Het tumult tot kalmte brengen

(door David Price)

Verwacht niet dat er iets zal gebeuren. Wacht gewoon. Dit wachten is een diepe aanvaarding van het moment als zodanig. Nietzsche noemde het amor fati – onvoorwaardelijke liefde voor alles wat ervoor heeft gezorgd dat je hier bent. Je bereikt een punt waarop je daar gewoon zit en vraagt: “Wat is dit?” – maar zonder interesse in een antwoord. Het verlangen naar een antwoord ondermijnt de kracht van de vraag. Kun je tevreden zijn met het rusten in deze verwondering, deze verbijstering, op een diep gefocuste en belichaamde manier? Gewoon wachten zonder verwachtingen?

Vraag ‘Wat is dit?’ en stel jezelf dan volledig open voor wat je ‘hoort’ in de stilte die volgt. Sta open voor deze vraag, net zoals je naar een muziekstuk zou luisteren. Schenk totale aandacht aan de polyfonie van de vogels en de wind buiten, het voorbijvliegende vliegtuig boven je hoofd, het gekletter van de regen op een raam. Luister aandachtig en merk op hoe luisteren niet alleen een opening van de geest is, maar een opening van het hart, een vitale aandacht of zorg voor de wereld, de bron van wat wij compassie of liefde noemen.

– Stephen Batchelor

*

Een van de meest kalmerende en krachtige acties die je kunt doen om in te grijpen in een stormachtige wereld is opstaan en je ziel laten zien… De lantaarn van de ziel tentoonspreiden in schimmige tijden als deze – fel zijn en genade tonen naar een ander toe, beide zijn daden van enorme moed en grootste noodzaak. Worstelende zielen vangen licht op van andere zielen die volledig verlicht zijn en bereid zijn het te laten zien. Als u wilt helpen het tumult tot kalmte te brengen, is dit een van de sterkste dingen die u kunt doen.

~Clarissa Pinkola Estes

*

Ik ben geïnteresseerd in hoe we licht ontvangen en hoe we het verder doorgeven aan andere wezens. Het is onmogelijk niet te merken hoeveel duisternis er verspreid wordt door verwarde mensen, die het leven moeilijker maken dan het hoeft te zijn. Beslissingen worden genomen door mensen in machtsposities die geen besef hebben van zichzelf of van de gevolgen die hun beslissingen kunnen en zullen hebben.

De losjes georganiseerde chaos die wij het normale leven noemen, heeft dringend mensen nodig die op een hogere vibratie leven en die een soort baken in de mist kunnen zijn.

We zoeken naar wijsheid omdat we weten dat in wat we om ons heen zien deze ontbreekt, en wij lijden zelf onder dat gebrek. Jezelf ophelderen (“clarifying yourself”) moet gebeuren voordat je zelfs beseft dat je een licht hebt om aan iemand door te geven. Veel mensen denken dat ze licht hebben, terwijl ze alleen maar een knuppel hebben om je mee te slaan.

Een cultuur die ons onderwerpt met religie en ‘onderwijs’ is erop uit alle flikkeringen van licht uit te schakelen die het in ons opmerkt als we jong zijn. Tegen de tijd dat we tieners zijn, zijn we zo onderdrukt, onbewust en heimelijk angstig en boos dat we in feite kleine bommen van duisternis die in ons midden vallen.

Het is behoorlijk moeilijk om erachter te komen wat er echt mis is, omdat we zo overspoeld worden met de logica van de duisternis. Zelfs het vinden van de vragen die een paar deuren naar de waarheid zouden kunnen openen, vergt inspanning, waarvan ons vaak wordt verteld dat het tevergeefs en volkomen nutteloos is.

Een pastoor uit Austin, Jim Rigby, vertelt over parochianen die klagen dat de uitspraken van Jezus over liefde en mededogen ‘ouderwets’ en achterhaald zijn. De moderne manier van leven vereist volgens zulke mensen een veel meer zelfbeschermende en ‘harde’ mentaliteit.

Firelei

Mijn vraag is: willen wij die wereld, de oog-om-oog-wereld? Is dat de enige rationele, mogelijke wereld, of zouden we allemaal de voorkeur geven aan een vriendelijkere, mooiere wereld waarin we daadwerkelijk om andere levens geven, en omdat we zelf daar duidelijkheid over hebben, kunnen we er zelfs een hint van geven.

Duidelijk worden is niet gemakkelijk, dat is niet wat ik beweer. Ik zeg dat het mogelijk is, maar we moeten het op waarde schatten en in onszelf voor werken. Daar begint het, anders worden we agenten van nog meer onheil.

Ik ben op een leeftijd waarop het, terugkijkend, duidelijk is hoe slecht ik met sommige van mijn uitdagingen omging. Ik heb nu de kans gekregen om mijn motieven te herzien en te identificeren. Duisternis is in ons, is mijn observatie, en als we het niet herkennen, worden we in zijn kielzog meegesleurd. Ik ben geen uitzondering.

We zitten allemaal in deze boot en we zouden allemaal in de nacht kunnen zinken als we geen licht hebben om eruit te navigeren. De mensheid heeft licht nodig en de wezens die het kunnen laten schijnen. Het is een keuze, maar we hebben de vragen nodig die een lichtje opsteken in de stilte, en dat vereist moed.

Teis Albers

*

Bron: https://davidprice-26453.medium.com/calming-the-tumult-c81f66fc26a0

Cover image: Anima Mundi” by Leilani Bustamante


Calming The Tumult

(by David Price)

“Anima Mundi” by Leilani Bustamante

Don’t expect anything to happen. Just wait. This waiting is a deep acceptance of the moment as such. Nietzsche called it amor fati — unquestioning love of whatever has fated you to be here. You reach a point where you’re just sitting there, asking, “What is this?” — but with no interest in an answer. The longing for an answer compromises the potency of the question. Can you be satisfied to rest in this puzzlement, this perplexity, in a deeply focused and embodied way? Just waiting without any expectations?

Ask “What is this?,” then open yourself completely to what you “hear” in the silence that follows. Be open to this question in the same way as you would listen to a piece of music. Pay total attention to the polyphony of the birds and wind outside, the occasional plane that flies overhead, the patter of rain on a window. Listen carefully, and notice how listening is not just an opening of the mind but an opening of the heart, a vital concern or care for the world, the source of what we call compassion or love.

— Stephen Batchelor

*

One of the most calming and powerful actions you can do to intervene in a stormy world is to stand up and show your soul… To display the lantern of soul in shadowy times like these — to be fierce and to show mercy toward others, both, are acts of immense bravery and greatest necessity. Struggling souls catch light from other souls who are fully lit and willing to show it. If you would help to calm the tumult, this is one of the strongest things you can do.

~Clarissa Pinkola Estes

*

I’m interested in how we catch light from and pass light to other beings. We can’t help but notice how much darkness is spread by confused people making life more difficult than it has to be. Decisions are made by people in positions of power who have no understanding of themselves or of what repercussions can and do result from their decisions.

The loosely organized chaos we call normal life desperately needs individuals who live at a higher vibration and who can be some kind of beacon in the fog.

We seek wisdom because we know that what we’re seeing around us lacks it, and we ourselves suffer from that lack. Clarifying yourself has to happen before you can even know you have a light to pass on to anyone. A lot of people think they have a light when they only have a club to beat you with.

A culture that beats us into submission with religion and ‘education’ is intent upon turning out any flickers of light it might notice coming from us when we’re young. By the time we’re teenagers we are so repressed, unconscious, and secretly fearful and angry that we are in effect little bombs of darkness dropping in our midst.

It’s pretty hard to figure out what’s really wrong because we’re so inundated with the logic of darkness. Even finding the questions that might open a few doors to truth requires effort, which we are often told is futile and completely useless.

An Austin pastor named Jim Rigby talks about parishioners who complain that the sayings of Jesus about love and compassion are ‘old fashioned,’ outdated. The modern way of life requires a much more self protective and ‘tough’ mindset, according to such folks.

Firelei

My question is, do we want that world, the eye-for-an-eye world? Is that the only rational, possible world, or would we all prefer a kinder, more beautiful world where we actually care about other lives, and because we’re personally clear we can actually offer a hint of it.

Becoming clear is not easy, I’m not saying it is. I’m saying it’s possible, but we have to value it and work for it within ourselves. It starts there, otherwise we become agents of more mischief.

