast uit een ander sterrenstelsel…

Onthoud gewoon dat dit geen race om prijzen is of een competitie van de “waardige” – deze wereld is een MULTIDIMENSIONEEL SPEL. En jij hoeft niet eens gehecht te raken aan jouw rol; je hebt over het algemeen de mogelijkheid om deze te veranderen.

Wanneer (en als) je meer zou willen weten, zal dit ‘meer’ je zonder enige inspanning worden onthuld. Het volstaat om in vreugde te spelen, zodat het nodige besef – kennis naar je toe zou komen.

Bron: https://t.me/lee_vibrations/6360


Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/File:3_Solar_Interstellar_Neighborhood_(ELitU).png

Lijst van enkele sterren in de Melkweg

De helderste sterren na Zon (Sol)

Sirius

Canopus

Rigil Kentaurus and Toliman

Arcturus

Vega

Capella

Rigel

Procyon

Achernar

Betelgeuse


❓VRAAG:

In één van de webinars zei je dat een persoon zijn eigen planeet kan creëren en deze kan bevolken met dieren die deel uitmaken van zijn individuele bewustzijn (als ik het goed had begrepen). Is deze planeet ook door een mens geschapen? De planeet is in dit geval geschapen als een lichaam, en in samenwerking met een ander individueel bewustzijn dat het lichaam van de planeet gebruikt? wat creëren we?

❗️ ANTWOORD van lee:

Kijk dieper, het onderwerp is breder dan je denkt.

Wij hebben deze planeet gecreëerd. We hebben verschillende vormen aangenomen, waarbij we verschillende soorten trillingen gebruiken, en zijn geïncarneerd in stenen, bomen, mieren, vissen, vogels, katten en honden.

En we hebben het lichaam van MENS gecreëerd om deze variaties te BESEFFEN en alle creaties, alle schepsels, in de menselijke perceptie met elkaar te verbinden. Een mens ‘lijmt’ met zijn bewustzijn het bestaan ​​van een mier, een bij, een ijsberg, wolken en een neushoorn aan elkaar. Elk van de ‘bewustzijns-soort’ heeft binnen zijn type een beperkt waarnemingsbereik. De mens krijgt zo’n breed spectrum om alles tot Eén te verbinden. Mensen zijn niet de meesters van de Aarde, mensen zijn de HOEDERS van de planeet. De aanwezigheid van de mens schept eenheid en houdt het bestaan ​​van de diversiteit van soorten in stand.

Trouwens, mensen zijn niet de enige hoeders…

Bron: https://t.me/lee_vibrations/1992


Планета, галактика – Q&A met lee

❓ВОПРОС:

В последние годы часто слышу такое выражение, как «звёздные семена» (starseeds).   Якобы, они массово воплотились в этот период, чтобы помогать во время перехода. Существует ли такое явление?  Кто они?  Мы их знаем как просветлённых?

❗️ОТВЕТ lee:

В начальном смысле это понятие было введено с другим значением. Возможно, сегодня его склоняют и в хвост, и в гриву, но всё же смысл весьма конкретный.

Дело в том, что люди на этой планете имеют сложную историю формирования своих ДНК. Имеется в виду участие в этом сотен цивилизаций из разных времён и пространств Галактики.

Чаще всего упоминают Аннунаков, однако сами эти «путешественники» имеют сложную историю возникновения и распространения через звёзды. Более того, в заселении Земли участвовали и другие существа из будущего и из параллельного времени. Общий смысл в том, чтобы на планете была сформирована «универсальная ДНК», объединяющая всех вне времени и пространства. Нечто вроде единой цивилизации, представляющей Галактику Млечный Путь на общем «съезде галактик».

Так вот те, кто участвует в этом «проекте» – их называют «звёздные семена». Многие люди сегодня – это воплощение таких «архитекторов». Если вы из них, вы ощущаете «тягу к звёздам» и интерес к подобным темам.

Если вы не «одни из них», вы можете быть здесь по своим причинам, не менее значимым и не менее важным для остальных. Иногда это прямая помощь планете, иногда помощь «свыше» для тех же «семян», иногда вы вообще гость с другой галактики…

Просто помните, что это не гонка за призами и не соревнование «достойных» – этот мир МНОГОМЕРНАЯ ИГРА. И вам даже не нужно привязываться к своей роли – у вас вообще есть возможность её изменить.

Когда (если) вам нужно будет узнать больше, вам без всякого напряжения откроется это «больше». Достаточно играть в радости, чтобы к вам пришло нужно осознание-знание.

============== ==============

❓ВОПРОС:

В одном из вебинаров вы упоминали, что человек может создать свою планету и заселить её животными, которые являются частью своего индивидуального Сознания (если верно понято). Эта планета тоже создана каким-то человеком? Планета в этом случае создаётся как тело, и в кооперации с другим индивидуальным сознанием, которое использует тело планеты? что мы создаём ?

❗️ОТВЕТ lee:

Смотрите внимательно. Тема шире, чем вы думаете.

Мы создали эту планету. Мы приняли разные облики, используя разные виды вибраций, воплощаясь в камни, деревья, муравьев, рыб, птиц, кошек и собак.

И мы создали тело ЧЕЛОВЕКА, чтобы ОСМЫСЛИТЬ эти вариации, соединив все создания в человеческом восприятии. Человек «склеивает» своим осознанием существование муравья, пчелы, айсберга, облаков и носорога. Каждый из «родов сознания» имеет ограниченный диапазон восприятия в рамках своего вида. Человеку дан такой широкий спектр, чтобы соединить всё в Одно. Люди не хозяева земли, люди ХРАНИТЕЛИ планеты. Присутствие человека создаёт единство и поддерживает существование разнообразия видов.

Причем люди не единственные хранители…

#вопросответ #планета #земля #человек #сознание #коллективноесознание #воплощение #животные #тело #восприятие #одно #хранители

https://t.me/lee_vibrations/1992


DAT GING HEEL DIEP……

(door Emma Krebs)

We hadden heerlijk gegeten met vrienden veel gepraat en nu op weg naar station Muiderpoort, hier splitsten onze wegen, wij gingen op weg naar Den Haag, overstappen in Amsterdam.

Op dat kleine stukje zeer gezellig gepraat met een jonge vrouw uit Azerbeidzjan, we stapten uit en wensten elkaar goede reis toe. Deze keer had ik 2 tassen mee, handtas en schoudertas en ben eigenlijk altijd wel alert, deze keer niet.

“He, ik miste mijn schoudertas gewoon weg met alles erop en in ik vloog terug de trein in alle mensen wegduwend maar niets, niets, weg, dit alles in enkele seconden. In 1ste instantie kreeg ik een doodsschrik, alles zat erin, verschillende betaalpasjes, paspoort, cash geld, camera, ook de pasjes van mijn broer, allerlei persoonlijke gegevens en bril.

Ik herstelde me heel snel…actie…terug naar Muiderpoort, misschien stond de tas daar nog onder een bankje (haha, wens), de vriendin vloog mee ze was met mij mee gereisd op mijn voordeelurenkaart.  Dus ook geen vervoersbewijzen meer…helemaal niets meer wat belangrijk is in deze maatschappij.

Er begon zich iets wonderlijks te voltrekken: ik begon het grappig te vinden had niets meer wat mijn bestaan hier op aarde kon vertellen dat ik Emma was. De vriendin begon zich op te winden, hoe kan je nu zo rustig zijn? Ik kwam los van dat alles.

Bij de Muiderpoort was natuurlijk geen tas onder een bankje of zo. Terug naar restaurant waar we gezeten hadden ,nee niets gevonden wel veel medeleven.

Er bleef ons niets anders over daar naar de politie te gaan aangifte doe. Om 22.30 uur op het politie buro waar een jonge agent dienst had.

Nu gaat het echt dol worden “Nee, mevrouw, kunt geen aangifte doen want U weet niet of het gestolen of verloren is.

Nu zei ik “zo U wilt verloren, daarna bleek gestolen. Omdat we waren gaan zoeken, heette het verloren.

En…….. nu komt het: ik moest bewijzen wie ik was, wat de vriendin ook zei “ja, dat is echt Emma, ik ken haar al jaren.” Ze kon wel van alles zeggen zei de agent. Ik moest bewijzen tonen…het werd steeds grappiger en vriendin die ook haar mond niet hield, de hele inhoud van de tas maakte me eigenlijk niets meer uit en bewijzen had ik niet. Wat nu?

Ik moest vaststellen dat ik niemand was, ik had geen identiteit meer, ik alleen wist dat ik echt Emma was en vrienden die mij kenden. Bankpasjes laten blokkeren, nee, zei de agent en nog eens nee, wat een gedoe, eindelijk. Dan ja, mocht ik de banken bellen, 3 stuks (ik was mentor van mijn broer via de rechtbank aangesteld, hij had agressieve alzheimer, vandaar zijn pasjes).

ING bank ging vlot, ABN Amro had storing die tot de volgende dag duurde – blokkeren onmogelijk… Meisje van de Rabobank vertikte het, nu dus 2 rekeningen niet geblokkeerd. Ik vroeg de agent om een ondertekend schrijven dat mijn tas met inhoud gestolen was zodat we zonder vervoersbewijs met de trein konden reizen. De agent sputterde nog tegen maar… uiteindelijk schreef hij het dan op een vodje papier.

De agent ging door met zijn werk bekeek ons niet meer. Ik begon het zat te worden, leunde over zijn verhoging waar hij achter zat en zei: “Ik lijk Rene Visser wel”. Meer niet. Zijn reaktie was prachtig: heel langzaam draaide hij zijn hoofd weg van zijn papier mijn richting uit. Onze ogen ontmoeten elkaar…ik grijnsde heel onschuldig en had echt leedvermaak. Zei: “…nu ben ik ook zonder alles, alleen ongewild maar verder wel hetzelfde.” (Rene Visser had in die tijd al zijn pasjes doorgeknipt. Rene had gezegd dat dat zeker invloed had op jou als mens).

Heel bijzonder, wat een schat aan ervaringen kreeg ik. De agent stopte zijn aantekeningen in een la en ik kreeg het vodje papier met alleen telefoonnummer van ‘gevonden voorwerpen’ Amsterdam.

We gingen op weg naar het station, ik voelde me wonderlijk…ik was niemand, ik grijnsde. Ik wist wel beter, ik was mijn ware zelf en ontdekte hoe en wat voor invloed dat soort pasjes hebben. Dat vond ik verbijsterend daar ik er nooit veel mee had gehad alleen maar omdat het niet meer anders kon, systeem! Nu kwam ik tot de ontdekking dat het altijd invloed heeft, daar je in het systeem zit. De ervaring was anders.

Echt niemand zijn, alleen je ware Zelf, ik voelde me vrij, zonder ballast, geweldig. Ineens hoorde ik keihard een stem die riep: “HET komt terecht”. Ik keek om me heen, niemand te zien en vroeg de vriendin “hoorde jij dat ook?” Vragend werd ik aangekeken “wat” die keiharde stem. Ik was in de veronderstelling dat iedereen dat kon horen. Alleen ik had het gehoord. De reis naar huis verliep voorspoedig, alleen de vriendin wondt zich weer op, nu over mij “hoe kan je zo rustig zijn, je straalt.”

Het weer was heerlijk heel warm, heerlijk thuis geslapen, volgende dag kriebelde het en ik miste mijn bril erg. De zon scheen en het lokte me naar dezelfde plek terug te gaan, stel, dat ze mijn bril vonden en hem afgaven bij de politie, die moesten toch weten wie zie moesten bellen……o, nee dat kon niet want ik kon niet bewijzen wie ik was dat ik was wie ik was voor de maatschappij. Voor de maatschappij.! Ik vond nog wat kleingeld voor een drankje en ging op weg met alleen mezelf.

Genietend van de treinreis kwam ik aan op station Muiderpoort, het was puffend heet, ik besloot alle bossages in de buurt van het station door te werken. Het aparte is dat ik dit deed zonder gene, gewoonlijk zou ik denken: wat zullen de mensen wel denken ….nu niet. Ik had een rede.

Een man hielp nog een tijdje mee zoeken, daarna alleen, niemand keek en vroeg: wat doet U daar, of rare blikken. Ik was vrij, ik was mijn ware zelf.

