Bewustzijns-besturing 2

Een reactie plaatsen

(fragment transcript van de lezing van Martijn van Staveren)  

Planeet Aarde in quarantaine geplaatst door buitenaardse infiltraties & mindcontrol

Lezing 3 Voerendaal, 13 juli 2023

(uitgewerkt deel 2 van 2 van de opnames van die avond)

Ik hoop dat een kopje koffie of thee voldoende is om de vibraties die achter het onderwerp liggen, en ik ben er heel voorzichtig in, ik ga echt heel stevig verder over dit onderwerp spreken, ik spreek het ook gewoon hieruit. Ik kan het tijdens dit soort avondlezingen eigenlijk niet zomaar doen. Er moet ook een keuze liggen in JOU om daar in detail … detail, het zijn zoveel lagen hoe diep je erin kunt gaan. Voor mij is het nooit relevant geweest hoe diep, dat is niet zo relevant. Het gaat om dat dwarsverbanden worden gezien. En ik vind wel dat het aan jouzelf is of je daar vervolgens een hele middag of een hele dag met elkaar samen over spreekt in een goede setting waar iedereen aanwezig is op basis van dat je weet waar je voor kiest. Ik heb het nu over de frequenties, dat je daarop kunt voorbereiden. Dat je zelf in stilte kunt zijn en je Hart helemaal openzet en vóelt dat je aanwezig bent op Aarde, het voelt in je lichaam en zelfs voorbij het lichaam stroomt de werkelijkheid in, dat je er klaar voor bent om niet informatie van Martijn te horen, allemaal kletskoek, dat je er klaar voor bent die vibraties die openbarsten om die te kunnen onderzoeken om die te kunnen voelen om erin te kunnen gaan. En je eigen vermogen van je eigen bewustzijn in te bezetten. Dan is dat ook een hele dag waarin je daarvoor kiest. Ik ben daar heel voorzichtig in om de frequenties die deze informatie is, om die ongenuanceerd zomaar hopla erin te gooien. Er zijn genoeg mensen en dat helemaal niet ten nadele van die andere mensen, want iedereen doet z’n best. Ik doe m’n best ook en ik doe het ook niet altijd goed, want wat is goed. Voor de één is dit goed, voor de ander is dát goed. Maar er zijn genoeg mensen die over MindControl spreken, dus daar is heel veel over te horen. En daar wil ik niet een verlengstuk of vernieuwing in zijn. Ik wil eigenlijk iets samen bóuwen, ik wil samen iets bouwen met jou, met elkaar, waardoor we voelen dat die niet te beschrijven LIEFDESVELD, aandacht voor het leven, dat wát de info ook is, IK BEN ER. Wat de frequentie ook is, IK BEN ER. Wat er ook gebeurt, IK STA. En wat er ook met een ander gebeurt, ook voor die persoon BEN IK ER. Van uit die frequentie kunnen we hele moeilijke thema’s en ik bedoel moeilijk omdat er WACHTERS in ons zijn die dat niet toestaan, openleggen. En ik zal je ook zeggen waarom ik er zo voorzichtig in ben, in een klein stukje…<…>

Als mensen zeggen ik ben gemarteld of door psychotische energieën gegaan, angststoornissen complexen, ziek geweest, gemarteld, misbruikt. Nou hier STA IK. Op mijn manier weet ik wat dát is, hoe dat voelt. In alles wat er gebeurd is, ik probeerde natuurlijk als kind, als jongetje, ook over de feiten te vertellen hè. Als ik dan midden in de nacht bij mijn ouders, bij papa en mama in bed kroop en ook overdag gebeurde dat, een flits dat er gewoon een ontvoering plaatsvond en ik dágen weg was en door een heel klein kokertje in de ruimte waar ik verbleef, heel groot onderzoekslab, kon ik door het kokertje mijn ouders zien zitten op het moment dat ik dus meegenomen werd, kon ik mijn ouders zien zitten zoals zij op dat moment zaten, dan zaten ze samen in de huiskamer. Mijn vader had een eigen technische dienst op zolder dus die was veel thuis Toen zag ik ook het beeld dat hij boven zat en mijn moeder beneden was. En keek ik door dat kokertje, dan zag ik mijn ouders, mijn papa, mijn mama, zag ik zitten en dan wist ik: jullie weten niks van wat er gebeurt, want dat stond gewoon stil.

Het beeld stond gewoon stil. Het was in een andere ruimte-tijd dimensie. En dan wist ik, als ik straks weer thuis ben, dan ge ik papa en mama vertellen wat er gebeurd is, omdat de verbinding die ik toen al had en nu nog steeds heb en altijd heb gehad en altijd zal houden, die was zo waardevol dan kwam ik dus terug en dan kon ik de eerste paar uur niet mijn gedachten richten, dus mijn aandacht kon ik niet zetten op de ontvoering, kon ik niet. Zodra dat gebeurde kreeg ik hele zware errors in het veld, omdat er, wij zien dus een werkelijkheid als een werkelijkheid en deze werkelijkheid is … beautiful, hè?

De bomen, de lucht – ook als is er zoveel vervuiling, het is zo briljant harmonieus, in de wereld met al die verstoring er doorheen. En dan kon ik dus niet mij richten op dat onderwerp want dan raakte ik in een soort gevangenis, waren klemmen die waren gezet rondom mij zodat ik de eerste paar uur daar niet aan kon denken. Maar als ik er met mijn gevóel naar toe ging, met mijn eigen intelligentie, kon ik het zien. En als ik het mijn ouders wilde vertellen, dan moest ik er eerst een paar uur mee wachten en als ik dan iets ging zeggen over wat er gebeurd was, dan werd ik in élk, direct in dat moment ziek, zo ontzettend ziek, zo ziek als dat je op z’n ergst bent als je een hele ernstige griep hebt. Ik kreeg koorts in een paar minuten tijd kreeg ik koorts, zo heftig, dik over de 40°. Ik kon mijn boel niet binnenhouden, dus aan de onderkant liep alles eruit, ik spuugde alles eruit. Maar echt jongens, ik lag te schudden op de grond alsof ik een … ik had dus eigenlijk al een aanval, dus mijn hele lichaam dat waren de Wachters, die dat deden, mijn hele lichaam werd helemaal uitgeput, een gevecht in mijn lichaam.

Je moet je voorstellen dat deze werkelijkheid die wij zien, als een fysieke realiteit, eigenlijk een op een script gebaseerde realiteit is. Er lopen hier grofweg 2 scripten door elkaar heen, dat zijn er echt veel meer, maar je hebt het organische script (organische vibratie) en daar lopen tegelijkertijd over deze schepping die wij hier dus zien als een realiteit, er lopen tegelijkertijd feitelijk 100-den andere manipulatie-scripten mee, synchroon, met het hoofdscript, met allemaal kleine veranderingen in het veld. Die lopen tegelijkertijd over elkaar heen. Dus je moet goed beseffen dat, als je het over dit onderwerp gaat hebben en ook moeten we het echt even hebben over die vermogens van de scheppende kracht, als er geen angst is, als alles gezien kan worden en ook de persoonlijke drama’s van dit leven hier hè, wat er net stond van de Delta-groep (dia), dat ze zeggen, mensen moeten eigenlijk de illusie hebben dat hun bestaan gaat over hier & nu.

Want daarmee wordt bedoeld dat als die mensen zich identificeren, dan zitten we als het ware gelinkt aan het veld van die trauma’s. Maar als je daar lós van kunt komen door te beseffen dat er verschillende producers zijn, die deze werkelijkheid creëren, erdoorheen programmeren, als je daar bewust van bent, dan kun je ook beseffen dat het niet geapprecieerd wordt, niet gewaardeerd dat in scripten die niet organisch zijn, dus waar er hele heftige manipulaties in zetten, die manipulaties die gericht zijn op de knieval.

