De wet van openheid

Een wet in formele zin is een (gezamenlijk) besluit, genomen en kenbaar gemaakt volgens de daartoe vastgelegde procedure door een bevoegd orgaan.  (Wikipedia)
De mens is een bevoegd orgaan.

Wat is de wet van openheid?
Tot voor kort had ik er niet bij stilgestaan dat er in openheid een wetmatigheid zit. Ik denk dat de wetmatigheid de ‘wederkerigheid’ is. En ik denk dat het heel krachtig is.

De kracht van openheid
De kracht van openheid is de ‘Hier-ben-ik-kracht’. Hier ben ik, Mens, met al mijn pijn, al mijn (on)vermogen, al mijn verlangen, iets beters hoef ik er niet van te maken. Dit is het, Dit ben ik. Hier, op deze aarde, in deze realiteit. En méér dan dat ben ik ook. Kun je het zien? … alléén als je het zelf ook bent.

Janis Joplin schreeuwzingt in het nummer: ‘Another piece of my heart’: TAKE IT!  Take another piece of my heart, now… If it makes you feel good. Dit is de kracht van openheid: ik kan niet stuk. Janis Joplin is een interessant vroeg overleden zangeres die de kracht van open- en echtheid in zich droeg en dat naar buiten bracht. Geen masker. Geen ‘zit mijn haar wel goed?’ Geen afhankelijkheid van groepsenergie. Puur ‘Hier ben ik’ en ‘dit voel ik’.

In de bewuste groepen waarin ik me heb bewogen en ook daarbuiten, ben ik fors aangevallen op mijn openheid. Door mensen die dat zelf niet konden of wilden zijn. Dat zeg ik in alle openheid. Dat is best logisch als je weet hoe het krachtenspel in elkaar zit. Mijn antwoord is dat ik nog opener ga zijn. Dat ik nog meer ga zeggen: ‘Hier ben ik’ en ‘dit voel ik’. Ik deel hierbij mee dat het misbruik van mijn openheid binnen bewuste groepen en daarbuiten en het gebrek aan wederkerigheid mij veel pijn opgeleverd heeft. En dat ik dat begrijp. En… Take It, if it makes you feel good. Ik denk niet dat dat het geval is. Ik denk niet dat it makes you feel good. Dat is de Wet van openheid. Openheid is kracht en pijn is dat ook. En for god’s sake: we are all in the same boat.

Werkelijke openheid is er alleen als er een wederkerigheid in zit en je natuurlijk geen misbruik maakt van de openheid van een ander. Je kunt wel zeggen: ‘wees open’, zonder dat je jezelf laat zien, maar als daar gehoor aan gegeven wordt, is er slechts één kant open. Dan is het dus nog half dicht. Er is geen werkelijke verbinding. Redelijkerwijs vind ik niet dat je van iemand openheid kan eisen, als je dat zelf niet bent. Dat lijkt me de ‘vastgelegde procedure’ van de Wet van openheid: je bent eerst zelf open, voor je openheid van een ander eist. En pas dan is er stroming en verbinding.

Op globaal niveau zijn wij als mens natuurlijk al heel open. Alles is opgeslagen in databanken en we zijn en worden uitgelezen. Dat is onvrijwillige openheid. Daar mag wel wat tegenoverstaan. Maar misschien moeten wij daar zelf eerst nog een schepje bovenop doen. Of een laagje vanaf halen. Op z’n minst als mensen naar elkaar.

Een gedachte over “De wet van openheid