De Grote Vakantie

Dit artikel gaat over mij en het gaat ook niet over mij want het gaat ook over jou. Wie weet mag ik jou inspireren tot het hervinden van jouw Weg naar Vrijheid. Zodat jij terugkeert op jouw Oorspronkelijke Pad. Het Pad van Oorsprong wat voor jou klaar lag toen je hier op aarde arriveerde. Het Pad wat uit jouw zicht is geplaatst. Het Pad wat de bedoeling is van jouw Leven. Het Pad wat voor jou nog steeds beschikbaar is.

Stel je voor: een hele grote oude boerderij met een rieten dak. Slaapzalen en appartementen. Een grote tuin. Een groep bevlogen begeleiders en deelnemers die geloofden “de weg naar vrijheid” te hebben gevonden. En dan ik daar tussen.

1 januari 2013, een 3-daagse retraite, ergens in de kop van Noord-Holland. Ayahuasca, iboga, een vuurloop en een speer op onze borst breken waren ingrediënten die saamhorigheid creëerden. Ook konden we symbolisch een kaarsje aansteken en een wens voor het nieuwe jaar doen.

Nou ben ik niet zo van de ‘wensen’. Wensen zijn eigenlijk zoiets als: onderzoeken wat er mist in je leven en dat dan ter jouwer genoegdoening ‘bestellen’. Onbewust worden goedbedoelde wensen, ook ingezet tegen mensen die we lief hebben. We beoordelen dan hun Leven en verzinnen wat er mist in dat leven. Dus bij ziekte, wensen we gezondheid of ‘het beste’. Bij verlies wensen we iemand ‘sterkte’ etc. Dit soort uitspraken zijn geautomatiseerd in ons aanwezig maar als we daar goed naar kijken, dan is de wens door de zender verzonnen. Vanuit het oordeel en het denken als een zogenaamde oplossing voor de situatie waarin iemand verkeerd.

Het effect hiervan is op kwantum fysisch niveau ontkrachtend, daar zal ik elders op terugkomen. Voor Nu open ik alvast de mogelijkheid in jou om dat voor jezelf te onderzoeken.

Ik denk en Leef zo niet, ik doe geen wensen. Ik ben een real-ist.

Ik ben daarom ook niet van het concept ‘hoop’. Zowel wensen als hoop zie ik als een archontisch matrix programma die ons uit het Nu, in het denken en uit het voelen haalt.

En dat Nu is het allerbelangrijkste waarin we met voor-zienende zekerheid de Leiding kunnen nemen. De Leiding in deze artificiële werkelijkheid waarin wij Leven. Of al-thans, nu nog, proberen te Leven.

31 december 2012: Op de tunes van Kunstenaar DJ Kareem Raïhani, dansen we het nieuwe matrix jaar in. Ergens die avond worden we uitgenodigd om een kaarsje aan te steken met een wens voor het nieuwe jaar. Als in een matrix ritueel, rituelen zijn verzonnen zodat ons zelfvoelend en zelfdenkend vermogen uitgezet wordt, mogen we allemaal, 1 voor 1 een kaarsje aansteken en dan onze wens, voor onszelf of de wereld, nogal serieus, het luchtledige, zo van je weet nooit hoe een koe een haas vangt, in gooien.

In die tijd was ik al niet zo goed in denken, nooit geweest eigenlijk, dus ik merk op dat wanneer ik er over na begin te denken, wat de best mogelijke wens zou kunnen zijn, ik in de war raak. Dus daar stop ik maar weer mee, wel zo relaxed. Ik ben me op dat moment bewust dat wensen geen beweging brengt in het Leven hier op aarde en daarom besluit ik een opdracht, dat wat ik later een command noem, neer te zetten. Ik weet sinds 2003 dat ik niets van tevoren hoef te bedenken maar dat wanneer ik mijn mond opendoe en het eerste woord zuiver is, ik zeg wat ik moet zeggen. Dus, ik bedenk dat ik ga zeggen: Vanaf Nu…. En de rest volgt dan als vanzelf.

Zo gezegd, zo gedaan. Op moment suprême, doe ik dit, en mijn zin vormt zich met de woorden: Vanaf Nu…ben ik op Vakantie! Vanuit mijn centrum breng ik dit krachtig deze realiteit in. Veel mensen lachen. Ik ben verrast dat ze lachen. Ik kan voelen Nu nog, hoe briljant het was.

Dus, ik ben nu bijna 10 jaar op Vakantie. En het bevalt goed. Steeds beter eigenlijk. Sinds ik me ontdeed van bijna alle door dit systeem verzonnen verplichtingen, kon ik steeds meer meZelf voelen en ook werd het mogelijk dat mijn pad weer Mijn Pad werd. Mijn kosmische kracht nam toe, mijn weten nam toe, mijn herinneringen werden steeds duidelijker. Het Kwantum Veld kreeg de leiding. Hierdoor nam mijn energie toe, mijn gezondheid, mijn blijdschap, en kon ik eindelijk mijn ruimte hier op deze planeet Gaia in gaan nemen.

Wat zal ik vandaag eens gaan doen? Fijn in de natuur zijn is altijd bekrachtigend. Dat doe ik dan ook vaak. En af en toe schrijf ik een artikel of geef ik een samenkomst. Om anderen te inspireren en te bekrachtigen. Zodat wij…

Wacht, ik activeer de mensheid met een Stroomversneller en geef de Command dat wij Mensen, vanaf Nu, in Vrijheid en vanuit de eigen vrije wil, hier op aarde gaan Leven.

22 juli 2022

Judith van Beers