Heilige muziek

Een reactie plaatsen

(door David Price)

Het liquideren van volkeren begint door hen het geheugen te ontnemen. Vernietig je boeken, je cultuur, je geschiedenis. Iemand schrijft andere boeken, geeft ze een andere cultuur, verzint een ander verhaal; dan beginnen mensen langzaam te vergeten wat ze zijn en wat ze waren.— Milaan Kundera

*

Het verleden wordt zo snel herschreven dat je niet weet wat er gisteren zal gebeuren.- Sovjet-grap

*

Moeder lag tijdens haar zwangerschap op de aarde. Ze zei dat het een oude Lakota-traditie was, en andere stammen, om de kennis en energie van de aarde naar de kinderen van de Lakota te laten stromen… Ik herinner me dat ze naar de zeer donkere aarde ging om de mineralen te proeven. Ze vertelde het aan niemand, want dat was taboe in de wasicu-wereld die zei dat het kind doodgeboren zou worden.Het bewustzijn van de aarde is waar de wasicu je van probeert af te leiden, zodat je jouw energie zelf niet gebruikt, maar voor hun systeem dat je voedt.

Wij, als kinderen, renden altijd rond zonder schoenen, zelfs in de tijd dat ze ons wasicu-schoenen lieten dragen met hakken en hard leer gemaakt met spijkers, plastic, hout en koeienleer.

Tegenwoordig “bewijst” de westerse wetenschap wat al bekend is bij de inheemse volkeren.— Tiokasin Spookpaard

*

Iedereen wordt geboren met het vermogen om wonderen te zien; je moet ervoor kiezen om het niet te doen.We hebben alle kansen om onszelf te vernietigen.— Cormac McCarthy

*

Want onder die menselijke dans, is er niettemin heilige muziek.— Igor Vasilevitsky

*  

Ons is verteld dat er heilige muziek is, maar omdat we die niet horen, voelen we ons niet verstoken van iets belangrijks of moois. We verbazen ons niet over onze doofheid; in feite kiezen we ervoor om geen wonderen te zien. We leiden onszelf liever af met spelletjes en vluchtige genoegens. We dansen op de deuntjes van onze samenleving, die binnen het bereik van persoonlijk voordeel worden gehouden. We hebben niet eens een vermoeden dat we met opzet van het wonder worden weggedreven door mensen die het nodig hebben dat we ons focussen op wat hun inkomsten dik zal spekken.  

Het is niet gemakkelijk in onze cultuur om je menselijke wortels te kennen en hoe ze gescheiden zijn van de heilige aarde, maar als we opletten kunnen we merken dat we voelen dat er iets ontbreekt. Niet vermoedend dat het pal onder onze voeten ligt, zoeken we onze genezing overal behalve waar het is. Farmaceutica, psychotherapie, romantiek, reizen, zelfs religie en spiritualiteit proberen de leegte op te vullen die is achtergelaten door het ontbreken van een relatie met de energieën van de aarde.  

Als we ons het bestaan van goddelijke muziek voorstellen, zijn we er vrij zeker van dat het ergens ‘daarboven’ vandaan komt. Onze beschaving is gebaseerd op het idee dat goddelijkheid zich op de een of andere manier in de hemel bevindt en de duivel daarbeneden in de diepte. Een spiritualiteit die kracht en vernieuwing vindt in de aarde komt ons heel vreemd voor.   Welke invloed heeft het op ons om van de aarde afgesneden te zijn? Komt daar onze rusteloosheid vandaan? Zorgt onze geïsoleerde staat ervoor dat we er minder om geven dat de wereld van natuur pijn lijdt? Is dit hoe we getraind zijn om onverschillig te blijven voor het lijden van de bewoners van de aarde? Worden we zo gerekruteerd voor het leger van vandalen dat de oceanen en bossen vernietigt?

Tatiana Melendez et Simon J Plant, Studios Rachel Neville

Als we zelfs maar een paar noten van de heilige muziek zouden kunnen horen, zouden we dan doorgaan met wat het “normale leven” wordt genoemd? Natuurlijk niet. Dat is wat het horen van die muziek zo gevaarlijk maakt specifiek voor onze beschaving. De pijlers waarop onze samenleving is gebouwd zouden instorten. In feite lijkt dat nu al te gebeuren, omdat de natuurlijke wereld geen straf meer kan verdragen. Temperaturen doden mensen, wat het moeilijk maakt om door te gaan met “business as usual”, de gewone gang van zaken.  