Dat je knielt voor dat script, je uit je eigen voelende vermogen stapt, je je feitelijk eigenlijk laat sturen door iets anders, op het moment dat je dat door gaat hebben, dan gaan die andere scripten, gaan zich als soldaten – krachtveld in informatie richten op jou. En dat via dus de pijnappelklier, het vitale centrum van het hoofd, daar gaan dingen gebeuren. En dat is waarom ik, dan kan ik op zo’n avond het niet helemaal open leggen en dat wil ik ook niet, alle kennis allemaal open leggen, want ik, omdat jij niet al die kennis hoeft te hebben. Het gaat om herkenning dan kom je door bepaalde punten heen. Hoe herken je zaken, stap je weer in jezelf en hoe haal je de macht van jezelf, je eigen macht, niet van iets of iemand anders, maar je eigen macht weer terug. En dan kun je die macht, kracht van je eigen innerlijke macht kun je die van binnenuit meegeven in een werkelijkheid, als een flits van water waar iedereen op gedijt en iedereen op ontkiemt. Als je dat door hebt – en je gaat het door hebben dit soort informatie-trillingsvelden, het gaat niet om info in de vorm, maar het gaat om de informatie van de frequenties.   Want ik spreek over hele boekwerken – ik zeg bijna niets- hele grote boekwerken van informatie, waar niet wordt getolereerd om erover te spreken. Ik had hier vanavond al bijna niet eens gestaan, zo heftig zijn ze aan het proberen geweest on te zorgen dat ik hier vanavond niet kon komen. …

< om verder te lezen, kun je de hele pdf-file downloaden>

Bron: Martijn van Staveren

Slides van de lezing (in zip bestand)

Met dank aan Heleen voor het invoelen, uitwerken en delen van dit transcript.

Bewustzijns-besturing

Een reactie plaatsen

(fragment transcript de lezing van Martijn van Staveren)

Planeet Aarde in quarantaine geplaatst door buitenaardse infiltraties & mindcontrol Lezing 3 Voerendaal, 13 juli 2023

(uitgeschreven deel 1 (van 2) van de opnames van die avond)

Mind Control, een beladen woord, begrip. Ander woord, Bewustzijns-besturing. Ook wanneer Wij elkaar beleren of dingen willen overbrengen is dat bewustzijnsbesturing. Iets WEG-denken wat niet van Jou/Mij is:
STOP, wees bewúst dat de gedachte/situatie/issue NIET van jou is en zeg dat ook. ‘Hé dit IS niet van mij .. het is nu WEG!’

Er zijn groten dingen aan de gang en al gebeurd.
Door de Vrije Kracht van ieder wezen gaat de werkelijkheid luisteren naar jouw bewustzijn. Ondanks het denken goed te doen door bepaalde dingen te doen of te volgen, het is nog steeds niet Wie We écht Zijn.

Ik benoem gefragmenteerde stukjes in het Veld waardoor er massa bewustzijnsherkenning op deze frequenties plaats vindt.
Als je niet meeloopt met bepaalde bewegingen, ben je vaak niet welkom. Bekend voor mij en voor iedereen herkenbaar.


Je/ik hoef niet leuk gevonden te worden. Alle mogelijkheden die dicht gehouden worden door ‘toezichthouders’ moeten gezien worden.
Op heel veel verschillende manieren is er contact met ons, óók met JOU! Er lopen heel veel filters door allerlei systemen heen, waardoor wij dingen ‘vergeten´. Heel veel is weg-geëbd, maar kan TERUG gehaald worden.

Meer dan de helft van mijn Aardse leven speelt zich NIET af in deze wereld hier.
Ik heb veel contact met andere beschavingen. Ook metafysisch contact, dat is IN deze dimensie maar buiten het waarneembare spectrum van fysieke materie, in mijn brein.
Ons brein is een deel van een veel groter deel van ons bewustzijn.

Metafysisch contact houdt in dat contact met andere beschavingen in de deze dimensie geïnterpreteerd worden door mij via iets anders dan de zintuigen die wij hier zien als ontvangers van informatie. De 3e manier van mijn contact is volledig buiten deze dimensie, dan ga ik fysiek uit deze dimensie weg.

Ik vertel dit omdat het niet als bijzonder gezien moet worden. Dit is normaal. De mens heeft daar van origine volledige beschikking over. Om contact te hebben met interstellaire of interplanetaire rassen, beschavingen menselijk en niet-menselijk. Het is goed om dit vrijuit uit te spreken. Een van de doelstellingen van mij, die ik samen met jou en op deze Aarde aan het uitpakken ben. Via ons bewustzijn.
Wat geweten wordt gaat ook in beweging.

Quarantaine waar ons bewustzijn in gebracht is, afsluitend denken, in on-mogelijkheden denken, alleen 0-100 en verder niets. Muren eraf en in grote kwantum mogelijkheden gaan denken. Dat denken vanuit diepste kern wie we zijn, betrokkenheid met elkaar, het leven, problemen, vervuilingen. Met andere intelligenties hierover uitwisselen in vol-waardigheid. De mens plaatst buitenaardsen op een voetstuk, dus het Zelf is kleiner, ondergeschiktheid.

Om contact te leggen zijn Bron-mensen nodig, mensen die voor NIETS ook maar één stap opzij gaan. Niet vanuit ego, vanuit Bewustzijn. ‘Hier Ben IK, ik erken mijzelf, ik voel mijzelf, ik neem mijzelf serieus, met Alles Wie Ik Ben ga ik er volop IN.’ De quarantaine staat die we ervaren, is zo ernstig dat de mens mak is gemaakt. Door angst en framing, zijn mensen verhalen gaan geloven die hen gevoel geven van verlichting. We brengen dit Hier in beweging, rechtstreeks contact met andere sterrenrassen. Goed ontwikkelde Vrije wezens, hoewel ook zij issues ervaren maar van totaal ándere orde dan wij hebben.

Er is een tijd geweest dat je aan de TAFEL zat, van grote beslissingen. Niet uit macht, maar uit bijdrage-schap. Een talent in je wat je hier op de aarde óók voelt, misschien niet helemaal kunt benoemen.

Er is een tijd waarin jij rechtstreeks aan de tafel zat van grote beslissingen samen met anderen, waarin je leven brengt en grote clusters van vraagstukken openlegt en kijkt naar wat daar nodig is en dat is kwantum fysisch bewustzijns-scheppers-schap die in je ligt, dat je in het midden staat van jezelf, dat je kunt weten wat er aan de hand is en met je bewustzijn dingen recht trekt, vervuilingen repatrieert, dat verstoringen recht getrokken worden, dat mensen die in probleem-gedachten zitten, instant in contact komen met jou, dat jij hen ziet, waardoor hetgeen wat in hen zit wat verstoort, in frequentie rechttrekt, schoon is en die mens in één klap weer helder kan denken.
Dat is wat ik doe en óók wat JIJ doet.

Dat is ook waarom je tegen bepaalde vraagstukken aanloopt en ook waaróm je vanavond hier bent!

Omdat het onvermijdelijk is dat je in contact komt met een deel van je zelf, het Opruim-Bewustzijn. Eerst jeZelf opruimen. Er is een enorm grote Alliantie aanwezig, Bronwezens, liefdevolle krachtige wezens die organisch zijn, bronwezens omdat ze geen bewustzijnsbesturing (MC) in zich hebben, maar zichzelf zijn en ook vanuit hun wereld waarin ze leven, met elkaar het leven eren en mét elkaar zichzelf zijn.

– om verder te lezen kun je de pdf-file downloaden

(met dank aan Heleen voor het uitwerken en delen van dit transcript)

Deel 4 van de belevingenserie – Buitenaardse leugens ontmaskerd, terug naar de Oorsprong – donderdag 20 juli 19:30 in Voerendaal, zie :

Belevingenserie in Voerendaal “Buitenaards contact is werkelijkheid” met Martijn van Staveren vanaf 15 juni

Over realiteit en collectieve realiteit – Q&A van lee

Een reactie plaatsen

(door lee)

❓ VRAAG: Kunt u, alsjeblieft zeggen, bestaat er zoiets als een collectieve realiteit, of zijn alle gebeurtenissen in mijn realiteit puur de mijne? Maar in het leven van andere mensen die in hetzelfde gebied wonen, is de realiteit anders en is er geen oorlog of milieurampen?