I’m at an age where, looking back, it’s obvious how badly I dealt with some of my challenges. I’ve now been given the chance to review and identify my motives. Darkness is in us, is my observation, and if we don’t know it, we’re going to be dragged along in its wake. I’m no exception.

We’re all in this boat and we could all sink in the night if we have no light to navigate from. Humanity needs light and the beings who can shine it forth. It’s a choice, but we need the questions that strike a match in the silence, which requires courage.

Teis Albers

*

Source: https://davidprice-26453.medium.com/calming-the-tumult-c81f66fc26a0

Cover image: Anima Mundi” by Leilani Bustamante


Het inzetten van de oorspronkelijke collectieve hartskracht

GELIJKWAARDIGHEID, WERELDVREDE, HARMONIE

Stem: Martijn van Staveren uit de uitzending van Crowd Power met Arjan Bos

“Doe je ogen dicht en ga in stilte bij jezelf naar binnen. Eerst van buiten naar binnen in je hoofd aanwezig zijn. Besef dat je een wezen bent, een tijdreiziger uit een andere wereld in een menselijke gedaante. En dat je met aandacht door je eigen brein reist om vanuit Liefde en Kracht zorg te dragen dat radiogolven in je hoofd geneutraliseerd worden en er rust komt in je hoofd. Reis vanuit je hoofd door naar je hart in een rustige modus. Leg als je dat fijn vind je hand op de plek van je hart. Dan ga je in stilte de betekenis van van gelijkwaardigheid inladen. Al het leven heeft dezelfde gelijkwaardige betekenis, heeft gelijke krachten en gelijke kansen. Dit ga je met kracht en liefde inladen. Daarna laat je op jouw manier wereldvrede en harmonie binnenkomen. Richt je met aandacht bij je hart op deze 3 thema’s: gelijkwaardigheid, wereldvrede en harmonie. Laat het een oproep zijn vanuit jouw hart, als drager van de Kracht van het Leven naar het Levensveld, met een opdracht van liefde, zodat dit vanuit het Levensveld nu naar binnen stroomt in je hart.

Besef in dit moment dat jij als mens hier op aarde, dat wij als beschaving, geobserveerd worden door welwillende, liefdevolle, zeer geavanceerde en krachtige beschavingen uit andere universa. Deze waarneming versterkt de intrinsieke waarde van gelijkwaardigheid, wereldvrede en harmonie. In de stilte van je hart besef je dat de krachtvelden versterkt worden door de observaties vanuit andere werelden.

Haal diep adem. En bij de uitademing besef je dat het krachtveld vanuit je hart naar buiten uitzendt, uitstraalt, en in schokgolven van kracht en liefde rondom de aarde gaat in ruimte en tijd. Gelijkwaardigheid voor alle mensen. Gelijke kansen, gelijke rechten voor alle mensen op aarde, ongeacht afkomst, situatie, historie. Gelijke kansen voor alle levende wezens, voor alle elementen en elementaire wezens. Wereldvrede vanuit gelijkwaardigheid. Harmonie vanuit wereldvrede. Vanuit kracht en oorspronkelijke liefde in ons, kan deze schokgolf van kracht in elke cel van het bewustzijn door elk wezen op aarde worden ontvangen.

Dit is waarom wij hier op aarde zijn.”

https://www.youtube.com/watch?v=g0bY1kxvn-4


Text in English:

Equality, World Peace, Harmony (empowering meditation)

Recording: from the epode Crowd Power 22

Applying our Original Collective Heart Force

After a moment of silence, let us travel deep down inside ourselves, with the focus set first into your head, from out the outside world to the inside, staying there in your head. Realise, that you are a being, a time traveler from a different world, a traveler in a human shape and that out of Love and Force, you travel with your focus through your brain, to neutralize and quieten the radio waves in your head so that you get a sense of peace in your mind. Slowly go from your head to your heart. If you like, if it’s helpful, put your hand on the place where your heart is. Then you can load the meaning of Equality. All life, without discrimination, is of equal value, is equal in life force and life’s chances. Load this in from out your Force and Love. Then in your own way, invite also the world peace and harmony. With the focus on your heart, concentrate on these three topics: equality, world peace and harmony. Let it be a call from out your heart, as a bearer of the Force of Life to the Life Field, with a command of love, it is now flowing from the Life Field into your heart. Realize in this very moment that you as a human being here on Earth, that we, as a civilization, are being observed by benevolent, loving, highly advanced and powerful civilizations from other universes. This very observation reinforces the intrinsic value of equality, world peace and harmony. In the silence of your heart you realize that the force fields are being strengthened by the observations from other worlds.

Take a deep breath. And on the exhale, you realize that the force field from your heart is sending out, radiating, and going in shock waves of Power and Love around the Earth in space and time. Equality for all people. Equal opportunities, equal rights for all people on Earth, regardless of their origin, situation, history. Equal opportunities for all living beings, for all elements and elemental beings. World peace based on equality. Harmony sprouting from world peace.

From out this Power and original Love, this shock wave of power can be received in every cell of consciousness by every being on planet Earth. And this is why we are here, on Earth.

Bron: Crowd Power deel twee blz. 446 - Crowd Power 22 Martijn van Staveren with Arjan Bos



Het hart van de mens

(door David Price)

In de Ojibwa- en Cree-cultuur was de betekenis van leiderschap niet macht, het was zorgzaamheid.

– Tanya Talaga

*

Telkens wanneer de energie van woede naar boven komt, willen we deze vaak uiten om de persoon te straffen van wie we denken dat hij de bron van ons lijden is. Dit is de gewoonte-energie in ons. Als we lijden, geven we altijd de ander de schuld omdat hij ons heeft laten lijden. We realiseren ons niet dat woede in de eerste plaats onze zaak is. Wij zijn in de eerste plaats verantwoordelijk voor onze woede, maar we geloven heel naïef dat als we iets kunnen zeggen of doen om de ander te straffen, we minder zullen lijden. Dit soort overtuigingen moeten worden ontworteld, want wat je ook doet of zegt in een staat van woede, zal alleen maar meer schade aanrichten in de relatie. In plaats daarvan moeten we proberen niets te doen of te zeggen als we boos zijn.

Vrede is een beoefening en geen hoop.

~ Thich Nhat Hanh, “Woede: wijsheid om de vlammen te koelen”

*

Het spijt me, vergeef me alsjeblieft, ik hou van je, dank je wel.

– Ho’oponopono Mantra

*

Het leven van een mens valt niet in één keer uiteen; het zijn de kleine compromissen, kleine liefdesverdriet, kleine fouten die de weg vrijmaken voor achteruitgang en overweldigende wanhoop.

Een land valt ook niet in één keer uiteen. Het is niet één ding, maar veel dingen die ons langzaam naar een punt brengen waarop we om ons heen kijken en zeggen: “Oh mijn God, wat is er met dit land gebeurd?”

Maar de woorden van Albert Camus gelden zowel voor een land als voor een individu: “Midden in de winter heb ik ontdekt dat er in mij een onoverwinnelijke zomer heerste.”

Het is het elfde uur, maar het is nog geen middernacht… er is nog tijd als we de tijd goed gebruiken.

– Marianne Williamson

*

We zijn allen één. Alleen ego’s, overtuigingen en angsten scheiden ons van elkaar af.

– Nikola Tesla

*

Ik betwijfel of we ons realiseren hoeveel van onze overtuigingen en reacties worden gedicteerd door de cultuur waarin we opgroeien en hoe beperkt we daardoor worden. Wat normaal is in onze cultuur is feitelijk een bedreiging voor de vrede op een fundamenteel niveau. Het is normaal om anderen de schuld te geven voor ons lijden. Wraak willen is ‘normaal’ als we voelen dat ons onrecht ia aangedaan. Oorlog is normaal, straf wordt als gerechtvaardigd beschouwd, dus natuurlijk moet goed gedrag voortkomen uit angst voor pijn. In dit systeem dragen we vrijwel ons hele leven ongeadresseerde wonden met ons mee.

Sommige inheemse culturen hebben manieren ontwikkeld om innerlijke blokkades op te schonen die onze behoefte aan innerlijke en uiterlijke vrede compliceren en frustreren. Een mensheid die verscheurd wordt door innerlijke onrust creëert individuen die gehinderd worden door onopgeloste conflicten. Deze conflicten zijn kleine persoonlijke branden die soms uitgroeien tot onbeheersbare branden. Iedereen die er niet in is geslaagd een solide innerlijke vrede tot stand te brengen, wat zeldzaam is, moet er gezegd worden, mag niet in machtsposities verkeren of in het bezit zijn van dodelijke wapens.

