Zijn intenties spiritueel (en altijd goed)?

Zijn intenties spiritueel? Niet per se. Je kunt de intentie hebben iets heel goed te doen en het pakt dan toch heel knullig uit. Dat kun je overal hebben. Iedereen heeft dat wel eens. Je wilt een cake bakken en je denkt: weet je wat? ik stop er frambozen in, dan wordt het nóg lekkerder, maar het deeg bevat daardoor te veel vocht en de cake is uiteindelijk best lekker, maar erg representatief is ie niet. (Dit los je op met heel veel slagroom.)

Ik las ergens een stukje over intenties en dat je bij elk glas water dat je drinkt de intentie moet doen: de wereld is vrede en ik ben dat ook. Ik denk dan meteen: de wereld IS NIET in vrede en ik ben dat ook niet altijd. ‘Vrede op aarde’. Dat is een Christelijk lied. ‘En in de mensheid een welbehagen.’ Nou ja… ik weet niet of een welbehagen ons een oplossing gaat brengen. Mij brengt een welbehagen meestal veel problemen. Als ik mij welbehaagd voel, ben ik veel meer bereid tot concessies. Ik omarm tegenwoordig dus dat ik mij niet zo welbehaagd voel.

Er lopen mensen rond (ook bij Martijn!!!) die zichzelf erin hebben getraind jou –tijdelijk– een groot gevoel van welbehagen te geven door middel van manipulatie. Hierbij slim gebruik makend van jouw trauma en onbewuste niet-kloppende overtuigingen én je empathie. Ik zeg het maar even want dit kan heel veel stuk maken. Dat heeft het bij mij gedaan omdat ik er prooi van ben geworden en ik weet dat ik niet de enige ben. Er zijn mensen die heel mooie verhalen vertellen over bewustzijn, maar die kennis komt niet uit henzelf en ze kunnen heel ‘wijs’ liegen. Zij lijken goede intenties te hebben en ze zijn ook heel erg met ‘de materie van Martijn’ bezig, maar hun intenties zijn niet goed. Ze zijn op zoek naar de keycode en hebben géén goede intenties. Meestal kom je daar later dan je had gewild achter (een zich herhalend bewustzijnsvalletje?). Het is weer niet zo’n gezellig onderwerp dat ik aansnijd, maar ik wil even waarschuwen: let altijd goed op je sleutels! Laat ze niet slingeren, geef ze niet weg of haal ze als de vliegende donder terug. Ik heb het nu niet over mensen die een keer niet zo aardig doen, deze mensen doen juist wél aardig namelijk (en ze kunnen goed praten en ik heb het niet over Martijn). Als je geen rigoureuze korte metten maakt hiermee, blijft het je onderuit halen en kan jouw kracht niet naar voren komen of wordt ‘ie ingeperkt. Macht en kracht zijn woorden die niet alleen rijmen, maar ook veel met elkaar te maken hebben.

Maar intenties zijn dus niet en wél spiritueel. Dat is mijn mening op dit moment, dus daar mag je gerust anders over denken. Ik vind het sowieso heel veel gedoe (en ik ga het ook zeker niet onthouden) om bij elk glas water de intentie te doen: de wereld is vrede en ik ben dat ook. Want dan moet ik de hele tijd erachteraan denken: de wereld is niet in vrede en ik ben dat ook niet altijd. Ik ben niet bereid om daar een heleboel slagroom overheen te gooien.

In dat stukje over intenties en vrede en water drinken, stond ook dat dat volgens de quantumfysica helemaal in orde was. Dat woord wordt tegenwoordig ook maar te pas en te onpas gebruikt: quantumfysica. Alsof wij moeten denken: o, maar dan is het wel in orde. Veel mensen weten niet precies wat quantumfysica is en dat snap ik best want het beslaat een heel groot gebied. Het is een deeltje en een golf, het is een wel of niet dode kat in een doos, het is ‘samen’, het is ‘alles is energie’, het is ‘de waarnemer heeft invloed op het waargenomene’ en nog veel meer. Maar het is geen slagroom. Of misschien is het zelfs slagroom, maar slagroom maakt niet alles goed. Je krijgt er een vies slijmlaagje van in je mond waardoor je niks meer proeft en meestal is het te zoet. Het lijkt wel spiritualiteit!

16 gedachtes over “Zijn intenties spiritueel (en altijd goed)?

  1. Pingback: Een tegendraadse evolutionaire ontwikkeling | Brongenoten

    • Aan Anna. “Doen shamanen/indianen aan intenties?” Ja, iedereen doet aan intenties. Want: ‘ik ga een mooie en lekkere cake bakken’ is al een intentie. Maar ze doen niet iets met water drinken en dan zeggen dat de wereld in vrede is en zijzelf ook. Ze zien de wereld voor wat ie is (lees ook mijn nieuwste blog over Angst). Zij gaan dingen aan. Dat zou ik eerder zeggen. Ik wilde zelf toen ik daar heen ging wel duidelijk hebben wat maakte dat ik daarheen ging. Dat zou je een intentie kunnen noemen. Maar het was niet zo dat toen ik weer thuis was, dat het allemaal gebeurd was. Het is nog steeds een groter proces waarin ik zit. Ik ben er nog steeds mee bezig.