Misschien veranderen we als we niet langer snel winst kunnen maken over de ruggen van wanhopige mensen. Als we zelf niet kunnen eten of ademen, zullen we misschien instemmen om onze aanpak te veranderen, maar ik vraag me af wat voor verandering er kan komen uit een mensheid die niet van de natuurlijke wereld houdt. Zolang we alleen maar kunnen denken in termen van winst en verlies lopen we uit de pas met de natuur. De kern van de gemanifesteerde wereld is die heilige muziek die we niet horen. Als we weer in staat zijn om het te horen, zijn we allemaal veilig, maar tot die tijd niet.

Max Ernst

*

Mijn eerste boek is een compilatie van selecteerde Medium-artikelen. Je kunt het vinden op Amazon. Als je het leest, laat a.u.b. een review.https://www.amazon.com/dp/B0C9RY2XSX?dplnkId=36fc7dd4-54df-4b5a-9b6b-567e03c345e5&nodl=

Bron: https://davidprice-26453.medium.com/divine-music-c0844515d7d4

Art: Tomas Sanchez

Voor Een Moment Diep Verbonden

Een reactie plaatsen

(door Arlette Krol) Bij de supermarkt staat vaak een Afrikaanse Engelstalige jongen met een fonkel in zijn ogen.
Hij verkoopt daklozenkrantjes om iets in zijn onderhoud te kunnen voorzien.
Meestal neem ik een boodschapje voor hem mee.
Hij wil graag brood en dat vul ik aan met fruit en soms iets extra’s.
Vandaag kreeg hij een zak pepernoten met chocolade.
Hij had mij niet naar binnen zien gaan, omdat een mevrouw een krantje bij hem kocht.
Vanachter stelde ik hem de vraag of hij vandaag al gelachen had.
Hij lacht verrast en neemt dankbaar de boodschappen in ontvangst. Hij heeft mij kort wel eens iets verteld over zijn huidige situatie in Nederland.
Als hij over zijn thuisland vertelt stagneert het gesprek als zijn moeder noemt.
Het is niet makkelijk zegt hij dan.
Gelukkig heeft hij een warme plek om te slapen.
Hij eet wat ik voor hem koop.
Met een glimlach zegt hij: “Ik vertrouw er op dat het ooit goed komt”.
Hij zegt dat God het ooit op zal lossen.
Zoveel hoop in zo’n afhankelijke situatie, in afwachting op een verblijfsvergunning.
Mijn uitdaging van elk contact met hem is dat ik de fonkel steeds weer aanzet.

Maar vandaag was het anders.
Nadat hij mijn boodschappen in zijn tas heeft gestopt vertelde ik dat ik mijn hele leven geleerd heb om van andere mensen te houden. Maar afgelopen dagen heb ik mij voorgenomen om vooral van mijzelf te houden.
En dat ik merk, sinds ik dat doe, ik nog meer van andere mensen kan houden.
Ik vertel hem dat ik hem zo goed kan voelen als hij hier bij de supermarkt staat.
En terwijl ik het zeg springen mij de tranen in mijn ogen, omdat ik steeds weer zo geraakt wordt door zijn wezen.
Hij luistert naar wat ik zeg en dan rollen hem ook de tranen over zijn wangen, die hij snel wegveegt.
“Oh my God, you cry for me.
Bless you!”, zegt hij.

Een moment zijn we diep verbonden.
Van mens tot mens.
Van hart tot hart.

Bron: https://joyfulhappening.com/Voor-Een-Moment-Diep-Verbonden/

********************************************

In English

Deeply Connected For A Moment

There is often an African English-speaking boy at the supermarket with a twinkle in his eye.

He sells homeless newspapers to support himself.

I usually bring him some groceries.

He likes bread and I supplement that with fruit and sometimes something extra from the advertising.

Today he got a bag of chocolate cookies.

He hadn’t seen me go in because a lady bought a newspaper from him.

From behind I asked him if he already had laughed today.

He smiles in surprise and gratefully accepts the groceries.

He briefly told me about his current situation in the Netherlands.

When he talks about his homeland, the conversation stagnates when he mentions his mother.

It’s not easy, he says.

Luckily, he has a warm place to sleep.

He says he eats what I buy for him.

With a smile he says: “I trust that it will be okay someday”.

He says God will fix it someday.

So much hope in such a dependent situation, waiting for a residence permit.

My challenge with every contact with him is that I keep turning on the twinkle.

But today it was different.

After he put my groceries in his bag, I told him that I’ve learned to love other people all my life.

But in the past few days I resolved to love myself above all.

And that I notice, since I do that, I can love other people even more.

I tell him I can feel him so well when he’s here at the supermarket.

And as I say it tears well up in my eyes, because I am always so touched by his being.

He listens to what I say and then the tears roll down his cheeks, which he quickly wipes away.

“Oh my God, you cry for me.

Bless you!” he says.

For a moment we are deeply connected. From person to person. From heart to heart.

From: https://joyfulhappening.com/Deeply-Connected-For-A-Moment/