(door lee)
❓VRAAG:
Kunt u alstublieft de volgorde schetsen van de schepping van de fysieke werkelijkheid, het is dus: Ik Ben, wat dan – het Lichaam(?), dan – lichamelijke energie, dan de trillingsrealiteit van de fysieke wereld; hoe gebeurt de schepping, in welke volgorde, ik begrijp dat de volgorde puur bij benadering is, maar toch…
❗️ANTWOORD van lee: Als je multidimensionaliteit comprimeert, je ogen sluit en jezelf kruist, drie keer over je linkerschouder spuugt, je figuur achter je rug draait en je benen kruist onder de tafel, dan is dit de volgorde:
HET ZIJN – IK – IK BEN – gewaarwordingen – trillingen – ideeën – algemene ideeën – ideeën over verschillende dimensies – ideeën over de algemene principes van één Universum – ideeën van beperking binnen één Universum – ideeën over een persoon binnen beperkingen binnen het Universum – ideeën over hoe een persoon zich ervaart, gescheiden van andere persoonlijkheden – ideeën over hoe een persoon zich voelt, gescheiden van het gevoel van IK BEN – algemene ideeën over vormen en interactie van vormen – collectieve ideeën over interactie van vormen – realisatie van vormen op verschillende punten van ruimte-tijd – gevoel binnen één punt van ruimte-tijd binnen één vorm te zijn …
En hier is het grappige: in geen enkel stadium is er een zelfstandige “fysieke wereld” op zich, behalve uw idee dat het zo is. Dat wil zeggen, dat ook uw lichaam is slechts een combinatie van ideeën en sensaties, en de boom voor u is ook zo’n combinatie. De veelbesproken “energie” is de “beweging van illusies” naast elkaar.
❓VRAAG:
Lee, het is heel interessant om te weten waarom in alle landen in het verleden (en in velen zelfs nu) heerste het patriarchaat? Mannen en vrouwen zijn niet zo verschillend, maar als je de geschiedenis van dezelfde 19e eeuw leest, sta je versteld van zo’n groot verschil in rechten. Nu is dit al aan het verdwijnen, maar het is heel merkwaardig waarom de hele wereld collectief tot deze specifieke orde is gekomen, en niet andersom bijvoorbeeld.
❗️ ANTWOORD van lee:
Als je kijkt naar de archetypen (energiepatronen), dan hebben we het concept van een Held, maar er is (was) geen Heldin. Alle sprookjes zijn gebaseerd op het principe “hij ging problemen oplossen”, terwijl “zij thuis zit en doet maar” of “ze wacht om gered te worden”.
Dit alles is een weerspiegeling van het mannelijke basis sjabloon, dat in de eerste instantie niets met geslacht te maken heeft. Het gaat in wezen om vooruitgaan, nieuwe gebieden verkennen en veroveren. Vrouwelijke energie gaat over naar binnen gaan en uitbreiden waar je bent. Kortom, huisinrichting en verbetering in de breedste zin van het woord. Het is gemakkelijker voor een man om naar nieuwe landen te bewegen, omdat hij niet wordt gebonden met de situaties: geboorte van kinderen, het voeden van een baby, maandenlange zwangerschap. Dat is de reden waarom de energie van verkenning en verovering meer kenmerkend is voor mannen. Dat neemt niet weg dat het ook door vrouwen kan worden gebruikt. De basispatronen hebben op zich geen geslachtsverdeling, en daarom zijn er geen beperkingen in de fysiologie van het lichaam zelf – een vrouw kan actiever zijn buiten het huis, en een man kan een huismus zijn. In de beschaving genaamd Lemuria (het continent van Mu), was dit precies wat er gebeurde, aangezien ze geen verovercampagnes voerden, maar er waren genoeg openbare “gevechten” om de samenleving te verbeteren.
In de huidige periode van ontwikkeling van deze (onze) beschaving hebben we te maken met de psychologische factor van de manifestatie van het archetype Held, verankerd in wereldreligies. De religies zelf zijn immers gebouwd op mannelijke energieën.
Het overwicht van de mannelijke energie die de afgelopen twaalfduizend jaar heeft gedomineerd komt nu aan zijn eind. Het was deze vooringenomenheid die het “gezicht van de beschaving” creëerde, dat weigerde zichzelf te bestuderen en zich concentreerde op externe factoren.