      • Ja, dat het een proces is, en dat ik eigenlijk nooit “klaar” daarmee ben, dat snap ik en voel ik ook. Maar ik ben steeds heel benieuwd naar de intenties uitzetten bij die volkeren. Of tijdens jouw reis daar.

  2. Bedoel je met keycode een ingang in jou (mij)? Iets in de richting van: ‘er heeft interactie plaatsgevonden, er was vertrouwen en openstellen, er is gecommuniceerd dus, maar later blijkt je vertrouwen en de ingang/keycode tot jou gebruikt te worden door iemand waarvan de intenties toch minder goed blijken te zijn, dan je aanvoelde, dacht of gewoon helemaal niets ( je stelde je open en er was communicatie)?

    Ik zou niet weten waarom intenties spiritueel zouden ‘moeten’ zijn. Van belang lijkt mij vanuit wat/wie wordt een intentie neergezet. Ik zou dat woord ook niet snel gebruiken, spiritueel.

    Meer heb ik nu even niet te melden. Ja, je helpt mij herinneren om op zoek te gaan naar recepten, voor al die gezonde, gluten vrije ingrediënten die ik een keer kocht. Eens kijken of ik er nog ‘chocolade’ van kan maken. Met biologisch geslagen room, of biologische room maar geslagen met de bijna antieke Moulinex mixer van mijn oma.

    • Mmm, Jort. Ik weet het niet zeker, maar het komt op mij nu over dat ik je met mijn artikel geïrriteerd heb. Ik zeg niet dat intenties spiritueel moeten zijn. Ik zeg dat ze spiritueel kúnnen zijn. En dat je dus kan denken: ja, zo komt het allemaal wel goed. Ik ben licht en liefde dus de wereld is licht en liefde. Zoiets.

      Wat ik met die sleutels bedoel is enerzijds heel letterlijk in wat ik heb meegemaakt en wat anderen die iets vergelijkbaars meemaakte ook hadden. Sleutels werden weggegeven of weggenomen. Fysieke sleutels in deze realiteit. Ik bekijk dat in een groter geheel omdat zoiets mij opvalt. Ik trek dat dan breder. Sommige mensen dragen iets in zich dat ik maar even creatiekracht noem. Daar wordt op gejaagd. Dat is wat andere krachten die heel intelligent zijn, ontberen en niet begrijpen. Creatiekracht. Ze zijn niet creatief. Ze herhalen wat ze zien op een niet werkelijk creatieve manier. Het is geen echte creatie. Het is geen eigen creatie. Na de ervaring die ik deel, voel ik mij alsof er een poging is gedaan iets van mij te achterhalen, iets te nemen dat ik niet mag en moet weggeven. Na de ervaring die ik deel en waar ik doorheen ben gegaan, ben ik niet meer zo onder de indruk van een heleboel dingen. Ik denk meer en meer: wie doet mij nog wat? Maar ik ben gaarne bereid van gedachten te wisselen.

      Nu ben ik heel blij dat jij van plan bent ook een cake te bakken en daarbij van het recept gaat afwijken. Dat is dus wél creatie. Dit bedoel ik. Sowieso is koken (en bakken) creatie. Ik vind koken leuker dan bakken, want koken kun je echt op gevoel doen en bij bakken is het soms verstandiger niet af te wijken van het recept omdat dat heel nauw komt, zoals bij een cake, die wordt van binnen dan misschien niet gaar en verbrandt aan de bovenkant. (Fijn als iemand dat even voor ons heeft uitgeplozen.)

      Ik weet dus niet of ik je heb geïrriteerd, ik krijg nu ineens het vermoeden: was die tekst over vrede en zo van jou, dan? Ik las hem niet met jouw naam eronder. Jouw naam stond daar niet onder. Dus ik wilde je niet sarren of zo.

      • En natuurlijk: ik wil kunnen zeggen wat ik te zeggen heb. Wel in respect en zo. Maar als dingen mij aan het hart gaan kan ik niet bezig zijn met proberen niemand per ongeluk eventueel tegen de schenen te schoppen.

      • Je hebt mij niet geïrriteerd. Ik probeerde alleen over te brengen dat ik grondig onderschrijf dat intenties niet spiritueel hoeven te zijn. Wat betreft de cake of de koekjes of wat het ook wordt, de intentie is er maar nog niet duidelijk neergezet, laat staan opgevolgd. Maar als er iets is, eetbaar tenminste, dan zal ik dat wellicht laten weten. En anders is bakker Jolink erg dichtbij en als het gezonder moet dan is de Driekant ook dichtbij. We gaan het zien…
        De tekst over vrede is idd niet van mijn hand.