Maar dat is niet de wereld waarin we leven. We zijn geboren uit een ras dat een lange geschiedenis van onrecht en wonden probeert te negeren, te onderdrukken en gewoon doorgaat met ‘normaal’ leven. We zijn tevreden als we er normaal uit kunnen zien voor anderen, maar we struikelen steeds over iets onverwachts. Dat is een onzichtbaar deel van ons dat niet kan worden opgelost omdat we weigeren het te herkennen. Onze oplossing is om de daders de schuld te geven en te straffen, want die moeten een lesje worden geleerd.

Zolang we dit proces accepteren zonder het te bevragen, zitten we gevangen in een wereld die zal blijven exploderen en onschuldige mensen doden “zoals gepland”. Onze hoop om vreedzaam te kunnen vertoeven op deze planeet zal ongetwijfeld worden gefrustreerd. Onze trauma’s zijn geërfd van zowel verre als recente gebeurtenissen uit het verleden die niet zijn vergeven of begrepen. Ze uit het zicht duwen is een mislukte strategie, maar om de een of andere reden hebben we dat nog niet gemerkt.

Lala Ladedalounge

Een grote wereldbevolking met zo’n primitief bewustzijn zal geen duurzame vrede creëren. Vrede ontstaat niet door oorlog, wraak of wreedheid. Dat is waar – onvermijdelijk – tragedie en ellende worden geboren. Als het menselijk bewustzijn op dit niveau vastzit, kunnen we er zeker van zijn dat oorlogsinstrumenten verder zullen worden ontwikkeld en gebruikt. Deze arsenalen zijn zeer verleidelijk voor een psychologie die is door macht gefascineerd.

Een vreedzame, zorgzame geest is zo zeldzaam in het bestuur en in het zakenleven, daarmee ziet onze toekomst er niet erg geruststellend uit. Aan de andere kant kunnen de weinigen die erin zijn geslaagd vrede en empathie in zichzelf te vestigen en te behouden de storm tegenhouden totdat er genoeg gelijkgestemde anderen komen opdagen die hun handen aan het roer leggen. We navigeren nu door de wildwaterbaan. Het heldere bewustzijn dat we nodig hebben is mogelijk, maar niet vanzelfsprekend, dus het is kantje boord. Daarom moeten we allemaal onze blindheid aanpakken.

Lala Ladedalounge


Deel drie van mijn serie Meditations on Living is nu gepubliceerd op Amazon. Als je het leest, laat dan een recensie achter.

https://www.amazon.com/dp/B0CFDB16NR?binding=kindle_edition&searchxofy=true&ref_=dbs_s_aps_series_rwt_tkin&qid=1695336051&sr=8-9


Bron: https://davidprice-26453.medium.com/the-human-heart-faf8e186479c

Cover image: Lala Ladedalounge


The Human Heart

(by David Price)

Art: Lala Ladedalounge

In Ojibwa and Cree culture, leadership didn’t mean power, it meant caring.

— Tanya Talaga

*

Whenever the energy of anger comes up, we often want to express it to punish the person whom we believe to be the source of our suffering. This is the habit energy in us. When we suffer, we always blame the other person for having made us suffer. We do not realize that anger is, first of all, our business. We are primarily responsible for our anger, but we believe very naively that if we can say something or do something to punish the other person, we will suffer less. This kind of belief should be uprooted because whatever you do or say in a state of anger will only cause more damage in the relationship. Instead, we should try not to do anything or say anything when we are angry.

Peace is a practice and not a hope.

~ Thich Nhat Hanh, “Anger: Wisdom for Cooling the Flames”

*

I’m sorry, Please forgive me, I love you, Thank you.

— Ho’oponopono Mantra

*

A person’s life doesn’t fall apart all at once; it’s the little compromises, little heartbreaks, little mistakes, that pave the way to decline and overwhelming despair.

A country doesn’t fall apart all at once, either. It’s not one thing, but a lot of things that take us slowly to a point where we look around and say “Oh my God, what happened to this country?”

But Albert Camus’ words apply to a country as well as to an individual: “In the midst of winter, I have found there was, within me, an invincible summer.”

It’s the 11th hour, but it isn’t midnight yet…there’s still time if we will use time well.

— Marianne Williamson

*

We are all one. Only egos, beliefs, and fears separate us.

— Nikola Tesla

*

I doubt if we realize how much of our beliefs and reactions are dictated by the culture we grow up in and how limited we are by them. What is normal in our culture is actually a threat to peace on a basic level. It’s normal to blame others for our suffering. To want revenge is “normal “ if we feel wronged. War is normal, punishment is considered justified so of course good behavior must come from fear of pain. In this system we carry unaddressed wounds practically all our lives.

Some native cultures have developed ways of clearing inner logjams that complicate and frustrate our need for inner and outer peace. A humanity riven by inner turmoil creates individuals hampered by unresolved conflicts. These conflicts are little personal fires that sometimes grow into conflagrations that can’t be contained. Anyone who has not managed to establish a solid inner peace, which is rare it must be said, should not be in positions of power or in possession of lethal weapons.

But that’s not the world we live in. We are born of a race that tries to ignore and suppress a long history of injustices and wounds and just get on with living “normally.” We’re satisfied if we can look normal to others but we keep getting tripped up by something unexpected. That’s an invisible part of us that can’t be resolved because we refuse to recognize it. Our solution is to blame and punish the perpetrators, who should be taught a lesson.

As long as we accept this process without question we are trapped in a world that will keep exploding and killing innocent people right on schedule. Our hopes for a peaceful sojourn on this planet are bound to be frustrated. Our traumas are inherited from both distant and recent past events that weren’t forgiven or understood. Pushing them out of sight is a failed strategy, but for some reason we haven’t yet noticed that.

Lala Ladedalounge

A large human population with such a primitive consciousness is not going to create lasting peace. Peace is not created by war or revenge or cruelty. That’s where tragedy and misery is born, inevitably. With human consciousness stuck at this level we can be sure instruments of war will continue to be developed and used. Those arsenals are very tempting to a psychology mesmerized by power.

With a peaceful, caring spirit so rare in governance and business our future doesn’t look very reassuring. On the other hand, the few who have succeeded in establishing and maintaining peace and empathy in themselves can hold back the storm until enough like minded others show up and put their hands to the rudder. We are navigating the rapids now. The clear consciousness we need is possible but not assured, so it’s touch and go. That’s why we each have to address our blindness.

Lala Ladedalounge

*

Volume three of my series Meditations on Living is now published on Amazon. If you read it, please leave a review.

https://www.amazon.com/dp/B0CFDB16NR?binding=kindle_edition&searchxofy=true&ref_=dbs_s_aps_series_rwt_tkin&qid=1695336051&sr=8-9

Source: https://davidprice-26453.medium.com/the-human-heart-faf8e186479c


Ceitans

(een hoofdstuk uit het boek “The Extraterrestrial Species Almanac” van Craig Campobasso)

Universele oorsprong: Ceitans zijn van het sterrenstelsel Cetus.

Fysieke eigenschappen: Ceitans zijn niet te onderscheiden van aardse mensen. Vrouwen variëren van 1,5 tot 2 meter, en mannen van 1,80 tot 2,5 meter. Hun ras lijkt op mensen van Spaanse, Italiaanse en Indiaanse komaf op aarde. Huidskleuren variëren van olijf tot bruin, bruin en roodbruin. Het grootste deel van de Ceitan-bevolking heeft donker of bruin haar. Hoewel ze een fit ras zijn, zijn sommige lichamen steviger dan andere. Ze hebben op aarde dezelfde reeks oogkleuren, maar de meest voorkomende op hun wereld is diepblauw (royal blue).

Geloofssysteem: Ceitans geloven in de Kosmische Wet van Eén.