We gaan richting balans. Alleen al het feit dat mensen geïnteresseerd zijn in antwoorden op de vraag ‘wie ben ik’ zegt dat er een verschuiving plaatsvindt. Bovendien merken velen dat het vrouwen zijn die het meest actief zijn in het bestuderen van deze kwestie. Maar de laatste tijd is er ook bij mannen een belangstelling aan het ontwaken.
Dat wil zeggen, de uitlijning in beide richtingen wordt duidelijk. Vrouwen gaan vaker de politiek in, terwijl mannen vaker thuisblijven en vaker naar binnen kijken.
En aangezien dit een beweging is van archetypische energieën, verschuiven ze vrij langzaam en veroorzaken ze vaak pijnlijke reacties zoals “schending van familiewaarden” of “goddelijke orde”. Verstoringen zijn ook merkbaar in de wens om “gelijkheidsproporties” op te leggen waar het soms niet raadzaam is juist vanwege het opleggen. Als er bijvoorbeeld ergens een dozijn sterke mannen nodig zijn om zware spullen te dragen, dan is het vreemd om een soort van een wet te zien die verplicht om 5 mannen en 5 vrouwen mee te nemen, anders zou het niet gaan…
Over het algemeen kun je zien hoe de kracht van het archetype Heldin groeit (in films is dit al in volle gang) – dit is een letterlijke weerspiegeling van de verandering in genderparadigma’s. De volgende stap zijn de religieuze revoluties die de voltooiing van de afstemming van energieën zullen markeren. En dan wordt het interessant…
❓VRAAG:
Zou je in meer detail kunnen uitleggen aan de hand van een specifiek voorbeeld over de zone van paradox? Bijvoorbeeld over het thema van een keuze “wreken of vergeven”? En dan nog iets waarvan ik het principe niet helemaal snap. We maken immers elke minuut een keuze: roerei of een broodje als ontbijt, wel of niet naar een evenement gaan, dit of dat dragen, onze mening uiten in een gesprek of zwijgen, enzovoort. Dit heet tenslotte keuzevrijheid of “vrije wil”, nietwaar?
❗️ ANTWOORD van lee:
In de paradox-zone realiseer je je de absurditeit van de situatie. In het voorbeeld “wreken of vergeven” realiseer je je dat je zelf de bron van dit conflict was. Dat wil zeggen, je neemt de verantwoordelijkheid voor het uitnodigen van een andere persoon in een negatieve hoedanigheid. En dan hoef je niet te vergeven of wraak te nemen – je observeert en rekent af met je overtuigingen.
Dit is de logica – om uit te stijgen boven wat tegenstrijdige emoties in jou veroorzaken.
De keuze van voedsel voor het ontbijt – dit kan ook worden voorgesteld als een paradox die je van idee, bijvoorbeeld ‘het aantal calorieën’, zal veranderen in het vermogen om het lichaam te voelen. En dan leer je weten wat je lichaam juist nu het beste kan gebruiken.
De algemene betekenis van dit fenomeen is om te leren hoe je uit de “gedachtengeroer” -valkuil kunt komen, die jouw energie in beslag neemt voor onzin, of iets negatiefs, of voor zinloze kwelling. Dergelijke gedachten leiden een persoon onmerkbaar tot vermoeidheid. En de overgang naar een hogere frequentie langs de lijn van de paradox geeft juist energie. Theoretisch, als je in elke twijfel paradoxen voor eigen groei zou vinden, zou je tegen de avond überhaupt niet moe zijn. En eigenlijk zul je op een dag leren hoe je zo moet leven. Wat feitelijk de behoefte om te slapen zal doorstrepen.
Begrijp je wat de truc is? Mensen bedenken martelingen zoals “slaapdeprivatie”, en verwachten aan het eind een soort “wonder van waarneming” te krijgen, maar als ze vanuit het tegenovergestelde gingen – en een wonder van waarneming door paradoxen creëerden, dan hoeft er niets “gedepriveerd” te worden, het zal zich gewoon manifesteren (als het echt nodig is voor je lichaam). Met als resultaat geen spanning, constant inzicht en maximale energie.
Bron: Lee — Вибрации (https://t.me/lee_vibrations)