❗️ ANTWOORD van lee:

Laten we als voorbeeld een enorm bos nemen. Het heeft veel levende wezens en veel allerlei soorten noten, paddenstoelen en bessen. Het bos zelf is gecreëerd door het collectieve bewustzijn van sommige wezens en wordt door andere wezens gebruikt om fysieke lichamen te voelen. Je weet hoe het stadion door sommige mensen is gebouwd, maar anderen spelen erin, de toeschouwers zijn weer de derde en de kijkers van uitzendingen vanuit het stadion zijn überhaupt de vierde.

Het bos als leefgebied is dus door sommige wezens gecreëerd en wordt door vele anderen gebruikt. Maar dit maakt allemaal deel uit van Eén Plan – er zijn hier geen toevallige acteurs.

Vervolgens wijst iemand in het bos naar een boom en zegt “dit is mijn boom”. Is deze boom zijn eigendom geworden? Nee, maar het spel in “mijn boom” is begonnen – sommige mensen waren het erover eens, sommigen begonnen te vechten voor het recht op een boom, en sommige mensen hadden nergens niets van dit alles gehoord – ze leven in hetzelfde bos, maar aan de andere kant.

Er kunnen dus verschillende mensen met verschillende betrokkenheid bij verschillende processen op de planeet leven.

Wij voegen daar multidimensionaliteit aan toe.

Er is één bos, maar het is weerspiegeld in een miljard verschillende spiegels. Elke reflectie heeft zijn eigen kijkhoek. In de ene reflectie verschijnt de persoon die het recht op de boom claimde mogelijk niet, en in de andere is elke boom al door iemand aangetekend.

Dus een persoon ziet het “oorspronkelijke bos” niet, hij kijkt naar een soort reflectie. Het vermogen om reflectie te kiezen is trillingsafstemming. Waar je ook meer op bent afgestemd, dat type reflectie van Eén Bos zul je aantrekken.

Laten we er gelijktijdigheid aan toevoegen.

Je hebt tegelijkertijd niet alleen te maken met reflecties, maar ook met je versies die in elk ervan leven. Dat wil zeggen, je kijkt niet alleen naar een soort reflectie, je creëert er een versie van je lichaamservaring in. Je leeft dus zelf in verschillende reflectie-bossen.

Het is niet het bos zelf dat geheel van jou is, maar jouw keuze voor een variant van zijn weerspiegeling. Eén bos – dat is een collectieve iets. De collectieve trilling is de factor “dit is mijn boom, spelen jullie maar allemaal je rol”. Het is mogelijk om deze dingen zo te scheiden dat als iemand bijvoorbeeld zijn rechten op een boom claimde, maar alle anderen niet geïnteresseerd waren, deze persoon een individuele versie van het bos creëerde … waarin hij niemand ontmoet – er is geen een enkele persoon die geïnteresseerd is in deze versie van reflectie / weerspiegeling.

Over het algemeen reizen we door reflecties en nemen we het waar als tijd-ruimte. In sommige reflecties voelen we een sterke invloed van sommige gebeurtenissen, en in andere een zwakke. Sommige reflecties bevatten gegevens over wat er aan de andere rand van het “bos” gebeurt, terwijl andere vol zitten met hun eigen spel.

In de huidige trillingen van de planeet krijgen we een gevoel van multidimensionaliteit. Dat geeft zowel de kennis van de structuur van reflecties, als de mogelijkheid van een persoonlijke keuze waar naartoe te bewegen. Het is de moeite waard om te beseffen dat informatie over wat er gebeurt in deze reflectie niets anders is dan een vibrationele verbinding met deze realiteit. Dat is contact met de spiegel. En als je ervoor kiest om jouw kennis over iets in te zoomen, zal dat inzoomen je meer gegevens over dat onderwerp laten zien.

Dus als je meer in een probleem verdiept, zal dit onderwerp meer om je heen verschijnen. En de vraag is hier niet om de problemen te ontkennen – “Ik wil dit niet zien”, maar om precies dat te kiezen wat JIJ WILT ZIEN. Dan begint het gewenste al het andere te “verdringen”. In de fysieke wereld lijkt dit op een oplossing voor een probleem, niet op een ontsnapping aan een problemen. Dit is het belangrijkste verschil tussen je ergens voor verbergen en ervoor kiezen om ten goede te veranderen.    

. . .

❓ VRAAG: In mijn huidige incarnatie voel ik de realiteit dat ik momenteel leef als de enige die bestaat. Tegelijkertijd begrijp ik dat er veel parallelle realiteiten zijn: sommige zijn dichtbij deze, andere zijn ver weg, in sommige besta ik niet. En ik begrijp dat ik andere takken van mogelijkheden kan kiezen… Blijf ik me daar bewust van mezelf, of besta ik daar als een onbewust hologram?

❗️ ANTWOORD van lee: Het volledige antwoord is veel, veel dieper dan je denkt. Om het te begrijpen, kun je er zo naar kijken – alleen jij bestaat hier echt. Niemand anders, nergens anders, op geen andere wijze. Er zijn hier geen andere mensen, planten, sterren, kakkerlakken en popcorn. Alleen jij.

Verder.

In jouw vraag beschouw je jezelf in deze incarnatie en een alternatief op een andere tak van de werkelijkheid. Maar deze ‘ik-persoonlijkheid’ is helemaal niet jouw ‘ego-eigendom’, het is het ‘eigendom’ van de Eén. Het is de Eén die jou waarneemt, ervaart, als “ik”, hoewel je ego denkt dat het zo gescheiden is van anderen “niet-ik”.

Tel nu de twee posities op tot één.

Elke ‘ik besta’ is volledig en echt. De realiteit en volwaardigheid ervan wordt bepaald door het feit dat er maar Eén (Het Zijn) is. Alle andere “wezens” vanuit de positie van dit “Ik ben” zijn de reflecties, of anders, hologrammen. De paradox van het Zijn ​​is dat ieder van ons zowel Ik Ben als een hologram tegelijk is. Zowel dit als dat. Het omgekeerde is ook waar – niemand bestaat, er is alleen Zijn en zijn ‘droom over zichzelf’. In lineaire zin ben je voor elke optie in je leven dezelfde illusie als voor jou. Onthoud gewoon dat jij JIJ bent.    

. . .

❓ VRAAG: Je vertelde dat restanten van een planeet tussen de Zon en de Aarde vliegen. Blijkt dan daaruit dat er niet zoveel werkelijkheden zijn, als deze restanten in elk van hen vliegen? Als de planeet gesneuveld is, dan is ze gesneuveld. En we kunnen onze planeet ook vernietigen als de oorlog niet stopt, of zal iemand erin slagen om naar een andere realiteit te verhuizen, waar alles met verdere welvaart zal eindigen ?

❗️ ANTWOORD van lee: Dit zijn niet mijn verhalen, dit is de asteroïdengordel tussen Mars en Jupiter. Kijk maar in Wikipedia, wat het is. De foto zal direct laten doorschemeren dat dit sporen van een planeet zijn.

Om in een realiteit te komen waar deze planeet heel is, moet je naar vele millennia geleden verschuiven in trilling, een ander geschiedenis kiezen, en je zult jezelf in die nu -wereld vinden waar de Aarde over het algemeen anders is, waar de beschavingen van het zonnestelsel over het algemeen een andere weg zijn ingeslagen. Daar is Mars trouwens meestal nog met een atmosfeer en bevolkt.

We hebben het dus over takken van de werkelijkheid die in een bepaalde periode zeer sterk uiteenlopen en bestaan in het Nu parallel.

Onze planeet heeft ook vertakkingen van verschillende realiteiten, die de afgelopen jaren sterk uiteen zijn gelopen. Vooral in 1987, 2012 en 2016. Er gingen heel verschillende gebeurtenissen langs deze “takken”, die zowel de kaart van de wereld als de mogelijkheid van leven op onze planeet in het algemeen veranderden. Hoe verder zijn verwijderd in lineaire tijd van deze datums, hoe kleiner de kans dat iemand persoonlijk in deze vibrationele takken “induikt”.

