Eye gazing – Do you not know

Eye gazing is niet per se spiritueel. Eye gazing heeft ook plaatsgevonden in samenkomsten bij Martijn van Staveren en ik denk dat eye gazing niet per se spiritueel is. Hoe dat precies zit, kan ik misschien niet goed uitleggen (maar ik voel wel dat wat ik zeg, waar is).

Zoals ze dat bij alles doet, gooit spiritualiteit bij eye gazing roet in het eten. En de meeste mensen die hier komen of naar Martijn van Staveren gaan, hebben bepaalde ervaringen met dingen die ze in spirituele groepen deden en die voelen daardoor misschien niet meer goed.

Er zit een belangrijke waarde in eye gazing. Je kunt iets aanzetten bij een ander en er kan iets wederkerigs gebeuren. Zo verwoord ik het maar even. Je kunt je heel erg een ‘bronwezen’ voelen, maar als je dat ook echt bent moet je je realiseren dat je dat niet for granted kunt nemen. Martijn heeft over dat ‘aanzetten’ – als ik het me goed herinner – wel eens iets verteld aan de hand van een anekdote van iemand die hij in een snackbar ontmoette. Hij zette iets aan wat uit was. Eye gazing is niet: ‘kijk eens hoe knap lang ik in jouw ogen durf te kijken.’ En ik denk ook niet dat de bedoeling is om een ‘aanzet-missie’ te starten van ‘ik zal jou eens even aanzetten’. Het ligt weer eens subtiel en genuanceerd.

Onderstaand lied gaat daarover, zo voel ik dat tenminste. Het is een lied dat volgens mij veel in de kerk wordt gezongen. En er bestaan variaties op met teksten die heel erg in de straat van de kerk passen. Tuurlijk, de kerk pikt wel eens vaker wat in. Ik zet er hier ook een link onder naar een filmpje waarin dat lied wordt gezongen in een kerk, omdat ik geen andere kan vinden. Het is technisch een vrij ingewikkeld meerstemmig lied, maar misschien dat de initiatiefneemster van het eerder gezongen lied zich uitgedaagd voelt. Ik heb de partituur. Maar het hoeft natuurlijk niet. En het hoeft ook niet waar te zijn wat ik voel, maar ik voel het.

Do you not know

Do you not know how love lost first his seeing.
Because with me once gazing in those fair eyes
Where all powers have their being.
She with her beauty blazing, which death might be revived
Him of his sight and me of heart deprived

Ik moest hieraan denken toen in de tijd van de eerste lockdown, heel veel mensen bang waren en elkaar in winkels niet meer aankeken. Alleen maar uitstraalden: blijf uit mijn buurt.

Sorry, ja dit is in een kerk.

Een gedachte over “Eye gazing – Do you not know

  1. Ik heb niet zo’n hoge pet op van eye-gazing. Ik krijg er altijd een naar en inbreuk-achtig gevoel bij.
    En dat is eigenlijk pas ontstaan sinds meerdere mensen dat doen die zich ook met Martijn’s informatie bezig houden. Ik kende het voorheen namelijk niet en toen ik het zag vond ik het maar overdreven. Het neigde voor mij te veel naar spirituele zweverij, waar ik allergisch voor ben.
    Toen iemand het bij mij ongevraagd probeerde te doen kreeg ik een ongemakkelijk gevoel en heb mijn hoofd weggedraaid. Niet lang daarna voelde ik me schuldig want ik had het gevoel dat ik diegene had afgewezen.
    Dus wat is daar precies gebeurd? Ik volgde mijn gevoel en niet veel later wordt er een ander gevoel overheen gelegd…

    Het ongemakkelijke gevoel zit hem ook in het feit dat ik voel dat er in mij gekeken wil worden zonder dat ik dat bewust wil, zonder dat ik daar akkoord voor heb gegeven.

    Ik heb ook een ervaring met een persoon (even refererend naar je intentie-artikel) die niet de beste intenties had maar waarmee ik wel een relatie had op dat moment. Hij keek mij ook eens zo in mijn ogen. Ik liet dat gebeuren, want ja, verliefd.. Er gebeurde toen vanalles in mijn lichaam wat ik niet kon thuisbrengen, ook in mijn hoofd. Ik vroeg toen nog: Wat doe je?!
    Ik kreeg geen antwoord, slechts een glimlach.
    Vele maanden later beluisterde ik een opname van Martijn waarin het eye-gazing fenomeen werd besproken en in niet mis te verstane woorden maakt Martijn duidelijk dat niet-willende-intelligenties op dat moment door de ogen van de ander mee kunnen kijken en dan iets kunnen doen.. Exact weet ik het niet meer wat hij vertelde, moet de opname eens terugzoeken, maar ik weet nog dat ik direct rechtop zat! Toen snapte ik wat er op dat moment was gebeurd en waarom ik daarna er een antipathie voor had.

    Misschien werkt het voor anderen wel hoor, maar bij mij niet. Ver uit de buurt blijven met dat gedoe bij mij 😀