Al genietend hoe raar dat ook klinkt, ontdekte ik een hele verborgen wereld tussen de struiken…matrassen, hutjes en van allerlei bezittingen, de mijne niet en ook mijn bril niet. Ik kroop onder en door de bossages, wat veel groter was dan ik dacht. Nog eens naar het restaurant waar we heerlijk gegeten hadden. De straten zagen er anders uit: het zonlicht gaf een helderheid met veel ruimte lichtend overal, de brede wandelweg met grasranden leken wel marmer, en daar liep ik – iemand die niemand was.

Daardoor was ik juist meer aanwezig dan ooit. Een zacht briesje waaide zachtjes door mijn haren, het streelde mijn huid, wat een rijk gevoel hier zo op deze manier aanwezig te zijn! In het restaurant vond ik ook weer geen tas, kocht van de laatste euro’s een broodje, wat verrukkelijk smaakte, wat een genot in deze wonderlijke wereld om mij heen. Raakte verzeild in het verhaal van het Turkse jongetje. Driehoog op een piepklein balkonnetje aan het spelen met een ballon, een briesje liet de ballon naar beneden zweven, danste tussen de auto’s door. Het jongetje rende naar beneden en mama gilde op het balkon, het was ook levensgevaarlijk. Een kleine knal maakte een einde aan de gevaarlijke situatie – ballon was niet meer. Een klein jongetje in mijn armen snikkend van verdriet, totdat de moeder buiten adem de deur uit kwam rennen en het kind een hele retirade moest aanhoren…

Mijn omzwervingen brachten mij na een poosje bij een terrasje, pff, wat was het warm, had nog 2 euro en besloot mezelf op een biertje te trakteren … loom zat ik erbij, relaxed en fijn los van alles, de kelner vond de 2 euro goed, daar het zo warm was. Op weg naar het politieburo even door het Oosterpark. Daar werd een verjaardag gevierd, een groep zigeuners speelde de sterren van de hemel, ze nodigden me uit en ik ging er gezellig bij zitten. Ja, en dan eindelijk het buro, ik stapte naar binnen, vertelde het verhaal. Nee, er was niets afgegeven, ook geen bril, nee, ik kon geen aangifte doen. Ik bleef niemand. Wonderlijk, hoe dat afhankelijk is van een stel kaartjes.

Zo nog wat gaan dwalen daar houd ik van, de tijd vorderde en ging naar het station terug, stapte over in Amsterdam Centraal, was al op het goede perron en … deed mij op mijn schreden terugkeren naar de gevonden voorwerpen, dat ik daar niet aandacht had. Het was een ingeving.

Een medewerker kwam naar mij toe, ik vroeg hem of ze een hele oude zwarte handtas binnengekregen hadden, een tas die er niet uitzag. Zijn ogen begonnen te glinsteren, het gaf mij hoop en, ja, daar was hij weer en aan z’n vinger bungelde mijn oude tas. Ik joelde: ”Ja, daar is ze, Emma is er weer.” Maar moest nog even geduld hebben voordat ik Emma kon verwelkomen. De man vroeg wat erin zat, ik somde steeds wat op, alles was er: paspoort, bankpasjes fotocamera behalve mijn cashgeld, had daarvoor net gepind 300 euro, weg. Ach, jammer, maar het mocht de pret niet drukken. De man vroeg nog eens naar mijn naam, vergeleek het met de inhoud, het klopte en hij reikte mij de tas.

Ik sloot Emma in mijn armen, kuste haar overal, de tas dus, uitroepend: Emma, je bent er weer! (Natuurlijk, maakte ik toneel, maar het voelde wel zo.) De man herkende wat ik deed, hij was een vluchteling, even gepraat, statenloos zijn, hoe wonderlijk.

Lang ben ik blijven voelen, dat mijn tas met z’n totale inhoud mijn persoon was. Ik bleef een tijd dit duidelijk voelen, niemand zijn, los van alles. Ik was in een ander energieveld terecht gekomen, wat ik zelf diep ervaren heb, verbonden met mijn afkomst en wandelde door een wonderlijke wereld waar ik later weer in terug duikelde af en toe nog even weer dat, wat ik Ben… maar de persoonlijkheid kwam weer terug en ik was weer Emma als aardemens.

Toch sijpelt het andere er steeds weer doorheen, het is in mij, bij mij.

Art cover: Maxfield Parrish: Princess Parizade Bringing Home the Singing Tree


Grillige Kracht

(enkele fragmenten uit verschillende bijeenkomsten met Martijn van Staveren, die over een zeer belangrijk en boeiend onderwerp gaan)

Bewustzijn in deze dimensie

Martijn: Ik wil in ieder geval iets meegeven. De wereld waarin wij nu leven, wij ervaren innerlijk bewustzijn, ons eigen bewustzijn wat niet begrensd wordt door deze derde dimensie. En wij ervaren deze werkelijkheid waarin wij leven, dat is zeg maar, de derde dimensie. Als je vanuit hier leeft, dan zou je de vraag kunnen stellen – en dan heb ik het over technisch neurologisch bewustzijn van deze dimensie – die we ook allemaal kennen, dat vermengd is met ons innerlijk bewustzijn – we moeten beseffen, wat is bewustzijn nou eigenlijk, als mens van deze wereld hier?

Eigenlijk is bewustzijn, zo zien wij dat, bewustzijn in deze dimensie hier, is een chaos van wervelingen van velden. We noemen dat hier “brein”, maar het zijn velden. Het is een chaotische werveling van allerlei informatie-trillingen, die op een soort wonderlijke manier resulteren in een stabiel resultaat, en dat is dus deze werkelijkheid. Want als iemand bijvoorbeeld in coma ligt, in een comateuze situatie verkeert, heeft een ander bewustzijn. Als dat wordt gemeten, hersengolven worden gemeten, dan kan daar gemeten worden dat hersengolven zich anders gedragen en dat er een vorm van chaos is, zonder eind-stabiliteit.

Dus de eind-stabiliteit is dat je je bewust wordt in deze dimensie. En iemand die in coma verkeert die kan zich niet in deze dimensie bevinden, omdat er naar aanleiding van al die chaotische informatievelden geen eindresultaat ontwikkelt. Er komt dus geen stabilisatie in het bewustzijn – uiteindelijk er alle velden bij elkaar komen door één bandbreedte, is één klank – waardoor dat bewustzijn niet bij elkaar komt tot één klank en niet er iemand neurologisch uit ontstaat. Dus die persoon blijft afwezig, maar het bewustzijn van die persoon is er wel, maar die wervelt. Het blijkt dat bij sommige mensen die bijkomen, die vertellen: Ik was gewoon wakker, ik registreerde alles, was me volledig bewust, maar ik kon het niet naar buiten brengen. Want er ontbrak mij aan bewustzijn in deze dimensie om het uit te kunnen spreken. Dus er ontbreekt iets.

Nou. Wij zitten hier bij elkaar allemaal met eigen bewustzijn wat voortkomt uit chaotische velden. En er zijn de krachten die ertoe hebben geleid, en ik wil het niet negatieve of positieve krachten noemen, maar er zijn intelligenties, er is levenskracht-intelligenties – en er zit nog een manipulatie doorheen – die het verschil met andere velden heeft gestabiliseerd naar het eindresultaat, waardoor je deze werkelijkheid hier bezoekt. Dus dat is wat er eigenlijk gebeurd is. Dus neurologisch bewustzijn is een vorm van allerlei chaotische informatievelden die leidt tot hier aanwezig zijn.  (◊ zie * )

*******       *******       ******* *******       *******       ******* *******       *******       *******

Emotie, emotiekracht en scheppen

Als je schept, heb je de macht letterlijk, de macht van de Kosmos. Scheppen is macht. Het is de macht van de schepping ten behoeve van alles en iedereen. Ten gunste van alles en iedereen. Want als een mens weer kan scheppen, als een Wezen van welke orde weer kan scheppen, schept dat Wezen voor ál het leven. Op maat gemaakt voor ieder Wezen. Er is geen parlement meer wat kiest: we gaan het doen, en driekwart van de zaal zegt: “Dat willen wij niet”. Sorry, maar de keuze is dat het wél wordt. In de wereld waar ik het over heb valt het op individuele basis voor de één wel en de ander niet, de één wel en de ander niet. Dit is een compleet andere vorm van bewustzijn.

Dus als jij schept dan schep jij het volgende nu moment. Eigenlijk schep je er ruimte in. Dat is wat je doet. Je zet de machinerie van het aangeleverde materiaal aan, frequentievelden/taalvelden wat driedimensionaal iets wordt, die zet je op pauze door de brul van je leeuw, de leeuwenkracht, je scheppen, jezelf zijn om dat in volle aandacht te brengen. Dat betekent als je naar een ander luistert, in volle aandacht naar de ander luistert. Dat je goed kijkt met volle aandacht wat een volle situatie is. Dat je goed kijkt naar jezelf van…. waar wordt ik nu zelf door belemmerd. Wat is die emotie? Wat is scheppen?

Scheppen is energie bouwen en dat is niet maar even een plaatje van 3-demensies. Scheppen is/heeft een diepgang die niet is te benoemen. Het gaat door alle dimensies heen. Het is net als een soort boom. Een frequentieveld is een soort boom, waarbij de boomstam… — dus de wortels zijn je hart, je eigen emotiekracht in je denken… dat is 1.

En dan komt er een boomstam en die boomstam is de geleider en elke dimensie, elke dimensie krijgt een tak van die boom, als een antenne, tik, hup, elke dimensie. Dat is de levensboom. Dat is wat emotiekracht is, dat is de scheppende kracht. En wat doe je als je schept? Als je die boom opzet en het frequentieveld opzet? Wat ben je eigenlijk aan het doen? Je bent steeds meer energie aan het genereren. Dus je loopt uit een soort trillingsgetal, waardengetal. Dan neem je fundamenteel toe. Je frequentieveld wordt steeds rijker.

Je moet het niet zien dat het steeds groter wordt, want het frequentieveld is al groot, is oneindig van ieder mens.
Alleen de dichtheid, de gevuldheid ervan, de trillingen die erin zitten dat wordt voller en steeds levendiger. Dat is het Wezen van wie je bent. Dus hoe meer er in/naar jezelf wordt geluisterd en geen trauma’s, dus heel je leven hier, trauma loos hier zijn, dan zou je kunnen zien, vanuit een dimensie kijken naar het frequentieveld van jou zelf, dan zie je dat je gedurende dat je leeft, dat frequentieveld steeds gevulder raakt. En dat gevulder raken, dat is intelligentie en die intelligentie kun je zien als een soort bewustzijn frequentie – die wordt ook steeds groter en voller- en die krijgt steeds meer invloed op de materie op dimensies, waarin dat frequentieveld zich beweegt en die beweegt zich dus in alle dimensies, via al die takken. (◊ ◊ zie ** )

*******       *******       ******* *******       *******       ******* *******       *******       *******

Emotie en emotie-uitbreiding

M: Emotie is hetzelfde als onweer, het is iedere keer anders. Die emotie die nu bij ons aanwezig is, die voortkomt uit al die andere gebeurtenissen [de 53 eerdere episodes, met hun beschavingen, op Aarde, plus de huidige.] die gaat ook als een ontlading door ons heen, door alle lichtlichamen, door alle frequentievelden die bij deze aarde horen, wat invloed heeft op het fysieke bewustzijn hier.

Die ontladingen zoals dat onweer, dat is die grillige emotie, die reist door ons heen en hij lijkt zich te willen integreren, in frequentie, lijkt te worden aangetrokken door het humanoïde menselijke bewustzijn. Ik zeg daarmee: het lijkt. Het kan ook zo zijn dat het zich ontlaadt bij een ander deel van het bewustzijn, wat niet menselijk is maar iets uit de historie van een andere tijd hier. En dat het zich daarin, net als water elkaar [zichzelf] herkent op frequentie, samenvloeit, dat het daarin samenvloeit.

En er zijn twee indicaties, dat het zich samenvloeit met een reptiliaans bewustzijn (van een hele hoge orde van ontwikkelingen, dus vrije wezens), en dat het zich wil integreren met een -niet voor de vrijheid kiezende- intelligentie.

En het bijzondere is dat als de wezens die in deze lichamen leven en gaan luisteren naar wie ze hier nu werkelijk zelf zijn, dus die parkeren zichzelf echt helemaal in zichzelf, dus jij als mens hier, je kijkt gewoon naar je eigen leven en maakt daar alles vrij en helemaal open wie je echt bent, en je gaat dan vanuit die verbondenheid, vanuit jezelf de wereld in, verbinding leggen met mensen in die grotere onderwerpen, en dat is het hart laten ontvlammen, dan laten de onderzoeken zien dat dan die bliksemschicht, die frequentie, ogenblikkelijk, ook al is die genesteld in dat reptiliaans of in dat cyborg gedeelte, dat die zich ogenblikkelijk, instant, gelijk vervoegd bij het menselijk koninklijk hart.

