Wat is angst?

Martijn van Staveren zegt hierover:
Om duidelijkheid te krijgen in jezelf over angst, moet je de betekenis van angst eraf halen. Want angst is niets anders dan scheppingskracht. Alleen, het is een anders geïnterpreteerd emotioneel veld.
Iemand die bang is voor het één, is dat helemaal niet voor het ander. Waar een ander bang voor is, ben jij dat niet. Dus (red. maar) je zou kunnen zeggen dat die situaties gelijk zijn aan elkaar.
Als je angst kunt doorgronden, kun je het opruimen. Dat is mogelijk met je bewustzijn. Je kunt angst opruimen door observatie. Observatie brengt beweging in je bewustzijn. Dus ook in de softwareprogramma’s die in het fysieke lichaam geprogrammeerd zitten. Je kunt de betekenis, de classificatie angst loskoppelen. Je kunt het aanraken, er komt beweging en het ebt weg. Dan komt het krachtveld eronder vrij.
Door inzichttekort kan angst worden misbruikt, gebruikt en wordt het afgepleisterd. Als het vrijkomt wordt een fundamentele scheppingskracht weer van jezelf.

In het boek Touching the jaguar vertelt de auteur dat een een shamaan uit het Amazonegebied gezegd heeft:
Bij de Aztecen, de Inca’s en de Maya’s staat de jaquar voor kracht en waarde; de verwezenlijking van kracht en bewustzijn.

De jaquar aanraken (
touching the jaguar) betekent dat je je angsten en barrières identificeert, je jezelf ermee confronteert, je de percepties verandert, de energie ervan accepteert en actie onderneemt om jezelf en de wereld te veranderen.

Ik was een tijdje geleden heel bang. Het werkte een beetje verlammend. Er gebeurde midden in de nacht iets wat ik niet kan verklaren en ik weet ook niet wat het is. En de energie was heel sterk. En dit gebeurt wel vaker, maar nu was het echt heavy. Oké, ik moet niet bang zijn, dacht ik. Loskoppelen, hoe gaat dat ook alweer? (Ja, denken, dát helpt! … Niet!) Ik ben rechtop gaan zitten en ik ben gaan zingen om in mijn lijf te komen en mezelf meer te ontspannen. Ik kon verder geen kant op door die energie dus dit was even het hoogst haalbare. Alles wat me maar te binnen schoot ben ik gaan zingen. Vooral kinderliedjes schoten me te binnen:

Olifantje in het bos, laat je mama toch niet los,
anders raak je de weg nog kwijt,
en dan krijg je later spijt.

Dit heb ik dus jarenlang met mijn kinderen gezongen (zij leerden dat op school).
Stel je toch eens voor dat je de weg kwijt raakt!
En spijt krijgen, dat is óók heel vervelend.
Angst wordt er gewoon met de papfles ingegoten en we doen er allemaal aan mee.

Angst wordt gebruikt, daarom wordt deze wereld ook gedomineerd door angst… Er is vast gedacht: laten we er maar vroeg mee beginnen. Jong geleerd is oud gedaan. Dus je gaat als je oud bent naar een goeroe.

En die goeroe zegt:
Angst en liefde, dat zijn twee kanten van dezelfde medaille.
Daar ga je dan heel lang over nadenken. Het klinkt wel wijs. Dus eigenlijk ben ik heel lief als ik bang ben? Ik vind mensen die bang zijn niet zo lief. Maar ja… dat is dan ook de andere kant van de medaille.


Angst is scheppingsenergie; kracht. Daar houd ik het bij, mijn woord is zo waar als een olifantsei. (Dat zinnetje komt uit een kinderboek dat ik wel eens voorgelezen heb.)