    • En ook wil ik nog zeggen: ik hou heel veel van cake. Dus laat maar weten als het allemaal gelukt is en je kunt het niet alleen op, dan fiets ik gezellig even langs. Ik neem dan wel biologische vruchtensap mee of zo. Voor erbij. 🙂

    • Oké, helemaal mooi! Dan zijn we het gelukkig eens. Ja, de Driekant, dat is een heel goede bakker én biologisch. Tegenwoordig werkt daar een heel knappe en leuke jongen van een jaar of twintig, die ik vrij goed ken. Hij is heel bewust en tegenwoordig weet ie ook alles van biologisch brood en taart en zo. Ze hebben er geen cake, trouwens hoor. Maar wel glutenvrije dingen… en slagroom. 😉

  3. Heel goed dat je dit benoemt. Ook ik heb dit, nog niet zo lang geleden, ervaren.
    Het is een gevaarlijk fenomeen in bewustzijnsland. Ook al is het geen gezellig onderwerp, dergelijke onderwerpen dienen wel benoemd te worden. En zelfs dát is soms moeilijk in bewustzijnsland, want ‘je moet toch iedereen als liefdevol wezen blijven zien’. Ja klopt, maar je moet ook zien dat er soms zaken of gedragingen zijn die verre van kloppen. En soms kunnen die zo erg niet kloppen dat ik het in ieder geval niet kan opbrengen om diegene als liefdevol wezen te blijven zien.
    Schiet ik dan tekort? Wellicht. En dat is dan maar zo. Ik hoef hier niet als een 1 of andere verlichte over de wereld te zweven.

    Overigens dat ‘O, dan is het wel in orde’ is in deze een gevaarlijke instinker.

      • Nee. Als ik zo gekwetst en getraumatiseerd ben heb ik geen behoefte om die ander waar te nemen. Wel de situatie puur voor mijzelf om mezelf te beschermen voor erger.

        Wat Tamar aangeeft, het is voor mensen die dit niet hebben meegemaakt niet voor te stellen hoe zoiets voelt. Het is mishandeling, psychische mishandeling en ondermijning en onderdrukking van jou als wezen.
        Die persoon wil ik dan gewoon niet meer in mijn leven en in mijn veld zien.

    • Voor Kim en Anna, Misschien is het zo dat ik diegene juist misschien ten onrechte als een liefdevol wezen heb gezien (en Kim misschien ook). Het is heel moeilijk om hierover te praten met mensen die dit niet hebben meegemaakt. Niet vervelend of interessantdoenerig bedoeld, maar dit zijn ervaringen die moeilijk uit te leggen zijn. Het is niet verstandig om er maar vanuit te gaan dat iedereen ‘bron’ is. En ook niet dat als mensen met bewustzijn bezig zijn, dat ze dan oké zijn. Ik bedoel: een boef heeft geen stoppelbaard en een zakdoek voor zijn mond en een zak op zijn rug. Die ziet er gewoon uit als een klant. En soms als een klant met een schepje erbovenop: in een net pak. Als iemand van wie je dit nooit zou verwachten. Ik wil absoluut niet propaganderen dat we iedereen nu als potentiële ‘misdadiger’ gaan zien, maar meer van: ‘let gewoon op je sleutels’, zeg maar. Laat je tas niet open staan als je de tram in stapt. Wees niet naïef. Dat kan niet en dat moet niet. Die valkuil zit gewoon bij mensen die ‘het goede’ in zichzelf voelen. En wat ik ook wil zeggen is dat spiritualiteit je ook naïef kan maken of houden. Van: ja, iedereen is goed en lief. Ik weet inmiddels: dat is niet zo.

      • Zoals het gezegde luidt: De duivel laat nooit zijn ware gezicht zien.
        En zo werkt dat ook als je sterft en in de new-age met al die channelingen. De intelligenties vermommen zich als jezus en prachtige liefdevolle engeltjes, waar goedgelovige mensen massaal intrappen, met alle gevolgen van dien.

        En die valkuil zit niet alleen bij mensen die het goede in zichzelf voelen maar ook, door de hele bewustzijnsgolf het goede in de ander willen blijven zien, kost wat kost.
        Te vaak heb ik vroeger zaken bedekt met de mantel der liefde of onder het tapijt geschoven om reden van het feit dat ik was gebrainwasht met de hele newage propaganda dat ieder wezen goed is… Met alle desastreuze gevolgen van dien..

        Op een dieper niveau weet ik echt wel dat er ook in dergelijke personen een vonk aanwezig is, maar dat wil dan nog niet zeggen dat ik maar liefdevol moet blijven. Soms moet je knetterduidelijk zijn om jezelf te beschermen. Ook dat is liefde.

        Pure love is not being nice to everybody, trying to keep the peace or always being silent and non-attached. It’s a continuos flow of purity wich does what’s need to be done, wich says what’s need to be said, without even having to think about it.