Een deel van de ethische code van de sterrennatie is het leven volgens de natuurwetten. Wanneer iemand het directe weten bereikt dat hij medeschepper is van de Schepping, begint zijn soevereiniteit in de kosmos met een vonk van licht. Ceitans kunnen zich levendig herinneren wanneer hun wereld tot volledig bewustzijn werd geactiveerd, en aan het sublieme gevoel dat hun hart binnenstormde vanuit de universele, galactische menigte die hen hielp. Ze staan ons met heel hun hart bij terwijl we in transitie zijn naar waar ze bewust zijn, en dus zullen we dat gevoel ook ervaren. De Ceitans zijn erg op het hart gericht en kiezen voor liefde om wijsheid te onthullen, waardoor de innerlijke spirit hen door het leven kan leiden.

Kosmische Agenda: De Ceitans geloven, zoals alle sterrennaties, dat spirituele verbondenheid met het universum de basis is van broederlijke liefde, de lijm die elke sterrennatie bindt. Als galactische gemeenschap en als onderdeel van de Galacterian Alignment willen ze alles wat ze hebben geleerd delen met jongere werelden. Sommige van deze leringen worden vrijgegeven aan Ceitan-sterrenzaden op aarde, zodat ze openbaar zullen maken wie de Ceitans zijn: kosmische begeleidingsadviseurs (guidance counselors), onze kosmische buren.

De Ceitans geven ook informatie uit het hogere rijk vrij in het mondiale veld van waarheid en vertrouwen. Beschouw dit veld als heldere materie versierd met sterren, en wanneer het over het fysieke lichaam neerdaalt, interageren de energetische circuits, de gedachtevormen met een individueel bewustzijn om via intuïtie vruchtbare ideeën voort te brengen.

Technologie: Сeitans gebruiken Galacteriaanse moederschepen, ruimteschepen, gedachteschepen, vlootschepen en verkenningsschepen. Al hun objecten en commandocentra maken gebruik van biologische supercomputers. Ze hebben geleerd hoe ze de kosmologie – de studie van quasars en hun pulsen, die meegaat met de rotatie van de neutronenster – te benutten en deze te integreren in hun voortstuwingsdrives, waardoor ze het binnenste van zwarte gaten kunnen verkennen.

Bewustzijnsvermogens: Ceitans zijn volledig bewuste en soevereine wezens. Hun telepathische vermogens zijn verbonden met hun hartcentrum, en intense gevoelens worden tijdens een gesprek overgedragen via sensorische niveaus van geavanceerd frequentiebewustzijn. Het is een cellulaire telepathische verbinding die een venster mogelijk maakt in de vele lichaamsoverlays van de gesprekspartners. Zie het als het herkennen van je ware zelf in al zijn glorie in een ander zelf en omgekeerd.

Dimensionale capaciteit: Ceitans hebben multirealm-zeggenschap. Ze zijn in staat hun fysieke lichamen of welke materie dan ook uit elkaar te halen en op de andere locatie weer in elkaar te zetten door middel van moleculaire stimulatie van lichtcodes. Ze kunnen een hele beschaving van de ene locatie naar de andere verplaatsen.

Ceitans werken vanaf de zesde dimensie tot aan de derde dichtheden. Ze stemmen zich af op de spirituele intelligentie van elke dimensie. Ze helpen de soepele resonantie (reverberation) van de Aarde naar de volgende dichtheid.

Bron: “The Extraterrestrial Species Almanac” door Craig Campobasso

https://www.bol.com/nl/nl/f/the-extraterrestrial-species-the/9200000131113038/


Ceitans

(a chapter from the book “The Extraterrestrial Species Almanac” by Craig Campobasso)

Universal Origin: Ceitans are from the Cetus constellation.

Physical Characteristics: Ceitans are indistinguishable from Earth humans. Women range from five five to seven feet, and men are from six to eight feet. Their race resembles Spanish, Italian, and American Indian heritages on Earth. Skin colors range from olive to brown, tan, and reddish-brown. Most of the Ceitan population are dark- or brown-haired. Although they are a fit race, some bodies are stockier than others. They have the same range of eye colors on Earth, but most common on their world is royal blue.

Belief System: Ceitans believe in the Cosmic Law of One.

Part of the star nation code of ethics is to live by natural law. When one achieves direct knowing that they are a cocreator with the Creation, their sovereignty in the cosmos begins in a spark of light. Ceitans vividly recall when their world was activated to full consciousness, and the sublime feeling that came rushing into their hearts from the universal masses that assisted them. They wholeheartedly stand by us as we transition to where they are consciously so we will come to know that feeling as well. The Ceitans are very heart-oriented, choosing love to reveal wisdom, allowing the inner spirit to guide them through life.

Cosmic Agenda: The Ceitans believe, as all star nations do, that spiritual connectedness to the universe is the foundation of brotherly love, the glue that binds every star nation. As a galactic community, and as part of the Galacterian Alignment, they wish to share all they have learned with younger worlds. Some of these teachings are released to Ceitan star seeds on Earth so they will make public who the Ceitans are: cosmic guidance counselors, our cosmic neighbors.

The Ceitans also release higher realm information into the global field of truth and trust. Think of this field as clear matter adorned with stars, and when it comes down over the physical body, the energetic circuitry, the thought forms, interact with individual consciousnesses to bear fruitful ideas through intuition.

Technology: Сeitans use Galacterian motherships, starships, thoughtships, fleet ships, and scout ships. All their craft and command centers use biological supercomputers. They have learned how to harness cosmology—the study of quasars and their pulses, which spans along with the rotation of the neutron star—and incorporate it into their propulsion drives, allowing them to explore the interior of black holes.

Consciousness Abilities: Ceitans are fully conscious and sovereign beings. Their telepathic abilities are connected to their heart center, and heightened feelings are transferred with conversation through sensory levels of advanced frequency consciousness. It is a cellular telepathic connection that allows a window into the manifold body overlays of the conversationalists. Look at it as recognizing your true self in all its glory in another self and vice versa.

Dimensional Capacity: Ceitans have multirealm commandership. They are able to reassemble their physical bodies or any matter from one location to another through a molecular stimulation of light codes. They can sweep an entire civilization from one location to another. Ceitans work from the sixth dimension on down into third densities. They align themselves to the spiritual intelligence of each dimension. They are assisting Earth’s subtle reverberation into the next density.

Source: “The Extraterrestrial Species Almanac” by Craig Campobasso


Verlossing

(door David Price)

‘In de tien jaar dat ik niet in de ring had gestaan, werd ik predikant. Soms had mijn auto een booster nodig en kwam er iemand langs om me te helpen. Ik vroeg hoeveel ik hem schuldig was. Hij zei: ‘Ga weg, grote jongen.’ Hij wist niet eens dat ik ooit wereldkampioen zwaargewicht was geweest, maar hij was zo aardig voor me. Iedereen was zo aardig voor me en ik dacht altijd: ‘Ik wou dat ik weer kampioen kon worden, want ik had aardiger tegen mensen moeten zijn.’ Toen ik terugkwam, bouwde ik mijn profiel weer op en betaalde ik alle mensen terug teren wie ik onaardig was geweest. De comeback was mijn manier om sorry te zeggen dat ik de eerste keer zo onaardig was. Dat was de beste tijd uit mijn hele bokscarrière, toen ik terugkwam omdat ik iets teruggaf. Toen ik in Reno, Nevada was, kon ik geen handtekeningen uitdelen of mensen de hand schudden omdat ik mijn hand had verstuikt, dus ging ik gewoon bij een post zitten en liet iedereen langskomen om te praten of een foto te maken. Dat deden ze. Ik was daar drie uur en het was de mooiste tijd van mijn leven als bokser. Niets vergeleken met dat moment – zelfs niet het verslaan van Frazier, of het samenzijn met Ali in Zaïre.’

-George Foreman

*

Proberen belangrijk te zijn en aardig te zijn, doet verschillende soorten mensen ontstaan. Iedereen die enkele tientallen jaren heeft geleefd, kan niet anders dan zich momenten van ongeduldige onvriendelijkheid herinneren. We hebben scholen nodig die leren hoe we onze menselijkheid kunnen laten groeien, maar in plaats daarvan vullen we ons hoofd met kennis en denken we dat we ‘onderlegd’ zijn. Onze religie heeft geen enkele invloed op onze onvriendelijkheid. In sommige gevallen vergroot het het.

Wat is tenslotte een succesvol mens? Speelt vriendelijkheid een rol? Hoe vertaalt zich dit in succes? Kun je een goed leven leiden als je alleen maar gefocust bent op je vooruitgang in de ogen van de wereld? Is filantropie gewoon een andere manier om indrukwekkend over te komen?