Dus er is een soort -achter de schermen-oorlog gaande over die emotie uitbreiding. Maar we hebben het er nooit over gehad. Maar dat hoeft ook helemaal niet want het is Nu.

Vraag: “Als die emotie vrij komt, kan het dan niet overal heen?”

M: Dat hangt ervan af welke perceptie er in de intelligentie aanwezig is die dat als eerste ervaart.

Dit is een enorm groot onderwerp waar we het nu zo eventjes over hebben.

Daarom moeten we onszelf ook trainen. En kijk, je kunt dit onderwerp heel groot aan de klok hangen, maar sinds wanneer gaan wij op Aarde ooit met onszelf aan het werk omdat er een verhaal van Martijn van Staveren aan de klok wordt gehangen? Dat zou volstrekt absurd zijn, hè, dus daarom laat ik die onderwerpen ook vaak liever weg.

Maar leer jezelf gewoon weer opnieuw authentiek te zijn en waarheid te leven. En degene die, ehm, zeg maar belast is, met de waarheid, je leeft hier echt de waarheid van jezelf, dan raak je toch wel vaak daarop aangesproken in deze wereld.

Maar degene die de waarheid leeft, laat die nou zich klaarstomen voor de ontvangst vàn.

De aankomende verlichting van deze wereld bestaat uit heel veel verschillende verdiepingen. Hier laat ik het even bij.     (◊ ◊ ◊ zie *** )

Art: Silvio Vieira – Weaving the Universe

*******       *******       ******* *******       *******       ******* *******       *******       *******

Emoties in frequentie via ons geboren – taaltoevoeging in bewustzijn

(vooraf: Martijn vertelt over een contact met een denkend ras – sneldenkend en snelrekenend – maar niet voelend – een ras zoals vele anderen die op zoek zijn naar de ontvankelijkheid, in hun ogen de allerhoogste levensbron – zij onderzoeken dit scheppende emotieveld dat wij hebben al heel lang en vooral hoe zij dit kunnen integreren in hun eigen lichaam – het gesprek kwam uit op:)

^^^^^^^^^^^^^^^^^^

De mens hier op aarde. Er vindt een koninklijke uitbarsting plaats. Een uitbreiding, aanpassing, een grotere vibratie. Dat is niet groter, dat is niet het goede woord; er komt nog een dimensie nog extra tot leven, in het humanoïde ras, in alle werelden, in alle sterrenwerelden, in de scheppende kracht, door wat er op de aarde gebeurt. Dus de aarde – en dat is ook waarom buitenaardsen of bezoekers uit andere werkelijkheden, onze koninklijke familieleden, vanuit allerlei verschillende werelden, waarom zij ook zo voorzichtig zijn met wat hier op de aarde gebeurt:

Hier op de aarde is er een nieuwe emotiekracht aanwezig. Nieuws sinds de gebeurtenissen die zijn voltrokken in deze dimensie. En die is heel grillig, die emotie. Dus ik bedoel, het gedrag dat wij hebben, en dat we dus gaan voelen wie we eigenlijk zijn, wat we zijn, dat dat bijna uit je handen wegspringt, die emoties. En er zitten andere vibraties in de emotie hier. Dus het is een andere bloedsoort van wat hier is. En alleen de beste mensen, de beste oeroude wezens, die zichzelf daarin kunnen herkennen, die kunnen ook jongleren met deze kracht.

Dus hoé we hier zijn gekomen is veel minder relevant, of wat de achterliggende reden is, of we gevangen zijn genomen of dat er een neerbuiging is geweest, een inbeslagname van ons bewustzijn, of dat we ons bewust in beslag hebben laten nemen omdat we naar binnen moesten. De laatste categorie daarvan zijn er maar een paar, in percenten gezien, binnen gekomen, maar dat zijn nog behoorlijke groepen mensen, in aantallen.

Maar het was een indrukwekkend gesprek, dat zij dat niet kunnen beseffen, en dat is ook waar wij het met elkaar over hebben, en dat we ook beseffen dat we hier niet iets aan het opbouwen zijn dat al elders in het universum IS, het is indringender dan dat.

Dus het is EN onszelf terughalen en herkennen en de kracht en de binnenintelligentie subtiel rustig vanuit forse kracht te leven, een pas op de plaats te maken bij momenten waar je voelt dat je uit de bocht kunt vliegen of waar iets macht krijgt over jezelf – je zeggenschap terughalen… dat is allemaal heel goed!

Maar er is ook iets extra’s aan de hand. En toen we dus met elkaar aan het communiceren waren, het was een uitwisseling, toen heb ik mezelf, wie ik ben, heb ik mijn eigen vriendschap aan hen, heb ik gebracht, door hen te zien in wie ze zijn. Gewoon zo hartelijk, vanuit wie ik ben. En dat gingen ze dus onderzoeken. Ze pakten dat op. Boem. Dat kun je ook gewoon ervaren, het wordt opgepakt. En dan gingen ze ermee aan de gang. Daar werden ze serieus bloednerveus van.

En dat was dus nooit zo toen ik met hen dit soort dingen deed, met deze rassen, toen ik hiér nog niet was. En dat waar ze zo bloednerveus van werden, dat is de emotie die is ontstaan via het leven hiér. En die emotie die ontstaan is via het leven hier, waar zij zo bloednerveus van worden, dié kunnen ze wél integreren. En dat is de kweekvijver. Dus er gebeuren hier dingen, frequenties, er worden in frequentie via ons emoties geboren, die emoties zijn grote trillingsvelden en vibratievelden, brandstof en intelligenties die in de trillingsvelden aanwezig zijn, die door hén wel gelezen kunnen worden, alleen ze kunnen het nog niet, maar het raakt hun wel want ze werden er bloednerveus van. Dus hun intelligentie kreeg te maken met nervositeit, is emotie. En dat hebben ze gevoeld. Toen ben ik ook gestopt.

Het is een taaltoevoeging van bewustzijn. Het is the force die door middel van in ieder geval jouw bewustzijn, dat je nu op de aarde bent, en deze reis hier hebt, als die wordt ingezet, het grote experiment, en het samenwerken dat we altijd met andere beschavingen hebben gedaan, en dan hebben we het niet over kwaadaardige beschavingen, maar ik heb het over beschavingen die de Force niet in zich dragen en dus heel bereidwillig zijn of soms ook helemaal niet bereidwillig zijn maar niet negatief zijn, om die te helpen te assisteren, zonder dat wij het voor hen doen, om de Force in zichzelf te kunnen ervaren. Daar ligt onze hoofdtaak.

De kweekvijver is, dat, deze werkelijkheid, mits die goed wordt bekeken door jezelf, en je eigen stukken waar wij het allemaal over hebben, dat die emoties, die we hier gaan doorgronden, en dat we die emoties gaan toepassen bij het tot stand brengen van contact met die andere groepen waar we altijd al verbonden en allianties mee hebben gehad vanuit vriendschappen, (vriendschappen die overigens niet altijd vriendschappen moeten zijn waarin alles maar gewoon vlekkeloos verloopt, er zitten ook behoorlijk wat disputen tussen, maar dat zijn geen negatieve vriendschappen, dus geen vernietigende vriendschappen, ) wat ik ermee bedoel is dat die kweekvijver dat wij in onszelf, in deze wereld hier omdat er zoveel invloeden in deze wereld zijn, dat de emoties, die zo grillig zijn in ons, als we die terug kunnen brengen naar ontvankelijkheid, en het kunnen géven, dat we daarmee de sleutel overhandigen aan massa’s beschavingen om die kracht vanuit eerbied en liefde en betekenis van het leven te kunnen betekenen te laten ervaren zodat ze kunnen voelen, zodat zij kunnen voelen wat voelen echt is. Niet denkend voelen maar die emoties.

En dat is op groot kosmisch niveau, naast alle tientallen en honderden miljarden beschavingen die leven, en hun eigen werelden hebben, is dat iets wat de hele brut aan levenslagen en universa altijd heeft beziggehouden: hoe we andere levensvormen, hoe we kunnen communiceren, niet alleen via hun calculator, en wij ook via onze calculators en ook emoties/ hart, maar dat er een gezamenlijke bandbreedte van taal komt. En dat was vroeger dus ook al eerder ontdekt, vandaar dat we dus ook opgerichte werelden hebben gemaakt. We hebben opgerichte werelden en realiteiten gebouwd als een soort tussenstation, om te kunnen kijken: kunnen we die aanpassen met ons bewustzijn en technologie die erop gebaseerd is, kunnen we ruimte ontwikkelen, binnen het flatgebouw van al die universa, waar we in de lift kunnen uitstappen in een ruimte waarin we elkaar kunnen ontvangen, een ander vibratieveld. Dus dat is die kweekvijver. En die kweekvijver die ontstaat is dus voor hen heel goed, het kan voor hen goed zijn als we dat uitwerken en daar zijn hele grote onderzoeksfaciliteiten daarvoor, maar het is ook iets goed voor de oorspronkelijke mens, dus al die andere grote beschavingen, die oude beschavingen die wij zelf zijn, krijgen ook te maken met deze emotie.        

(◊ ◊ ◊ ◊ zie **** )

*******       *******       ******* *******       *******       ******* *******       *******       *******

Bron: Martijn van Staveren

Foto: Wave Chaos, Nic Redhead (Flickr)

*******       *******       ******* *******       *******       ******* *******       *******       *******

Fragmenten zijn uit:

◊ * ) – fragment uit Contact Taskforces 26-07-2023 d1 (1:07 – 1:11)

◊ ◊  ** ) – met dank aan Anita, fragment uit Kwantum fysisch geleider, de hele transcript heet “Wat is Scheppen, wanneer ben je een “blok-programma” en wanneer is de leeuwenbrul nodig?” https://brongenoten.nl/2023/08/wat-is-scheppen-wanneer-ben-je-een-blok-programma-en-wanneer-is-de-leeuwenbrul-nodig/

◊ ◊ ◊  *** ) – met dank aan Jort  –  Transcriptie van een korte uiteenzetting, over de nieuwe ‘grillige’ emotie-uitbreiding die hier op Aarde nu (via ons(?) zich aandient, zich wil manifesteren.

Uit een bijeenkomst georganiseerd door Martijn van Staveren, 26 juli 2023, met als onderwerp:  Contact Taskforces       -A new Era for Humanity- Buitenaardse aanwezigheid ~ Contact met andere Werelden ~ Stationair en vastberaden bewustzijn ~ In kaart brengen van Wereldburger Network.

◊ ◊ ◊ ◊ **** ) – met dank aan Leen  –  Transcript vanuit Kwantum fysisch geleider bijeenkomst 19/07/2023

*******       *******       ******* *******       *******       ******* *******       *******       *******


LEVEN IS INCLUSIEF

(door Elaina)

In elke religie, groep, cult, new age groep waar ik me mee bezig heb gehouden is er een soort van ” hard core”…
Deze zien zichzelf dus als de harde kern.

Ze zien zichzelf als de zogezegde touwtrekkers, de geavanceerden…

En degene die er “rond hangen” willen graag bij deze IN CROWD horen.

Want DAN ben je Goed bezig!
Dan hoor je bij degenen die gered zullen worden, het betere plekje in de hemel krijgen, dan ben je de Master, etc etc

En deze religies, groepen, new age bewegingen etc…
Die geloven dus dat zij een voorkeur positie hebben
En zeker degene in deze groepen die de Harde Kern zijn.

Ze WANEN zich cooler, beter, meer ontwaakt, meer verlicht, wijzer, grootser
Dat zullen ze niet altijd zo publiekelijk uiten , maar het is er….

En degenen die op de één of andere manier Niet bij deze incrowd horen ervaren dat ze er een beetje achter aan rennen..
In een poging deze ” coole” incrowd bij te houden…

Maar dat is niet makkelijk
Want ze worden dus niet uitgenodigd…
Ze worden niet gezien als even waardevol.
Ze voldoen niet aan de ofwel beschreven ofwel onbeschreven rules en voorwaarden….

Hoe vreemd is dit…

Tevens wordt er soms door de zogezegde incrowd naar de ” buiten groep” gezegd dat ze het op zichzelf moeten kunnen doen.
Ze mogen niet afhankelijk zijn…

En ik zie het…
En denk / voel..