Natuurlijk vinden er op elk moment voortdurend verschillen plaats. Maar collectieve beslissingen met ingrijpende veranderingen worden niet zo vaak genomen. En je hebt altijd een soort “luchtkanaal” van toegang tot naburige waarschijnlijkheden. Toegang tot de waarschijnlijkheid van een hele Maldek of Phaethon (een kapotte planeet) is heeeeeeeel ver in de aangrenzende gang.  

Bron: Lee — Вибрации (https://t.me/lee_vibrations)

DE GALACTISCHE STRIJD OM AARDE EN MENSELIJK BEWUSTZIJN

Een reactie plaatsen

(door Thérèse Jeunhomme)

‘We kunnen problemen niet oplossen door op dezelfde manier te denken als toen we ze creëerden.’ (Albert Einstein)

Voor de beweging in onze wereld, voor de aarde en voor de hele mensheid, is het van het grootste belang om je te gaan realiseren welke weg de doorgang gaat geven naar een andere manier van (samen) leven, naar een andere manier van Mens Zijn. En die weg is de weg van verruiming van jouw persoonlijke bewustzijn. Om alle manipulaties te kunnen gaan inzien en doorzien en te weerstaan, wat de enige weg ìs, is een verruimd/verhoogd bewustzijn het enige wapen. Deze verruiming of verhoging van jouw bewustzijn kun je uitsluitend zelf en alleen doen. De keuze om dit te gaan doen maak je zelf (je bent aan niemand iets verplicht, uitsluitend aan jeZelf). De horizontale frequenties, het lineaire denken, houdt je vast in deze gecreëerde matrix en zal geen enkele beweging en verandering gaan brengen. Het verhogen van jouw bewustzijn naar een multidimensionaal niveau van bronbewustzijn, is het enige ‘wapen’ dat bestand is tegen alle manipulaties, listen, leugens, bedrog, misbruik, mindcontrol en crowdcontrol. En het multidimensionale bewustzijn is het bewustzijn dat ieder mens van oorsprong heeft, het is alleen door miljoenen jaren heen verloren gegaan en verborgen gehouden.

Het is de allerhoogste tijd om je dit te gaan realiseren en jouw eigen keuze te maken: blijf je hierin? of stap je eruit? It’s all up to you! Ga op ontdekkingsreis! Maak de reis naar binnen en maak weer opnieuw contact met jouw ware wezen dat in een menselijk lichaam woont.

Wie ben jij? Jij bent een menselijke krachtdrager, een wezen van en met oorspronkelijk bewustzijn, de bron van alle leven in alle multiversa, en je bent verbonden met alle levensfrequenties in alle universa. Het terughalen van deze innerlijke kracht in jezelf, in jouw bewustzijn, jouw innerlijke goud als soeverein wezen op planeet Aarde, creëert een collectief bewustzijn dat de ‘lage’ frequenties van macht en manipulatie volledig kan doen oplossen! Opdat wij samen bewust kunnen terugkeren op deze planeet in harmonie, gelijkwaardigheid en wereldvrede. En dat moment is NU! Er kan niet langer worden gewacht!

Om jouw individuele bewustzijn te verruimen en te verhogen naar frequenties van multidimensionaal wezen, is het nodig dat je alle spiritualiteit, new age, religie en al jouw eigen gedachten aan een nader onderzoek onderwerpt en altijd en overal de vraag stelt: is dit van mij? En dat je kennis verkrijgt over de galactische strijd die gaande is om onze planeet en het bewustzijn van de mensheid. Een redelijk overzicht van buitenaardse rassen en hun bedoelingen is onontbeerlijk.

Er zijn buitenaardse rassen die de mensheid en de aarde welwillend zijn, en ons al heel lang neutraal waarnemen zonder in te grijpen, en niets liever zouden willen dan dat de mensheid en de aarde zich verheffen boven alle gekrakeel en gekonkel, om een galactische alliantie te vormen met de aardbewoners die dan vervolgens ook technologie ter beschikking worden gesteld om interstellair te reizen en contact te hebben en te onderhouden met onze buitenaardse families. Want wij, mensen, zijn ook een mix van buitenaards DNA. Deze galactische waarnemers ervaar ik sinds mijn 25ste levensjaar. Deze weg naar binnen brengt alles wat jouw huidige bestaan vormt in beweging, en dat kan best als beangstigend worden ervaren. Immers, hoe is het voor jou als je Zelf gaat inzien en doorzien dat alles waar jouw leven uit bestaat gemanipuleerd en geïnfecteerd is? Dat niets is wat het lijkt, en dat niets lijkt wat het is? Dit is een gigantische en diepgaande omvorming van het menselijk bewustzijn.

Er zijn buitenaardse rassen die ons niet welwillend zijn, die niets liever willen dan de mensheid in slavernij en onderworpenheid houden en dat doen zij door kunstmatige attributen in te brengen (denk aan algoritmes, smartphones, teevees, tablets, computers, 5G), door beïnvloeding van jouw gedachten (Aethians), door aansturing van spiritualiteit, new age, religie, het bankwezen, de farmacie, de politiek, de geldsystemen, armoede, afgescheidenheid, oorlog, ziekte, angst, dood en (kinder)misbruik voor mind control en crowd control. Ook hebben deze rassen al sinds de jaren 1940/1950 convenanten afgesloten met overheden die volledig op de hoogte zijn van de bedoelingen van deze rassen, en sommige overheden (de zogenoemde Cabal) werken hiermee samen. Het centrum van deze rassen bevindt zich in de Orion-frequenties (onder andere Draconische rassen, Reptilianen, Greys), die hier op aarde de aansturing van deze mensen in hun macht hebben. En die aansturing/controle/manipulatie van bepaalde elitegroepen mensen en hybride wezens hier op aarde, houdt deze machthebbers in stand. Uitsluitend een verruiming en verhoging van jouw bewustzijn is hiertegen opgewassen en kan hierin beweging en verandering brengen. Wellicht de grootste valkuil in het huidige bestel van aarde en mensheid zou de zogenoemde ‘UFO disclosure’ kunnen zijn waarover ineens allerlei gepubliceerd wordt. Dit betreft de ‘disclosure’ van overheden die met buitenaardse rassen samenwerken, en zou de laatste hengel kunnen zijn om de mensheid binnen te halen. Indien jij niet weet met welke buitenaardsen je te maken hebt, kun je pardoes in de val lopen.

Kort en goed is NU de vraag: Wie Ben Jij? Waar Kies Jij Voor? Een planeet Aarde waar Mensen met en vanuit een verhoogd bewustzijn in gelijkwaardigheid, harmonie en wereldvrede leven, zonder (voor)oordeel over de ander, in open contact met andere buitenaardse beschavingen? Alles hangt af van jou! NU.

Mijn naam is Thérèse Jeunhomme en ik belichaam een brug tussen mijn Pleïadische beschaving (mijn familie) en de aardse realiteit wat wij gezamenlijk als scheppingsveld hier inbrengen. Het dichtgeweven web van manipulatie in ons hele melkwegstelsel heb ik aanschouwd vanuit een ruimteschip in een andere dimensie/frequentie. Leven is trilling, is frequentie, die zich uit in een vorm. Alle levensfrequenties bestaan in alle voorstelbare vormen en uitingen. Ik be-leef deze transitie van bewustzijn en buitenaards contact inmiddels ruim 40 jaar, en ook ik ben net als vele anderen in dit leven talloze malen en op onvoorstelbare wijze aangevallen en onderuit gehaald, in pogingen van de buitenaardse machthebbers om mijn bestaan en inbreng hier te elimineren. Lees meer op de pagina ‘bewustzijn in beweging‘. Wil je contact met mij dan kan dit via een persoonlijk bericht.

Een goed naslagwerk om jeZelf te verdiepen in de multi-diversiteit van buitenaardse levensvormen en hun al dan niet gunstige beïnvloeding van de mensheid, is het boek van Elena Danaan ‘Geschenk van de sterren’.

20230709 Thérèse Jeunhomme

Bron: vloeibareliefde.com

Art: Thérèse Jeunhomme, olieverf op katoen 70×70 cm

Moeder!

Een reactie plaatsen

(door Erik Tanghe)

We hebben als mens allemaal één ding gemeen.