Ik denk dat we verlossing nodig hebben van de waarden die onze cultuur ons heeft gegeven, dat we moeten inzien hoe ons is geleerd om onaardig te zijn tegen onze eigen natuur, dat we ons plotseling kunnen realiseren dat we dingen doen en gedachten denken die beschamend zijn. Waar komt dat gedrag vandaan? Wordt het veroorzaakt door de maatschappij of zijn we gewoon slechte mensen?

Verlossing is reëel, het is nodig en wordt ogenschijnlijk aangeboden door religie, maar een echte verandering van hart is zeldzaam. We zijn eraan gewend dat er tegen ons wordt gepredikt en dat we overtuigende redenen en een ijzersterk moralisme krijgen, maar vreemd genoeg veranderen harten door de magie van vriendelijkheid. En soms moet je gewoon besluiten dat de richting die je opgaat je niet bevalt en weigeren daarheen te gaan.

Misschien besluiten we om onszelf duidelijker te zien door de noodsituaties die we voor onszelf creëren, en misschien besluiten we gewoon een leven te leiden dat de innerlijke monsters uitdrijft. Onze samenleving helpt ons niet reëler of vriendelijker te worden; zij daagt ons uit om meer menselijker te worden ondanks al die druk.

Artem Rogowoi

Jezelf vergeven voor je onvriendelijkheid is onmisbaar voor de verlossing, en het is moeilijk om te doen. Onaardig zijn tegen jezelf wordt ten onrechte aangezien voor goed, oprecht en rechtvaardig. Onvriendelijkheid is echter onvriendelijkheid, thuis of in het buitenland. Als we geluk hebben, hebben we genoeg tijd op aarde om de beste versie van onszelf te worden. Maar omdat we vooral gedrag leren imiteren, denken we eerst na over hoe we eruitzien in plaats van over wie we zijn in welke situatie dan ook.

Verlossing vindt plaats op het niveau van wie we zijn. Hoe het gebeurt is soms mysterieus. Het kan zijn dat we beu worden van wie we zijn en dat we het niet meer kunnen rechtvaardigen. Misschien ontdekken we een innerlijke opslagplaats van angst en woede waarvan we ons niet eens bewust waren. Het is onmogelijk om enige fundamentele verandering in onszelf te ondergaan als we de wortels van de angst niet herkennen en er geen aandacht aan besteden. Het is moeilijk om als mens te functioneren als er boosheid of woede in ons huizen. We moeten deze delen van onszelf benaderen met een verlangen om te begrijpen, met andere woorden, vriendelijk.

Artem Rogowoi

Bron: https://davidprice-26453.medium.com/redemption-84107d26c472

Cover art: Jun Akutsu


Redemption

(by David Price)

‘In the 10 years out of the ring I became a minister. Sometimes my car would need a booster, and a stranger would stop by to help me out. I asked how much I owed him. He said, ‘Get out of here, big ‘un.’ He didn’t even realise I was once heavyweight champion of the world but he was so kind to me. Everyone was so kind to me and I used to think, ‘I wish I could be champion again because I should have been nicer to people.’ When I came back I built my profile up again and I repaid all the people I had been unkind to. The comeback was my way of saying sorry for being so unkind the first time round. That was the best time of my whole boxing career, when I came back because I gave back. When I was in Reno, Nevada I couldn’t sign autographs or shake people’s hand because I had sprained my hand, so I just sat by a post and let anyone come over and talk, or take a picture. They did. I was there for three hours, and it was the nicest time of my life as a boxer. Nothing compared to that moment — not even beating Frazier, or being with Ali in Zaire.’

George Foreman

*

Trying to be important and being kind make different kinds of people. Anyone who can remember decades of living can’t help but recall moments of impatient unkindness. We need schools that teach how to grow our humanity, but instead we fill our heads with knowledge and think we’re “educated.” Our religion doesn’t affect our unkindness in the least. In some cases it magnifies it.

What is a successful human being, after all? Does kindness play a part? How does it figure into success? Can you have a good life just focused on your advancement in the eyes of the world? Is philanthropy just another way to look impressive?

I think we need redemption from the values we are given by our culture, that we need to see how we are taught to be unkind in spite of ourselves, that we may suddenly realize we are doing things and thinking thoughts that shame us. Where does that behavior come from? Is it induced by society or are we just bad people?

Redemption is real, it’s needed, and it’s ostensibly offered by religion, but a real change of heart is rare. We’re used to being preached to and given convincing reasons and rock solid moralisms, but hearts change by the magic of kindness, strangely enough. And sometimes you just have to decide you don’t like the direction you’re going and refuse to go there.

Maybe we decide to see ourselves more clearly through the emergencies we create for ourselves and maybe we just decide to make a life that exorcizes the inner monsters. Our society doesn’t help us become more real or more kind, it challenges us to become more humane in spite of its pressures.

Artem Rogowoi

Forgiving yourself for your unkindness is indispensable for redemption, and it’s hard to do. Being unkind to yourself is mistaken for being good, being upright and righteous. Unkindness is unkindness, though, at home or abroad. If we’re lucky we’ll have enough time on earth to become the best version of ourselves. But since we mostly learn to imitate behaviors we think first about how we look instead of who we are in any situation.

Redemption is at the level of who we are. How it happens is mysterious sometimes. We may just get sick of who we are and become unable to justify it anymore. We may discover an inner store of fear and rage we weren’t even aware of. It’s impossible to undergo any fundamental change in ourselves if we don’t recognize and attend to the roots of fear. It’s hard to function as a human being if we harbor rage or fury. We need to approach these parts of ourselves with a desire to understand, in other words, kindness.

Artem Rogowoi

Source: https://davidprice-26453.medium.com/redemption-84107d26c472


Who are you and what moves you?

(from Kevin Manke)

In the last weeks I worked on a short video, just 2:30 minutes. I published it now in two languages, German and English.

I would like to invite you to take a moment for yourself. Take a deep breath and feel inside yourself…. What do you really want to do in your life? What do you feel deep inside?

🌎Matrixreport, Berichterstattung in- und aus der Matrix🌎

******************************************** ********************************************************************

Wer bist du und was bewegt dich?

Ich möchte dich einladen dir einen Moment für dich zu nehmen. Atme tief durch und fühle in dich hinein… Was möchtest du in deinem Leben wirklich tun? Was fühlst du, tief in deinem inneren?

🌎Matrixreport, Berichterstattung in- und aus der Matrix🌎


More information about me and topics like this, can be found on the following sites and platforms

🌎https://matrixreport.blog

💻 Telegram | https://t.me/matrixreportblog
💌 Newsletter | http://eepurl.com/h6NbA9

🎬 YouTube | https://www.youtube.com/@UCVBZvcUczQjM58aIw3gZEpg
🎬 Odysee | https://odysee.com/@KevinManke:9


Verloren schoonheid

(door David Price)

De afgelopen paar eeuwen zijn mensen die meer dan dertig jaar geleefd hebben ineens of geleidelijk gaan beseffen dat ze vreemdelingen zijn in een veranderde, onbegrijpelijke wereld: landen van ballingschap voor vluchtelingen, steden van ruïnes voor degenen wier natie aan oorlog lijdt, een labyrint van geavanceerde technologie waarin de ongetrainde geest verbijsterd ronddwaalt, een wereld van enorme rijkdom waar de armen naar staren door het ondoordringbare glas van een etalage of een televisietoestel. . . . Vanaf het begin van de negentiende eeuw werden de stabiele, losstaande werelden van pre-industriële samenlevingen afgebroken en meegesleurd in een multiversum van voortdurend toenemende verscheidenheid en verandering.

– Ursula K. Le Guin

*

Dit is een vreemde wereld, die je alle seks kan geven die je wilt, maar waarin liefde taboe is. Het lichaam kan een compromis accepteren en de geest kan het verleiden. Alleen het hart komt in opstand. Het hart: pure koolstof in een wereld van silicone.

— Jeanette Winterson, uit PowerBook

*

Emotionele verwaarlozing in de kindertijd is wat er tijdens je opvoeding niet is gebeurd. Het is wanneer een kind in het dagelijks leven niet genoeg emotionele aandacht, erkenning, validatie of reactie van zijn ouders krijgt. Het is onzichtbaar en niet geprent in geheugen, en daarom wordt het zelden geïdentificeerd.