Wat een Kromme beweging

Wat een doortrekken van de systematische controle gerichte maatschappij naar een plek waar iedereen zich juist Vrij zou moeten voelen.
Waar iedereen zich juist geaccepteerd, gewaardeerd en erkend zou moeten voelen.
Waar Gelijkwaardigheid zou Moeten zijn

Waar er juist GEEN uitsluiting zou mogen zijn.
Waar elk mens zich COMPLEET ONTVANGEN zou moeten ervaren.

Ik heb NIETS met eender welke religie, cult, new age groep, of iets dergelijks, waarbij er onderscheid gemaakt wordt.
Waar de één zogenaamd beter is dan de ander.

Ik heb NIETS met eender welke groep die de ARROGANTIE heeft om te DENKEN dat zij Beter zijn of meer in staat om de aarde / wereld te ” redden”.
En daarbij hun MEDEMENS uitsluiten.

Ik heb NIETS met exclusiviteit!!!

LEVEN IS INCLUSIEF.
LEVEN ZELF SLUIT NIETS UIT

EN als wij, als wezenlijke familie, op deze aarde Vrede wensen
Als wij als wezenlijke familie verlangen naar het allerbeste, allerfijnste, allermooiste voor heel de schepping..

Dan is uitsluiting NOT DONE

Op eender welke manier

Samen is Samen.
Find a way
Talk with each other
Listen
Work together
Give each other space to be welcome as themselves
Embrace the authenticity of each being

Elaina


Verloren schoonheid

(door David Price)

De afgelopen paar eeuwen zijn mensen die meer dan dertig jaar geleefd hebben ineens of geleidelijk gaan beseffen dat ze vreemdelingen zijn in een veranderde, onbegrijpelijke wereld: landen van ballingschap voor vluchtelingen, steden van ruïnes voor degenen wier natie aan oorlog lijdt, een labyrint van geavanceerde technologie waarin de ongetrainde geest verbijsterd ronddwaalt, een wereld van enorme rijkdom waar de armen naar staren door het ondoordringbare glas van een etalage of een televisietoestel. . . . Vanaf het begin van de negentiende eeuw werden de stabiele, losstaande werelden van pre-industriële samenlevingen afgebroken en meegesleurd in een multiversum van voortdurend toenemende verscheidenheid en verandering.

– Ursula K. Le Guin

*

Dit is een vreemde wereld, die je alle seks kan geven die je wilt, maar waarin liefde taboe is. Het lichaam kan een compromis accepteren en de geest kan het verleiden. Alleen het hart komt in opstand. Het hart: pure koolstof in een wereld van silicone.

— Jeanette Winterson, uit PowerBook

*

Emotionele verwaarlozing in de kindertijd is wat er tijdens je opvoeding niet is gebeurd. Het is wanneer een kind in het dagelijks leven niet genoeg emotionele aandacht, erkenning, validatie of reactie van zijn ouders krijgt. Het is onzichtbaar en niet geprent in geheugen, en daarom wordt het zelden geïdentificeerd.

… Zoveel volwassenen begrijpen niet de enorme impact van het buitengesloten worden van de wereld van emoties voor een lange tijd.

– Jonice Webb, Phd

*

Als kinderen zijn we verbijsterd door wat er ontbreekt. We blijven zoeken naar de erkenning van onze realiteit en naar tekenen dat deze gewaardeerd wordt. Het is verwarrend om onzichtbaar te zijn voor onze eigen vrienden en familie. We koesteren heimelijk de vraag of we in wezen waardeloos zijn of dat mensen gewoon blind zijn. We worden gevangengenomen door een zoektocht naar zichtbaarheid en validatie.


Deze situatie is een belediging voor de ziel van een kind dat zelden wordt genezen, waardoor er in hun verdere leven geen einde komt aan onheil. Onze levens zijn zo georganiseerd rond oppervlakkige kwesties en worden zo in beslag genomen door overleven dat we niet toegerust zijn om lief te hebben of zelfs maar te zien de behoefte van het kind om echt te worden. We zijn op deze wereld gekomen om een heel bijzondere realiteit te manifesteren en we hebben daarbij eigenlijk hulp nodig.

Ouders die ons niet kunnen of willen zien, zijn een grote klap voor ons vertrouwen om uit te groeien tot ons essentiële zelf. En dan traint de samenleving waarin we leven ons natuurlijk voor haar eigen doeleinden. We leren onszelf te beschouwen als instrumenten in de culturele gereedschapskist die (min of meer) nuttig zijn voor het systeem.


Het is eigenlijk bevrijdend om te beseffen dat je niet heel nuttig bent voor het systeem zoals het nu is en dat als je überhaupt “nuttig” bent, is het voor de creatievelingen en sensitieven die op zoek zijn naar een dieper leven.


Sommige mensen vergeten nooit het gevoel uit hun kindertijd dat er ‘iets ontbreekt’, het gevoel van “is-dit-al-wat-er-is?” aspect van het dagelijks leven. Omdat iets essentieels daadwerkelijk ontbreekt. Sommige mensen gaan op levenslange zoektocht. Sommige van die mensen komen met gemakkelijke antwoorden, andere niet. Degenen die dat niet doen, blijven kijken en leren, die kunnen behulpzaam zijn.

‘Ghost Cat’ door Sam Wolfe



En we hebben inderdaad hulp nodig. We begrijpen zo weinig, zien zo weinig van de werkelijkheid dat het de blinden zijn die de blinden leiden in de grotere cultuur. Waarden zijn scheefgetrokken en ideeën zijn oppervlakkig omdat ze gericht zijn op succes in een corrupt en verward systeem.

Onze cultuur is een intense competitie van energieën die over elkaar heen tuimelen in een strijd om te overleven, en daarvoor is energie nodig die alleen wij kunnen geven, door middel van aandacht, geld en geloof. Wanneer we beseffen dat het een truc van een vampier is om ons levensbloed af te nemen, beginnen we de basis terug te winnen die we als kinderen verloren.

Het is onze taak om te herstellen van het feit dat we niet erkend en geliefd worden in onze kern, ons bezielde zelf. Die oorspronkelijke wond is onze achilleshiel.

Als je echt bent, ben je het meest nuttig.


Andrei Remnev



Bron: https://davidprice-26453.medium.com/the-lost-beauty-ca81fdc035c2
Cover image: Niphisi ( Dirk Fleischmann)


The Lost Beauty

(by David Price)

Niphisi ( Dirk Fleischmann)

For the last couple of centuries, people who live more than thirty years or so have been likely to realize, suddenly or gradually, that they are strangers in a changed, incomprehensible world: lands of exile for refugees, cities of ruin for those whose nation suffers war, a labyrinth of high technology in which the untrained mind strays bewildered, a world of huge wealth which the poor stare at through the impenetrable glass of a shop window or a TV set . . . . From the early nineteenth century on, the stable, single worlds of pre-industrial societies were broken down and drawn into a multiverse of constantly increasing variety and change.

— Ursula K. Le Guin

*

Strange world this is, which can give you all the sex you want but in which love is taboo. The body can accept compromise and the mind can seduce it. Only the heart rebels. The heart: pure carbon in a world of silicon.

— Jeanette Winterson, from PowerBook

*

Childhood emotional neglect is what didn’t happen throughout your upbringing. It’s when a child doesn’t receive enough emotional attention, acknowledgment, validation, or response from their parents in their day-to-day lives. It’s invisible and unmemorable, and that’s why it’s rarely identified.

…So many adults do not understand the colossal impact of being excluded from the world of emotions for so long.

— Jonice Webb, Phd

*



We are bewildered as children by what’s missing. We keep looking for the recognition of our reality and for signs that it is valued. It’s confusing to be invisible to our own friends and family. We secretly harbor the question of whether we’re essentially worthless or if people are just blind. We find ourselves captured by a search for visibility and validation.

This situation is an insult to the soul of a child that rarely gets healed, creating no end of mischief in their eventual lives. Our lives are so organized around surface issues and are so preoccupied by survival that we aren’t equipped to love or to even see the child’s need to become real. We come into this world to manifest a very particular reality and we actually need help to do that.

Parents who can’t or won’t see us are a major blow to our confidence to grow into our essential selves. And then, of course, the society we live in trains us for its own purposes. We learn to think of ourselves as tools in the cultural toolbox of greater or lesser use to the system.

It’s actually freeing to realize you’re not much use to the system as it exists, that if you’re any use at all it’s going to be to the creatives and sensitives who are looking for a deeper life.

Some people never forget that childhood feeling of “something missing,” of is-this-all-there-is quality to daily life. Because something essential is, in fact, missing. Some people are set on a lifelong path of searching. Some of those people come up with facile answers and some don’t. Those who don’t, who keep looking and learning, can be helpful.

‘Ghost Cat’ by Sam Wolfe



And we do need help. We understand so little, see so little of reality that it’s the blind leading the blind in the larger culture. Values are skewed and ideas are shallow because they’re centered around success in a corrupt and confused system.

Our culture is an intense competition of energies tumbling over each other in a struggle to survive, and for that it needs energy only we can give, through attention, money and belief. When we realize it’s a vampire’s trick to take our life’s blood we’re starting to regain the footing we lost as children.

Our task is to recover from not being recognized and loved in our essential, soulful self. That original wound is our Achilles’ heel.

Being real is the best usefulness.

Andrei Remnev


Source: https://davidprice-26453.medium.com/the-lost-beauty-ca81fdc035c2



Muziek en frequentie – Q&A met lee

(door lee)

❓VRAAG: Wat is muziek? Het is duidelijk niet van deze wereld, het is nogal moeilijk om het met iets te associëren, maar het roept een breed scala aan gevoelens en emoties op. Er is zowel klassiek, als pop. Waarom bestaan ​​liedjes?

❗️ ANTWOORD van lee:

Begrijp je dat geluid trillingen zijn? Licht, trouwens, ook. Stel je nu voor dat de ‘goede vibratie’ werd overgebracht in de fysieke waarneming. Het werd dan een bloem. Tegelijkertijd bevindt de bloem zelf zich in een smal spectraal bereik en is hij statisch. Dat wil zeggen, je moet je erop concentreren om waar te nemen.

Als we over geluid spreken is vibratie dynamisch, verspreidt zich langs de lijn van de waargenomen tijd en verandert op zo’n manier dat het zichzelf versterkt. Dat wil zeggen, je hebt één noot gespeeld – nou, oké, er is een noot en een trillingsfrequentie. Maar je begon veel noten te spelen, verschillende octaven en verschillende instrumenten te gebruiken en het ritme te veranderen. Hierdoor creëer je letterlijk nieuwe trillingen uit trillingen.

Om zo te zeggen: van ‘goed’ maak je ‘een goede reeks goede trillingen’. Een tautologie, of herhaling, maar dit is een vibrerende reeks trillingen. In zekere zin is dit het proces van het in geluid vertalen van wat er gebeurt in een breed multidimensionaal trillingsveld. De muzikant “echoot multilevel-God” op akoestisch niveau.

En ja, afhankelijk van de combinatie van trillingen kun je inspirerende muziek krijgen, agressieve muziek, verdrietige, energieke, liefdevolle, overweldigende… Dit zijn allemaal verschillende hoedanigheden van de Schepper.

Hier is nog een moment. Ze zeggen dat niet alle beschavingen op deze manier met geluid om kunnen gaan. Sommigen schrijven eenvoudigweg op wat ze uit het Universum horen en brengen dit over op hun muziekinstrumenten. Men zegt, dat ze versteld zijn dat mensen dit “uit hun hoofd” doen…

Vanessa-Mae – Storm https://youtu.be/mdFrn89x74k?si=BX2QRfjdLdoPBfz6



❓VRAAG:

Er wordt aangenomen dat The Beatles door hogere machten werden geïnspireerd om hun muziek te creëren om de Derde Wereldoorlog te voorkomen. Kun je zeggen hoe de vibraties van hun liedjes fundamenteel anders waren dan die van alle muzikanten ervoor en erna?

❗️ ANTWOORD van lee:

Het verschil is “voor”, niet “na”. The Beatles implementeerden het idee van ‘internationaliteit’ in popmuziek, die voorheen niet de grenzen van klassieke muziek overschreed. Dat wil zeggen, voorheen reflecteerde elke artiest de vibraties van zijn land. Elk optreden werd gelezen als “dit is Amerikaans”, “dit is Harlem”, “dit is Chinees”, “dit is een Indiase uitvoering” enzovoort. En nu bereikten de Beatles het niveau waarop het ‘muziek’ werd zonder verwijzing naar de regio. Zo begon het proces van eenwording, waaraan later veel artiesten deelnamen. Bijvoorbeeld ABBA en Queen.