We bevinden ons in een lichaam en dat lichaam werd gedurende negen maanden gedragen door een wezen dat ons mee voorbereid en beïnvloed heeft op het bestaan in deze werkelijkheid.

Dat wezen dat ons gedragen heeft, is onze moeder en die hebben we op de één of andere manier allemaal…De moederschoot is ais als het ware een poort naar deze wereld.. voor iedereen..Het is de enige manier om hier te komen en het is ons eerste contact, onze eerste fysieke kennismaking met dit aardse bestaan.

Die poort, die doorgang is erg bepalend voor het leven dat je hier op aarde zal leiden en het verblijf in de moederschoot is voor de meeste onder ons bepalender dan studies en/of latere levenservaringen.

Mijn moeder ligt momenteel op sterven.

Nadat ze aan de beterhand was na haar kankerdiagnose, heeft een ongewenste éénmalige bestraling haar te diep geduwd. 

Je moeder verliezen is een ingrijpende gebeurtenis want het haalt een stuk houvast bij je weg.

Je moeder is immers iets wat er altijd is, ver weg of dichtbij, goeie of slechte band.. ze is er wel.

Ze is de eerste zekerheid die je ervaart als je hier aanbelandt.

Dat wegvallen van dat stuk houvast bezorgt diegene die achterblijft een gevoel van ontreddering, eenzaamheid en kwetsbaarheid. Je laatste redmiddel, je achterban is immers niet meer.

Het is een stuk van je persoonlijkheid dat plots wordt afgenomen en die persoonlijkheid is een erg hardnekkig iets om van je af te schudden.. 

Over schudden gesproken…

Ik herinner me nog heel goed hoe ik een twintigtal jaren geleden zwaar ten val kwam tijdens een motorrally doorheen de woestijn.

Ik sprong tegen 120 km/u over een zandduin heen en toen ik zwevend door de lucht zag dat er achter de duin een blok versteende zand van 2 meter onvermijdelijk op me lag te wachten, wist ik dat ik me flink ging pijn doen.

Net voor ik met een rotvaart van m’n motor werd geslingerd en met m’n hoofd het zand in dook, kon ik maar één ding roepen…

‘Moeder!’

echt..

Ik riep het niet hardop maar ik riep het wel.

Ik riep het wezen dat mij op deze wereld had gezet ter hulp omdat ergens diep vanbinnen hoopte dat zij mij het leven kon schenken of doen behouden.

En net zoals zij mij toen niet heeft kunnen redden, kan ik dat bij haar nu ook niet.

Haar menselijke ervaring in deze werkelijkheid loopt ten einde en met alle toewijding en inzichten heb ik daar niks aan kunnen veranderen en zakt de grond voor een stuk onder me weg.

En die grond zakt niet onder me weg omdat ik voel dat ik gefaald heb maar wel omdat ik voel dat het niet klopt en dat ik op hetgeen wat niet klopt, nog geen grip heb. 

Dat wij ons op een bepaald moment, gewild of ongewild losmaken uit deze werkelijkheid is niet meer dan logisch maar de manier waarop daar weiger ik nog langer aan mee te doen.

Menselijke aftakeling of mooi verbloemd gezegd het ouderwordingsproces is niet meer dan een moedwillige schrijffout in de taal van deze illusionaire werkelijkheid.

Een paar dagen geleden vertelde mijn moeder me op een morgen dat ze voelde dat ze ging doodgaan en dat het goed was geweest.. dat het een goeie manier was om zo te vertrekken en dat wanneer ik haar nog iets wilde zeggen, ik het best op dat moment kon vertellen vooraleer het te laat was.

En het enige wat ik haar wilde vertellen.. nee , het enige wat ik wilde uitschreeuwen was dat het niet goed was geweest, dat het geen goeie manier is om te sterven, om met een uitgemergeld lichaam uit deze wereld te stappen… dat het mensonterend is om toe te geven aan een lichaamsproces dat niet bij ons hoort..

‘Iedereen wordt oud en iedereen gaat dood’ hoor ik jullie roepen.

‘Sterven begint vanaf de geboorte’ is nog zo’n goeie insteker.

Nou, ik doe daar dus niet meer aan mee.

 

Een test met fruitvliegjes heeft aangetoond dat fruitvliegjes die worden blootgesteld aan dode soortgenoten ook zelf veel vroeger komen te overlijden.

Stel dat we kinderen zouden opvoeden zonder ze ooit in contact te brengen met oude mensen.

Zouden zij dan ook langer leven of misschien zelfs niet oud worden? 

En stel dat ik morgen een manier vind om dit blokkerende script, deze verrekte invoeging in onze holografische werkelijkheid te omzeilen.. zou ik het dan wereldkundig maken?

Zou ik een youtubefilmpje maken met de uitleg hoe je niet meer oud hoeft te worden en te sterven?

Zou de mensheid de veel grotere kennis die we zouden vergaren gedurende een veel langer leven op een goede manier weten te gebruiken of zouden we opnieuw wijsheid verruilen voor machtsmisbruik en eigenbelang?

Zijn we klaar om eeuwig te leven?

Want weet dat het sterven ons tegen houdt om deze werkelijkheid helemaal te doorgronden en dat we door het sterven niet de tijd hebben om helemaal te begrijpen hoe we het falen van het menselijke ras op deze planeet tot een einde kunnen brengen.

Dat wegvallen van die zekerheid, van dat houvast in je leven heeft gelukkig wel één erg groot voordeel.Het brengt je immers dichter bij jezelf.

Je hoeft je niet meer te spiegelen, noch te vergelijken, te meten, te voldoen of stukken van jezelf te projecteren op je moeder.

Je kan niet meer rekenen noch terugvallen op.

Je kan niet meer vertellen hoe het met je gaat en hopen een trotse blik of goedkeuring als reactie op je verhalen.

Je staat er alleen voor en je wordt in volle glorie geconfronteerd met jezelf en de wereld om je heen.

Je bent alleen.Je bent het altijd geweest maar nu zie je het pas echt.

 Goeie reis, ma.. dank voor het dragen en we zien elkaar aan de andere kant…
 

Je zoon Erik

PS: en nee, ik hoef geen berichtjes die me sterkte wensen, ik hoef geen medeleven dat alleen maar een lijden zou bevestigen. Ik lijd niet.. ik leid.

Ik vermeld er even bij dat mijn moeder ondertussen is overleden..

Bron: nieuwsbrief Erik Tanghe (inschrijven)

Kosmische dimensies

Een reactie plaatsen

(door David Price)

Als we al onze projecties tot in de laatste sporen zouden kunnen doorzien, zou onze persoonlijkheid zich uitbreiden tot kosmische dimensies.

—Marie Louise von Franz

*

Vaak kunnen we door één verhaal, één boek of één persoon een andere keuze maken, een keuze voor de mensheid, voor het leven.

—Elie Wiesel

*

Bij hem zijn toen hij stierf was iets dat ik nooit zal vergeten. Zijn moed. Zijn geluk. Zijn acceptatie. Het was een kolossale ervaring voor mij. Heeft mijn leven compleet veranderd op een manier die ik niet had verwacht. Ik had verwacht dat ik me verdrietig en verloren zou voelen. Maar ik voelde het tegenovergestelde. Gewoon, zoals: ‘Jongen, dit is het. Dit is alles wat we hebben. Hier. Je kunt dus maar beter opletten.

~ Laurie Anderson

*

In deze innerlijke reis naar JA wordt je ondersteund door de wezens van de Aarde, in al hun vliegen, zwemmen, huppelen, rennen, springen, diep duiken, diep geworteld, blad fladderende regenboog kleurrijke glinstering – allemaal biddend dat jij en ik wakker zullen worden tot de onvervangbare kostbare schoonheid van het leven.

— Francis

*

Er brak brand uit achter de schermen van een theater. De clown kwam naar buiten om het nieuws aan het publiek te vertellen. Maar ze dachten dat het een grap was en applaudisseerden. De clown herhaalde het nieuws en het publiek applaudisseerde nog meer. Dus ik denk dat de wereld zal vergaan, onder het algemene gejuich van blije hoofden die zullen denken dat het een grap is.