… Zoveel volwassenen begrijpen niet de enorme impact van het buitengesloten worden van de wereld van emoties voor een lange tijd.

– Jonice Webb, Phd

*

Als kinderen zijn we verbijsterd door wat er ontbreekt. We blijven zoeken naar de erkenning van onze realiteit en naar tekenen dat deze gewaardeerd wordt. Het is verwarrend om onzichtbaar te zijn voor onze eigen vrienden en familie. We koesteren heimelijk de vraag of we in wezen waardeloos zijn of dat mensen gewoon blind zijn. We worden gevangengenomen door een zoektocht naar zichtbaarheid en validatie.


Deze situatie is een belediging voor de ziel van een kind dat zelden wordt genezen, waardoor er in hun verdere leven geen einde komt aan onheil. Onze levens zijn zo georganiseerd rond oppervlakkige kwesties en worden zo in beslag genomen door overleven dat we niet toegerust zijn om lief te hebben of zelfs maar te zien de behoefte van het kind om echt te worden. We zijn op deze wereld gekomen om een heel bijzondere realiteit te manifesteren en we hebben daarbij eigenlijk hulp nodig.

Ouders die ons niet kunnen of willen zien, zijn een grote klap voor ons vertrouwen om uit te groeien tot ons essentiële zelf. En dan traint de samenleving waarin we leven ons natuurlijk voor haar eigen doeleinden. We leren onszelf te beschouwen als instrumenten in de culturele gereedschapskist die (min of meer) nuttig zijn voor het systeem.


Het is eigenlijk bevrijdend om te beseffen dat je niet heel nuttig bent voor het systeem zoals het nu is en dat als je überhaupt “nuttig” bent, is het voor de creatievelingen en sensitieven die op zoek zijn naar een dieper leven.


Sommige mensen vergeten nooit het gevoel uit hun kindertijd dat er ‘iets ontbreekt’, het gevoel van “is-dit-al-wat-er-is?” aspect van het dagelijks leven. Omdat iets essentieels daadwerkelijk ontbreekt. Sommige mensen gaan op levenslange zoektocht. Sommige van die mensen komen met gemakkelijke antwoorden, andere niet. Degenen die dat niet doen, blijven kijken en leren, die kunnen behulpzaam zijn.

‘Ghost Cat’ door Sam Wolfe



En we hebben inderdaad hulp nodig. We begrijpen zo weinig, zien zo weinig van de werkelijkheid dat het de blinden zijn die de blinden leiden in de grotere cultuur. Waarden zijn scheefgetrokken en ideeën zijn oppervlakkig omdat ze gericht zijn op succes in een corrupt en verward systeem.

Onze cultuur is een intense competitie van energieën die over elkaar heen tuimelen in een strijd om te overleven, en daarvoor is energie nodig die alleen wij kunnen geven, door middel van aandacht, geld en geloof. Wanneer we beseffen dat het een truc van een vampier is om ons levensbloed af te nemen, beginnen we de basis terug te winnen die we als kinderen verloren.

Het is onze taak om te herstellen van het feit dat we niet erkend en geliefd worden in onze kern, ons bezielde zelf. Die oorspronkelijke wond is onze achilleshiel.

Als je echt bent, ben je het meest nuttig.


Andrei Remnev



Bron: https://davidprice-26453.medium.com/the-lost-beauty-ca81fdc035c2
Cover image: Niphisi ( Dirk Fleischmann)


The Lost Beauty

(by David Price)

Niphisi ( Dirk Fleischmann)

For the last couple of centuries, people who live more than thirty years or so have been likely to realize, suddenly or gradually, that they are strangers in a changed, incomprehensible world: lands of exile for refugees, cities of ruin for those whose nation suffers war, a labyrinth of high technology in which the untrained mind strays bewildered, a world of huge wealth which the poor stare at through the impenetrable glass of a shop window or a TV set . . . . From the early nineteenth century on, the stable, single worlds of pre-industrial societies were broken down and drawn into a multiverse of constantly increasing variety and change.

— Ursula K. Le Guin

*

Strange world this is, which can give you all the sex you want but in which love is taboo. The body can accept compromise and the mind can seduce it. Only the heart rebels. The heart: pure carbon in a world of silicon.

— Jeanette Winterson, from PowerBook

*

Childhood emotional neglect is what didn’t happen throughout your upbringing. It’s when a child doesn’t receive enough emotional attention, acknowledgment, validation, or response from their parents in their day-to-day lives. It’s invisible and unmemorable, and that’s why it’s rarely identified.

…So many adults do not understand the colossal impact of being excluded from the world of emotions for so long.

— Jonice Webb, Phd

*



We are bewildered as children by what’s missing. We keep looking for the recognition of our reality and for signs that it is valued. It’s confusing to be invisible to our own friends and family. We secretly harbor the question of whether we’re essentially worthless or if people are just blind. We find ourselves captured by a search for visibility and validation.

This situation is an insult to the soul of a child that rarely gets healed, creating no end of mischief in their eventual lives. Our lives are so organized around surface issues and are so preoccupied by survival that we aren’t equipped to love or to even see the child’s need to become real. We come into this world to manifest a very particular reality and we actually need help to do that.

Parents who can’t or won’t see us are a major blow to our confidence to grow into our essential selves. And then, of course, the society we live in trains us for its own purposes. We learn to think of ourselves as tools in the cultural toolbox of greater or lesser use to the system.

It’s actually freeing to realize you’re not much use to the system as it exists, that if you’re any use at all it’s going to be to the creatives and sensitives who are looking for a deeper life.

Some people never forget that childhood feeling of “something missing,” of is-this-all-there-is quality to daily life. Because something essential is, in fact, missing. Some people are set on a lifelong path of searching. Some of those people come up with facile answers and some don’t. Those who don’t, who keep looking and learning, can be helpful.

‘Ghost Cat’ by Sam Wolfe



And we do need help. We understand so little, see so little of reality that it’s the blind leading the blind in the larger culture. Values are skewed and ideas are shallow because they’re centered around success in a corrupt and confused system.

Our culture is an intense competition of energies tumbling over each other in a struggle to survive, and for that it needs energy only we can give, through attention, money and belief. When we realize it’s a vampire’s trick to take our life’s blood we’re starting to regain the footing we lost as children.

Our task is to recover from not being recognized and loved in our essential, soulful self. That original wound is our Achilles’ heel.

Being real is the best usefulness.

Andrei Remnev


Source: https://davidprice-26453.medium.com/the-lost-beauty-ca81fdc035c2



Eenvoudige liefde en haar bijwerkingen

(door David Price)

… De waarheid is dat ik concurrentie niet begrijp of er niet om geef, ik kan niet eens begrijpen waar Hemingway en zijn tegenhanger Mailer naar verwijzen als ze praten over het opnemen tegen een ander talent in de ring. Voor zover ik weet is er nooit een kunstwerk zich naar een ander kunstwerk verplaatste; de levenden concurreren niet met de doden, noch met de levenden.  

— Joyce Carol Oates  

*  

Leven in tevredenheid met kleine middelen. Om elegantie te zoeken in plaats van luxe, en verfijning in plaats van mode. Om waardig te zijn, niet respectabel, en welvarend, niet rijk. Luisteren naar sterren en vogels en baby’s en wijzen met een open hart. Hard studeren, nadenken in stilte, openhartig handelen, teder praten, gelegenheden afwachten. Nooit haasten. Kortom, laten het spirituele, het ongedwongene en het onbewuste door het gewoonlijke heen op te komen. Dit is mijn symfonie.  

— William Henry Channing, My symphony  

*  

Mijn werk gaat over de kwetsbaarheid van het leven en de moeilijkheid om lief te hebben en bemind te worden… Het onbewuste wordt door kunst tot bewustzijn gebracht. Mijn kunst is een manier om demonen uit te drijven die me sinds mijn jeugd achtervolgen… De enige echte kunst die ik mijn hele leven heb beoefend, is de kunst van het vechten tegen depressie, emotionele verslaving… Het overwinnen van angst is waar ik in geïnteresseerd ben…  

– Louise Bourgeois, uit Father Destruction  

*  

Heb je je ooit afgevraagd wat koffie is? Koffie is een excuus. Een excuus om een vriend te vertellen dat je van hem houdt.  