Een dolfijnen echolocatie-trilling (credit: AguaSonic Accoustics https://www.galacticfacets.com/ancient-technology.html)

❓VRAAG:

Wat is muziek in termen van trillingen en welke invloed heeft het op menselijke trillingen? Hoe kleurt het zelfs een saaie dag meteen in, geeft het zelfvertrouwen of helpt het je om ’s avonds in slaap te vallen?

❗️ ANTWOORD van lee:

Trillingen in ‘pure vorm’. Bovendien zijn de trillingen vloeibaar, het analogie in beeld zal de observatie van een vlam of de golven van de oceaan zijn.

Het de moeite waard om hieraan aandacht te besteden: dezelfde muziek heeft op verschillende tijdstippen van de dag een ander effect.

Door muziek te kiezen, kun je “door trillingen heen wandelen” van negativiteit naar vreugde. Dat wil zeggen, niet gelijk aanzetten van een bepaalde melodie, maar het creëren van een “ladder” – van onderaf. Gedachten zullen dienovereenkomstig veranderen van destructief naar constructief.

Let op, dat een dergelijke benadering een kwalitatief gevoel van het proces vereist, zodat je op tijd “verschuift”, en niet naar de laatste noot van het vorige stuk luistert.

Bron: Telegram kanaal https://t.me/lee_vibrations


Danny Becher http://www.dannybecher.com/danny-becher/visible-sound—cymatic-experiments/index.html


Meer over geluid als (zichtbare) frequentie https://brongenoten.nl/tijdlijnen-forum/topic/wat-is-geluid-en-hoe-kun-je-het-zien/

Making sound visible through cymatics – TED Talk (2009,  4:21 min)

https://www.ted.com/talks/evan_grant_making_sound_visible_through_cymatics


Het Lichaam van de Wereld

(door David Price)

Dit is je lichaam, je grootste geschenk, zwanger van wijsheid die je niet hoort, verdriet waarvan je dacht dat het vergeten was, en vreugde die je nooit hebt gekend.

– Marion Houtman

 *  

Maar ik zal je vertellen wat kluizenaars beseffen. Als je naar een heel ver bos gaat en heel stil wordt, zul je gaan begrijpen dat je met alles verbonden bent.

– Alan Watts  

*  

Mensen leven met gesloten ogen te midden van magische kliffen.

— Le Paysan de Paris », 1925 door Louis Aragon

*

Je kunt niet van een vrouw of een man houden zonder ze eerst te hebben uitgevonden, je kunt niet van iemand anders houden zonder ze te hebben uitgevonden, ze zich te hebben voorgesteld…

— La Nuit Sera Calme de Romain Gary.

*

Het enige wat we nodig hebben is de wil. De komende decennia bieden een laatste kans om een stabiel huis voor onszelf te bouwen en de rijke, gezonde en prachtige wereld te herstellen die we van onze verre voorouders hebben geërfd. Onze toekomst op deze planeet, voor zover wij weten de enige plek waar leven van welke aard dan ook bestaat, staat op het spel.

– Sir David Attenborough

*

We stellen ons de wereld voor zonder hart, beroofd van familierelaties, in stukken gebroken. Waarom doen we dat? Zou het kunnen zijn omdat wij zelf gebroken en verbannen zijn? Als dat zo is, waarom? Hoe zijn wij wezen geworden die aan de storm werden overgelaten?

Het lijkt verdacht veel alsof we ons deze wereld hebben voorgesteld en gevangen zitten in onze eigen uitvinding, zonder te vermoeden dat we een keuze hebben. Er is een groot verschil tussen jezelf voorstellen dat je met alles verbonden bent, en dat je met niets verbonden bent. Een cultuur die zichzelf in een staat van isolatie waant, is heel anders dan een cultuur die overal familie ziet. Zijn aannames over het leven zijn vol eenzaamheid en dreiging. De kinderen leren hun leven te plannen op basis van overleving in plaats van creativiteit of simpele vreugde.

Zoals de zaken er nu voorstaan, stellen we ons een wereld voor die beperkt wordt door bekrompen eigenbelang, waarbij elke levensvorm met elke andere levensvorm concurreert om zijn fundamentele voortbestaan. Dit is de wereld die we ons voorstellen, uitvinden en onderhouden. En toch bestaat het eigenlijk niet buiten menselijke constructies. Het kan zijn dat we de term ‘levensweb’ horen zonder de implicaties ervan volledig te begrijpen. Het potentieel van het menselijk bewustzijn om over de hele planeet een wederzijds en vrij bloeiende tuin van Eden te creëren, wordt onderdrukt door angst voor aanvallen.

We merken dat te veel of te weinig middelen de creativiteit belemmeren. Het voldoen aan de basisbehoeften die nodig zijn om te leven zonder angst voor ziekte of honger, lijkt voldoende te zijn om de creatieve instincten van de meeste mensen vrij te maken. Gek genoeg is te veel net zo slecht als te weinig, zo blijkt uit de onderzoeken. In de VS is het voor de hand liggende probleem dat van weinig tot geen basisveiligheid, zodat de meeste mensen een leven niet kunnen voorstellen waar ze kunnen spelen en nieuwe dingen te verzinnen. We zijn gedwongen ons te concentreren op overleven.  

Rosso Emerald Crimson, “In The Flow”

De wereld wacht erop dat wij ons bewust worden van wat zij werkelijk is, en dat is niet wat wij ons voorstellen dat het is. Als we de schoonheid en de wonderbaarlijke en speelse vreugde ervan willen opmerken, zullen we moeten zien hoe we een spiegelbeeld blijven bedenken van onze zelfgecreëerde isolatie en hoe dat ons belemmert. Onze relaties worden geplaagd door de manier hoe we anderen in onze mind opnieuw uitvinden, maar nog belangrijker is dat we de wereld waarin we leven op dezelfde manier steeds heruitvinden.

We leven toevallig op een planeet die we nauwelijks kennen, omdat we onszelf nauwelijks kennen. We hebben een fictieve wereld uitgevonden die het heilige web van Leven in de hele plant vernietigt, omdat we de realiteit, de echtheid ervan niet kunnen zien. De kern van deze situatie is hoe we kijken en fantaseren. We hebben een gevaar bedacht dat hoeft niet te bestaan. Onze verzinsels dagen ons uit om er doorheen te kijken en ons weer bij de familie van wezens aan te sluiten.

Julia Whitney Barnes

Bron: https://medium.com/@davidprice-26453/body-of-the-world-527546606cf0

Cover art: Phyllis Shafer, “Her Little Parasol to Lift”

*

Volume two of David’s series Meditations on Living is now published. If you read it, please leave a review. https://www.amazon.com/dp/B0CFD8KQ1Q


Itipuriërs

(een hoofdstuk uit het boek “The Extraterrestrial Species Almanac” van Craig Campobasso)

Universele Oorsprong: Itipuriërs komen uit het Itipura-zonnestelsel, buiten het zonnestelsel van de aarde. Itibi-Ra I was hun voormalige thuiswereld; Itibi-Ra II is hun huidige planeet. Voordat het water in hun thuiswereld opdroogde, brachten ze hun hele populatie, dieren, insecten, planten, enz. in goed getimede segmenten over. Op dat moment schakelden ze over van een vast dieet naar een vloeibaar dieet.

Fysieke eigenschappen: Itipuriërs zijn blank met een lichtbruine huid. Hun mannen en vrouwen zijn van normale aardse lengte, er is een vleugje mysterie die men om hun heen ervaart. Ze lopen elegant, schrijdend voort met lange, slanke benen, alsof ze door de lucht glijden. Ze hebben dunne kaaklijnen, rudimentaire tanden en kleine tongen, en ze dragen een beschermer op hun boven- en ondertandvlees om hun misvormde mond te verhullen. Ze dragen vingertophandschoenen, omdat ze geen vingernagels hebben, en de toppen van hun vingers zijn behoorlijk gevoelig.

Geloofssysteem: Itipuriërs leven volgens hun zeven natuurwetten (Kosmofilosofie), en door God in de natuur te bestuderen zijn ze in staat God te begrijpen. Ze bestuderen ook de wetenschap van de ziel die bij hen bekend staat als Amat Mayna. Ze leven volgens de regel dat als ze worden gestraft, ze niet door God zijn gestraft, maar door hun eigen hand.

De zeven wetten van Kosmofilosofie
1. Je zult God, mens of de natuur niet vrezen, noch God, mens of de natuur pijn doen.
2. Je zult geen leugenaar/hypocriet zijn nog voor jezelf, nog voor anderen.
3. Je respecteert de rechten van andere wezens.
4. Je onthoudt zich van alle excessen.
5. Je zult werken volgens uw talenten en karakter, en te allen tijde vriendelijk en opgewekt zijn, noch zul je je superieur voelen aan anderen.
6. Je zult de zonden tegen anderen en jezelf onverwijld ongedaan maken en de wetten van de kosmofilosofie respecteren.
7. Je zult anderen niet in pijn laten sterven.
 
Itipurisch gebed
Laten we niet trots zijn, oh Heer van de Natuur, laten we nederig zijn en uw wijsheid van de natuur in acht nemen.
Laten we niet superieur zijn aan anderen, o Heer, vanwege omstandigheden die ons zijn verleend door uw wijsheid van de natuur.
Laten we nederig zijn, o Heer van de Natuur, en laat ons de schoonheid voelen van uw leven dat u ons hebt gegeven.
Laten we opgewekt en vriendelijk zijn, o Heer van de Natuur, en laten we uw kracht voelen, de kracht van de natuur, o Heer, als we eenzaam zijn en pijn hebben.
Laten we trouw zijn, o Heer van de Natuur, aan onszelf en anderen door geen pijn te doen, o Heer, en schenk ons de moed om terug te keren naar eeuwige vrede – met waardigheid, o Heer – want dat zijn de eeuwige wetten van de natuur.

Kosmische Agenda: Itipuriërs waren op een landbouwmissie toen ze de aarde voor het eerst bezochten in 1946 en op andere erop volgende missies in de jaren zestig, wanneer ze verschillende plantages in de Peruaanse Amazone opzetten. Ze hybridiseerden planten met die van ons en brachten de enten terug naar hun thuiswereld. Ze leefden in harmonie met de lokale stammen en woonden in kegelvormige gebouwen.

Hun dieet bestaat uit vloeibaar fruit en planten. Dit is de reden waarom hun mond anders is; de behoefte aan kauwen ging verloren toen ze overgingen op een vloeibaar dieet; dus hun tanden werden aanzienlijk kleiner. Ze zijn verslaafd aan nieuwe smaken en als ze geen nieuwe smaken in hun dieet introduceren, zullen ze fysiek lijden. Vandaar hun fruit- en plantenhybridisatieprogramma op aarde en in het hele universum. Ze houden van Cherimoya, een Zuid- en Midden-Amerikaanse vrucht.

De Itipuriërs hebben kanker in verband gebracht met machines en menselijke biologische cellen. Dus losten ze het probleem op met twee satellietwerelden: één gebruikt voor machines, genaamd de Fabriek; en de andere een grote hartplaneet die functioneert als een biologisch versterkt hart, die liefdevolle vibraties en kracht naar de sfeer/ wereld van Itibi-Ra II stuurt. Ze hebben alle artificiële en mechanische machines volledig van hun wereld afgescheiden. Ze noemen hun hartplaneet de Acai. “Silit” is hun gezegde voor welkom in ons hart. Ze dragen een symbool dat bekend staat als “Xasni” dat zich vertaalt als interkosmische eenheid.

Technologie: Itipuriërs hebben zilveren schijfvormige vaartuigen van dertig voet (rond 9 meter). De vloer in het vaartuig is als een heldere spiegel met haarvaten die zich uitstrekken tot slagaders en cellen, de levenskracht van de biologische supercomputer, het superwezen dat het schip aandrijft. Terwijl ze slapen, werken deze haarvaten als zenuwuiteinden die in het fysieke lichaam klimmen om verbeteringen uit te voeren. Het biologische brein van het schip is een groter systeem van andere soortgelijke vaartuighersenen die allemaal zijn gekoppeld aan een kolossale organische opslagcomputer op Itibi-Ra II. Er zijn minimaal zevenentwintig tot dertig schepen die binnen een zonnestelsel opereren. De transportschepen zijn de krachtbron voor de vloot.