— Søren Kierkegaard

*

De heer Kierkegaard stond niet bekend om zijn vrolijke optimisme, maar hij heeft hier een punt. Ons bewustzijn zal worden uitgebreid of anders zal er een enorme ineenstorting plaatsvinden. Degenen die diep en ver kijken, zijn de brandweerbrigade die ons te hulp schiet. We kunnen onze schouders ophalen en ze afwijzen als we dat willen, maar dat zal schokkende gevolgen opleveren. Niet opletten brengt ons allemaal in gevaar.

Aandacht schenken is het werk van het opbouwen en opnieuw opbouwen van een relatiecultuur op het gebied van betekenis. Een ding dat je onwillekeurig opvalt, is hoe schoonheid in de wereld is verweven en hoe we het te druk hebben om het te zien en ons erover te verwonderen. De onbeantwoorde vraag is waarom. Ik denk dat het de moeite waard is om die vraag te stellen, zodat we verantwoordelijke kosmische burgers kunnen worden die echt om de schepping geven in plaats van ze te gebruiken om alleen maar winst mee te maken.

Ik ben opgegroeid met mensen die gewoon gelijk wilden hebben. Tot een conclusie komen was belangrijker dan waarheid of duidelijkheid. Als je jouw zoektocht wil beëindigen zodat je geen twijfel ervaart, is dat laf, vanuit mijn perspectief. Ik denk dat twijfel creatief is, dat het deuren kan openen en inzichten kan opleveren. Niet weten vind ik belangrijker dan weten. Ik geef de voorkeur aan ‘voorlopig weten’, maar dat vergt nederigheid en de moed om te blijven zoeken.

“Stars before Dawn”, by Fukita Fumiaki

Kunstenaars en filosofen en al degenen die in het veld van bewustzijn werken, zijn bezig met het quixotische streven naar een groter en dieper leven. De knoppen en hefbomen van werelds succes verbleken bij verwondering over de wonderbaarlijke grootsheid van het bestaan. Het levend houden van die gemoedstoestand ondersteunt de ziels. Voor sommige mensen is het absoluut noodzakelijk, en godzijdank, want anders waren we allang neergestort en verbrand.

De bewuste en onbewuste creatieve krachten werken al duizenden jaren langs elkaar heen en lijken in onze tijd heel dicht bij een beslissend hoogtepunt te komen. Planeet Aarde is het toneel geweest van een groot aantal catastrofes, maar het lijkt dat we klaar zijn voor een hele grote, misschien wel de laatste. Alleen het plotselinge opkomen van de wijsheid van het hart, iets wat slechts een minderheid van ons bezit, zal de uitkomst veranderen. Misschien komt er een plotselinge verschuiving en komen we tot bezinning. Wonderen gebeuren, maar we dragen nog steeds een persoonlijke verantwoordelijkheid om wakker te worden en genoeg van de wereld te houden om haar te redden. De actie van aandacht schenken door het oog van het hart is in dit opzicht effectiever dan analyse. De wereld wordt gered of verloren door liefde, meer dan door geloof en mening. Dat is waar de echte kracht van transformatie is.

Geeta Mikoo

Bron: https://davidprice-26453.medium.com/cosmic-dimensions-c27a2b5bf694

Cover image by Peter Hurd

My first book is a compilation of selected Medium articles. You can get it at Amazon. If you read it, please leave a review.

https://www.amazon.com/dp/B0C9RY2XSX?dplnkId=36fc7dd4-54df-4b5a-9b6b-567e03c345e5&nodl=

DE AARD VAN ONZE ONSTERFELIJKE LEVENS

Een reactie plaatsen

(door Thérèse Jeunhomme)

De aard van onze onsterfelijke levens ligt in het verlengde van onze woorden en daden die zich blijven verspreiden in de loop van alle tijd. Deze krachten die Tijd en Ruimte herscheppen en die de persoon vormen die we denken te zijn beginnen lang voordat we geboren worden en gaan door na ons overlijden. Onze levens en onze keuzen, zoals kwantumbanen, worden in een moment begrepen. En bij elk kruispunt zal elke ontmoeting een nieuwe potentiële richting suggereren. Onze levens zijn niet van ons. Heden, verleden, toekomst, alles is met elkaar verbonden.

(fragmenten uit boek/film ‘Cloud Atlas’)

Mijn leven reikt veel verder dan mijn eigen beperkingen. Al mijn grenzen zijn conventies die nog getranscendeerd kunnen worden, zolang ik mijzelf maar kan voorstellen dat ik dit doe. Gisteren ging mijn leven een kant op. Vandaag gaat het een andere kant op. Gisteren had ik niet gedacht te doen wat ik vandaag heb gedaan. En zo zijn er talloze verschijnselen die ons leven bepalen. De woordfragmenten uit het boek/de film ‘Cloud Atlas’ beschrijven in mijn beleving exact waar ons menselijke bestaan hier in deze realiteit over gaat. Een fantastisch boek dat ook goed verfilmd is, over verschijnselen in tijdlijnen.

Ik ben Hier, nu, en ik was er altijd al, 21 miljard jaar geleden, en ik zal er over 500.000 jaar ook zijn. Ik ken mezelf uitsluitend door de ogen van de ander. Iedere ontmoeting heeft betekenis. Voor jezelf, voor de ander, voor alle tijdlijnen die er waren, zijn, en zullen zijn, want alles vindt gelijktijdig plaats. Al onze gedachten, daden en woorden scheppen heden, verleden en toekomst tegelijkertijd in alle tijdlijnen. Ga bewust op pad, zie ieder mens, ieder verschijnsel. Een minuut, een dag, een jaar, een leven, honderden levens worden gevormd en geschapen door de gedachten, woorden en daden van een mens. Zo belangrijk en betekenisvol ben jij. Ben ik. Is alles en iedereen. 

En het muziekstuk vind ik ook diepgaand krachtig en prachtig: 

20230704 Thérèse Jeunhomme

Bron: https://vloeibareliefde.com/2023/07/04/de-aard-van-onze-onsterfelijke-levens/

Art: Encaustic op papier 50 x 70 cm by Thérèse Jeunhomme

Frequentieprognose van lee voor juli 2023

Een reactie plaatsen

(door lee)

De lancering van een nieuwe levenscyclus van de hele beschaving is begonnen. En nu lijkt de planeet op een grote keuken na een banket, die wordt voorbereid voor een nieuw feestmaal.

In deze “keuken” is er veel vuile vaat, etensresten en verwelkende groenten. De schoonmaak begint echter, een nieuw team koks is gearriveerd en de levering van verse producten is al begonnen.

De trillingen van de maand bevatten dus zowel het proces van het elimineren van de gevolgen van turbulente gebeurtenissen als het proces van voorbereiding op de volgende happening. Voor een toevallige waarnemer lijkt deze gang van zaken misschien chaos, maar in feite is alles strak georganiseerd en is het werk in de zaak in volle gang – tegelijkertijd de sporen uit het verleden opruimen en voorbereidingen treffen voor de toekomst.

In juli worden de collectieve processen op de planeet zo gesynchroniseerd, dat sommige mensen met vernieuwing bezig zijn en het andere deel met de schoonmaak. Het voelt als een gelaagdheid van stromen van gebeurtenissen – die elk langs zijn eigen vector beweegt.

Aan de ene kant vallen de oude structuren uit elkaar en elke poging om ze te herstellen is slechts een versnelling van hun afbraak. Elke beslissing in het kader van het in stand houden van het oude systeem leidt tot ineenstorting. Meer actie versnelt alleen het schoonmaakproces, maar herstelt het verleden helemaal niet.

Op hun beurt worden nieuwe leiders en nieuwe organisaties gevormd. Hun macht groeit exponentieel en hun allianties worden sterker. De beslissingen van de leiders van de nieuwe tijd lijken misschien vreemd, maar er waait een goede wind en de contouren voor nieuwe creaties beginnen al vorm te krijgen. Dit zijn processen van de andere stroom van gebeurtenissen. Daarin verhoogt elke geringste inspanning, zoals een sneeuwbal, het effect van het toekomstige resultaat.

