Mensenplaag (onbegrijpelijke logica)

Het was een slecht moestuinjaar. Tenminste, voor de MoestuinMens. Voor de slakken was het een heel goed moestuinjaar. Er waren heel veel slakken en die hadden allemaal honger. Daarom werd er gesproken over een slakkenplaag.
Het is niet heel vriendelijk ten opzichte van de slakken om als ze in enen met heel veel zijn, ze dan meteen ‘een plaag’ te noemen. Gelukkig hebben slakken een dikke huid en zijn ze volgens mij doof voor wat mensen zeggen.

Bij mensen gaat dit heel anders. Als er een plaag is en heel veel mensen nemen daar een bescherming tegen (die niet werkt) dan wordt er niet over die mensen gesproken als dat ze een plaag zijn. Dat zijn ze ook niet natuurlijk. Ik vind het wel vreemd dat er dan toch sprake is van mensenplaag. En dat mensen die die bescherming (die niet werkt) niet nemen, geplaagd worden. Dat er gezegd wordt: ‘Jullie minderheid mogen hier en daar niet meer naar binnen, ook niet in restaurants.’ Dát vind ik mensenplaag, want die mensen hebben ook gewoon honger soms. En die mensen zijn er – als je even goed nadenkt in de logica die van ons verwacht wordt – juist niet de oorzaak van dat die plaag er nog steeds is of erger wordt.

Onze moestuin leverde dit jaar niet veel op (omdat het dus een slecht moestuinjaar was). Alleen aardappels en drie palmkolen. Daar wilde ik zondag boerenpalmkool van maken. Dus van de palmkool die de slakken voor ons hadden overgelaten (de voorkeur van slakken gaat niet uit naar aardappels).
Maar toen ik de palmbladeren wilde wassen en snijden, merkte ik dat de gaten in de bladeren helemaal niet door de slakken waren opgegeten. De slakken zijn dus ook nog eens beschuldigd van iets dat ze helemaal niet gedaan hebben. Alle bladeren zaten aan de onderkant vol met rupsen. Heel veel rupsen!
Rupsen worden uiteindelijk vlinders, dus ik heb de palmkool toch maar niet opgegeten. Omdat ze met zo veel waren, kon ik ze onmogelijk allemaal gaan verhuizen. Ik hoop dat ik hiermee heb bijgedragen aan een vlinderplaag in de toekomst. Volgens mij heeft niemand iets tegen op vlinders. Volgend jaar wordt een goed jaar voor iedereen!

p.s. Als er meer kinderboeken gelezen zouden worden, zouden mensen wel beter weten. Ik geef even een boekentip: Rupsje Nooitgenoeg. Wikipedia schrijft hierover:
Rupsje Nooitgenoeg is een prentenboek voor kleuters, geschreven door Eric Carle. Het gaat over een gelijknamig rupsje dat altijd honger heeft. Gedurende het grootste deel van het boek is het rupsje aan het eten, tot het rupsje zich aan het eind van het boek ontpopt tot een prachtige vlinder.