Itipurianen genazen veel mensen in derdewereldlanden met een eenvoudig ingenomen tablet. Ze kunnen open wonden genezen met een gele pasta.

Ze beoefenen religieus hydrotherapie voor intern en extern gebruik, waarbij ze de juiste textuur, temperatuur, smaken en mineralen van vele soorten water mengen.

Bewustzijnsvermogens: Itipuriërs zijn volledig bewuste en soevereine wezens. Vanwege hun misvorming van de mond spreken ze niet vocaal. Ze zijn telepathisch binnen hun eigen ras. Wanneer ze met andere rassen praten, gebruiken ze een spraakapparaat dat om de nek wordt gedragen of als een sieraad op hun persoon wordt verborgen. Hun telepathische woorden worden vertaald via het stemapparaat, in elke taal, op elke wereld. Er is een kleine vertraging wanneer ze beginnen te spreken, waarbij hun mond een beetje beweegt, totdat hun stem door het apparaat komt.

Dimensionale Capaciteit: Itipuriërs hebben bevoegdheid in multidimensionale werelden.


Itipurians

(a chapter from the book “The Extraterrestrial Species Almanac” by Craig Campobasso)

Universal Origin: Itipurians come from the Itipura solar system, outside of Earth’s solar system. Itibi-Ra I was their former home; Itibi-Ra II is their current planet. Before their home world dried up of water, they transferred their entire population, animals, insects, plant life, etc. in well-timed segments. At this time they switched from a solid diet to a liquefied one.

Physical Characteristics: Itipurians are Caucasian appearing with light brown skin. Their men and women are of normal Earth heights, and carry an element of mystery about themselves. They walk elegantly, striding along with long, slender legs, as if gliding on air. They have thin jawlines, rudimentary teeth, and small tongues, and they wear a guard on their upper and lower gums to disguise their deformed mouths. They wear fingertip gloves, as they have no fingernails, and the tips of their fingers are quite sensitive.

Belief System: Itipurians live by their seven laws of nature (cosmophilosophy), and through the study of God in nature they are able to understand God. They also study the science of the soul known to them as Amat Mayna. They live by the rule that if they are punished, they have not been punished by God, but by their own hand.

The Seven Laws of Cosmophilosophy
1. You shall not fear God, man, or nature, nor inflict pain on God, man, or nature.
2. You shall not be a hypocrite to yourself or to others.
3. You shall respect the rights of other beings.
4. You shall abstain from all excesses.
5. You shall work according to your talents and character, and at all times be kind and cheerful, nor shall you feel superior to others.
6. You shall undo the sins against others and yourself without delay, and respect the laws of cosmophilosophy.
7. You shall not let others die in pain.
 
 Itipurian Prayer
Let us not be proud, oh Lord of Nature, let us be humble, observing thy wisdom of nature.
Let us not be superior to others, oh Lord, because of conditions granted to us by thy wisdom of nature.
Let us be humble, oh Lord of Nature, and let us feel the beauty of thy life you have given us.
Let us be cheerful and kind, oh Lord of Nature, and let us feel thy strength, the strength of nature, oh Lord, when lonely and in pain.
Let us be true, oh Lord of Nature, to ourselves and others by not inflicting pain, oh Lord, and grant us the courage to return to eternal peace—with dignity, oh Lord—for such are the eternal laws of nature.

Cosmic Agenda: Itipurians were on an agricultural mission when they first visited Earth in 1946 and on other subsequent missions through the 1960s, during which time they set up several plantations in the Peruvian Amazon. They hybridized plants with ours and took the grafts back to their home world. They lived in harmony with the local tribes and resided in conical buildings.

Their diets consist of liquefied fruits and plants. This is why their mouth is unusual; the need for chewing was lost when they switched to a liquefied diet; thus their teeth diminished considerably. They are addicted to new tastes, and if they do not introduce new flavors into their diet, they will suffer physically. Hence, their fruit and plant hybridization program on Earth and across the universe. They love Cherimoya, a South and Central American fruit.

The Itipurians have linked cancer to machinery and human biological cells. So they fixed the problem with two satellite worlds: one used for machinery, called the Factory; and the other a great heart planet that functions as a biologically enhanced heart, sending loving vibrations and power into Itibi-Ra II’s sphere. They completely separate all artificial and mechanical machinery off world. They call their heart planet the Acai. “Silit” is their saying for welcome to our hearts. They wear a symbol known as “Xasni” that translates to intercosmic unity.

Technology: Itipurians have thirty-foot silver disc-shaped craft. The flooring in the craft is like a clear mirror showcasing capillaries that spread out into arteries and cells, the life-force of the biological supercomputer, the superbeing powering the ship. While they are sleeping, these capillaries work like nerve endings that climb into the physical body to perform enhancements. The biological brain of the ship is a larger system of other such craft brains that are all linked to a colossal organic storage computer back on Itibi-Ra II. There is a minimum of twenty-seven to thirty ships when operating within a solar system. The carrier craft are the power source for the fleet.

Itipurians healed many in third-world countries with a simple ingested tablet. They can heal open wounds with a yellow paste.

They practice hydrotherapy religiously for internal and external uses, mixing the right texture, temperature, flavors, and minerals of many types of water.

Consciousness Abilities: Itipurians are fully conscious and sovereign beings. Because of their mouth malformation, they do not speak vocally. They are telepathic within their own race. When speaking to other races, they use a voice device that is worn around the neck, or hidden as a piece of jewelry on their person. Their telepathic words are translated through the voice gadget, in any language, on any world. There is a slight delay when they start to speak, their mouth moving slightly—until their voice comes through the device.

Dimensional Capacity: Itipurians have multirealm commandership.


Wat is Scheppen, wanneer ben je een “blok-programma” en wanneer is de leeuwenbrul nodig?

(fragment uit Kwantum Kosmische geleider, juli 2023)

Als je schept, heb je de macht letterlijk, de macht van de Kosmos. Scheppen is macht. Het is de macht van de schepping ten behoeve van alles en iedereen. Ten gunste van alles en iedereen. Want als een mens weer kan scheppen, als een Wezen van welke orde weer kan scheppen, schept dat Wezen voor ál het leven. Op maat gemaakt voor ieder Wezen. Er is geen parlement meer wat kiest: we gaan het doen, en driekwart van de zaal zegt: “Dat willen wij niet”. Sorry, maar de keuze is dat het wél wordt. In de wereld waar ik het over heb valt het op individuele basis voor de één wel en de ander niet, de één wel en de ander niet. Dit is een compleet andere vorm van bewustzijn.

Dus als jij schept dan schep jij het volgende nu moment. Eigenlijk schep je er ruimte in. Dat is wat je doet. Je zet de machinerie van het aangeleverde materiaal aan, frequentievelden/taalvelden wat driedimensionaal iets wordt, die zet je op pauze door de brul van je leeuw, de leeuwenkracht, je scheppen, jezelf zijn om dat in volle aandacht te brengen. Dat betekent als je naar een ander luistert, in volle aandacht naar de ander luistert. Dat je goed kijkt met volle aandacht wat een volle situatie is. Dat je goed kijkt naar jezelf van…. waar wordt ik nu zelf door belemmerd. Wat is die emotie? Wat is scheppen?

Scheppen is energie bouwen en dat is niet maar even een plaatje van 3-demensies. Scheppen is/heeft een diepgang die niet is te benoemen. Het gaat door alle dimensies heen. Het is net als een soort boom. Een frequentieveld is een soort boom, waarbij de boomstam… — dus de wortels zijn je hart, je eigen emotiekracht in je denken… dat is 1– — en dan komt er een boomstam en die boomstam is de geleider en elke dimensie, elke dimensie krijgt een tak van die boom, als een antenne, tik, hup, elke dimensie. Dat is de levensboom. Dat is wat emotiekracht is, dat is de scheppende kracht. En wat doe je als je schept? Als je die boom opzet en het frequentieveld opzet? Wat ben je eigenlijk aan het doen? Je bent steeds meer energie aan het genereren. Dus je loopt uit een soort trillingsgetal, waardengetal. Dan neem je fundamenteel toe. Je frequentieveld wordt steeds rijker.

Je moet het niet zien dat het steeds groter wordt, want het frequentieveld is al groot, is oneindig van ieder mens.

Alleen de dichtheid, de gevuldheid ervan, de trillingen die erin zitten dat wordt voller en steeds levendiger. Dat is het Wezen van wie je bent. Dus hoe meer er in/naar jezelf wordt geluisterd en geen trauma’s, dus heel je leven hier, trauma loos hier zijn, dan zou je kunnen zien, vanuit een dimensie kijken naar het frequentieveld van jou zelf, dan zie je dat je gedurende dat je leeft, dat frequentieveld steeds gevulder raakt. En dat gevulder raken, dat is intelligentie en die intelligentie kun je zien als een soort bewustzijn frequentie – die wordt ook steeds groter en voller- en die krijgt steeds meer invloed op de materie op dimensies, waarin dat frequentieveld zich beweegt en die beweegt zich dus in alle dimensies, via al die takken.

Dus wat je doet in dit leven hier op de aarde, je moet gewoon even naar de plek toe waar je nu zit, is contant energie genereren en steeds voller raken en meer invloed krijgen op de werkelijkheid.

Er zijn twee systemen om te voorkomen om de invloeden die jij hebt op de werkelijkheid, dat die niet worden doorgezet.

De ene manier om dat te voorkomen is, door je in dienst te laten zijn van het systeem waarin je leeft en dan weet je het gewoon niet. Daar heeft iedereen last van in deze wereld, zonder dat ze er last van hebben, want je bent je er niet bewust van. Dus al die energie die wordt gegenereerd, zeg maar wat ermee gebeurt.

De tweede manier, waardoor het wordt voorkomen door mensen die er zich bewust van zijn dat zij door trauma worden tegen gewerkt. En dat geldt trouwens voor de groep hiervoor ook. Maar die zijn zich daar niet bewust van.

Herhaling: er zijn twee verschillende systemen die ervoor zorgen dat je invloed om ‘tijd’ ánders te laten vibreren, om dàt géén doorgang te laten vinden.

Het eerste punt is… doordat het merendeel van de mensen van deze wereld helemaal niets van dit onderwerp weten. Dus het zit in een systeem verpakt. Martijn weet de exacte cijfers niet, maar… denkt nog steeds dat – hoeveel bewustzijn er is in spiritualiteit en veel beweging – er meer dan 99% van de mensheid zich daar niet bewust van is.

Maar… dat komt omdat jij je leeuwenkracht moet laten zien. En dat is ook niet waar, want er zit nog wel meer achter waarom dat wordt afgeremd. Maar in hoofdzaak is het dat wel.

Het tweede punt is dat mensen die zich er wel bewust van zijn, die ook in die systemen leven maar wel bewust zijn van dat ze in die systemen zitten en dat er iets is wat wij… ‘kwantumfysica’ noemen en ‘scheppende informatievelden’. Dat die mensen zich heel vaak of bijna altijd, of heel erg vaak laten omverschieten door trauma momenten. En daardoor hun leeuwenkracht, hun eigen stationaire krachtsbewustzijn, er boem, helemaal onderuit gehaald wordt.

Dat zie je vaak bij mensen zoals ‘ons’ gebeuren.

In alle eerlijkheid is dit gewoon wat er gebeurt. Bij de één gebeurt het soms en bij de ander gebeurt het heel vaak en soms… gebeurt er bij die ene waar dit heel weinig gebeurt, ineens ook heel vaak. En bij die ander, waarbij het bijna nooit gebeurt ook heel vaak.

En die ene… waar het heel vaak bij gebeurt, ineens helemaal niet meer. Dus het is niet stationair wat er zo beweegt.

Het lijkt wel of het een soort radarwerk is, waarbij men op de één of ander manier de verstoring die er collectief is, constant toewijst aan mensen, een intelligentie die daarachter zit en dan…..nu ga jij een tijdje de vruchten plukken van al jouw werk. Ze laten je nu een tijdje met rust en gaan die anderen uitdagen. Met een scheef oog kijkt dat heel geavanceerde systeem… nu komt die persoon wel in erg veel goede energie… en begint veel reactie te krijgen… in het nu moment waar veel rust en geesteskracht van de mens terug keert. Boem, Boem, Boem, Boem…, Ik hoop ook echt dat de mensen, wij hier… en ook andere mensen hier aanwezig… dat die goed beseffen, dat als ze in problemen zitten dat ze ogenblikkelijk… uit die problemen moeten gaan, ogenblikkelijk eruit. Als je in een guillotine komt en je komt daar in te hangen of in een strop zodat andere mensen…macht over je gaan krijgen… want er gebeuren dingen… – het gaat hier niet over rechtvaardigheid… – het gaat over de leeuwenkracht – .