De twee stromingen zullen hun eigen ritme volgen en zich in hun eigen stadia ontwikkelen. Het kan lijken alsof ze op zichzelf staan ​​en zich niet bijzonder interesseren in elkaars gebeurtenissen. De een is lente, de ander herfst. In de ene stroom vegen orkanen alles op hun pad weg, in de andere – een fris regentje die gewassen bevloeit.

Ook op persoonlijk vlak zal een soortgelijke dynamiek ontstaan. Sommige van je oude beslissingen en langetermijngebeurtenissen zullen beginnen af ​​te brokkelen, terwijl het andere deel gewoon fantastische ondersteuning “van bovenaf” zal krijgen. Je zult dit “van bovenaf” voelen in de vorm van optimisme en inspiratie om iets buitengewoons in je werkelijkheid te creëren.

In juli is het gepast om datgene af te ronden wat je al een hele tijd achter je aansleept. Kijk goed rond – wat achtervolgt je al een hele tijd, welke beslissingen heb je uitgesteld, wat voor oude rommel er weg kan? Strikt genomen zou de beste oplossing zijn om alles wat verbleekt en verrot is weg te gooien om ruimte te maken voor vernieuwing. Hoe meer rommel je weggooit, hoe meer energie je kunt krijgen voor verandering.

Het belangrijkste zal echter zijn om te beseffen in welk proces je momenteel energie steekt. Het maakt immers niet uit met welke kracht je tegen de stroom van een bergrivier in roeit – je wordt toch naar beneden meegesleurd. Het maakt niet uit hoe vaardig je de boot hanteert, maar als je in een storm stuurt, word je nog steeds ingehaald door stormgolven.

Dat wil zeggen, betrokkenheid bij de processen van “de keuken schoonmaken” kunnen je zo in beslag nemen dat je niets anders dan afval gaat zien. Maar je hoeft de schoonmaak niet te doen, je kunt een andere activiteit kiezen. In de achtergrond is er immers een ander team van koks al aan het werk gegaan. Daar bespreekt iedereen geanimeerd recepten voor het komende feest en worden er verse producten getest.

Besteed zeker aandacht aan aankomende gebeurtenissen; welke nieuwe producten worden getest, welke innovaties besproken, meldingen over ontdekkingen en nieuwe technologieën gemaakt, nieuwe soorten bedrijven geopend? Letterlijk nu ontstaan ​​er bepaalde trends die alle bekende trends in het komende decennium zullen overschaduwen.

Op dit moment zien mensen het nieuws voor hen naar de achtergrond gaan en begrijpen ze niet eens hoe deze “side notes” straks de hele wereld op zijn kop kunnen zetten. Je kijkt naar fenomenale dingen. Verplaats gewoon je focus een klein beetje en je zult zien wat een geweldige spel je bent gaan spelen.

Bron: guidereality.net

Вибрационный прогноз от lee на июль 2023

Начался запуск нового цикла жизни всей цивилизации. И сейчас планета напоминает большую кухню после банкета, которую начинают подготавливать к новому празднику.

На этой «кухне» уйма грязной посуды, объедков и увядающих овощей. Однако вот начинается уборка, прибыла новая бригада поваров и пошли поставки свежих продуктов.

Таким образом вибрации месяца вмещают в себя как процесс ликвидации последствий бурных событий, так и процесс подготовки к следующему мероприятию. Случайному наблюдателю такое положение вещей может казаться хаосом, но на самом деле все весьма организовано и работа в заведении идет полным ходом – прибирание следов прошлого и приготовление к будущему одновременно.

В июле коллективные процессы на планете синхронизированы так, что часть людей занимается обновлением, а другая часть вовлечена в уборку. Это ощущается как расслоение потоков событий – каждое из которых двигается по собственному вектору.

С одной стороны, прежние структуры рассыпаются и любые попытки их восстановить – это только ускорение их слома. Каждое решение в рамках поддержания старой организации будет вести к ее развалу. Больше действий лишь ускоряет процесс уборки, а вовсе не реставрирует прошлое.

(more on the site guidereality.net )

zonnestraal

Een reactie plaatsen

(door Jort)

laverend tussen een ster en een spinnenweb
pulseer ik wat ik ben, was en zal zijn
onkenbaar voor een ander
of voor mijzelf

door de mazen van de matrix
stroomt de oorspronkelijk stilte
die weet, zwijgt of fluistert en altijd is
de kern zonder welke ik niet ben
en zij is niet zonder mij
zij die alles is maar niets claimt

verstrikt in het web schreeuwt mijn hart
naar de Geliefde, de Aarde en de Oceaan
De Geliefde die het zijn is
de overvloedige verbondenheid met al het leven

voluit leven
de pijnen gezien, gedragen en alchemisch
oplossend in de eigen kern, de essentie en toegang
tot al wat is

hoe kan ik kiezen voor de een
als ik die ook in alle anderen zie
is het een kwaal dat ik zonnestraal
ben ik een spin of ben ik een vlieg
ben ik een opener of een hartendief

Dame, vergeef mij al mijn zonden
opdat ik mijzelf weer kennen kon de
Heer en Dame zijn in mij
verenigd ontsluiten zij dat wat nooit niet was
en springen als een kind vrolijk in de modderplas

makkelijk gezegd maar hoe gaat het in de praktijk
wat zijn al die eentjes met hun rugzakjes ongelijk
de draden van het web verdonkeren de vloed en het eb
ze voeden het kleine denken en verzwaren het gemoed
de polsslag, het bloed van al het leven
het water van bewustzijn, het bewustzijn van water
alles moet weer zijn en stromen, leven geven

stap opzij en laat wie je werkelijk bent en waarvoor je hier bent gekomen
interacteren met alle bloemen in de tuin van Eden
Het is niet je toverstaf of de schone schede
noch je kennis over dit en dat, noch de wiskundige rede
de sprankel en de vonk zit in het hart, je essentie zingt de ware dromen

je bent een bij en vliegt van bloem naar bloem
het is je liefde voor het geheel dat je dat laat doen
geen bloem kan je vangen, je bent werkzaam voor de korf
je ruikt naar de honing die ieder in zich draagt en niet bedorf
laat je niet vangen door vleesetende bloemen
laat geen stamper je verstrikt doen raken in zijn web

stroom als water en storm als de wind
voed als de Aarde en koester als de Zon
laat iedereen vrij en zing van het zelf waar alles nooit begon
wees het licht dat alles laat zien, bied het veld waar alles kon

wie weet ontmoet je een andere bij bij de korf
die net als jij vergat wie ze was maar haar zelf verworf
wie weet vervloeien jullie als nectar
die gloeit en verdampt en oplost in Het Absolute
voorbij zijn en niet zijn
tot die tijd…
sla je vleugels uit en vlieg!

Jortus
2023

Bron: jortus.com

Photo by Simon Berger on Unsplash

Kun je sterren horen?

Een reactie plaatsen

In “The Lost World of the Kalahari” schrijft Laurens Van der Post over zijn reis en het leven tussen de Bosjesmannen van de Kalahari-woestijn en beschrijft hoe geschokt ze waren dat hij de sterren niet kon horen. Eerst dachten ze dat hij een grapje maakte of dat hij loog. Toen ze zich realiseerden dat hij de sterren echt niet kon horen, concludeerden ze dat hij erg ziek moest zijn en uitten ze hun grote verdriet. Want de Bosjesmannen wisten dat iedereen die de natuur niet kan horen, de ernstigste ziekte van allemaal moet hebben.

Gedurende bijna de hele tijd dat mensen op de planeet zijn, waren regelmatige gesprekken over de soortgrens heen een alledaags natuurlijk onderdeel van het leven.

Helaas lijkt dit een vreemde uitnodiging in de wereld van vandaag; de meeste mensen hebben moeite om zo’n gesprek te beginnen. Misschien komt dit omdat ons van jongs af aan is geleerd om de natuur als een verwijderd object, een levenloos object, een gebruikswaar te beschouwen. Deze verkeerde perceptie lijkt aan de basis te liggen van onze culturele kwalen.

