(Earth-Matters.nl)
De tekst op de voorpagina van de vrije agenda
het is ochtend
ik wordt wakker
ik ben er
ik spring in mijn leven
ik spring in mijn hart
ook al heeft de nacht
me onderdanig verwart
Het is ochtend. ik wordt wakker. Ik sta onder de douche. Mijn haren nat van tranen. Het water is me teveel, zo veel. Ik voel mij even nergens heel. Het gevoel van gebroken zijn verdringt de plek van geborgenheid met macht. Ik laat mijn gedachten los en gaan op de golven naar het putje. Precies in dat midden en op dat moment schijnt er een straal op mijn hoofd. Ik kijk naar het raam. De zon schijnt niet. Maar hij schijnt wel. Ik voel het echt. Voor mij en net voor die zon doemt in een flits een enorm beeld op van een man aan een kruis. Zijn wijd gespannen trillende armen is het welkom wat ik nodig heb, wat ik verdien. Ik hoor de frequentie spreken en schuiven in mijn hoofd. De zon schijnt niet geheel voor jou, Kindmens. Nooit. Even is het stil in mij. Stil. Leeg. Geen taal. Geen beeld. En dan.. adem! hoofd in mijn nek. Wind door mijn aderen. Vuur in mijn ogen. En toch voel ik zon. Ik denk het onomwonden als ik luidkeels spreek. Rond en Heel. Die pure kracht is van mij. Die heb ik meegenomen. Eigen wijs. Eigen wijze kosmovurigheid drijvend in heelalvocht. Water. Hier ben ik. De zon schijnt wel. Punt! Atomische ontploffing in mij.
En dwars door het beeld van die man, die mens vol lijden opent zich een echt beeld. Een mens die zijn armen spreid voor mij. Een blik vol vriend, een hoofd vol echt, hart vol kracht. Deze mens is vrij en toont zich vanuit een vrije frequentie. Niet dat hij me wil knuffelen of liefhebben. Het is een onaards gebaar van vrede zoals hij het laat zien. Van verbinding en van kracht. Het lichaam toont een open totaal ontspannen houding. Geen spirituele inleg. Geen moeite, geen poging, geen uithouding, geen reiking, geen redding. Gewoon een zijn in het zelf. Achter deze mens staan vele mensen. Ze kijken alleen maar. Achter hen staan nog meer mensen. Ze klanken alleen maar. En achter hen.. mensen. ze zingen alleen maar. Daarachter.. Mensen. Ze muzikalen. Daaromheen. Mensen. Zij verhalen. En rondend.. ontelbare SamankrachT.. Mensinwezen. Zij stillen het al een en stoppen elke maar. Het dansende open gezongen vrije levensrijke beeld van echt huis zijn trilt omhoog en pijlt zich dan diep in de aarde voor mijn voeten. Woorden borrelen op in mij. Ik spring uit de douche naar de vreugde vol papier en pen. En zo is het gedicht ontstaan. Dit is de taal van deze ervaring. Mijn ervaring, die ook van jou is. In jouw ervaring, die ook van mij is. En we openen de vrije dag aanwijzer en her inneren de mens aan zijn eigen wijsheid in een gevoeld moment waar nooit meer iets anders tussen kan komen. Eigen kracht, al tijd voorop in tijd.
De mens die zijn armen open heeft voor mij. Die mens die thuis is in zichzelf. Hij wijst naar de vrije dag. Zij wijst naar de vrije dag. Het moment dat wij die kracht weer durven zien in onszelf en als van onszelf, in dat Nu ontvangen we de tijd terug als van ons. Het leven zal zich openen en de vrije dag aanwijzen. En we zullen een ontmoeting als nieuw ervaren. We zullen onszelf tonen met open armen naar de echte hoeders van de aarde en de kinderen. De ontmoeting met hen zal nieuw voelen. De vibratie Gevoel komt tot rust. Het water spat het leven op. Het vuur verwarmt enkel nog.
Spring in de dag lief mens, ook al heeft de nacht je ge macht en ontkracht. En weet je misschien niet eens meer wat nacht is, hoe het eruit ziet en waar het vandaan komt. En spring in je leven. En spring in de tijd. En doe je ding, vol eigenheid. Jij weet wel wie je bent en wat je komt doen. Gedachten die dat ontkrachten, leven zelf niet.
Kom tot leven. Spring.
Jouw wijsheid wordt hier verwacht.
Heel gezien door elk kruis, daar ligt jouw beeld van thuis.
Jouw eigen veilige geborgen levenswarme huis.
moniek
vrije dag aanwijzer | met linnen kaft
Meer info en bestellen Vredesagenda 2024 (Peace calendar 2024) https://earth-matters.nl/product/agenda2024/