Je moet daar dus uitstappen, touw doormidden knippen, strop van je nek af halen, een andere zone opzoeken omdat jij niet die omgeving bent, ook die situatie niet, je daar dus uit moet. Jezelf overeind houden.

En wat er dus veel gebeurt, is… dat wij door trauma, dírect, ons energieveld kwijtraken. Wat gebeurt er als jij denkt: ‘ik wil niet met mensen omgaan’, wat gebeurt er eigenlijk als jij denkt: ‘ik ga dat wel of niet dat doen’? Op dat moment ben jij niet die leeuw. Die leeuw, het frequentieveld van je autonome bewustzijn, wij zijn dat op dat moment niet, op dat moment zijn wij programma’s.

Snoeihard, wij zijn op dat moment scripten.

Want wij twijfelen namelijk nooit aan ons zelf. Want wij weten wat ons gevoel ons vertelt en daarvoor is stilte en ruimte nodig en soms moet je ook even slaan en schoppen om het eruit te halen. Maar de stilte en ruimte binnenin, vertelt ons als we daar de tijd voor nemen, ook al lukt dat soms ook niet direct dan moet je dat maar een paar keer doen.

Terug naar jezelf, terug naar je thuisbasis, naar je koninkrijk binnenin. Wat is het aller diepste gevoel wat je hierbij kunt voelen, wat is de reden dat ik dit voelde. Kan het nog eens terugkomen….kom maar, kom maar terug. En in één keer gaat het hele lichtveld gaat open – je weet waarom je dat doet – en op dat moment is de leeuwenkracht weer aan.

En vanaf dat stuk moet er gesproken worden. En dan komt het trauma weer en dan ga je kijken naar dat trauma in plaats dat het macht over jou krijgt, of je dat frequentieveld op een andere manier kunt laten vervloeien. Het is heel belangrijk om te snappen, dat dit is wat er gebeurt. Dat je op dat moment een programma bent. En alleen het programma zelf kan het zien. (goed luisteren wat ik nu heb gezegd!)

Want het oorspronkelijke krachtveld van wie we zijn, de oorspronkelijke spirit, je zou wel kunnen zeggen: ik kan het zien, maar die is daar niet in geïnteresseerd. Onze emotiekracht, als wij daarin zitten in wie we echt zijn, die is zo hyperintelligent, zo voelend, dat hij eigenlijk niet eens acht slaat op dat programma. Op dat moment dat dat programma er niet is – omdat wij er zijn – omdat wij er zijn – omdat wíj er zijn – dan is wie jij bent, is zo groot dat dat programma niet eens bestaat, is zo weg.

Maar als je zelf in dat programma zit, vertaald… je bent dat programma, dan als je jezelf kunt zien, dat programma kan zichzelf zien, dan pas kan hij uitgezet worden. Want vanuit het programma moet het oorspronkelijke zelf aangaan. Boem. Dus in het programma zelf – het programma moet zichzelf herkennen – in dat programma – dat is het neurologische bewustzijn, dat is intelligent, dus dat is niet wat ik doe, dat is ah… dit is wat ik doe, dat is een programma, dat is interessant, ik ben een programma. Op dat moment dat je dat wéét, komt van binnenuit de golf van het bewustzijn. En die gaat open. Net als een plantje dat uit de grond komt, die het zonlicht ziet en daaruit tevoorschijn komt.

En ik zeg het nu even bewust even achterste voren om ook andere ingangen te kunnen laten ontstaan voor de mensen die het niet voor elkaar krijgen om uit het oorspronkelijke of het voelend bewustzijn dat traumaveld, dat programma te kunnen zien en uit te kunnen leggen.

Als ik in een trauma-respons zit, in een irritatie zit, of er gebeurt iets, ik ben lekker bezig en er gebeurt iets in mijn leven, waardoor in één tel in één keer, boem, slaat het aan als een foto recht voor mijn neus. En alles waar ik mee bezig was, – ja dat weet ik allemaal wel – maar de verbinding waar ik mee bezig was is compleet weg, compleet weg. Ik word gewoon – maar ik wil het niet – maar ik word gewoon beziggehouden door de gedachte wat ik net op mijn beeldscherm heb gekregen. En het gaat gewoon weg, ja weg jij, oorspronkelijk dus niks aan de hand. En ik moet heel eerlijk zijn en de eerlijkheid gebiedt mij tegen mij zelf te zeggen, jongen, …je bent op dit moment niet reëel. Jij bent op dit moment geframed door die gebeurtenis. Sterker nog, jij bént die gebeurtenis. Sterker nog, jij bént op dit moment een programma. Het programma zit in jou, het programma kijkt nu door jou heen wie jij bent. Kijkt als programma. Op dat moment heb ik letterlijk, doordat ik dat besef, heb ik toegang tot dat programma. Die weg moet je ook gaan doorzoeken. (De aanval op de gemoedstoestand)

Je kunt je er bewust van zijn als je lekker bezig bent met datgene waardoor je voelt: ik léef, dit is écht, dit móment, ik léef, ik bén echt gewoon. Het is heel waardevol dat je wéét in die momenten om te staan. Dus je moet het ook ergens in je achterkamertje hebben van, dat er dingen zullen kunnen gebeuren, kan gebeuren die jou gaan proberen af te leiden. Je moet dus paraat staan voor het feit als er wat gebeurt. En stel je dat moment voor, als er wat gebeurt, dat is cruciaal, stel je dat voor, je moet het gewoon inladen als bewustzijn, dénkend en voelend. Stel je voor dat je dat moment, datgene wat er gebeurt, wat dat ook is, dat dat op geen enkele manier, je ziet het gebeuren, je denkt, je kunt het volledig zien en ervaren, maar dat het op geen énkele manier je gemoedstoestand binnen dringt. Dit zijn de parels.

Stel je voor dat dat op géén énkele manier gebeurt, zonder énig probleem, zonder énige uitdaging, helemaal niks, zou je dat andere kunnen afronden en je gemoedstoestand is dus gewoon stationair. Het maakt niks uit, er is niks aan de hand.

Daar krijg je een klap op, dat is wat er gebeurt. En wat willen wij altijd doen als we een klap krijgen…..terugslaan. En dat gebeurt ook in het geestelijk stuk en dat is de grote kosmische oorlog omdat dit bewustzijn wat in het lichaam zit dat naast ons oorspronkelijke bewustzijn ook een lichamelijk bewustzijn is en dat lichamelijke bewustzijn is een optelsom van honderden andere bemoeienissen en tientallen andere beschavingen die ervoor zijn, moet je ook beseffen dat er echt wel leeuwenkracht nodig is om al die andere mogelijkheden die ook willen reageren, om die níet te laten reageren.

Daarom is deze kennis ook belangrijk. Als je de kennis niet hebt waaruit situaties allemaal uit kunnen ontstaan dan kun je dat ook niet in je bewustzijn laden. Dus probeer nog een keer allemaal voor jezelf goed te kijken van als er in mijn leven iets gebeurt, je bent lekker bezig, het leven heeft zin, je bent bezig met aardse dingen, je bent bezig met dieren, je bent bezig met sterren, met het grote geheel waar je vandaan komt, voel ik, kom je ook iets brengen, je komt iets neerzetten, ombouwen, je gaat met elkaar openen, iets heel oorspronkelijks terug brengen op/in deze wereld. Als er dan iets gebeurt waardoor ik heel hevig geïrriteerd raak, of ik moet me driedimensionaal bezighouden met iets, breng je je aandacht daarheen, dat dat kan, zonder dat je je gemoedstoestand aantast.

Dus wat er gebeurt brengt je dus wel direct in contact met wát er gebeurt, de aandacht wat datgene vraagt geef je ook en het wordt afgerond. En je gemoedstoestand van daarvoor is gewoon intact.

Scheppen is informatie en bewustzijn opbouwen en dan ontstaat er iets en dan komt er iemand naar je toe en zegt: Ik heb ergens een probleem mee (en dat kun je dus ook zelf zijn, maar in dit geval even een ander). Je luistert naar die persoon, die vertelt wat er aan de hand is, kijkt naar deze wereld en ziet wat er in deze wereld aan de hand is. Er wordt contact gelegd, contact wordt neergelegd op een manier waarvan je denkt, ow, ik zie wat er aan de hand is, dit zijn allemaal dezelfde verbanden. En dan ga je luisteren naar wat er in jezelf ontstaat.

Dus iemand vertelt iets over zichzelf.

Wat gebeurt er als je observeert? Je observeert je cliënt, een situatie is ook een client. Je luistert ernaar, je bestudeert het, je doorvoelt dat, je maakt er contact mee en er gebeuren dingen met jou. Je bent degene die het observeert. Jij bent degene die het sensorisch gevoelsmatig invoelt. Maar ook met je zintuigen beluistert. En al die informatie wordt als het ware opnieuw in jezelf opgebouwd. Dus de situatie die gepresenteerd wordt in verhaal, een beeld, wordt door jezelf opnieuw opgebouwd en ontstaat als energie in je systeem.

Als iemand vertelt: ik ben heel erg ziek, dat en dat is er aan de hand, dan wordt het verháal van die persoon en ook het béeld van die persoon en de trillingen van die persoon worden allemaal aangehoord. En die worden door je eigen bewustzijn opnieuw opgebouwd, dus die frequentie wordt als het ware nagebootst, dus in je. Maar nu gaat erom van of je ook gaat reageren op die situatie van die persoon of dat je gaat beseffen dat degene die ergens last van heeft, ziek is, ergens een verstoring heeft, of geestelijke neergang heeft of wat dan ook, dat die persoon dat eigenlijk alleen maar heeft, niet omdat die persoon daar last van heeft, maar omdat dat een blok-programma is die het vermogen van dat punt waarin die persoon zit op moment dat dat traumapunt gaat draaien, dat je gaat beseffen dat de klacht niets anders is dan samengetrokken scheppingskracht, verpakt in dat blok-programma. En die persoon gaat tegen jou vertellen wat er aan de hand is en gaat huilen of niet huilen. Maar die gaat aan jou dat verhaal vertellen.

Eigenlijk wordt niet de klacht overgebracht naar jou maar eigenlijk wordt de scheppende kracht aan jou getoond van die persoon. En wat de intelligenties hierachter willen is dat wij mentaal gaan reageren op het blok-programma. Dat wij gaan meedenken hetzelfde wat de client vertelt. En dat moment, dat ik dat doe, dat luisteren naar wat de client vertelt en ik ook meedenk op basis van die client op dat moment is de uitkomst gewoon niets wat met schepping te maken heeft maar is de uitkomst constante oplossingen, mogelijkheden, therapieën, sessies en eigenlijk een heleboel prietpraat en heeft helemaal niets te maken met de kern waar die persoon mee bezig is.

Want die persoon wordt ergens door geblokkeerd in een punt waarin zoveel energie is gegenereerd.

Dus wat doe jij? Hoe kijk jij naar die ene persoon? Op twee verschillende manieren.

Je beseft dat die persoon iets vertelt wat de overtuiging is van de derde dimensie van die persoon. Het wordt gevoeld, het lichaam laat het zien, het is allemaal bewijsbaar. Jij weet dat en daar hou je ook in alle prioriteit rekening mee, omdat dat ook echt de beleving is van de ander en de ander dat ook echt meemaakt in de derde dimensie. Die persoon kan hartstikke ziek zijn.

Maar jij wéet terwijl je ernaar kijkt, weet je ook dat de energie door de ontmoeting en de waarneming en de observatie en de verbondenheid, het contact wat je legt met de ander, kwaliteit van het samen met elkaar zijn, wéet je óok alles wat die ander zegt, ook door je eigen vermogen opnieuw wordt opgebouwd, in jezelf.

Er vindt geen overdracht van energie plaats, maar een reproductie. Hoe groter de aandacht is voor de ander – je hoeft niet te snappen wat die ander vertelt – aandacht is gewoon het sensorisch bewustzijn van ons. Hoe groter de aandacht is, hoe groter het frequentieveld, de informatie in jezelf uit je eigen fabriek van binnenuit weer opnieuw wordt ingebouwd.