Het vermogen van de mensheid om het bewustzijn van de aarde waar te nemen, is van cruciaal belang voor onze overleving en voor al het leven op aarde.

~ Rebecca Wildbear, the Animas Valley Institute

Over muziek, uit het boek “The Lost World of the Kalahari” door Laurens Van der Post

Soms zaten de vrouwen bij elkaar naast hun hutten, in het lange rechte licht van de avondzon, met hun kralen en kettingen als goud om zich heen. Elk hield een handvol lang droog gras vast en ze zongen allemaal samen, sloegen de maat met het gras en streelden de stengels met hun vingertoppen als de snaren van een gitaar. De melodie was geladen met alle onuitsprekelijke gevoelens die je krijgt bij het ondergaan van de zon over de grote aarde van Afrika. Ze noemden het lied de “Grass Song” en met de moeilijkheid van interpretatie konden noch Dabe, noch de zangers het gemakkelijk uitleggen. Ik kan me alleen het gevoel herinneren, de woorden geven het onvoldoende weer:

Dit gras in mijn hand voordat het werd gemaaid

Huilde in de wind om de regen die zou komen.

De hele dag huilt mijn hart in de zon

Voor mijn jager te komen.

Ze zongen dit keer op keer, waarbij het lied meer lading en meer betekenis kreeg door de herhaling, alsof ook het hart mee ging doen met het voortdurend verzoek, zoals gevraagd in het Nieuw Testament om te bidden, zodat leven en levenskracht toegankelijk wordt voor onze diepste smeekbeden. Het lied betoverde ons allemaal, zodat het me niet verbaasde dat de jonge mannen, die het crescendo van verlangen hoorden, zich vaak niet langer konden bedwingen. Ze lieten wat ze aan het doen waren vallen en kwamen uit de bush, hun voeten stampend op het woestijnzand als een trommel, hun handen wijd gestrekt en hun borstkas op en neer van emotie, huilend alsof het geluid uitgescheurd was, levend en bloedend, uit het midden van hun wezen: “Oh, kijk, als de adelaar, ik kom!”

Deze Bosjesmannen maakten ook muziek. Nxou was er constant mee bezig en het instrument dat hij bespeelde was als een boog en zeer populair. In zijn handen leek het een grotere boog te worden die naar betekenis schoot in de woestenij van geluid, niet met pijlen van vuursteen en ijzer, maar met darten van geordende tonen die de stilte tegemoet vlogen. Alle mannen konden het instrument bespelen, maar niemand zoals Nxou…

Het was nog donker. Ik was net wakker geworden en realiseerde me met een versnelde hartslag dat het uitzicht zo helder en groots was dat ik ster na ster kon zien opkomen boven de rand van de woestijn. Ik heb natuurlijk ontelbare keren de zon en de maan zien opkomen, maar nog nooit, zelfs niet op zee, was ik getuige van zo’n opkomst van sterren. Op dat moment begon Nxou plotseling een van zijn eindeloze reis-melodieën te spelen.

Het ritme, en het geluid, en de puls van ver sterrenlicht, evenals de golvingen van de grote deining van de duisternis die in schuim en nevel op de rots van de Melkweg uiteenspatte, klonken zo één met elkaar dat ik reageerde zoals ik deed toen ik Beethovens Negende symfonie voor het eerst hoorde; het volle koor van menselijke stemmen die onverschrokken opstijgt naar het uiteindelijke hoogtepunt van vastberadenheid in hun ontdekking van een universele betekenis in de tragiek van een individueel lot.

Wat me echter verbaasde, was dat de Bosjesmannen geen trommels hadden. Ze bevestigden het basisritme van hun muzikale gebeuren door het uit te slaan met een explosie van geluid tussen halfgebogen handpalmen, of, zoals bij hun dansen, door constant en krachtig met hun voeten op de aarde te beuken. Maar ze hadden een meer geëvolueerd instrument, een viersnarige lier precies zoals we die aan de voet van de Slippery Hills kapot hadden zien liggen. Alleen de vrouwen speelden deze, een jong meisje tikte meestal met een stokje op de snaren en een oudere vrouw bepaalde het geluid door behendig met haar duim over de snaar te strelen terwijl het meisje erop sloeg.

We ontdekten dat deze liefde voor muziek niet specifiek was voor onze eigen hechte groep, maar kenmerkend was voor al deze mensen in de woestijn, wat een weerspiegeling was van de traditie van vaardigheid van Bosjesmannen als muzikant en hun diepe toewijding aan muziek. Eens, ver weg van onze drinkputten, terwijl we uitrustten tijdens een jacht in de hitte van een vreselijke dag, hoorde ik hulpgeroep. We gingen allemaal geschrokken rechtop zitten en al snel kwam er een kleine groep Bosjesmannen in ernstige moeilijkheden door het bos strompelen. Ze hadden de rook van het vuur gezien dat was gemaakt voor onze middagthee en kwamen er regelrecht op af. Ze hadden al dagenlang geen water gehad en waren zwak en hongerig, hun ogen schitterden van een licht dat ik voor het laatst had gezien op de gezichten van mijn uitgehongerde medegevangenen in een Japans krijgsgevangenkamp.

Terwijl ze in onze schaduw gingen zitten, begon een vrouw met een bot te schrapen aan de enige overgebleven woestijnbol, ze ving het schraapsel op in haar hand en wrong er een paar dikke witte druppels uit recht in de mond van een kind met zwarte, gebarsten lippen. Ik proefde het en het smaakte naar gal. Ze waren nog een dagmars verwijderd van stationair water en hoewel Ben en Dabe zeiden dat ze het op eigen kracht hadden kunnen redden, betwijfelde ik het. Maar zodra ze van ons water hadden gedronken, haalden ze een lier tevoorschijn en begonnen muziek te maken.

“Wat zegt de muziek, Dabe?” vroeg ik.

“Het zegt ‘dank u’, Meester,” antwoordde hij met een zeldzame glimlach, terwijl hij met zijn handen naar de lucht en de brandende woestijn om ons heen zwaaide.

Foto: Bushman door moquing bird oo flickr

We kwamen tot de conclusie dat muziek voor hen net zo belangrijk was als water, voedsel en vuur, want we hebben nog nooit een groep gevonden die zo arm of wanhopig was dat ze geen muziekinstrument bij zich hadden. En al hun muziek, zang, gevoel voor ritme en beweging kwam tot uiting in hun dans. Ze brachten hun dagen en nachten doelbewust en energiek door, maar ook het dansen speelde dezelfde diepe rol in hun leven, zoals toegeschreven aan de Bosjesman van weleer in legendes en verhalen.

Uit “The Lost World of the Kalahari” Laurens Van Der Post

Photo: Bushman by HowieR on Flickr https://www.flickr.com/photos/22485952@N05/2299022037/

=========== ===============

“Tijdens de Mfecane werden (vooral tussen 1826 en 1835) in de Drakensbergen de meeste San uitgeroeid of wat overbleef ging op in andere volken zoals de Sotho of werd naar de Kalahari verdreven, waardoor, verstoken van hun voorbeelden, de kennis van het rotstekenen bij de San verdween.

Er leven nu nog ongeveer 100.000 San verspreid in kleine gemeenschappen. Hun geschiedenis wordt getekend door een voortschrijdend verlies van hun land en strijd om te overleven. Tegelijkertijd zijn ze erin geslaagd een emancipatiebeweging in gang te zetten om hun cultureel erfgoed veilig te stellen en de gemeenschappelijke culturele identiteit te versterken.

In modern Zuid-Afrika zijn de San grotendeels opgegaan in de zogenaamde kleurlingen- of Kaap-kleurlingenpopulatie van de West- en Noord-Kaap.

In Namibië leven de San nu voornamelijk ten oosten van Waterberg. De San zijn in 1904 door de Duitse overheersers de woestijn richting het huidige Botswana in gedreven. Tienduizenden zijn daarbij omgekomen. Bij Waterberg is nog een Duitse begraafplaats te bezichtigen.” Wikipedia https://nl.wikipedia.org/wiki/San_(volk)

The African White Iris