— Luciano De Crescenzo

*

Creativiteit gebaseerd op concurrentie lijkt een contradictio in terminis, iets wat zichzelf tegenspreekt. We stellen ons voor dat creatieve mensen gemotiveerd worden door alles behalve competitie en het is een beetje teleurstellend om te horen dat ze vaak een oogje hebben op het succesniveau van hun tijdgenoten. De middelen zijn tenslotte schaars en verhongerende kunstenaars bestaan echt. Het is gemakkelijk om je concentratie op waarheid en schoonheid te verliezen en je zorgen te maken over de huur. Je zou je moeten afvragen of dingen met opzet zo geregeld zijn.  

Er is enige standvastigheid voor nodig om na te streven wat je inspireert in een samenleving die bijna uitsluitend gericht is op de mechanismen van winst en verlies. De langzaam bewegende ziel gaat verloren in een cultuur die gedreven is door snelheid. Veel gaat verloren in de enorme snelheid van hoe we leven. Je krijgt niet de kans om op te merken hoe de natuur groeit en sterft, wat ze wil en hoe ze daadwerkelijk lijdt onder ons bewind. De levenloze wereld die we in onze geest toveren, bestaat niet echt. We hebben het verzonnen.  

Onze veronderstellingen van een levenloze wereld zeggen iets meer over ons dan over de wereld. Het bestaan op deze manier zien is een vorm van minachting. De natuurlijke wereld heeft het moeilijk om normaal te functioneren in het aangezicht van een mensheid die eenvoudige liefde heeft verloren, die deze heeft vervangen door concurrentie.  

We vertrouwen op onze dichters en kunstenaars om de race om te slagen volgens de regels van de samenleving te doorzien, maar ook zij kunnen in het spel worden gezogen. Je vraagt je af of eenvoudige liefde echt kan bestaan in het hedendaagse menselijke hart, omdat het zo wordt lastiggevallen door de maatstaven van de samenleving. We zijn geconditioneerd om ons onzeker en gedestabiliseerd te voelen door de stenen en pijlen van familie, kerk en onderwijs. Relaties zijn zelden eenvoudig vanwege ons verborgen innerlijke leven en zijn angsten, verlangens en conditioneringen.  

Cardwell S. Higgins (1902-1983)

Er zijn mensen die eropuit trekken om te zien en te begrijpen wat er gebeurt op diepten die gewoonlijk aan het zicht onttrokken zijn. Dichters, kunstenaars, schrijvers, filosofen en psychologen proberen vragen te beantwoorden over relaties tussen energieën en hoe ze op elkaar inwerken. Het is onmogelijk ingewikkeld. De meeste mensen vertrouwen liever op een paar zwart-wit axioma’s en stoppen met zich afvragen en vragen stellen. Het is te verontrustend.  

En dan zijn er mensen die niet kunnen stoppen met zich verwonderen en vragen stellen. In plaats van een gevoel van nutteloosheid zijn ze irrationeel optimistisch over een beetje dieper kijken, misschien een schoonheid ontdekken die ze nog niet hadden gezien. Het lijkt erop dat sommige mensen vroeg in hun leven stoppen met vragen stellen en anderen niet. Degenen die dat niet doen, zullen vroeg of laat afscheid moeten nemen van conventioneel denken, maar er komt iets creatiefs vrij in het proces.  

Pandora (Detail), 1902 — oil on canvas — Charles-Amable Lenoir (French, 1860–1926)

*


Simple Love And its Complications

Maxfield Parrish

…The truth is I don’t understand or care about competition, I can’t even understand what Hemingway and his counterpart Mailer are referring to when they talk about facing another talent in the ring. As far as I know, no work of art has ever moved to another work of art; the living do not compete with the dead, nor the living.

— Joyce Carol Oates

*

To live content with small means. To seek elegance rather than luxury, and refinement rather than fashion. To be worthy not respectable, and wealthy not rich. To listen to stars and birds and babes and sages with an open heart. To study hard, think quietly, act frankly, talk gently, await occasions. Never hurry. In a word, to let the spiritual, the unbidden and the unconscious rise up through the common. This is my symphony.

— William Henry Channing, My Symphony

*

My work is about the fragility of living and the difficulty of loving and being loved… The unconscious is brought to consciousness through art. My art is a way to exorcise demons that haunt me since childhood… The only real art that I’ve practiced all my life has been the art of battling depression, emotional addiction… Conquering fear is what am interested in…

— Louise Bourgeois, from Father Destruction

*

Ever wondered what coffee is? Coffee is an excuse. An excuse to tell a friend that you love them.

— Luciano De Crescenzo

*

Creativity based on competition seems like a contradiction in terms. We imagine creative people are motivated by anything but competition and it’s a little disappointing to learn that they often have an eye cocked at their contemporaries’ level of success. Resources are sparse, after all, and starving artists do exist. It’s easy to lose your concentration on truth and beauty and start to worry about the rent. You have to wonder if things are arranged like that on purpose.

It takes some fortitude to pursue what inspires you in a society that’s focused almost exclusively on the mechanics of profit and loss. The slow moving soul is lost in a culture built on speed. A lot gets lost in the sheer velocity of how we live. You don’t get the opportunity to notice how nature grows and dies, what it wants and how it actually suffers under our reign. The inanimate world we conjure in our mind doesn’t actually exist. We made it up.

Our assumptions of a lifeless world says more about us than it does the world. Seeing existence this way is a form of contempt. The natural world is having a hard time functioning normally in the face of a humanity that has lost simple love, that has replaced it with competition.

We rely on our poets and artists to see through the race to succeed by society’s rules, but they too can be sucked into the game. You wonder if simple love can actually exist in the contemporary human heart because it’s so harassed by society’s metrics. We’re conditioned to feel insecure and destabilized by the slings and arrows of family, church and education. Relationships are rarely simple because of our hidden inner life and its fears, desires and conditioning.

Cardwell S. Higgins (1902–1983)

There are people who set out to see and understand what is happening at depths usually hidden from view. Poets, artists, writers, philosophers and psychologists are trying to answer questions about relationships between energies and how they act on each other. It’s impossibly complex. Most people prefer to rely on a few black-and-white axioms and stop wondering and questioning. It’s too unsettling.

And then there are those who can’t stop wondering and questioning. Rather than a feeling of futility they’re irrationally optimistic about seeing a little more deeply, maybe discovering a beauty they hadn’t yet seen. It seems like some people give up questioning early in life and some don’t. Those who don’t will have to part ways with conventional thinking sooner or later, but something creative gets released in the process.

Pandora (Detail), 1902 — oil on canvas — Charles-Amable Lenoir (French, 1860–1926)

*


Volume two of my series Meditations on Living will be published on Friday, August 11. It will look like this:

Bron: https://davidprice-26453.medium.com/simple-love-and-its-complications-b77c84559890

Cover image: Maxfield Parrish


Oorlog tegen de mensheid vanaf Antarctica

(door Jortus.com)

Op Antarctica, het continent rond de zuidpool van de Aarde, werkte in 2010 een niet doorsnee brandweerman die was gerekruteerd, ingehuurd, door het bedrijf Raytheon. Dit is een bedrijf dat wapen- en targetingsystemen maakt voor de militaire industrie. Vreemd genoeg was dit bedrijf gevraagd om op de Zuidpool algemene diensten te verlenen.

Eric Hecker, de brandweerman (die ook voor zijn capaciteiten als loodgieter was aangetrokken) is een van vele klokkenluiders die verscheen in wederom een presentatie, in de vorm van een persconferentie (12 juni 2023), van (Dr.) Stephen Greer, oprichter van het Disclosure Project en een van de drijvende krachten om wat geheim wordt gehouden in de openbaarheid te krijgen, zogenaamde Disclosure. En dan vooral dat we (als mensheid) al lange tijd (of in alle tijden) in contact staan met beschavingen van buiten deze planeet. Die presentatie werd gehouden in de National Press Club in Washington DC.