Dan komt het punt dat door die energie die jij hebt opgebouwd – heel gericht – als een leeuw, krachtig denken, soepel denken, souplesse, dynamisch denken dus ook niet BAM, maar met kracht dit veld op de ander, in de ander, kunt schenken. VRIJ.

En wat je dan doet is alle opgespaarde scheppende kracht, die geblokkeerd raakt doordat waar die persoon last van heeft, die scheppende kracht is via het geblokkeerde programma bij jou gekomen. Wat je doet is dat scheppende trillingsveld weer vrijgeven terug naar die persoon. En het bewustzijn wat dat doet is hartelijk, meebuigend, liefdevol maar ook heel daadkrachtig. Je ziet gewoon van dit is wat er gebeurt. Fijn dat het hier gezien wordt en fijn dat wij samen mogen werken want ik ben níet degene die het doet, wij zijn een FORCEFAMILIE. “Wat mij op dit moment niet lukt, maar ik reken op jou.”

“En wat jou niet lukt, mag je rekenen op mij!”

En het blijft schoon zolang we elkaar niet op de derde dimensie gaan bekritiseren, maar ook niet gaan therapeutiseren.

Want als ik nu als medium ga zeggen of als arts: je moet dat en dat doen en zus en zo doen – dat is goed als je een verstuikte enkel hebt, is het goed als je een paar goede tips krijgt van wat je wel en niet moet doen, en het is goed als je opgezwollen benen hebt dat je goede adviezen krijgt van wat je daarmee moet doen, dat is mooi – maar het bewustzijn erachter van degene die het doet die moet iets anders doen. Dat is Kosmische Geleiderschap.

Nu hebben we het dus over klachten van een persoon of een ander, maar we hebben ook klachten van onszelf, situaties van onszelf. Over wereldthema’s. We hebben het ook echt over het “contact leggen”. Nou, vergis je maar niet hoor! Het is echt heel bloedje serieus. Er ligt een arsenaal van gebeurtenissen klaar. In elke dimensie waar contact weer terugkeert aan scenario’s die gewoon in het matrixveld gaan draaien. Ze zitten overal, ze gaan overal draaien. Hoppa, hoppa.

Ik maakte er laatst bewust een soort opmerking over in Voerendaal. Het zijn mensen die bij het UAP- programma (wereldwijde UFO/ UAP-manier waarover gesproken wordt en over matrix onthullingen die er allemaal zijn, heel veel vlogs gaan eigenlijk over dat we inderdaad bezocht worden door BuitenAardsen), een ufo-retrieval programma, het programma waar al tientallen jaren onderzoek wordt gedaan naar de kwestie ruimteschepen. Die mensen die zitten daar al een hele tijd, in dat soort programma’s, in dat soort onderzoeksteams en nu sinds twee jaar wordt daar heel sterk en heel diep over gesproken. Mensen zitten in allerlei podcasts, overal praten ze erover. Maar het zijn hele grote geziene gasten want zij weten wat ufo’s zijn en zij weten wat er aan de hand is. Maar de tijd dát ze ín die teams zaten, spraken ze er niet over.

Je moet goed met je gevoel kijken van, klopt dit? Waarom werd er toen niet over gesproken en nu wel? Het is niet om die mensen nu af te serveren – dat is onzin, want die mensen hebben wel zinnige dingen te vertellen. En die mensen werken vanuit wie zij zijn ook mee om iets naar buiten te brengen.

Je moet goed kijken wat de controles achter de schermen allemaal hebben, om allemaal dingen te laten ontstaan, om jou te laten denken dat de ander kanker heeft en dat jouw gedachte op die kanker wordt ingesteld. En dat jij dan ook denkt, dan gaat de ander dus dood. We moeten er nog het beste van dienen te maken. Hoe het dat hele scenario van dat ‘nu-moment’ constant opnieuw reproduceert in het nu, omdat jouw bewustzijn daar stationair erin is gebracht.

En het contact wat deze mensheid hier op aarde gaat krijgen met interstellaire rassen, waarin wij zelf lid zijn… ‘thuis’… zal op een manier plaatsvinden, dat helemaal niet lijkt op wat allemaal wordt besproken tot nu over ufo’s.

Het zal overweldigend zijn. Het zal iets zijn wat je nog niet eens kunt schrijven in woorden. Zoiets. Dat kan niet. Dus alles wat er wordt geprobeerd nu te introduceren is… om de/het geleiderschap van jou… om dat op voorhand af te zwakken.

Dus goed kijken van hoe ga ik daar mee om. Deze lichamen die wij nu hebben zijn best wel stug op het gebied van wat wij allemaal kunnen. Je moet niet denken dat je 4 uur lang tegen een berg op kunt hardlopen. Op geestelijk gebied.

Als je voelt van… ik moet eventjes los, dat lichaam moet dat ook kunnen… het gaat via onze energie. Het lichaam moet het ook kunnen dragen, je moet ook even de boel kunnen loslaten en dan is het helemaal niet erg als jij in je eigen dagelijkse bestaan, dat je ook even los van deze informatie hier dingen beweegt. Snap je… want het zit toch wel in je. Je kan elk moment besluiten dat het… dat je het even aan de kant kunt laten zijn, maar je kunt elk moment besluiten… ‘nu aan’… Boem! Dan is hij erin.

Dus je hebt Master-schap, Mastership daarover. En dat moet je jezelf óok geven. Niet over de top, zoek de grens op waar je hem kunt oprekken, maar… blijf bij de grenzen weg… waar hij scheurt. Dáar moeten wij zitten.

Waar zit het moment van contact met andere beschavingen en kwantumfysica?

De ‘leeuw’… zijn, het is een coördinatie vanuit verschillende kanten. Hier moeten wij, hier op deze aarde, moeten wij op een niet extreem hoog niveau, maar hier op de aarde moeten wij stabiel, betrouwbaar, vriendschappelijk, bereidt om in te zetten én stationair bewustzijn zijn. Dat is wat we moeten zijn.

Moet je maar eens kijken, ik ga op mijn manier ook een beetje in de ‘picture’ wat er allemaal gebeurt bij samenkomsten en wat de mensen onderling allemaal doen. Ik zou bijna soms, als ik een pet op zou hebben, wel over mijn oog heen willen trekken. Als we zien wat er allemaal gebeurt.

Wat is stationair, wat is als je met elkaar een vibratieveld neerzet. Wat is dan het startpunt? Er zijn nog steeds mensen die denken, zelfs na wat wij jarenlang doornemen, die denken dat er contact gaat ontstaan… zónder in harmonisch vibratieveld te zijn… Dat is mijn antwoord.

Stabiel en goede vibratie zijn. En daarvoor hoef je niet bij elkaar op schoot te zitten. En daarom hoef je niet overal aan mee te doen en leuk gevonden te worden. Je mag ook gewoon ergens achterover hangen en zitten en voelen dit is mijn manier en ik wil vandaag niet overal in meegenomen worden maar ik ben er gewoon helemaal bij… En je voelt dat er geen weerstand is vanuit jou naar andere mensen, maar je voelt ook dat anderen mensen vinden… dat is ook oké en gaan daar ook lekker zitten. En ik vind dit soms zelf ook oké. Dus het gaat om een hele rustig, ‘samenzijn’ en met die mensen samen initieer je dan dat contact.

Ik heb al heel vaak gezegd op moment dat je er dichtbij in de buurt komt, breekt de kosmische oorlog uit… via de ingang van onze kwaadaardigheid. Daar bedoel ik de trauma’s mee.

Als iemand anders iets zegt of iets doet wat voor jou zinloos is, dan kan dat vastgesteld worden dat dat voor jou zinloos is. Waarom nu? Waarom moet dat nu op dit moment gezegd worden midden in dit gesprek?

Dat kan vastgesteld worden van dat dat bijzonder is. Dat is helemaal niet nodig. Maar dat kan dus vastgesteld worden zonder enige vorm van de tijd. Want… je kunt niet door de ander heen kijken, in dat moment, wat er werkelijk achter zit waarom iemand dat doet. Je kunt de vibraties en gevoelens, die bij die ander zijn… die kun je niet zien. Soms kan iemand heel heftig reageren en dan kun je daar van alles van vinden. Maar… daar zitten – en dat is niet een vrijbrief om het te doen – iedereen moet ook zijn eigen verantwoording nemen, diegene ook, maar… dan kun je daar niet iets over vinden in de zin van… want je weet niet wat erachter zit.

Je weet niet wat er bevrijd wordt. Je weet niet wat er wordt gevoeld, wat er wordt neer gezet, dat weten we niet.

Als iemand dan in de pauze gaat dansen, dan rammelen al mijn emotieklieren, rammelen door mijn lichaam, omdat ik me vrij voel, omdat zij zich gewoon laat zien in hoe ze zich voelt. Dat zijn de dingen van, hoe weet je wanneer het contact er is?

1) Wij kunnen ons alleen op persoonlijk niveau en in groepsverband niveau, waarbij ieder zichzelf is… op een heel volwassen, stationair, vriendschappelijk niveau, neerzetten. Dat is een must. Anders kom je in een ander uitzendingsfrequentie- bereik.

2) Het tweede is dat wij ook moeten beseffen, dat als wij dat níet zijn, of juist wel zijn… en het gebeurt en wij initiëren en wij zetten ons zelf open en we maken een goede TaskForce op dat gebied, om het neer te zetten, dat het nog altijd opgesloten wordt aan de kant van de confederaties en de afdelingen die daar mee bezig zijn.

Dat zij een veel groter overview hebben. Zij hebben gedetailleerd overview wat er met de matrix gebeurt. Wat er allemaal in gebeurt. Welke taalvelden en bezoekers daar allemaal doorheen lopen, welke besmettingen. Of het een feit is voor hen of voor ons, we gaan daar op zich… niet 100% over. Maar wat daar wel 100% over gaat… is… dat wij schoon zijn, dat we aanspreekpunten zijn, dat het niet gaat over verbeteren van onze persoonlijke levenssfeer, dat het gaat… om een stem te zijn van de volkeren van wie wij zijn… van ons…, een stem te zijn namens hen en een stem te zijn voor de wereld.

En daarbij moeten wij met zeer veel respect – daarom moeten we af en toe goed denken dat we de boel eruit meppen — als we voelen dat we vollopen met energie, dan moet het er ook even uit, op een bepaalde manier. Met respect omgaan met elkaar, ook echt waardering naar elkaar zien en ook uitspreken.

Respect uitspreken naar elkaar toe.

Waardering dat is zo iets moois. Ik heb er zo’n diep gevoel bij, het is zo mooi om met elkaar zo in aandacht te zijn. Dat is een frequentieveld waarin ‘de leeuwenkracht’, ook denkend, coördinerend over dit grote netwerk wat om ons heen aanwezig is, dat geïnitieerd wordt.

We moeten wel een gedachtensignaal wel een bewustzijn signaal afzetten. We moeten een opdracht geven, laten weten dat we ook echt – dat hele arsenaal gaan draaien, dat contact.

Dat ga je ook merken wanneer dat aangaat, dat contact, dat is net een soort circuit, een soort interface, circuit gaat draaien, je voelt hem ook gaan draaien, alles verandert. Ineens is de tijd waarin je zit precies hetzelfde maar het voelt anders.

Alles gaat veranderen. En dat is alleen mogelijk… want ik heb het over echt contact en niet over ‘blok-programma’s’ die contact simuleren… is echt mogelijk als mensen die zo diep in zichzelf geland zijn en die ook hun eigen problemen kunnen zien, hun eigen pijnpunten kunnen zien, en ook zien van ik krijg het op één of andere manier niet opgelost. Het maakt niet uit of het opgelost wordt… als de ‘macht’ er maar is. En dat stuk wat er dan nog zit, dat je kunt rekenen, “jij bent de andere vibratie, door met jou samen te zijn is het één groot communicatieveld en voel ik ook, dat die druk van die communicatie- programma’s ook weg zijn. En zo zet je dat met elkaar in beweging. Maar daar zijn wel echte opdrachten bij nodig.

Bron: Martijn van Staveren, Kwantum Kosmische geleider (17-07-2023 d2)

Foto: Reflection door Flos_shot4me

Met dank aan Anita voor het maken en delen van dit transcript


Eigen muziek:

Remember Who You are (Hans Zimmer) https://youtu.be/FNBAmsriyY8  

Run Free (Bryan Adams en Hans Zimmer) https://youtu.be/RkoQlQMEsmM  

Homeland (Bryan Adams en Hans Zimmer) https://youtu.be/1elnKmGCaGc