In onderstaand interview verteld Eric Hecker onder andere het volgende:

Er zijn technologieën waarvan mensen het bestaan niet kunnen bedenken.
Op de Zuidpool is de IceCube Neutrino Array gebouwd en die kan de volgende dingen:

~Directed energy weapons systems.
De IceCube neutrino detector is niet slechts een apparaat dat passief luistert voor de wetenschap waarvan men claimt dat het doet. Het heeft ook de mogelijkheid om te zenden. Het IceCube Neutrino Observatorium is de grootste telescoop op Aarde, van 1 kubieke km en het is tevens ’s werelds grootste energie-wapensysteem (elektromagnetische wapens), het biedt een platform voor meerdere toepassingen.
Volgens Eric Hecker is het verantwoordelijk voor de aardbevingen in Christ Church Nieuw Zeeland (2011), wat per ongeluk was toen ze dit wapen voor de eerste keer gebruikten.

Dit systeem detecteert de neutrino’s die ontstaan bij de wijze van voortbewegen die wordt gebruikt door UFO’s/UAP’s en ‘ge-back-engineerde’ voertuigen. Naast dus bijvoorbeeld de neutrino’s van een quasar of zwart gat, waarvoor men dit OOK gebruikt. En zo is het dus een luchtverkeerscentrum, voor alle niet openlijk besproken voertuigen.

~ Quantum Entangled communication.
Kwantum verstrengelde communicatie.
In 2001/2002 hackte Gary McKinnon NASA en vond foto’s en lijsten van de off-world ruimtevloot en de namen van de kapiteins. Om met deze vloot te kunnen communiceren wordt deze techniek gebruikt. Als je dus twee deeltjes ‘kwantum-verstrengelt’, een deeltje hier op aarde hebt en een deeltje laten we zeggen een paar honderdduizend lichtjaar hier vandaan, dan kan je door het deeltje hier te veranderen/van informatie te voorzien, instant communiceren, zonder tijd, zonder dat het tijd kost om iets over te brengen

~Voice to skull technology.
Het plaatsen van je eigen stem in jouw hoofd. Als je bijvoorbeeld voor een keuze staat en je bent iets aan het overwegen dan kunnen ze er een gedachte bij doen en je zo manipuleren een bepaalde keuze te maken.

Personeel dat in dienst staat van het departement van defensie (VS) dat lijdt aan iets dat het Havana syndroom(*) heet, meldt dat een van de verschijnselen het horen van stemmen in hun hoofd is.

McDonalds heeft enkele maanden geleden een advertentie doen uitgaan waarin ze vertellen te kijken naar research en ontwikkeling in een technologie die ze de mogelijkheid geeft reclame in je brein te pompen terwijl je slaapt. Die research hebben ze vast niet zelf gedaan….
Stel dat zij dit volgend jaar kunnen doen, wie zou dit dan al decennia lang doen?
De symptomen van het Havana syndroom zijn niet beperkt tot personeel van een bepaald departement of land…
(Over “Sleep Ads” https://www.popularmechanics.com/technology/a36719140/sleep-ads-dream-implantation/ )

~E.L.F. Iets anders wat daar op de Zuidpool gestationeerd is elf, extra low frequency. Ook een enorme antenne in het ijs geplaatst. Dit is ook een directed energy wapen met vele toepassingen.

Zuivere lucht systeem/gebouw ARO, atmospheric research observatory. Eric Hacker heeft met enige regelmaat een groene laserstraal uit dit gebouw zien komen. Door andere zaken die hij daar heeft waargenomen, waaronder enorme hoeveelheden gekoeld helium, 4 graden Kelvin (-269,15 C). Dit valt onder de term superfluids, wat het gedrag van vloeistof beschrijft met 0 viscositeit, als ik het juist heb. Superfluids gedragen zich anders dan andere stoffen in het ons bekende spectrum en worden gebruikt voor iets dat chemische lasers heet.
Het zou een tweede vorm van lange afstandscommunicatie kunnen zijn en/of weer een ander instrument dat als wapen dient.

**In 1959 is het Antarctica Verdrag (treaty) getekend, een verdrag tussen 12 landen waarin Antarctica tot gedemilitariseerd gebied wordt verklaard, gereserveerd voor wetenschappelijk onderzoek.


Vraag aan Eric Hecker: Ben je bekend met manieren om je tegen die Voice to Skull technologie te verdedigen?

Antwoord: Ken Uzelve.

Wil je nog iets delen?
-Ik wil benadrukken dat we in een staat van oorlog zijn, wat mensen niet realiseren.

Hoezo?
-Deze wapens worden om ons heen en tegen ons gebruikt. Er zijn machtsspelers die boven natiestaten staan. Geografische grenzen en politieke partijen beteken erg weinig voor de rijke elite op deze planeet. Wij zijn pionnen, roerend goed.
Ik ben iemand die voor de mens is, wij, de mens verdienen een betere toekomst dan degene welke ons wordt gepresenteerd. Ons bloed, zweet en tranen, ons belastinggeld wordt gebruikt om wapensystemen te creëren die tegen ons gebruikt worden. Het is een zonde en het is illegaal. Het is immoreel en we moeten het beter doen voor de toekomstige generaties van deze planeet.

Ben je bang voor je veiligheid?
-Nee.

Waarom niet?
-Ik ben daar gewoonweg aan voorbij. Het maakt mij niet uit wat er met mij gebeurd. Wat mij uitmaakt is om het juiste te doen.

Denk je dat je in gevaar bent?
-Ik denkt dat theoretisch er mensen zijn die het niet leuk vinden wat ik doe.

Ik zou zeggen: waarschijnlijk niet.
-Dat mag.

*Havana syndroom. Ook de mensen die op de Zuidpool werkten hadden hier last van. Enkele symptomen zijn:
Mentale achteruitgang, moeite met hun geheugen, vermoeidheid, huidproblemen, hoofdpijn. (Zie Wikipedia https://nl.wikipedia.org/wiki/Havanasyndroom)

**Of om atmosferische turbulentie te meten, zoals aan de voorkant wordt gezegd.

Jortus 2023 (jortus.com)


Eric Hecker – Antarctica Firefighter for Raytheon Exposes Scary Earthquake Weapon | SRS #66 (Part 3) – English

https://www.youtube.com/watch?v=rckecs0PKI4 (35:40)

Eric Hecker’s site https://deciphering.tv/category/antartica/

Image: Martin Wolf, IceCube/NSF ( https://www.astronomy.com/science/astronomy-enters-a-new-age-thanks-to-multi-messenger-signals/ )


Marti Spiegelman – Indigenous  

*  THE CORE SCARCITY WE NEED TO ADDRESS IS OUR SCARCITY OF AWARENESS.   ~ Marti Spiegelman

*  WITHOUT AWARENESS, WE HAVE NO CONNECTION TO POTENTIAL AND POSSIBILITY.

WITH LIMITED AWARENESS, WE LIMIT OUR CONNECTION TO POTENTIAL AND POSSIBILITY.

WITH FULL AWARENESS, POTENTIAL IS UNLEASHED AND EVERYTHING IS POSSIBLE.

Marti Spiegelman – Indigenous  (24:05)

https://www.youtube.com/watch?v=kPdYbdL-e5E  

“Marti vertelt: “We zijn slechts het portaal – bewustzijn spreekt door ons allemaal.” Voor degenen onder ons die een ontvanger of de portal zijn geweest, u WEET dat dit waar is. Ik ben een portaal geweest en op dat unieke mooie moment waarop het gebeurt, is er niets belangrijker dan aanwezig te zijn bij waar je bent en open te staan. Dan, wat er ook zou moeten gebeuren, wat er ook zou moeten worden ‘gezegd’, wordt gewoon via jou gezegd zonder dat je er controle over hebt. Het is bijna alsof je geen keus hebt, omdat een grotere kracht buiten je (gewone) zelf het overneemt.   Als jij de ontvanger bent, wat ik ook ben geweest, is het een ongelooflijk levensveranderende ervaring. … Er is geen druk en geen controle – je weet dat je er bent voor ‘het’, wat dat ‘het’ ook is (boodschap, moment, wonder, uitwisseling van liefde) en je gaat er gewoon in mee en absorbeert. Er is een acuut bewustzijn wanneer dit gebeurt… de aandacht is weg van jezelf en de andere persoon en AAN/IN het creëren van schoonheid, liefde, vrede, harmonie en soms de moeilijkste: zelfliefde en vergeving.   Dit, mijn vrienden, is waar dit magische ding genaamd Global Consciousness over gaat.  

(uit https://weblogtheworld.com/countries/northern-america/america/america_ca/city-sanfrancisco-bayarea/marti-spiegelman-on-consciousness-awareness-and-perception )  

Photo: Warm Night by Oliver Henze